Legislator Giurisprudenza & Legislazione
Υπόθεση Αρ. 6489/2013 ECLI:CY:DD:2016:3 Generato dall'IA

Administrative Court annuls Public Service Commission decision for violating res judicata on disciplinary penalty weight.

Numero d'incarto Υπόθεση Αρ. 6489/2013
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Cipro (CY)
Data della decisione
Esito del giudizio Accolto (Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Administrative Court annulled the Public Service Commission's decision to reappoint the applicant to a customs position. The applicant argued that the Director of Customs violated res judicata by giving excessive weight to an unforgiven disciplinary penalty, despite the Supreme Court's prior ruling that such penalties lose significance after six years. The court found the Director's assessment directly contradicted established case law and precedent, rendering the Commission's decision invalid.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

N. 1/1990; Article 146 of the Constitution: The principle of res judicata requires administrative bodies to adhere to established judicial findings regarding the weight of disciplinary penalties, preventing contradictory assessments that undermine legal certainty.

Parole chiave

Generato dall'IA
res judicata violation disciplinary penalty weight administrative reappointment public service commission Supreme Court precedent proroga della misura terapeutica protrazione dell'affitto proroga della curatela

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
N. 1/1990
Article 146 of the Constitution

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Yankoulis and Others v. The Republic (1996) 4 AA 2600
Yorgos Theodoulou v. The Republic, Case No. 3/2013
Christakis Theodosiou and Others v. The Republic, Case No. 2074/2012
ECLI:CY:DD:2016:3
Administrative Court annuls Public Service Commission decision for violating res judicata on disciplinary penalty weight.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Γιαγκουλλής κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1996) 4 ΑΑΔ 2600

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:3

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 6489/2013)

26 Ιανουαρίου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ/στης]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΥΛΟΥ,

Αιτητής,

και

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ,

Καθ΄ ων η Αίτηση.

Μ. Μακρή, για τον Αιτητή

Ε. Παπαγεωργίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α’, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Η προαγωγή του κ. Νίκου Σ. Χριστοδούλου [στο εξής «το Ενδιαφερόμενο Μέρος (ΕΜ)»] στη μόνιμη θέση Τελώνη, Τελωνεία, που ίσχυε από την 1.7.2011, ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, με απόφαση που εκδόθηκε στις 18.7.2013, στο πλαίσιο της προσφυγής αρ. 907/2011, που είχε καταχωρήσει ο Αιτητής. Ακολούθησε επανεξέταση του θέματος, η οποία απέληξε στον επαναδιορισμό του ιδίου προσώπου στη θέση εκείνη, αναδρομικά από 1.7.2011.

Με την παρούσα προσφυγή του, ο ίδιος Αιτητής προσβάλλει την απόφαση που λήφθηκε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας («Ε.Δ.Υ.») και δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 27.09.2013, με την οποία το Ε.Μ. προήχθη εκ νέου, κατόπιν επανεξέτασης, στη μόνιμη θέση Τελώνη, Τελωνεία, από 1.7.2011.

Ένας από τους υπό του Αιτητή προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης αφορά στην κατά τον ισχυρισμό του παραβίαση του δεδικασμένου και, λόγω της φύσης του λόγου αυτού και της εγγενούς σπουδαιότητας που ενέχει, θα τον εξετάσω κατά προτεραιότητα.

Ο ισχυρισμός περί παραβίασης του δεδικασμένου

Σύμφωνα με τον Αιτητή, το Δικαστήριο, στην απόφασή του στην προαναφερθείσα προσφυγή αρ. 907/2011, έκρινε ότι οι Καθ’ ων η Αίτηση θα έπρεπε, κατά την επανεξέταση, να λάβουν υπόψη, στη βαρύτητα που θα αποδώσουν στην πειθαρχική ποινή της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης για έναν χρόνο, που είχε επιβληθεί στον Αιτητή, το γεγονός ότι έχουν ήδη παρέλθει τα έξι από τα δέκα έτη, στα οποία η ποινή διαγράφεται. Εντούτοις, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του Αιτητή, η παρέλευση του χρονικού διαστήματος από την καταδίκη του μέχρι τον ουσιώδη χρόνο της προαγωγής στην επίδικη θέση δεν διαδραμάτισε κανένα ρόλο στη σκέψη του Διευθυντή Τελωνείων, κ. Κώστα Νικολαḯδη, όταν ο τελευταίος διατύπωνε τη σύστασή του, κατά παράβαση του δεδικασμένου. Συνακόλουθα, ισχυρίζεται ο Αιτητής, η σύσταση του Διευθυντή πάσχει και, ως τέτοια, συμπαρασύρει σε ακυρότητα την απόφαση της Ε.Δ.Υ..

Η μελέτη των γεγονότων που περιβάλλουν αυτό το θέμα, αποκαλύπτει τα εξής: κατά τη διαδικασία που είχε απολήξει στην απόφαση της Ε.Δ.Υ., η οποία ακυρώθηκε με την προαναφερθείσα απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφυγή αρ. 907/2011, η Επιτροπή, αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το φάκελο πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους προσωπικούς φακέλους και φακέλους υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων, και έχοντας λάβει υπόψη της και τη σύσταση του Διευθυντή, έκρινε ότι το Ε.Μ. υπερείχε των λοιπών υποψηφίων και το επέλεξε για προαγωγή. Αξίζει να σημειωθεί στο σημείο αυτό ότι, κατά τη λήψη της πρώτης προσβαλλόμενης απόφασης, τόσο η Ε.Δ.Υ., όσο και ο Διευθυντής έλαβαν υπόψη τους τις δυο πειθαρχικές ποινές που είχαν προηγουμένως επιβληθεί στον Αιτητή, ήτοι αυτήν της αυστηρής επίπληξης και αυτήν της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης για έναν χρόνο από 1.7.2005.

Επιλαμβανόμενο των θεμάτων που ηγέρθησαν στο πλαίσιο της προσφυγής αρ. 907/2011, το Ανώτατο Δικαστήριο εντόπισε ότι τόσο ο Διευθυντής όσο και η Ε.Δ.Υ. έλαβαν υπόψη τους «στοιχεία εξωγενή προς την επίδικη διαδικασία», αφού η προαναφερθείσα πειθαρχική ποινή της αυστηρής επίπληξης που είχε επιβληθεί στον Αιτητή βρισκόταν ήδη εκτός του προσωπικού του φακέλου ως διαγραφείσα δυνάμει του άρθρου 80(1) του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου (Ν.1/90). Συνακόλουθα, το Δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν παράνομη, καθότι είχε ληφθεί υπό πλάνη.

Περαιτέρω, ως προς τη μη διαγραφείσα ποινή της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης για έναν χρόνο από 1.7.2005, το Δικαστήριο διαπίστωσε τα εξής:

«Ήταν βεβαίως δυνατό για τη διοίκηση να λάβει υπόψη τη μη διαγραφείσα ποινή της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης λόγω της μη παρέλευσης δεκαετίας από το 2005 που η ποινή επιβλήθηκε μέχρι και το 2011, χρόνο κατά τον οποίο λήφθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. Κάτω από αυτά τα δεδομένα θα πρέπει πλέον οι καθ' ων η αίτηση να επανεξετάσουν την υπόθεση, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη στη βαρύτητα που θα αποδώσουν στην εν λόγω ποινή ότι έχουν ήδη παρέλθει τα έξι από τα δέκα έτη στα οποία η ποινή θα διαγραφεί. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στη Γιαγκουλλής κ.α. ν. Δημοκρατίας κ.α., ανωτέρω, την οποία επικαλείται ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή στην οποία κρίθηκε πως ορθά αποδόθηκε περιορισμένη βαρύτητα σε προηγούμενη καταδίκη ενόψει της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία της καταδίκης.».

Η Ε.Δ.Υ., κατά τη συνεδρία της, ημερομηνίας 2.9.2013, προχώρησε στην επανεξέταση της πλήρωσης της επίδικης θέσης, κατόπιν και της προαναφερθείσας ακυρωτικής απόφασης στην προσφυγή αρ. 907/2011. Όπως αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίας της, ημερομηνίας 2.9.2013, η Επιτροπή προχώρησε στην επανεξέταση με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο υπό το φως της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σύμφωνα πάντα με το ίδιο πρακτικό, στην εν λόγω συνεδρία της Επιτροπής προσήλθε ο Διευθυντής Τελωνείων, κ. Κώστας Νικολαḯδης, ο οποίος, προβαίνοντας στη σύστασή του, ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Ο Θεοδούλου καταδικάστηκε κατόπιν πειθαρχικής διαδικασίας ενώπιον της Ε.Δ.Υ. στην ποινή της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης για ένα χρόνο, η οποία, σύμφωνα με το άρθρο 80(1) διαγράφεται μετά από δέκα έτη από την επιβολή της. Το γεγονός ότι παρήλθαν έξι από τα δέκα έτη από την επιβολή της ποινής κρίνεται ότι ουδόλως μειώνει τη βαρύτητα της καταδίκης του, δεδομένης της φύσεως και της σοβαρότητας των διαπραχθέντων πειθαρχικών παραπτωμάτων, λαμβάνοντας υπόψη την απαξίωση που προκάλεσε με τις ενέργειές του στο Τμήμα και στη δημόσια υπηρεσία γενικότερα. Συνεπώς, θεωρώ ότι το στοιχείο αυτό καθίσταται διαμορφωτικό της υπηρεσιακής του εικόνας και ότι ενδεχόμενη παραγνώριση της καταδίκης δεν υποβοηθά στη σκοπούμενη από το νομοθέτη διασφάλιση της υπηρεσιακής πειθαρχίας. Σημειώνω ότι τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης περιλαμβάνουν την ευθύνη κλάδου ή κλάδων του Τελωνείου ή μικρών Τελωνειακών Σταθμών και την εποπτεία προσωπικού και, ως εκ τούτου, η συμπεριφορά που επέδειξε ο υπάλληλος δε συνάδει με τα καθήκοντα της θέσης.

Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Νίκος Χριστοδούλου υπερέχει, έστω και οριακά, ή δεν υστερεί σε αξία, χωρίς να υστερεί σε προσόντα των άλλων υποψηφίων, κρίνω ότι ο υποψήφιος αυτός υπερέχει έναντι των λοιπών υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένου και του Γεώργιου Θεοδούλου, και τον συστήνω ανεπιφύλακτα για προαγωγή.».

Στη συνέχει η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων με βάση τον ουσιώδη χρόνο. Όπως δε ρητά αναφέρει στην απόφασή της, η Ε.Δ.Υ., αφού έλαβε υπόψη τα τρία κριτήρια-αξία, προσόντα, αρχαιότητα-, αλλά και τη σύσταση του Διευθυντή, έκρινε ότι το Ε.Μ. υπερείχε των λοιπών υποψηφίων και τον προήγαγε αναδρομικά στην επίδικη θέση από 1.7.2011. Ειδικότερα, ως προς το ζήτημα της επιβληθείσας στον Αιτητή ποινής της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης, η Ε.Δ.Υ. σημείωσε ότι η εν λόγω ποινή δεν είχε ακόμη διαγραφεί από τον προσωπικό του φάκελο, «γεγονός που επιτρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ποινή και να προσμετρά στη συνολική του εικόνα».

Έχω εξετάσει την προσβαλλόμενη απόφαση υπό το πρίσμα όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία αποτέλεσαν το υπόβαθρο για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, είτε κατά είτε υπέρ της νομιμότητας της προσβαλλόμενης πράξης, και, ενόψει και των όσων έχουν εκτεθεί πιο πάνω, κρίνω βάσιμο τον προβαλλόμενο λόγο ακύρωσης περί παραβίασης του δεδικασμένου εκ μέρους των Καθ’ ων η Αίτηση.

Το λεκτικό της ακυρωτικής απόφασης στην προσφυγή αρ. 907/2011 είναι σαφές, ούτως ώστε να μην αφήνει περιθώρια πολλαπλής ερμηνείας: οι Καθ’ ων η Αίτηση, κατά την επανεξέταση της υπόθεσης, θα έπρεπε να λάβουν υπόψη, στη βαρύτητα που θα απέδιδαν στη μη διαγραφείσα ποινή της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης που είχε επιβληθεί στον Αιτητή, ότι είχαν ήδη παρέλθει τα έξι από τα δέκα έτη, στα οποία η ποινή διαγράφεται, υπό το φως βέβαια και των λεχθέντων στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Όθωνας Γιαγκουλλής κ.α. ν. Ε.Δ.Υ. (1996) 4Δ ΑΑΔ 2600.

Αντίθετα, κατά τη διαδικασία της επανεξέτασης, ο Διευθυντής, προβαίνοντας στη σύστασή του, ρητά αναφέρει ότι το γεγονός της παρέλευσης έξι ετών από την επιβολή προς τον Αιτητή της ποινής της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης, ουδόλως μειώνει τη βαρύτητα της καταδίκης του Αιτητή. Δηλαδή, η βαρύτητα της εν λόγω καταδίκης, σύμφωνα με το Διευθυντή, ουδόλως επηρεάζεται από την παρέλευση εξαετίας από την επιβολή της ποινής.

Η θέση αυτή βεβαίως έρχεται σε αντίθεση με τα λεχθέντα στην προαναφερθείσα απόφαση στην προσφυγή αρ. 907/2011, όπου είχε καταστεί σαφές από το Δικαστήριο ότι η βαρύτητα που θα πρέπει να αποδοθεί στη μη διαγραφείσα πειθαρχική ποινή συναρτάται άμεσα με την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από το χρόνο επιβολής της (έξι από τα δέκα έτη).

Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι την ίδια προσέγγιση ακολούθησε το Δικαστήριο και στην Γιαγκουλλής κ.α. ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω, τονίζοντας ότι, λόγω της παρέλευσης μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία καταδίκης του αιτητή, μικρή μόνο σημασία θα μπορούσε να αποδοθεί σε αυτό τον παράγοντα για σκοπούς αξιολόγησης των υποψηφίων.

Σημειώνεται δε περαιτέρω ότι το σκεπτικό της απόφασης στην προσφυγή αρ. 907/2011, ειδικότερα ως προς το ζήτημα της αποτίμησης της βαρύτητας της πειθαρχικής ποινής κατά την αξιολόγηση του υποψηφίου, υιοθετήθηκε στη συνέχεια και σε μεταγενέστερες αποφάσεις του Δικαστηρίου, σε προσφυγές του ιδίου Αιτητή, ήτοι στην Γιώργος Θεοδούλου v.

Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 3/2013, ημερομηνίας 6.11.2014 και Χριστάκης Θεοδοσίου κ.ά. v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 2074/2012 κ.ά, ημερομηνίας 26.3.2015.

Ωστόσο, παρά τις διαπιστώσεις του Δικαστηρίου στις προαναφερθείσες αποφάσεις και κατά παράβαση του δεδικασμένου της απόφασης στην προσφυγή αρ. 907/2011, ο Διευθυντής, στην παρούσα υπόθεση, έδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στη μη διαγραφείσα πειθαρχική ποινή της διακοπής της ετήσιας προσαύξησης που είχε επιβληθεί στον Αιτητή: η κρίση του Διευθυντή ότι η παρέλευση εξαετίας από την επιβολή της εν λόγω ποινής ουδόλως μειώνει τη βαρύτητα της καταδίκης βρίσκεται ευθέως σε αντίθεση με τα κριθέντα στην προαναφερθείσα υπόθεση αρ. 907/2011. Κατά συνέπεια, η σύσταση του Διευθυντή πάσχει και συμπαρασύρει σε ακυρότητα την απόφαση της Ε.Δ.Υ., η οποία, όπως ρητά αναφέρεται στο πρακτικό ημερομηνίας 2.9.2013, έλαβε υπόψη της τη σύσταση του Διευθυντή.

Η Επιτροπή, στη δική της απόφαση, κάνει αναφορά στην πειθαρχική ποινή του Αιτητή, λέγοντας ότι, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, αυτή δεν έχει ακόμη διαγραφεί και άρα επιτρέπεται να λαμβάνεται υπόψη και να προσμετρά στη συνολική εικόνα. Ωστόσο, αυτή η αναφορά της Ε.Δ.Υ. ουδόλως αναιρεί το γεγονός ότι η ίδια η Επιτροπή, κατά τη λήψη της απόφασής της, έλαβε υπόψη της τη σύσταση του Διευθυντή, η οποία, για τους λόγους που εκτέθηκαν πιο πάνω, πάσχει ως παραβιάζουσα το δεδικασμένο, με αναπόφευκτο συνακόλουθο αυτή να συμπαρασύρει σε ακυρότητα την απόφαση της Επιτροπής.

Υπό το φως των πιο πάνω, διαπιστώνεται στην υπό εξέταση περίπτωση παραβίαση του δεδικασμένου λόγω της μη συμμόρφωσης των Καθ’ ων η Αίτηση, κατά τη διαδικασία της επανεξέτασης, προς τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη το Ανώτατο Δικαστήριο στην προηγηθείσα ακυρωτική απόφασή του, στην υπόθεση αρ. 907/2011.

Με αυτή τη διαπίστωση, παρέλκει η εξέταση άλλων ζητημάτων που έχουν εγερθεί στην παρούσα προσφυγή.

Η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται, με €1.500 έξοδα υπέρ του Αιτητή, πλέον Φ.Π.Α., εάν υπάρχει.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο