Court grants interim suspension of medical license due to irreparable harm to reputation and patient safety, rejecting monetary loss arguments.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court granted an interim order suspending the applicant's medical license for one month while dismissing requests to suspend the other penalties. The applicant argued that losing his practice caused irreparable damage to his reputation and financial stability, but the court found these harms compensable in money. The court ruled that suspending the license causes irreparable harm to patient safety and the doctor's thirty-year built reputation, which cannot be quantified financially.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 146 of the Constitution; Art. 146 of the Constitution: An interim order suspending a professional license is warranted when the discontinuation causes irreparable harm to the practitioner's reputation and patient safety, as such non-monetary damages cannot be adequately compensated later.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (Αρ. 3) (2013) 1 ΑΑΔ 2441
SOFOCLES SOFOCLEOUS ν. REPUBLIC (MINISTRY OF EDUCATION) (1971) 3 CLR 345
MOYO & ANOTHER ν. REPUBLIC (1988) 3 CLR 976
Αντωνοπούλου ν. Δημοκρατίας (1989) 3 ΑΑΔ 754
Kροκίδου Eλπίδα και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 1857
Dogan ν. Δημοκρατίας (1995) 4 ΑΑΔ 716
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΑΣ ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Υπόθεση Αρ. 134/2013, 7/2/2013
XΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α. ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΓΓΡΑΦΗΣ ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΡΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Υποθ. Αρ.175/2013, 14/2/2013
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:91
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Υπόθεση Αρ.348/2016
15 Απριλίου 2016
[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΤΣΩΝΗΣ
Αιτητής
ΚΑΙ
ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΙΑΤΡΩΝ
Καθ’ ου η Αίτηση
Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 11.3.2016
Για Αιτητή: κ. Σ. Παναγίδης με κα Ξ. Κουσταή και κα Μ. Κουσταή για Στέλιος Παναγίδης Δ.Ε.Π.Ε.
Για Καθ’ ου η Αίτηση κ. Θ. Κορφιώτης για Κούσιος Κορφιώτης Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Ο Αιτητής κρίθηκε στις 10.2.2016 με απόφαση του Καθ’ ου η Αίτηση ένοχος τριών πειθαρχικών αδικημάτων τα οποία προέκυψαν μετά από δηλώσεις του Αιτητή ιατρικού περιεχομένου σε τηλεοπτική εκπομπή. Ο Καθ’ ου η αίτηση με απόφασή του ημερομηνίας 9.3.2016 αποφάσισε την επιβολή ποινής για έκαστο πειθαρχικό αδίκημα.
Ο Αιτητής στις 11.3.2016 άσκησε προσφυγή με την οποία προσβάλλει και τις δυο πιο πάνω αποφάσεις και ταυτόχρονα καταχώρησε μονομερή αίτηση με την οποία ζητά:
«Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η ισχύς, εκτέλεση και εφαρμογή της απόφασης των Καθ’ ων η Αίτηση ημερομηνίας 09/03/2016 με την οποία επιβλήθηκαν στον Αιτητή ποινές ως ακολούθως:
(α) στην πρώτη κατηγορία: αναστολή ασκήσεως του ιατρικού επαγγέλματος για περίοδο ενός μηνός από 09/03/2016.
(β) στην δεύτερη κατηγορία: χρηματικό πρόστιμο €2.000
(γ) στην τρίτη κατηγορία: χρηματικό πρόστιμο €2.000
πλέον δικηγορικά έξοδα €2.500 πλέον Φ.Π.Α., πλέον οδοιπορικά έξοδα μελών των Καθ’ ων η Αίτηση €592,80, πλέον έξοδα στενογράφου €805,00, μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας προσφυγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.»
Κατά την ακρόαση της μονομερούς αίτησης, έκρινα ότι δικαιολογείτο στην βάση της ανεπανόρθωτης ζημίας η έκδοση μονομερούς διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται η ποινή που επιβλήθηκε στον Αιτητή σε σχέση με την πρώτη κατηγορία δηλαδή, η αναστολή άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος για ένα μήνα από 9.3.2016. Σε σχέση με το αίτημα αναστολής των άλλων δυο ποινών, η αίτηση απορρίφθηκε αφού δεν έκρινα ότι ικανοποιείται οποιαδήποτε από τις δυο προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος.
