Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 498/2013 ECLI:CY:DD:2016:95 Generato dall'IA

Administrative court partially allows challenge to planning permit due to missing environmental impact assessment report.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 498/2013
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The court dismissed the appeal by applicants number 1 and 6 and 7, who withdrew their claims, while allowing the appeal for the remaining applicants. The core issue was the lack of a mandatory preliminary environmental impact assessment report required by the Environmental Impact Assessment Law. The court ruled that the planning permit was invalid because this statutory requirement was not fulfilled before issuance. Consequently, the permit was annulled for the affected parties, but the claim regarding competition interests was rejected due to insufficient legal standing.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ν. 140(I)/2005; Ν. 13(I)/2008: The court held that a planning permit issued without a mandatory preliminary environmental impact assessment is void, and standing to challenge administrative acts requires a legally protected interest beyond mere competition status.

Parole chiave

Generato dall'IA
Environmental Impact Assessment Planning Permit Validity Administrative Appeal Legal Standing Statutory Compliance Competition Law Annulment of Decision considerazioni di protezione ambientale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Ν. 140(I)/2005
Ν. 140(I)/2005 - Ο περί της Εκτίμησης των Επιπτώσεων στο Περιβάλλον από Ορισμένα Έργα Νόμος του 2005
Ν. 13(I)/2008
Ν. 13(I)/2008 - Ο περί της Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμος του 2008
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
K. and M. (Transport) Ltd. and others v. Board of Appeals of Licenses (1995) 3 AAΔ 225
Xaralambous Sophoulla v. Republic of Cyprus through the Ministry of Justice and/or Others (Case No. 1) (1996) 3 AAΔ 73
Andreas Leonidas and Others v. Republic of Cyprus (2002) 3 AAΔ 15
Antonios v. Republic and others (1995) 4AAΔ, 1596
ECLI:CY:DD:2016:95
Administrative court partially allows challenge to planning permit due to missing environmental impact assessment report.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

K. and M. (Transport) Ltd. και άλλοι ν. Aναθεωρητικής Aρχής Aδειών (1995) 3 ΑΑΔ 225

Xαραλάμπους Σοφούλλα ν. Δημοκρατίας της Kύπρου μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και/ή Άλλων (Aρ. 1) (1996) 3 ΑΑΔ 73

Ανδρέου Λεωνίδας και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2002) 3 ΑΑΔ 15

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 13(I)/2008 - Ο περί της Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμος του 2008

Ν. 140(I)/2005 - Ο περί της Εκτίμησης των Επιπτώσεων στο Περιβάλλον από Ορισμένα Έργα Νόμος του 2005

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:95

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 498/2013)

20 Απριλίου, 2016

[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

1. Σπαρτιάτης Στάθης

2. Έλενα Στάθη Χριστοφή

3. Αλέξανδρος Μοσχογιάννη

4. Στάθη Μοσχογιάννη

5. Φωτεινή Γιαννή Σούττου

6. Μιχάλη Τσιολάκη

7. Ανδρέας Χαμπή

8. Δήμητρα Σούττου

Αιτητών,

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Επαρχιακού Λειτουργού Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Αμμοχώστου

Καθ’ ων η Αίτηση

Α. Χάσικος, δικηγόρος για τους Αιτητές.

Α. Ζερβού (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, δικηγόρο για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

Α. Ντορζής, δικηγόρος για το Ενδιαφερόμενο Μέρος

ΑΠΟΦΑΣΗ

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.: Με την παρούσα προσφυγή προσβάλλεται η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 31.5.2012, με την οποία χορηγήθηκε η πολεοδομική άδεια με αριθμό ΑΜΧ/00399/2011 στην ενδιαφερόμενη εταιρεία, P. CHR. K. LIMNIOTIS ESTATES LIMITED, για ανέγερση πρατηρίου πετρελαιοειδών στα οικόπεδα της τελευταίας με αριθμό 117 και 118, Φύλλο/ Σχέδιο 2 288-381, Τμήμα: 05 στο Παραλίμνι.

Οι αιτητές υπ’ αριθμό 6 Μιχάλης Τσιολάκη και υπ’ αριθμό 7 Ανδρέας Χαμπή στην παρούσα προσφυγή απέσυραν την προσφυγή τους με δήλωση του ευπαίδευτου δικηγόρου τους ενώπιον του Δικαστηρίου στις 5.6.2013. Ως εκ τούτου, η παρούσα προσφυγή συνέχισε με προσφεύγοντες τους εναπομείναντες στον τίτλο της παρούσας προσφυγής υπ’ αριθμούς 1 μέχρι και 5 και υπ’ αριθμό 8 αιτητές.

Στο στάδιο των διευκρινήσεων της υπόθεσης, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση δήλωσε, ότι δεν προτίθεται να υπερασπιστεί την νομιμότητα της προσβαλλόμενης απόφασης, ενόψει του γεγονότος, ότι κατά την διαδικασία παραγωγής της επίδικης απόφασης δεν διενεργήθηκε «Προκαταρκτική Έκθεση Επιπτώσεων στο Περιβάλλον», ως προβλέπεται στο άρθρο 9 (1) (β) του περί της Εκτίμησης των Επιπτώσεων στο Περιβάλλον από Ορισμένα Έργα Νόμου του 2005, Ν. 140(Ι)/2005, ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι τον ουσιώδη χρόνο λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης (εφεξής ο «Νόμος»), παράλειψη η οποία είχε υποδειχθεί και προωθηθεί ως κύριος λόγος ακυρώσεως της προσβαλλόμενης απόφασης στην γραπτή αγόρευση για τους αιτητές.

Ούτε ο ευπαίδευτος συνήγορος για το ενδιαφερόμενο μέρος άρθρωσε διαφορετικό λόγο από την πιο πάνω τοποθέτηση της συνηγόρου για τους καθ’ ων η αίτηση, αφήνοντας και αυτός με την σειρά του το θέμα στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου προς λήψη απόφασης.

Ενόψει των πιο πάνω τοποθετήσεων, ερεύνησα το θέμα στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του παρόντος Δικαστηρίου και λαμβάνοντας υπόψη ως γεγονός, την τοποθέτηση των καθ’ ων η αίτηση, ότι, όντως, τέτοια έκθεση ως η προαναφερόμενη δεν διεξάχθηκε.

Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 9 (1) (β) του Νόμου, το κείμενο του οποίου παραθέτω αμέσως πιο κάτω υπογραμμισμένο:

«9. (1) Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, όταν υποβάλλεται αίτηση στην πολεοδομική αρχή για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας για ανάπτυξη η οποία αφορά εκτέλεση έργου που εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις κατηγορίες έργων του Πρώτου Παραρτήματος ή του Δεύτερου Παραρτήματος του παρόντος Νόμου, ο κύριος του έργου υποβάλλει, ως αναπόσπαστο μέρος της αίτησής του:

(α) Μελέτη Εκτίμησης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον, αν το έργο εμπίπτει σε κατηγορία έργων του Πρώτου Παραρτήματος, ή

(β) Προκαταρκτική Έκθεση Επιπτώσεων στο Περιβάλλον, αν το έργο εμπίπτει σε κατηγορία έργων του Δεύτερου Παραρτήματος:

Νοείται ότι κατά την υποβολή της αίτησης η πολεοδομική αρχή μπορεί να αξιώσει από τον κύριο του έργου να καταθέσει περισσότερα του ενός αντίγραφα της Μελέτης ή της Έκθεσης.

(2) Μετά την υποβολή της αίτησης σύμφωνα με το εδάφιο (1), η πολεοδομική αρχή αποστέλλει στην περιβαλλοντική αρχή, εντός ενός μηνός, αντίγραφο της Μελέτης ή της Έκθεσης μαζί με οποιεσδήποτε πρόσθετες πληροφορίες ή στοιχεία έχει στη διάθεσή της και κατά τη γνώμη της είναι χρήσιμα ή αναγκαία για σκοπούς αξιολόγησης των επιπτώσεων που ενδέχεται να επιφέρουν στο περιβάλλον η εκτέλεση ή η λειτουργία του έργου για το οποίο υποβλήθηκε η αίτηση.».

Το συγκεκριμένο προς εκτέλεση έργο (πρατήριο πετρελαιοειδών) για το οποίο απαιτείτο η παροχή της προσβληθείσας πολεοδομικής άδειας, όντως, εμπίπτει στην κατηγορία έργων του Δευτέρου Παραρτήματος του Νόμου και συγκεκριμένα, στην παράγραφο 6 (γ) αυτού («(γ) Εγκαταστάσεις αποθήκευσης πετρελαίου, πετροχημικών και χημικών προϊόντων.»), αφού τέτοιες εγκαταστάσεις ως οι προαναφερόμενες αποτελούν μέρος ενός πρατηρίου πετρελαιοειδών.

Ως φανερώνει το λεκτικό του άρθρου 9 (1) του Νόμου σε συνδυασμό με την υποπαράγραφο (β) του εν λόγω άρθρου, η υποβολή Προκαταρκτικής Έκθεσης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον από κύριο του έργου («κύριος του έργου» είναι το πρόσωπο που υποβάλλει την αίτηση για εξασφάλιση άδειας για την υλοποίηση του ιδιωτικού έργου, ως αναλυτικότερα επεξηγείται στο άρθρο 2 του Νόμου) είναι υποχρεωτική («υποβάλλει») αλλά και ουσιώδες μέρος της αιτήσεως του («ως αναπόσπαστο μέρος της αίτησής του»).

Ενόψει, συνεπώς, της παράλειψης εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση, όπως διενεργηθεί και υποβληθεί τέτοια Έκθεση ορθώς η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση δήλωσε, ότι δεν δύναται να υπερασπιστεί την επίδικη απόφαση για τον πιο πάνω λόγο.

Με βάση τα προαναφερθέντα, καθίσταται σαφές, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση επιτακτικής νομοθετικής πρόνοιας και, συγκεκριμένα, κατά παράβαση του άρθρου 9 (1) (β) του Νόμου και της παραγράφου 6 (γ) του Δεύτερου Παραρτήματος αυτού.

Η παρανομία για την ευόδωση της παρούσας προσφυγής, ωστόσο, από μόνη της δεν επαρκεί.

Απαραίτητη για την κατάληξη της παρούσας προσφυγής είναι και η απάντηση του ερωτήματος, κατά πόσο η προσβαλλόμενη απόφαση, έστω και παρανόμως ληφθείσα, έχει πιθανολογηθεί επαρκώς να επηρεάζει έννομο συμφέρον ενός εκάστου των αιτητών.

Επισημαίνω, ότι οι καθ’ ων η αίτηση δεν έχουν εγείρει με την ένσταση τους θέμα νομιμοποίησης των αιτητών λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος να προσβάλλουν την επίδικη απόφαση. Το θέμα, ωστόσο, εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο ως προϋπόθεση του παραδεκτού της προσφυγής. (βλ. Λεωνίδας Ανδρέου κ.ά. ν. Δημοκρατίας (2002) 3 Α.Α.Δ. 15).

Καταρχήν, οι αιτητές 2, 3, 4, 5 και 8 πιθανολογούν με την υπό εξέταση αίτηση ακυρώσεως (εκεί παράγραφο 5 του Πίνακα Β) αλλά και την αγόρευση τους (εκεί σελ. 2) έννομο συμφέρον τους να προσβάλλουν την επίδικη απόφαση, κατ’ επίκληση της εγγύτητας παρακείμενων ιδιοκτησιών τους στο αδειοδοτημένο με την προσβαλλόμενη απόφαση πρατήριο πετρελαιοειδών, επικαλούμενοι, μεταξύ άλλων, κινδύνους για την οδική ασφάλεια, όχληση και επηρεασμό ανέσεων τους, κινδύνους για την υγεία τους και οπτική και ηχητική ρύπανση εις βάρος τους.

Ενόψει του γεγονότος, ότι δεν τέθηκε υπό οποιαδήποτε αμφισβήτηση η υποστηριζόμενη, ως προαναφέρθηκε, περιβαλλοντολογική εγγύτητα των ιδιοκτησιών των αιτητών με αριθμούς 2, 3, 4, 5 και 8 στην προσφυγή σε σχέση προς το τεμάχιο της εγκριθείσας πολεοδομικής ανάπτυξης από τους καθ’ ων η αίτηση ή το ενδιαφερόμενο μέρος με προδικαστική ένσταση ή άλλως πως και, αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός, ότι ο νομοθέτης, με το άρθρο 9 (1) του Νόμου, θέτει ως επιτακτική υποχρέωση την διενέργεια Προκαταρκτικής Έκθεσης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον (η οποία εδώ παραλήφθηκε κατά παράβαση του Νόμου) πριν την χορήγηση της αιτούμενης πολεοδομικής άδειας, υποχρέωση η οποία κατ’ ουσία αντιστρέφει και θέτει το βάρος εκ προοιμίου απόδειξης μη ύπαρξης περιβαλλοντικών επιπτώσεων στους ώμους του «κυρίου του έργου» και κατ’ επέκταση των καθ’ ων η αίτηση πριν την χορήγηση της πολεοδομικής άδειας και όχι των αιτητών, θεωρώ, ότι οι αιτητές, υπό τα δεδομένα της παρούσης περιπτώσεως, έχουν επαρκώς πιθανολογήσει, με όσα έχουν αναφέρει- στο βαθμό που αυτά δεν επηρεάζουν απλά γενικότερο συμφέρον της περιοχής, αλλά αντανακλούνται ως ενδεχόμενος επηρεασμός αυτών και / ή της ιδιοκτησίας τους- το έννομο συμφέρον τους να προσβάλλουν την επίδικη απόφαση.

Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην απόφαση ημερομηνίας 12.12.2014 στις Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 170/2013 και 524/2013

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ και άλλη προσφυγή:

«Η επίκληση, εν προκειμένω, των συμφερόντων των προσφεύγοντων αιτητών για την προστασία των όρων διαβίωσής τους και των περιβαλλοντικών ανέσεων τους σε συνάρτηση με το αναντίλεκτο γεγονός της κοντινής ακτίνας[7] των υποστατικών τους από την προτεινόμενη ανάπτυξη οδηγεί στο συμπέρασμα ότι απειλούνται τα συμφέροντα τους στο άμεσο μέλλον (Δέστε: Χαραλάμπους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (1996) 3 ΑΑΔ 73 και Κορακίδου (ανωτέρω)).»

Παραμένει, εν συνεχεία, η εξέταση, κατά πόσον και ο αιτητής αρ. 1 στην προσφυγή, ο οποίος φαίνεται να στηρίζει το έννομο συμφέρον στην αίτηση ακυρώσεως (εκεί παράγραφο 4 του Πίνακα Β) και στην γραπτή του αγόρευση (εκεί σελ. 4 και 5, κατ’ επίκληση και της Δήλωσης Πολιτικής) ουσιαστικά και/ ή πρωτίστως σε κατ’ ισχυρισμό δικαιώματα του ως ανταγωνιστής του ενδιαφερομένου μέρους, έχει αντεπεξέλθει στην υποχρέωση απόδειξης των βλαπτικών συνεπειών (παρουσιάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία) και του επηρεασμού των συμφερόντων του από την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης, ως η νομολογία επιτάσσει.

Στην απόφαση Ανδρέας Ανδρέου (supra), λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά:

«Σε σχέση με το έννομο συμφέρον της αιτήτριας εταιρείας στην Προσφυγή 524/13, παρατηρώ ότι με το ίδιο θέμα ασχολήθηκε ο αδελφός Δικαστής Λιάτσος στην Προσφυγή Αρ. 5815/2013, Μηλιά Σώζου Λίμιτεδ κ.α. ν. Κυπριακής Δnμοκρατίας, ημερ. 7.4.2014 και στην οποία έκανε αποδεκτή την προδικαστική ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση και δεν επέτρεψε την προώθηση της προσφυγής από τον αιτητή ανταγωνιστή ιδιοκτήτη πρατηρίου πετρελαιοειδών. Στην προσφυγή εκείνη το πρατήριο του αιτητή βρισκόταν σε απόσταση 1600 μέτρων από την προτεινόμενη ανάπτυξη ήτοι τη δημιουργία δεύτερου πρατηρίου.

Η νομολογία αποδέχεται το έννομο συμφέρον των ανταγωνιστών[2] υπό την αίρεση, όμως, απόδειξης των βλαπτικών συνεπειών (παρουσιάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία) και του επηρεασμού των συμφερόντων τους από την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης.

Στην Μηλιά Σώζου Λίμιτεδ (ανωτέρω) επισημάνθηκε ότι το όλο ζήτημα της ύπαρξης έννομου συμφέροντος ανταγωνιστών και της νομιμοποίησής τους στην άσκηση προσφυγής, καθώς επίσης και η προηγούμενη σχετική νομολογία, θα πρέπει να αντικρίζεται, πλέον, και υπό το φως της ψήφισης του περί της Προστασίας του Ανταγωνισμού Νόμου του 2008, Ν.13(Ι)/2008, σκοπός του οποίου είναι η ρύθμιση και προστασία του ελεύθερου ανταγωνισμού στη Δημοκρατία και η εφαρμογή της πράξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τίτλο «Κανονισμός (ΕΚ) αρ. 1/2003, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης.

Στην Υπόθεση Αντωνίου v. Δημοκρατίας κ.α. (1995) 4ΑΑΔ, 1596 λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά:

«Όπως υποδεικνύεται στην πρόσφατη απόφασή μας K. and M. (Transport) Ltd κ.α. v. Αναθεωρητής Αρχής Αδειών (1995) 3 Α.Α.Δ. 225, ο επηρεασμός οικονομικού συμφέροντος του προσφεύγοντα από την έκδοση διοικητικής απόφασης, δεν καθιστά αφ’ εαυτού παραδεκτή την προσφυγή. Το συμφέρον το οποίο θίγεται πρέπει να έχει νομικό έρεισμα. Δηλαδή, να εκπορεύεται από το Νόμο. Ο Νόμος δεν παρέχει δικαίωμα στους ιδιοκτήτες φαρμακείων για αποκλεισμό του ανταγωνισμού στην περιοχή όπου λειτουργεί το φαρμακείο τους ή σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή. Το συμφέρον το οποίο επικαλείται η αιτήτρια στερείται νομικού ερείσματος.»

Ενόψει των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, καταλήγω ότι οι αιτητές στην προσφυγή 524/13 απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν το έννομο συμφέρον τους. Η ιδιότητα τους ως ανταγωνιστές δεν είναι αρκετή, από μόνη της, προς αμφισβήτηση της δημιουργία μιας νέας επιχείρησης[3]. Συνακόλουθα η προσφυγή Αρ. 524/13 απορρίπτεται, με €1.200.- έξοδα εις βάρος των αιτητών και υπέρ των καθ΄ ων η αίτηση. Καμιά διαταγή για έξοδα για τα ενδιαφερόμενα μέρη…».

Φρονώ από τα ενώπιον μου στοιχεία, ότι δεν έχουν (πέραν από την επίκληση προνοιών της Δήλωσης Πολιτικής, οι οποίες δεν στοχεύουν στην προστασία των αρχών ανταγωνισμού) παρουσιαστεί στα πλαίσια της παρούσας προσφυγής συγκεκριμένα στοιχεία εκ μέρους του αιτητή αρ. 1, τα οποία να αποδεικνύουν με την απαραίτητη επάρκεια τις βλαπτικές συνέπειες και τον επηρεασμό των συμφερόντων του από την επίδικη πράξη. Επιπρόσθετα, κρίνω ότι ούτε ο απλός, άνευ προσκόμισης συγκεκριμένων στοιχείων, ισχυρισμός εκ μέρους του αιτητή υπ’ αριθμό 1 περί αύξησης της τροχαίας κίνησης από την χορήγηση της υπό κρίση πολεοδομικής άδειας ή δυσχέρειας της λειτουργίας του δρόμου Παραλιμνίου-Δερύνειας πιθανολογεί επαρκώς το έννομο συμφέρον του έναντι της προσβαλλόμενης πράξης.

Ενόψει των πιο πάνω, η παρούσα προσφυγή, όσον αφορά τους αιτητές υπ’ αριθμούς 2, 3, 4, 5 και 8 επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται, με έξοδα 1500 Ευρώ πλέον Φ.Π.Α. υπέρ των εν λόγω αιτητών και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση, αφού, λόγω της μη διενέργειας Προκαταρκτικής Έκθεσης Επιπτώσεων στο Περιβάλλον πριν την χορήγηση της επίδικης πολεοδομικής άδειας, η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε κατά παράβαση επιτακτικής νομοθετικής πρόνοιας και, συγκεκριμένα, κατά παράβαση του άρθρου 9 (1) (β) του Νόμου και της παραγράφου 6 (γ) του Δεύτερου Παραρτήματος αυτού.

Η προσφυγή, όσον αφορά τον αιτητή υπ’ αριθμό 1, αποτυγχάνει, χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα όσον αφορά την περίπτωση του, δεδομένου του ακυρωτικού αποτελέσματος για τους υπόλοιπους αιτητές σε συνδυασμό με το γεγονός, ότι δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των καθ’ ων η αίτηση η νομιμοποίηση του (έννομο συμφέρον) στην προσφυγή σε οποιοδήποτε στάδιο, αλλά το θέμα εξετάστηκε αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο.

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο