Administrative Court allows amendment of appeal adding new constitutional equality claim.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court granted the applicant's request to amend her cancellation appeal by adding a new ground alleging unconstitutional salary discrimination. The applicant argued that her role as a Public Prosecutor was identical to that of a Public Prosecutor, yet she received lower pay, violating Article 28 of the Constitution. The court reasoned that the amendment did not fundamentally alter the existing appeal and allowed it to ensure the applicant could fully develop her constitutional arguments before the opposing party could respond.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArticle 28 of the Constitution; Article 164 of the Treaty establishing the European Community: The Administrative Court may permit the amendment of an administrative appeal to add new grounds of review if the amendment does not fundamentally alter the basis of the appeal and allows the parties to fully develop their arguments.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Δημοκρατία ν. C. Kassinos Construction Ltd (1990) 3 ΑΑΔ 3835
Iωσηφίδης Kώστας ν. Γενικού Eισαγγελέως (1990) 3 ΑΑΔ 4599
Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.α. (1993) 3 ΑΑΔ 598
Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλοι ν. Ευγένιου Σπύρου και Άλλων (2007) 3 ΑΑΔ 533
Δημητρίου ν. Δημοκρατίας (1993) 4 ΑΑΔ 289
Γιαγκουλλής κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1995) 4 ΑΑΔ 2569
Γεωργιάδης ν. Κ.Ο.Τ. (1996) 4 ΑΑΔ 2786
PETROLINA (HOLDINGS) PUBLIC LTD ν. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ κ.α, Υπόθεση Αρ. 772/2009, 22 Ιουνίου 2010
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:98
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπóθεση Αρ.392/2010)
22 Απριλίου, 2016
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤO ΑΡΘΡO 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ
Αιτήτριας,
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ
Καθ’ ων η αίτηση.
Δημοσθένης Στεφανίδης, για την αιτήτρια.
Λαμπρινή Ουστά (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Αίτηση Τροποποίησης ημερομηνίας 2.9.2015
____________________________________
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.: Με την παρούσα ενδιάμεση αίτηση, η αιτήτρια ζητά όπως της επιτραπεί η τροποποίηση της αίτησης ακυρώσεως με την προσθήκη στα νομικά σημεία, ενός νέου λόγου ακυρώσεως ως εξής.
«Ο Κανονισμός 10 των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Απολαβές, Επιδόματα και άλλα Οικονομικά Ωφελήματα των Δημοσίων Υπαλλήλων Κανονισμών του 1995 (Κ.Δ.Π. 175/95) που προνοεί ότι ο αποσπώμενος συνεχίζει να λαμβάνει τη μισθοδοσία της οργανικής του θέσης συνιστά αδικαιολόγητη άνιση μεταχείριση, δυσμενή μισθολογική διάκριση και αντίκειται στο Άρθρο 28 του Συντάγματος, καθώς ειδικότερη αρχή της ισότητας αποτελεί η μισθολογική ισότητα.
Συναφώς, η αιτήτρια παρείχε πλήρως, απόλυτα, ολοσχερώς και υπό ταυτόλογες συνθήκες, το περιεχόμενο της εκτέλεσης των καθηκόντων του Δικηγόρου της Δημοκρατίας, ήτοι παρείχε συγκριτικά όμοια εργασία ποσοτικώς και ποιοτικώς ίση με τους κατέχοντες την οργανική θέση του Δικηγόρου της Δημοκρατίας και με την μισθολογική της διάκριση να μην επιβάλλεται από τις ιδιαίτερες συνθήκες της προσφοράς της εργασίας της ή από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος και να πρόκειται για διαφορετική μισθολογική μεταχείριση ίδιας κατάστασης, στα πλαίσια ταυτότητας παρεχομένων υπηρεσιών με τους κατέχοντες την οργανική θέση Δικηγόρου της Δημοκρατίας, συνιστώντας και στοιχειοθετώντας, ως εκ τούτου, παραβίαση της αρχής της μισθολογικής ισότητας περί «ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας».
Συναφώς, παραβιάζεται η κρατούσα στο κοινοτικό δίκαιο γενική δικαιϊκή αρχή της ισόνομης ρύθμισης των ομοίων, δυνάμει του Άρθρου 164 της Ιδρυτικής Συνθήκης της ΕΟΚ, ήδη Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως επίσης και το Άρθρο 35 του Συντάγματος».
Σημειώνεται ότι η αιτήτρια με την αίτηση ακυρώσεως της προσβάλλει την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση, σύμφωνα με την οποία απορρίφθηκε αίτημά της για μισθολογική τοποθέτηση της στη μισθολογική κλίμακα Α9-Α11-Α12 (ως αμείβονται οι Δικηγόροι της Δημοκρατίας), από το Νοέμβριο του 1993, που εξουσιοδοτήθηκε από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας να ενεργεί εκ μέρους της Δημοκρατίας σε δικαστικές διαδικασίες, μέχρι τη λήξη της απόσπασης της.
Μετά την καταχώρηση της αίτησης ακυρώσεως, κατεχωρήθη η ένσταση των καθ’ ων η αίτηση επί της κυρίως αίτησης και οι γραπτές αγορεύσεις και των δύο πλευρών. Ακολούθως κατεχωρήθη η παρούσα αίτηση και υπεβλήθη εκ μέρους των καθ’ ων η αίτηση ένσταση. Μετά από οδηγίες του Δικαστηρίου υποβλήθηκαν γραπτές αγορεύσεις σε σχέση με την αίτηση τροποποίησης και έγιναν στην συνέχεια προφορικές διευκρινήσεις.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος για την αιτήτρια, υποστήριξε ότι σύμφωνα με την νομολογία μας, ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας νόμου απαιτεί αντιπαραβολή της σχετικής πρόνοιας με τη διάταξη του Συντάγματος που παραβιάζεται και αυτό επιβάλλεται να γίνει στα νομικά σημεία της προσφυγής, σύμφωνα με τον Καν. 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962.
Ειδικότερα υποδεικνύεται από τον συνήγορο της αιτήτριας ότι, η αντισυνταγματικότητα νόμων συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας το οποίο πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στο δικόγραφο της αίτησης και ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε χρονική προθεσμία, πέραν της οποίας δεν θα ήταν δυνατό να προβληθούν πρόσθετοι λόγοι ακύρωσης. Καταλήγει δε ότι, το αίτημα της αιτήτριας είναι επιβεβλημένο, νόμιμο, δίκαιο, βάσιμο και εύλογο.
Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση ενιστάμενη στην αίτηση, αντιτείνει ότι η αίτηση γίνεται κατά κατάχρηση της διαδικασίας και/ή των εξουσιών του Δικαστηρίου, καθότι η αιτήτρια ήδη έχει θέσει ζήτημα παραβίασης της αρχής της ισότητας ως λόγου ακυρότητας, ο οποίος έχει ήδη απαντηθεί στην γραπτή αγόρευση των καθ’ ων η αίτηση, στην οποία και παραπέμπει. Ισχυρίζεται επίσης ότι η αίτηση γίνεται παράτυπα, ότι η ζητούμενη θεραπεία δεν προσδιορίζεται επακριβώς και ότι υποβλήθηκε καθυστερημένα. Πρόσθετα δε ότι θα προκαλούσε εκτροχιασμό της δίκης από την προβλεπόμενη διαδικασία, τυχόν έγκριση της αίτησης, αφού θα ισοδυναμούσε με εξ’ υπαρχής καθορισμό από την αιτήτρια, των νομικών λόγων που προβάλλει για ακύρωση της πράξης και θα επέτρεπε την εκπρόθεσμη προβολή και ανάπτυξη λόγων ακύρωσης.
Σύμφωνα με τον Καν. 19 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, το Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει τέτοιες οδηγίες και σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, όπως απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Ο Κανονισμός αυτός, παρέχει ουσιαστικά τη νομιμοποιητική βάση για την εισαγωγή και έγκριση τροποποιήσεων σε αιτήσεις ακυρώσεως δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος.
Όπως αναφέρεται στην απόφαση Γεωργιάδης v. Κ.Ο.Τ. (1996) 4 Α.Α.Δ. 2786, στη σελ. 2790, δεν υφίσταται με βάση το Καν. 19, οποιαδήποτε χρονική προθεσμία πέραν της οποίας δεν θα ήταν δυνατό να προβληθούν πρόσθετοι λόγοι ακύρωσης. Στην πιο πάνω απόφαση γίνεται αναφορά με επιδοκιμασία στις υποθέσεις Cyprus Flours Mills Co. Ltd and Another v.
Republic 1973 3 Α.Α.Δ. 690 και Γιαγκουλλής κ.ά. v. Δημοκρατίας (1995) 4 Α.Α.Δ. 2569, στις οποίες αναφέρθηκε ότι εφόσον διασφαλίζεται η προστασία της άλλης πλευράς, είναι δυνατή η προσθήκη λόγων ακύρωσης στις κατάλληλες περιπτώσεις, ενώ τα κριτήρια που ισχύουν για την έγκριση αιτήματος για τροποποίηση προσφυγής είναι ελαστικότερα από ό,τι τα αντίστοιχα αιτήματα για τροποποίηση έκθεσης απαίτησης σε πολιτική αγωγή.
Αυτό διότι η διαδικασία αναθεώρησης διοικητικών πράξεων έχει εξεταστικό και ανακριτικό χαρακτήρα, εφόσον η ουσία της διερεύνησης μιας αιτήσεως ακυρώσεως, έγκειται στον έλεγχο της νομιμότητας της πράξης, με διαφορετικό ρυθμιστικό ρόλο από πλευράς του Δικαστηρίου σε ό,τι αφορά την ακολουθούμενη διαδικασία και την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης. (δέστε επίσης Δημοκρατία v.
Kassinos C. Constructions Ltd (1990) 3 Α.Α.Δ. 3835 και Δημητρίου v. Δημοκρατίας (1993) 4 Α.Α.Δ. 289). Η εφαρμογή ελαστικότερων κριτηρίων δεν επιτρέπει βέβαια την εισαγωγή εντελώς νέων λόγων ακύρωσης, ιδιαίτερα μέσω αγορεύσεων, που δεν είναι το ορθό δικονομικό μέσο προσδιορισμού των επιδίκων θεμάτων. (Ιωσηφίδης v. Γενικού Εισαγγελέα (1990) 3 Α.Α.Δ. 4599).
Η νομολογία επί της εγέρσεως συνταγματικών θεμάτων είναι αυστηρή εφόσον καθορίζει, όπως λέχθηκε και στη Βραχίμης Ι. Χατζηχάννας v. Δημοκρατίας, Α.Ε. απ. 35/05, ημερ. 4.12.2009, ότι «… ζητήματα αντισυνταγματικότητας πρέπει να εγείρονται ευκρινώς στην αίτηση ακυρώσεως, δεν εξετάζονται αυτεπάγγελτα και δεν νομιμοποιείται η διά της αγορεύσεως έγερση τους. (Δημοκρατία v. Κουκκουρή (1993) 3 A.A.Δ. 598 και Δημοκρατία v. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533)».
Κατά την κρίση μου, αυτό ακριβώς επιδιώκει η αιτήτρια με την αίτηση για τροποποίηση. Να εγείρει συνταγματικό θέμα με την αναγκαία ευκρίνεια, ώστε να μπορεί να το αναπτύξει μέσω της γραπτής της αγόρευσης και κατά το στάδιο των διευκρινήσεων.
Τόσο στην αίτηση ακυρώσεως, όσο και στους νομικούς λόγους της προσφυγής της, η αιτήτρια προβάλλει θέμα αντισυνταγματικότητας της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση.
Ειδικότερα στα νομικά σημεία της αίτησης ακυρώσεως αναφέρονται τα εξής:
«Η επίδικη απόφαση και/ή παράλειψη οφειλομένης ενέργειας που προσβάλλεται με την προσφυγή αυτή, είναι άκυρη και στερείται εννόμου αποτελέσματος, για τον ακόλουθο ή οποιονδήποτε από τους ακόλουθους λόγους ακυρώσεως:
………………………………………………………………………………………..
5. Εκδόθηκε κατά παράβαση του Συντάγματος (άρθρο 28), του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου (Ν.1/90), και των σχετικών Κανονισμών (Κ.Δ.Π. 175/95)».
Συνεπώς ηγέρθη από την αιτήτρια ζήτημα συνταγματικότητας, αλλά με γενικότητα και σε σχέση μόνο με την προσβαλλόμενη πράξη, έτσι ώστε αφενός να μην αποτελεί ένα νέο εντελώς θέμα και αφετέρου το θέμα αυτό να χρήζει διευκρινήσεων. Το Δικαστήριο, οφείλει να εντοπίσει την ουσία του θέματος και να δώσει την ευκαιρία τόσον στην αιτήτρια να αναπτύξει την επιχειρηματολογία της και παράλληλα στους καθ’ ων η αίτηση να την αντικρούσουν .
Κατ’ επέκταση ενδεχόμενη έγκριση της αίτησης, δεν θα μεταβάλει ριζικά την βάση της προσφυγής και δεν θα καθορίσει εξ’ υπαρχής τους νομικούς λόγους ακυρώσεως, αφού όπως αναφέρεται και από την ευπαίδευτη συνήγορο για τους καθ’ ων η αίτηση, ίδιοι ισχυρισμοί όπως ο επιχειρούμενος να προστεθεί με την παρούσα αίτηση, εξετάστηκαν και απαντήθηκαν στην γραπτή αγόρευση των καθ’ ων η αίτηση.
Αλλά και ούτε το στάδιο στο οποίο επιδιώκεται η τροποποίηση της προσφυγής, θα επηρεάσει ανεπανόρθωτα τους καθ’ ων η αίτηση, αφού σύμφωνα με τη νομολογία μας (Γεωργιάδης v. ΚΟΤ (1996) 4 Α.Α.Δ. 2786.
«Σε μια διαδικασία η οποία αποτελεί το μέσο προς θεραπεία της αντικειμενικής νομιμότητας και της παιδαγώγησης των διοικητικών αρχών στις αρχές της χρηστής διοικήσεως, η πολύ μικρή καθυστέρηση η οποία θα προκύψει στη διεκπεραίωση της υπόθεσης λόγω της προτεινόμενης τροποποίησης δεν είναι ικανή να στερήσει από το διάδικο την δυνατότητα να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου πρόσθετους λόγους προς έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης πράξεως».
Ενόψει των πιο πάνω, στην παρούσα υπόθεση και σε συμφωνία με τα νομολογηθέντα στην Petrolina (Holdings) Public Ltd v. Υπουργού Οικονομικών κ.ά, υπόθεση αρ. 772/2009, ημερ. 22.6.2010, όπου είχε τεθεί παρόμοιο με την εξεταζόμενη θέμα, δεν διαπιστώνεται κώλυμα στην έγκριση της επιδιωκόμενης αίτησης τροποποίησης.
Η αίτηση τροποποίησης εγκρίνεται. Τροποποιημένη αίτηση ακύρωσης να καταχωρηθεί εντός δέκα ημερών από την σύνταξη του διατάγματος. Οι καθ’ ων η αίτηση θα είναι ελεύθεροι να υποβάλουν τροποποιημένη ένσταση μέχρι δέκα ημέρες μετέπειτα.
Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον της αιτήτριας και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή.
Η υπόθεση ορίζεται για οδηγίες στις 4.7.2016.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο