Administrative Court dismisses asylum appeal where applicant failed to prove well-founded fear despite credibility issues.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Administrative Court dismissed the applicant's appeal against the Refugee Review Board's rejection of his asylum claim. The applicant, a Jordanian Christian, alleged threats related to his work with a national television station but failed to substantiate his fear of persecution. The court found that minor inconsistencies in his testimony did not undermine the Board's overall credibility assessment or the legal basis for denying protection under the Refugees Law. Consequently, the Board's decision to reject both the asylum and humanitarian residence applications was upheld as lawful and reasonable.
Regesto Legislator
Generato dall'IAΝ. 6(I)/2000; Σύμβαση της Γενεύης του 1951: The Refugee Review Board's decision to reject an asylum claim is valid if the applicant fails to prove a well-founded fear of persecution, even if minor inconsistencies exist in their testimony, provided the overall assessment remains logical and evidence-based.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Παπαδόπουλος Tηλέμαχος ν. Διευθυντή Tμήματος Eσωτερικών Προσόδων (1990) 3 ΑΑΔ 262
Φωτίου Κυριάκος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2011) 3 ΑΑΔ 501
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 6(I)/2000 - Ο περί Προσφύγων Νόμος του 2000
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:30
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 540/2012)
22 Φεβρουαρίου, 2016
[Μ. ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΥ, Π.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 28, 29 ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
NADER MT MATANES
Αιτητής
ν.
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ
1. ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
2. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ,
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
3. ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ
Καθ΄ ων η αίτηση.
_ _ _ _ _ _
Μ. Παρασκευάς, για τον αιτητή
Ελ. Γαβριήλ (κα) Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση
_ _ _ _ _ _
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Μ. ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΥ, Π.: Ο αιτητής αμφισβητεί τη νομιμότητα της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, ημερομηνίας 12/1/12012, με την οποία απορρίφθηκε η διοικητική του προσφυγή κατά της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου, που εκδόθηκε την 19/5/2011 και απέρριπτε το αίτημα του για παροχή διεθνούς προστασίας.
Ο αιτητής, ο οποίος κατάγεται από την Ιορδανία και είναι Χριστιανός στο θρήσκευμα, αφίχθη νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία με το διαβατήριο του ως τουρίστας στις 8/9/2000. Αρχικά αποτάθηκε στην Υπάτη Αρμοστεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες και ζήτησε όπως του παραχωρηθεί άδεια προσωρινής παραμονής για εννέα μήνες. Μετά την απόρριψη της αίτησής του από την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ, υπέβαλε έφεση στην απόφαση αυτή στις 4/12/2002 και ζήτησε από το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης να του παραχωρηθεί άδεια προσωρινής παραμονής, ως επισκέπτης, μέχρι τις 2/10/2003, πράγμα που έγινε. Η έφεση του απορρίφθηκε από την Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ στις 11/12/2003 με την αιτιολογία ότι δεν πληρούσε τα κριτήρια για τους πρόσφυγες.
Η αίτηση ασύλου υποβλήθηκε στις 23/3/2005 και η Υπηρεσία Ασύλου κάλεσε τον αιτητή σε συνέντευξη στις 7/3/2008.
Στη σχετική συνέντευξη ο αιτητής υποστήριξε καταρχήν ότι όσα κατέγραψε στην αίτησή του ήταν ορθά. Περαιτέρω, ότι εγκατέλειψε τη χώρα του, επειδή είχε δεχτεί απειλές κατά της ζωής του για να σταματήσει να διεκδικεί χρήματα από την Ιορδανική τηλεόραση, ως ποσοστό για την προβολή του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Bodybuilding. Στα πλαίσια της αναζήτησης του δικαίου του, διόρισε δικηγόρους που παραιτήθηκαν της υπόθεσης και μετά από συμβουλή προσέγγισε Ισλαμική οργάνωση για να τον βοηθήσει, η οποία όμως του ζήτησε να ασπαστεί τον Μουσουλμανισμό, πράγμα που δεν αποδέχτηκε, οπότε ήταν πεπεισμένος ότι θα τον τιμωρούσαν επειδή δεν φέρθηκε σοβαρά. Επίσης δέχτηκε απειλές κατά τους ισχυρισμούς του και από ανθρώπους, υπεύθυνους της Ιορδανικής τηλεόρασης, για να παραιτηθεί των διεκδικήσεών του.
Μετά τη διεξαγωγή της συνέντευξης στην πιο πάνω ημερομηνία, ετοιμάστηκε εισήγηση από τον αρμόδιο λειτουργό στις 10/5/2011 και στις 19/5/2011 το αίτημα απορρίφθηκε, επειδή ο αιτητής κρίθηκε αναξιόπιστος, λόγω αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσε και επειδή δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000). Σχετική επιστολή, ίδιας ημερομηνίας, κοινοποιήθηκε στον αιτητή.
Η διοικητική προσφυγή καταχωρήθηκε στις 16/6//2011 από την Οργάνωση Future Worlds Center. Στις 12/1/2012, μετά τη μελέτη της έκθεσης λειτουργού ίδιας ημερομηνίας, εξεδόθη απορριπτική απόφαση στην διοικητική προσφυγή, η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 13/2/2012. Το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης απέστειλε επιστολή στον αιτητή ημερ. 19/3/2012, με την οποία τον καλούσε να αναχωρήσει για τη χώρα του. Ο αιτητής καταχώρησε προσφυγή προσβάλλοντας και την τελευταία αυτή επιστολή μαζί με την απόρριψη της διοικητικής προσφυγής του. Έκτοτε βρίσκεται παράνομα στην Κύπρο και είναι «αναζητούμενο» πρόσωπο, χωρίς να έχει ανευρεθεί μέχρι σήμερα.
Κατ’ αρχήν, γίνεται δεκτή η προδικαστική ένσταση που τέθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο για τους καθ’ ων η αίτηση, ότι η επιστολή ημερ. 19/3/2012, με την οποία καλείται ο αιτητής να αναχωρήσει εκτός Κύπρου συνεπεία της απόρριψης της διοικητικής προσφυγής του, δεν αποτελεί κοινοποίηση κάποιας εκτελεστής διοικητικής απόφασης, αλλά είναι πληροφοριακού περιεχομένου ως προς τις υποχρεώσεις του αιτητή μετά την λήξη του καθεστώτος που τον διείπε, δηλαδή του αιτητή ασύλου. Η επιστολή αυτή δεν ανακοίνωνε την έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, αλλά πληροφορούσε τον αιτητή, ως προς τις συνέπειες της απόρριψης της διοικητικής του προσφυγής (βλ. προσφ. Αρ. 1574/2000 Valer Papinashvilli v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 11/4/2001).
Παραμένει προς εξέταση, η νομιμότητα της απόφασης για απόρριψη της διοικητικής προσφυγής του αιτητή.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή, υποστήριξε πως κατά την έρευνα της αξιοπιστίας του αιτητή από τον αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, διαπιστώθηκαν ανακρίβειες εκ μέρους του αιτητή, οι οποίες όμως ήταν εσφαλμένες και/ή πεπλανημένες περί τα πράγματα, αφού οι καθ’ ων η αίτηση έλαβαν υπόψη λανθασμένη μετάφραση του αραβικού αριθμού 95 σε 90, γεγονός που κατά τον ισχυρισμό του έθεσε εν αμφιβόλω ολόκληρη την αξιοπιστία της διαδικασίας και κατάρρευση ολόκληρου του υπόβαθρου.
Επίσης υποστήριξε ότι η αναζήτηση πληροφοριών από την ιστοσελίδα της Wikipedia που οδήγησε σε λάθος πληροφόρηση, ότι δηλαδή το 1996 διεξήχθησαν οι 37οι αγώνες του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Bodybuilding και όχι οι 50οι, όπως ο αιτητής είχε υποστηρίξει, ήταν αυθαίρετη έρευνα. Προχώρησε δε να συμπληρώσει, ότι σύμφωνα με την Οδηγία 85/2005, άρθρο 30, οι πηγές που πρέπει να χρησιμοποιούνται για να διαπιστώνεται κατά πόσο μια χώρα είναι ασφαλής ή όχι είναι τα κράτη μέλη, η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, το Συμβούλιο της Ευρώπης και άλλοι σχετικοί οργανισμοί.
Η Ιορδανία δε, συγκαταλέγεται, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, στις χώρες εκείνες στις οποίες παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ως προς το πρωτάθλημα Βodybuilding δε, επανήλθε στην αγόρευση του, επισυνάπτοντας το επίσημο έντυπο από την ιστοσελίδα της Διεθνούς Ομοσπονδίας Bodybuilding and Fitness στο διαδίκτυο, ότι ο θεσμός ξεκίνησε το 1946 και άρα ορθά ο αιτητής στη συνέντευξή του ανέφερε ότι το 1996 ήταν η 50η επέτειος του πρωταθλήματος στην Ιορδανία.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή κατέληξε, πως η έρευνα μέσω του διαδικτύου, μέσω της Google ή της Yahoo από τους καθ’ ων η αίτηση, στερείτο σοβαρότητας και αυτό ήταν επαρκέστατος λόγος για να ακυρωθεί η επίδικη διοικητική πράξη και εισηγήθηκε, πως ο αιτητής πληροί όλες τις τραγικές προϋποθέσεις για απόκτηση της ιδιότητας του πολιτικού πρόσφυγα.
Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, υποστηρίζοντας τη νομιμότητα της πράξης, απάντησε πως το ό,ποιο λάθος στη μετάφραση για τα ποσά ή για το εάν επρόκειτο πράγματι για τους 50ους αγώνες, όπως είπε ο αιτητής, και όχι για τους 37ους αγώνες, αφορούσε στις δυο από τις έντεκα αντιφάσεις στις οποίες θεωρήθηκε ότι υπέπεσε ο αιτητής στην συνέντευξή του, οι οποίες αναφέρονται λεπτομερώς στην εισήγηση του λειτουργού και πλήττουν την αξιοπιστία του αιτητή, οι οποίες μάλιστα δεν αμφισβητήθηκαν από το δικηγόρο του αιτητή. Περαιτέρω υποστήριξε ότι το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να επέμβει σε θέματα εκτίμησης γεγονότων, παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση περαιτέρω εισηγήθηκε, πως σύμφωνα με τη νομολογία, η Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων δεν είναι υποχρεωμένη να προβεί η ίδια σε έρευνα, αλλά ελέγχει κατά πόσο η έρευνα στην οποία προέβη η Υπηρεσία Ασύλου ήταν ορθή και πλήρης, με τη διερεύνηση όλων των ουσιαστικών παραμέτρων. Η εκτίμηση των γεγονότων, συμπλήρωσε, δεν ελέγχεται ως προς την ορθότητα της από το δικαστήριο και η απόφαση ότι ο αιτητής δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του Νόμου για την παροχή του καθεστώτος του πρόσφυγα με βάση των περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000)ή τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951, ήταν απόλυτα αιτιολογημένη.
Είναι σημαντικό να τονίσω, ότι ο αιτητής δεν αμφισβήτησε στη γραπτή αγόρευση του τη νομιμότητα της κατάληξης των καθ’ ων η αίτηση, ότι δεν προέκυψε κανένα στοιχείο ως προς το ότι δεν υπέστη ατομική δίωξη από τις αρχές της χώρας του ή από ομάδες ή οργανώσεις που ελέγχουν το κράτος ή ουσιώδες μέρος του εδάφους του κράτους ή από μη κρατικούς φορείς για λόγους φυλής, θρησκείας, εθνικότητας, κοινωνικής τάξης ή πολιτικών πεποιθήσεων, γεγονός που συνεπάγεται την μη πλήρωση των προϋποθέσεων του Νόμου για να του αναγνωριστεί η προσφυγική ιδιότητα.
Διαπιστώνω επίσης, ότι ευπαίδευτος συνήγορος για τον αιτητή αγόρευσε επί μακρόν για τα λάθη στην μετάφραση των αριθμών καθώς και στην ανεπάρκεια της έρευνας μέσω της ιστοσελίδας Wikipedia για να καταρρίψει την επάρκεια της έρευνας και το αναιτιολόγητο της απόφασης, αντιφατικά, επιχειρηματολογώντας με αναφορές σε άλλη ιστοσελίδα του διαδικτύου.
Μια τέτοια προσέγγιση όμως, που δεν επεκτείνεται και στα υπόλοιπα συμπεράσματα του λειτουργού, ως προς τις άλλες εννέα αντιφάσεις στις οποίες υπέπεσε ο αιτητής στη συνέντευξή του, παραγνωρίζει την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι το βάρος απόδειξης περί πλάνης περί του ουσιώδους της πλάνης και περί της έλλειψης δέουσας έρευνας, βαρύνει τον αιτητή. (βλ.
Παπαδόπουλος ν. Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων (1990) 3 Α.Α.Δ. 262). Παραγνωρίζει επίσης την αρχή του διοικητικού δικαίου, ότι εσφαλμένη εκτίμηση της διοίκησης και συμπερίληψη του λάθους στην αιτιολογία, δεν καθιστά άνευ ετέρου άκυρη την απόφαση, αν το λάθος δεν επηρεάζει ουσιωδώς την αιτιολογία της απόφασης. (βλ.
Φωτίου ν. Δημοκρατίας (2011) 3 Α.Α.Δ. 501). Στην προκειμένη περίπτωση αμφισβητήθηκαν δυο από τα συμπεράσματα του λειτουργού ως προς τις αντιφάσεις, που αφορούσαν δυο μόνο συγκεκριμένες αναφορές του αιτητή. Αυτές όμως, καταρχήν διαπιστώνω πως δεν ήταν οι μοναδικές και κατά δεύτερον, κρίνω πως δεν ήταν οι πιο κύριες, ώστε να μπορεί να γίνει δεκτή η εισήγηση του αιτητή ότι καταρρίπτεται ως εκ του περιγραφέντος λάθους η όλη αιτιολογία της εισήγησης του αρμόδιου λειτουργού, που στη συνέχεια υιοθετήθηκε.
Αυτό, αν δηλαδή οι περιστάσεις της όλης αιτιολογίας επιτρέπουν την διάσωση της πράξης ως επαρκώς αιτιολογημένης, αξίζει να αναφερθεί, πως κρίνεται ειδικότερα στην κάθε υπόθεση ξεχωριστά, ανάλογα με την σπουδαιότητα του λάθους που έχει σημειωθεί.
Κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις, όπου κρίθηκε ότι ο αιτητής υπέπεσε σε πολλές αντιφάσεις, που αφορούσαν ειδικότερα τα ζητήματα των απειλών κατά της ζωής του και των κινδύνων που κατ’ ισχυρισμό διέτρεχε στην Ιορδανία και που οι συγκεκριμένες δεν αμφισβητήθηκαν από τον αιτητή στην αγόρευση του, τα δυο συγκεκριμένα λάθη που υπέδειξε ο αιτητής, δεν ήταν ουσιώδη και δεν επηρέασαν την πληρότητα της αιτιολογίας ότι ο αιτητής δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του Νόμου για την παραχώρηση ασύλου. Η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ως προς την ύπαρξη αντιφάσεων ήταν εύλογα επιτρεπτή και νόμιμη και η κρίση περί του ότι ο αιτητής ήταν αναξιόπιστος, κρίνεται εύλογη και αιτιολογημένη υπό τις περιστάσεις.
Σε ότι αφορά την επίδικη απόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων, η οποία υιοθέτησε ως ορθή την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου και απέρριψε την διοικητική προσφυγή, κρίνω ότι είναι εύλογη και νόμιμη, αποτελεί δε το αποτέλεσμα διεξοδικής έρευνας και εξέτασης των ισχυρισμών του αιτητή, τόσο αυτών που αναφέρθηκαν στην αρχική αίτησή του, όσο και αυτών που αναφέρθηκαν για πρώτη φορά στη συνέντευξη ενώπιον του λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου.
Θεωρώ περαιτέρω, πως ακόμα και αν δεν κρινόταν αναξιόπιστος ο αιτητής, αυτός δεν κατάφερε να αποδείξει ότι πληροί τις προϋποθέσεις του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000)και της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 και εύλογα η Αναθεωρητική Αρχή Προσφυγών κατέληξε ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο λόγο δίωξης για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων. Το ίδιο καταλήγω πως ισχύει και σε σχέση με την απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ότι ο αιτητής δεν πληροί τις προϋποθέσεις για παραχώρηση του καθεστώτος προσωρινής διαμονής για ανθρωπιστικούς λόγους ως προβλέπει το άρθρο 19Α του ίδιου Νόμου. Ο αιτητής δεν απέδειξε βάσιμο φόβο ότι θα υποστεί σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη, ως καθορίζεται στο άρθρο 19(2), του περί Προσφύγων Νόμου (Ν. 6(Ι)/2000).
Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
Μ. Καλλιγέρου, Π.
/Κας
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο