Supreme Court dismisses retrial request as obviously unfounded due to lack of substantive grounds and prior rejections.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the defendant's request for a retrial, ruling it obviously unfounded without requiring formal corrections. The defendant submitted a personal letter requesting a court-appointed lawyer to draft the request, but failed to cite any specific legal grounds for reopening the case. The court determined that appointing a lawyer was unnecessary because the request lacked any substantive basis and had been previously rejected multiple times.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 545 § 3 k.p.k.; Art. 545 § 2 k.p.k.; If a retrial request is obviously unfounded based on its content, the court may reject it without appointing a lawyer or hearing arguments.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
IV KO 55/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 lipca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie B. M. skazanego z art. 197 § 3 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2024 r. wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 10 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa 462/15, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku Białej z dnia 15 września 2015 r., sygn. akt III K 57/14, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. postanowił odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie wobec jego oczywistej bezzasadności.
UZASADNIENIE
W dniu 7 maja 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo B. M. o wyznaczenie obrońcy z urzędu celem sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w Bielsku Białej z dnia 15 września 2015 r. (sprawa o podanej wyżej sygnaturze III K 57/14 – uwaga SN), bądź też stwierdzenie braku podstaw do wniesienia takiego wniosku.Pismo to, nie zawierające jakiejkolwiek argumentacji wskazującej na wystąpienie okoliczności uzasadniających możliwość przeprowadzenia postępowania w oparciu o przepisy Rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2024 r. potraktowane zostało jako wniosek o wznowienie postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Obowiązujący od dnia 1 lipca 2015 r. przepis art. 545 § 3 k.p.k. przewiduje, że sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych (wniosek został sporządzony osobiście przez B. M. , a więc wbrew wymogowi art. 545 § 2 k.), a tym samym również bez rozpoznawania zgłoszonego w tym wniosku postulatu o wyznaczenie obrońcy z urzędu, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.Wymieniona w tym przepisie możliwość wydana przewidzianej w nim decyzji procesowej, nie ogranicza się wyłącznie do tych wypadków, w których we wniosku o wznowienie powołane zostały okoliczności będące już wcześniej przedmiotem rozpoznawania w postępowaniu o wznowienie postępowania.
Użycie w treści art. 545 § 3 k.p.k. zwrotu „w szczególności” nie pozostawia wątpliwości, że jest to wskazanie przykładowe, a katalog okoliczności, w oparciu o które możliwe jest wydanie takiego orzeczenia, ma charakter otwarty. Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny będzie miało więc miejsce również w sytuacjach, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek ten oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego. Stosowanie wskazanego przepisu uznać należy w związku z tym za konieczne także w tych wypadkach, w których sąd wznowieniowy w sposób nie budzący wątpliwości stwierdzi, że żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie mieści się w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie tego sądu z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.).Wydania takiego rozstrzygnięcia – a więc odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.
– wymaga wniosek złożony obecnie przez skazanego B. M. . W realiach przedmiotowej sprawy Sąd Najwyższy odstąpił od dalszych czynności zmierzających do wyznaczenia wnioskodawcy obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienia postępowania w niniejszej sprawie spełniającego wymogi formalne tego pisma procesowego, albowiem wnioskodawca nie wskazał w treści osobistego wniosku, żadnych okoliczności mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania.Co więcej, przypomnieć należy w sprawie tego skazanego składane były już wielokrotnie wnioski o wznowienie postępowania, które Sąd Najwyższy bądź oddalał (gdy składał je obrońca wyznaczony z urzędu), bądź odmawiał ich przyjęcia w oparciu o przepis art. 120 § 2 k.p.k. lub też poprzez uznanie ich oczywistej bezzasadności (zob. sprawy Sądu Najwyższego o sygn.:
IV KO 1/16, IV KO 84/16, IV KO 3/17, IV KO 60/17, IV KO 33/18, IV KO 87/19, IV KO 60/20, IV KO 59/20 i IV KZ 46/20, IV KO 103/20, IV KO 134/20, IV KO 37/21, IV KO 108/21 i IV KZ 44/21, IV KO 168/21 i IV KZ 8/22, IV KO 86/22, IV KO 132/22, IV KO 59/23, IV KO 8/24 oraz IV KO 28/24).Wyrok w sprawie, w której obecnie B. M. ubiega się o wznowienie postępowania poddany był również wcześniej kontroli kasacyjnej (kasacja obrońcy oddalona postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2016 r., IV KK 194/16, jako oczywiście bezzasadna).W tej sytuacji, skoro skazany nie podał okoliczności odpowiadających normatywnym podstawom wznowienia postępowania sądowego, to wyznaczenie mu obrońcy z urzędu celem sporządzenia wniosku o wznowienie procesu, należało uznać za bezprzedmiotowe i odmówić tym samym przyjęcia osobistego wniosku skazanego o wznowienie postępowania jako oczywiście bezzasadnego.
Kierując się powołanymi względami orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.J.][ms]