Supreme Court dismisses prisoner's request to retry appeal ruling denying sentence break as inadmissible under criminal procedure law.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Supreme Court refused the defendant's request to retry the final appeal decision denying a sentence break. The court held that such procedural rulings do not conclude the criminal proceedings regarding criminal liability and thus fall outside the scope of retrial provisions. Consequently, the request was rejected as inadmissible by operation of law.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArt. 540 § 1 k.p.k.; Art. 545 § 1 k.p.k.; A ruling denying a sentence break does not conclude criminal proceedings regarding criminal liability and is therefore inadmissible for retrial.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Sygn. akt IV KO 161/21 ZARZĄDZENIE Dnia 29 grudnia 2021 r. Na podstawie art. 545 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. odmawiam przyjęcia wniosku skazanego Ł. P. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt II AKzw (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II. Kow (…)., w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. UZASADNIENIEW dniu 26 listopada 2021 r. do Sądu Najwyższego został przekazany przez Sąd Apelacyjny w (…) wniosek Ł.
P. z dnia 12 lutego 2021 r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt II AKzw (…), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 22 grudnia 2020 r., sygn. akt II.Kow (…)., w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Poza sporem jest, że wniosek o wznowienie postępowania, w przedmiocie udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności nie podlega rozpoznaniu w trybie przewidzianym w art. 540 § 1 k.p.k. ani też określonym w art. 540a k.p.k., 540b k.p.k. czy art. 542 § 3 k.p.k.
Treść powyższych unormowań wskazuje na to, że mają one zastosowanie jedynie do prawomocnych orzeczeń kończących postępowania rozstrzygające w kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego. Za takie orzeczenie nie może być uznane postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt II AKzw (…), gdyż jego przedmiotem była kwestia zasadności nieuwzględnienia wniosku skazanego Ł. P. o udzielenie mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności Stanowisko to jest już ugruntowane w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1–2, poz. 10, z dnia 12 kwietnia 2001 r., III KO 53/99, OSNKW 2001, z. 7–8, poz. 67, z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03, R–OSNKW2003, poz. 1290, z dnia 7 maja 2007 r., IV KZ 24/07, OSNKW 2007, z. 6, poz. 53, z dnia 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, LEX nr 346765, z dnia 16 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99, z dnia 31 lipca 2012 r., IV KO 58/12, Legalis, z dnia 28 listopada 2013 r., IV KO 75/13, LEX nr 1396786 z dnia 30 lipca 2014 r., IV KO 56/14 Legalis, z dnia 14 listopada 2014 r., III KO 78/14, OSNKW 2015, z. 3, poz. 28, z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt IV KO 52/15, Legalis).
Nie ulega wątpliwości, że postanowienie w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności ma negatywne konsekwencje dla sfery wolności osobistej. Nie zmienia to jednak faktu, iż rozstrzygnięcie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej Ł. P., gdyż takimi orzeczeniami były, w jego wypadku, prawomocne wyroki skazujące Sądu Rejonowego w R. z dnia 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II K (…) oraz z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II K (…).
W tym stanie rzeczy, skoro w opisanych realiach nie jest dopuszczalny z mocy ustawy wniosek o wznowienie postępowania, to w oparciu o przepis art. 429 § 1 in fine k.p.k. (stosowany w postępowaniu wznowieniowym odpowiednio - por. art. 545 § 1 k.p.k.), należało odmówić jego przyjęcia.