Legislator Jurisprudence & Législation
IV KO 10/19 Généré par l'IA

Appeal dismissed; witness status of justice officials does not compromise judicial impartiality under Polish Criminal Procedure Code.

Numéro de cause IV KO 10/19
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to transfer the criminal case to another court of equal jurisdiction. The applicant argued that the presence of justice officials as witnesses threatened the impartiality of the proceedings. The court ruled that the professional status of these witnesses does not automatically create a risk to judicial independence or the reliability of their testimony.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 37 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.: The mere fact that witnesses in a criminal proceeding are employed by judicial organs does not constitute a ground for transferring the case under the principle of impartiality, as their credibility is determined by normative standards rather than their professional status.

Mots-clés

Généré par l'IA
judicial impartiality transfer of proceedings witness status Criminal Procedure Code risk of bias justice officials independent adjudication protection des témoins

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 37 k.p.k.
7 k.p.k.).Powołany, jako podstawa prawna wniosku, przepis art. 37 k.p.k., pozwala przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu wówczas, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.
Art. 7 k.p.k.
przepis art. 7 k.p.k.).Powołany, jako podstawa prawna wniosku, przepis art.
art. 190 § 1 k.k
W.‎podejrzanego z art. 190 § 1 k.k.
art. 7 k.p.k
przepis art. 7 k.p.k.).Powołany, jako podstawa prawna wniosku, przepis art.
art. 37 k.p.k
7 k.p.k.).Powołany, jako podstawa prawna wniosku, przepis art. 37 k.p.k., pozwala przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu wówczas, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
Généré par l'IA

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV KO 10/19 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie M. W.‎podejrzanego z art. 190 § 1 k.k. i innych‎po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w […]‎z dnia 22 stycznia 2019 r., sygn. akt II Kp […]o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIEBrak jest podstaw do uwzględnienia wniosku.Podnoszona w uzasadnieniu okoliczność, iż wśród osób pokrzywdzonych, znajdują się funkcjonariusze organów wymiaru sprawiedliwości, pełniący obowiązki w sądach okręgu Sądu Apelacyjnego w […], samo przez się nie czyni tego wniosku, w realiach sprawy, zasadnym.Trzeba bowiem zauważyć, że możliwość występowania tych osób, w niniejszym postępowaniu w charakterze świadków, a w konsekwencji ewentualna konieczność poddania weryfikacji ich zeznań, nie może mieć wpływu na ocenę samodzielności decyzji, podejmowanych przez sąd w toku postępowania karnego, czy też postawę orzekającego składu sędziowskiego.

Sam fakt zatrudnienia w organach wymiaru sprawiedliwości osób, występujących w tym postępowaniu w charakterze świadków, choćby służbowo znanych sądowi orzekającemu, nie daje żadnych podstaw do wysnucia, usprawiedliwionego wniosku, o istnieniu zagrożenia co do bezstronnego orzekania, albowiem wiarygodność ich potencjalnych depozycji, ustala się w oparciu o normatywne podstawy, a te nie wiążą się ze statusem zawodowym czy społecznym (por. przepis art. 7 k.p.k.).Powołany, jako podstawa prawna wniosku, przepis art. 37 k.p.k., pozwala przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu wówczas, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości.

Wprawdzie sama ustawa karno - procesowa nie definiuje tej przesłanki, ale dotychczasowe orzecznictwo Sądu Najwyższego odczytuje ją, jako wystąpienie w sprawie takich konkretnych uwarunkowań, które – z uwagi na swój charakter - mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania, lub stwarzać przekonanie - chociażby mylne - o braku warunków do rozpoznania sprawy w danym, miejscowo właściwym sądzie w sposób w pełni obiektywny.Z drugiej strony należy zawsze mieć na uwadze, co wielokrotnie podkreślał też Sąd Najwyższy, że przesadne wykorzystywanie możliwości, jakie niesie za sobą regulacja z przepisu art. 37 k.p.k., wywoływać może efekty niepożądane, a wręcz przeciwne do tych oczekiwanych (np. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 4 lipca 2013 r., V KO 46/13 i z dnia 27 listopada 2013 r., IV KO 87/13).

W postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2016 r., IV KO 82/17, Sąd Najwyższy podniósł, że przez pojęcie „dobro wymiaru sprawiedliwości”, o jakim mowa w przepisie art. 37 k.p.k., należy rozumieć taki stan rzeczy, w którym w procesie rzetelnym, prowadzonym bez nieuzasadnionej zwłoki, przez niezawisły i bezstronny sąd, całokształt okoliczności mu towarzyszących sprzyja ustaleniu prawdy i pociągnięcia do odpowiedzialności karnej sprawcy przestępstwa, a chroni przed taką odpowiedzialnością osobę niewinną.Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.