Legislator Jurisprudence & Législation
IV CSK 474/20 Généré par l'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for questioning lower court fact-finding on adverse possession claims.

Numéro de cause IV CSK 474/20
Autorité / Tribunal
Juridiction Pologne (PL)
Issue du litige Rejeté (Dismissed)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal against a lower court decision regarding adverse possession. The appellant argued that the lower court incorrectly applied civil code provisions by deeming the respondent a bona fide possessor without sufficient evidence of external conduct. The court rejected this claim because the appeal sought to challenge factual findings and evidence evaluation, which fall outside the scope of cassation review under the Code of Civil Procedure.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Art. 3983 § 3 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal based on the clear justification ground requires a prima facie obvious violation of substantive or procedural law, but appeals challenging factual findings or evidence assessment are inadmissible as they exceed the Supreme Court's supervisory jurisdiction.

Mots-clés

Généré par l'IA
cassation appeal adverse possession factual findings evidence evaluation bona fide possessor clear justification code of civil procedure

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Art. 3983 § 3 k.p.c.
W istocie zatem skarga zmierza do kwestionowania ustaleń sądów meriti, co wymyka się kontroli Sądu Najwyższego, gdyż zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c.
Art. 3984 § 2 k.p.c.
Określone w art. 3984 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 520 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
520 § 3 w związku z art. 13 § 2, 98, 391 § 1, 39821 k.p.c.
Art. 98 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 172 k.c.
Skarżący nie przedstawił okoliczności świadczących o występowaniu w sprawie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, stwierdził tylko, że zaskarżone rozstrzygnięcie w wyraźny sposób narusza przepisy prawa materialnego art. 172 k.c.

Jurisprudence citée

Généré par l'IA
IV CZ 100/03
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
II CZ 28/06
Supreme Court dismissed cassation appeal for failure to separately argue admissibility under Civil Procedure Code.
V CSK 204/06
Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r.
III CSK 216/07
Cassation appeal dismissed for lack of obvious merit under Polish Civil Procedure Code Article 3989.
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III PK 70/07
I UK 283/07
I UK 218/07
II UK 317/07
II PK 352/07
II PK 11/08
I UK 11/08
II UK 38/08
i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

Sygn. akt IV CSK 474/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku M. M.‎przy uczestnictwie A. D.‎o rozgraniczenie,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł.‎z dnia 2 czerwca 2020 r., sygn. akt I Ca (…), 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2) zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze nadzwyczajnym. Ma przede wszystkim na celu - w interesie publicznym - ujednolicenie orzecznictwa sądów powszechnych, rozstrzyganie sporów precedensowych oraz o istotnym znaczeniu dla rozwoju prawa i judykatury sądowej. W związku z tym jednym z koniecznych elementów skargi kasacyjnej jest wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania oraz jego uzasadnienie, w którym skarżący powinien wskazać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. i związku z tym istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Określone w art. 3984 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący w odrębnym wywodzie wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.

Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.Wnioskodawca M.M. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 2 czerwca 2020 r. w sprawie I Ca (…).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Oczywistą zasadność skargi kasacyjnej skarżący uzasadniał tym, że - jego zdaniem - Sąd Okręgowy w Ł. dopuścił się kwalifikowanych uchybień, które w sposób oczywisty miały wpływ na wydane orzeczenie, a zaskarżone postanowienie jest sprzeczne z ogólnie przyjętymi standardami rozstrzygnięć w tego rodzaju sprawach.W związku z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania trzeba podnieść, że odwołanie się na przesłankę zawartą w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. zobowiązuje do przedstawienia wywodu prawnego zmierzającego do wykazania kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego polegającej na jego oczywistości, widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej, bez potrzeby wchodzenia w szczegóły, czy dokonywania pogłębionej analizy tekstu wchodzących w grę przepisów i doszukiwania się ich znaczenia, co daje podstawy do uznania skargi za oczywiście uzasadnioną (tak np.

Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 16 września 2003 r., IV CZ 100/03, nie publ.; z dnia 26 kwietnia 2006 r., II CZ 28/06, nie publ.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CSK 204/06, nie publ.; z dnia 5 października 2007 r., III CSK 216/07, nie publ.; z dnia 20 czerwca 2007 r. II CSK 184/07, nie publ.; z dnia 9 stycznia 2008 r., III PK 70/07, nie publ.; z dnia 11 stycznia 2008 r., I UK 283/07, nie publ.; z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, nie publ.; z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, nie publ.; z dnia 3 kwietnia 2008 r., II PK 352/07, nie publ.; z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, nie publ.; z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, nie publ. i z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, nie publ.).

W ocenie Sądu Najwyższego nie zostały spełnione przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący nie przedstawił okoliczności świadczących o występowaniu w sprawie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, stwierdził tylko, że zaskarżone rozstrzygnięcie w wyraźny sposób narusza przepisy prawa materialnego art. 172 k.c. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i przyjęcie, że uczestnik postępowania A. D. nabywając przez zasiedzenie z dniem 20 marca 2006 r. prawo własności działki gruntu był jej samoistnym posiadaczem i objął je w posiadanie będąc w dobrej wierze.

Ponadto zarzucił, że ustalenia Sądu Okręgowego poczynione w sprawie nie wskazują, że uzewnętrznione zachowanie uczestnika postępowania nosiło cechy posiadania samoistnego. W istocie zatem skarga zmierza do kwestionowania ustaleń sądów meriti, co wymyka się kontroli Sądu Najwyższego, gdyż zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.Konkludując, w sprawie nie zachodzą wskazane przez skarżącego przesłanka opisana w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. ani brana pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 13 § 2, 98, 391 § 1, 39821 k.p.c. jw