Το διάταγμα ορίστηκε ως επιστρεπτέο στις 18.3.2016 ημερομηνία κατά την οποία οι συνήγοροι του Καθ’ ου η Αίτηση ζήτησαν να υποβάλουν ένσταση και δόθηκαν οι σχετικές οδηγίες τόσο για την ένσταση όσο και για τις γραπτές αγορεύσεις επί της αίτησης.
Η ένσταση περιστρέφεται γύρω από τον ισχυρισμό ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος και οιαδήποτε τυχόν ζημιά προκαλείται στον Αιτητή από την αναστολή της εργασίας του, μπορεί να διεκδικηθεί με αγωγή στην βάση των προνοιών του Άρθρου 146.6 του Συντάγματος νοουμένου ότι επιτύχει ο Αιτητής στην προσφυγή του.
Η δυνατότητα έκδοσης προσωρινού διατάγματος πηγάζει από τον Κανονισμό 13 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου. Η δικαιοδοσία αυτή ασκείται μόνο όταν ικανοποιηθούν ένα από τα δυο απαιτούμενα κριτήρια, δηλαδή η έκδηλη παρανομία κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης ή η πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημίας στον αιτητή από τη μη έκδοση του διατάγματος.
Κύριος σκοπός του διατάγματος είναι η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης πριν την έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης και συνιστά κατ’ εξαίρεση θεραπεία αφού εκδίδεται χωρίς την εξέταση της ουσίας της υπόθεσης (βλ., μεταξύ άλλων, Moyo and Another v. The Republic (1988) 3 C.L.R. 976, Dogan v. Δημοκρατίας (1995) 4 Α.Α.Δ. 716, Κροκίδου και άλλοι ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 1857).
Στην υπόθεση Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς Κύπρου v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd (2007) 3 A.A.D. 32, λέχθηκε ότι:
«Η εξαιρετική δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την έκδοση προσωρινού διατάγματος, όπως είναι πάγια νομολογημένο, αναλαμβάνεται μόνο εφόσον διαπιστώνεται πως η προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση είναι έκδηλα παράνομη ή εφόσον, στο πλαίσιο του συνόλου των δεδομένων, δικαιολογείται να εκδοθεί ενόψει επαπιλούμενης, εξαιτίας της, ανεπανόρθωτης βλάβης.»
Το κριτήριο της ανεπανόρθωτης ζημίας τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Sofokleous v. Republic (1971) 3 C.L.R. 345, η οποία υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χρίστος Χρίστου και άλλοι ν. Συμβουλίου Εγγραφής Φυσιοθεραπευτών και Φυσιοθεραπευτριών Κύπρου και άλλου, Υπόθεση Αρ.175/2013, 14.2.2013. Στην υπόθεση Χρίστου (πιο πάνω) παρατίθεται σε μετάφραση το σχετικό απόσπασμα από την Sofokleous:
«αποτελεί καλώς θεμελιωμένη αρχή του διοικητικού δικαίου ότι η κατ’ ισχυρισμόν ζημιά που θα προκύψει από την επικείμενη εκτέλεση της επίδικης διοικητικής πράξης πρέπει να εξειδικεύεται στην αίτηση με συγκεκριμένο τρόπο. Ασαφείς ισχυρισμοί για τη ζημιά καθιστούν δύσκολη την αξιολόγηση της και γι’ αυτό και μόνο τον λόγο η αίτηση για προσωρινό διάταγμα μπορεί να απορριφθεί.»
Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση η επιχειρηματολογία που παρατίθεται προς υποστήριξη του ισχυρισμού για ανεπανόρθωτη ζημία εντοπίζεται στις παραγράφους 14-16 και 21-21 το περιεχόμενο των οποίων παραθέτω αυτούσιο:
«14. Σημειώνω ότι η στέρηση της άδειάς μου για περίοδο ενός μηνός είναι εξοντωτική για εμένα, εφόσον το επάγγελμά μου είναι η μόνη πηγή εσόδων μου.
15. Τονίζω ότι η αναστολή της άδειας εξασκήσεως του επαγγέλματός μου για περίοδο ενός μηνός από 09/03/2016 θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά τόσο στη φήμη μου ως γιατρός όσο και στην οικονομική μου κατάσταση.
16. Σε καμία περίπτωση η ζημιά μου είναι επανορθώσιμη αφού έχω ασθενείς τους οποίους παρακολουθώ επί συνεχούς βάσεως και τους οποίους έχω πάψει να παρακολουθώ από 09/03/2016 και εφόσον τούτο συνεχισθεί με σοβαρό κίνδυνο για την υγεία τους, γεγονός το οποίο θα επηρεάσει σε ύψιστο βαθμό την φήμη και καλό όνομα που έχω, εφόσον εργάζομαι ως ιατρός από το 1986, χωρίς ποτέ να είχα οτιδήποτε εναντίον μου, ενεργώντας πάντοτε στα πλαίσια δεοντολογίας του ιατρικού επαγγέλματος, χαίρων ιδιαίτερης εκτίμησης και σεβασμού στους ασθενείς μου και στον ιατρικό κόσμο.
20. Ενόψει του γεγονότος ότι σύμφωνα με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν θα μπορέσω να εργάζομαι για ένα μήνα, ήτοι μέχρι την 09/04/2016, το ζήτημα καθίσταται εξαιρετικά επείγον αφού εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει υποχρεωτικά να συνεχίσω να συμμορφώνομαι με την προσβαλλόμενη απόφαση και να συνεχίσω να μην εργάζομαι σε συμμόρφωση με την έκδηλα παράνομη απόφαση των Καθ’ ων η Αίτηση.
21. Εν πάση περιπτώσει σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα η ζημιά την οποία θα υποστώ θα είναι οριστικά ανεπανόρθωτη ενώ οι Καθ’ ων η Αίτηση ουδεμία ζημιά θα υποστούν από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.»
Στις παραγράφους 9 – 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση του Καθ’ ου η Αίτηση, αναφέρονται τα εξής:
«9. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Αιτητή για ανεπανόρθωτη ζημιά, βάσει των οποίων εκδόθηκε μονομερώς το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 11.3.2016, σημειώνω ότι ο Αιτητής δεν κατέδειξε και δεν αναφέρει οποιουσδήποτε λόγους που να διαφαίνεται ότι υπέστη ή ενδεχομένως να υποστεί οποιαδήποτε επαπειλούμενη άμεση και συγκεκριμένη ζημιά που να μην δύναται να επανορθωθεί. Ούτε βεβαίως ο Αιτητής εξειδικεύει με οποιονδήποτε τρόπο τον ισχυρισμό του για «σοβαρό κίνδυνο» για την υγεία των ασθενών του, για τους οποίους βεβαίως υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις από τους χιλιάδες αδειούχους ιατρούς.
10. Σχετικά με τα πιο πάνω ο Αιτητής ισχυρίζεται στην ένορκη του δήλωση ότι με την αναστολή της άδειας εξασκήσεως του επαγγέλματός του για περίοδο ενός μηνός από 9.3.2016 υφίσταται ζημιά στη φήμη του ως ιατρός και στο καλό του όνομα αφού εργάζεται ως ιατρός από το 1986, καθώς επίσης και στην οικονομική του κατάσταση εφόσον το επάγγελμα του είναι η μόνη πηγή εσόδων του. Όμως ευσεβάστως εισηγούμαι ότι τόσο το ισχυριζόμενο «πλήγμα» στην φήμη του Αιτητή όσο και οι οποιεσδήποτε απώλειες εσόδων του είναι ζημιές αποτιμώμενες ή που μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα. Συνεπώς η επανόρθωση της όποιας ισχυριζόμενης ζημιάς του Αιτητή είναι δυνατή.
11. Εξ όσων γνωρίζω και σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου η χρηματική ζημιά δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει και να αιτιολογήσει την έκδοση προσωρινού διατάγματος βασιζόμενου στο στοιχείο της ανεπανόρθωτης ζημιάς.»
Συμφωνώ με την εισήγηση του συνηγόρου του Καθ’ ου η Αίτηση ότι η απώλεια εσόδων μπορεί να αποζημιωθεί σε μεταγενέστερο στάδιο παρόλο που ανεπανόρθωτη ζημιά μπορεί να θεωρηθεί και ζημιά η οποία θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα μιας επιχείρησης ή την ικανότητα συντήρησης του αιτητή (βλ. Georgios Militadous v. The Republic (1972) 3 C.L.R. 1999, Αντωνοπούλου ν. Δημοκρατίας (1989) 3Β Α.Α.Δ. 754, Οργανισμός Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ.496/02, 26.7.2002).
Η ανεπανόρθωτη βλάβη επέρχεται, όμως, με τη διακοπή της παρακολούθησης των ασθενών του από τον Αιτητή αφού έκαστος ασθενής έχει τα δικά του ιδιαίτερα περιστατικά τα οποία γνωρίζει μόνο ο γιατρός που τον παρακολουθεί. Δεν είναι αποδεκτό η τεράστια ευθύνη που έχει ο Αιτητής έναντι των ασθενών του να διακόπτεται αιφνίδια και η τύχη των ασθενών του να μένει μετέωρη. Η παράμετρος αυτή δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα.
Πρόσθετα, η ανεπανόρθωτη βλάβη επέρχεται όταν με τη διακοπή της άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος εκ των πραγμάτων οι ασθενείς του Αιτητή θα αναγκαστούν να αποταθούν αλλού για τη συνέχιση της θεραπείας τους. Η διακοπή αυτή της σχέσης εμπιστοσύνης, η οποία υπενθυμίζω επέρχεται ως αποτέλεσμα πειθαρχικής διαδικασίας η οποία αφ’ εαυτής αποτελεί πλήγμα στην επαγγελματική πορεία του Αιτητή, θα επιφέρει αναπόφευκτα ανεπανόρθωτη ζημιά στην καλή φήμη του Αιτητή την οποία ο Αιτητής προσπάθησε για τριάντα έτη να δημιουργήσει. Ούτε αυτή η ζημιά αποτιμάται σε χρήμα.
Όπως λέχθηκε στην ενδιάμεση απόφαση στην υπόθεση Χρήστος Μήτας ν. Συμβουλίου Εγγραφής Φυσιοθεραπευτών Κύπρου, Υπόθεση Αρ.134/2013, 7.2.2013:
«Από τη στιγμή που είναι αναγκασμένος να διακόψει την άσκηση του επαγγέλματός του, αναπόφευκτα όλη η πελατεία του θα μετακινηθεί σε άλλους φυσιοθεραπευτές και δέχομαι ότι δεν θα είναι εύκολο να επανέλθει κοντά του όταν θα επανακτήσει την άδειά του. Δέχομαι επίσης την ειδήγηση του συνηγόρου του, ότι η ζημιά που θα υποστεί ο Αιτητής θα είναι ανεπανόρθωτη αφού υπάρχουν τεράστιες και αντικειμενικές δυσκολίες στο να υπολογιστεί.»
Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι το προσωρινό διάταγμα αναστολής της ποινής που επιβλήθηκε στον Αιτητή σε σχέση με την πρώτη κατηγορία και αφορά τη διακοπή άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος παραμένει σε ισχύ μέχρι την ολοκλήρωση της προσφυγής. Τα έξοδα της αίτησης θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της ουσίας της προσφυγής.
Η ημερομηνία ορισμού της προσφυγής παραμένει η 10.5.2016.
Ε. Μιχαήλ
Δ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο