Legislator Case Law & Legislation
V CNP 64/15 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for violation of final judgment due to failure to prove exhaustion of other legal remedies.

Case Number V CNP 64/15
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal for violation of a final judgment because the appeal failed to meet statutory requirements under the Civil Procedure Code. The appellant merely stated that other remedies were unavailable without providing a legal analysis proving their inapplicability. The court ruled that the burden of proof requires a substantive demonstration that no other legal means could have altered the original verdict.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for violation of a final judgment is rejected if the appellant fails to substantively prove that no other legal remedies were available to challenge the judgment.

Keywords

AI generated
appeal for violation of final judgment exhaustion of legal remedies Civil Procedure Code substantive proof requirement inadmissible appeal

Cited Legislation

AI generated
art. 4245 § 1 k.p.c.
Każde z tych wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. - na co Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę – ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione niezależnie od innych wymagań (por.
art. 4248 § 1 k.p.c.
4241 § 1 pkt 5 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4241 § 1 pkt 5 k.p.c.
Okoliczności powołane przez skarżącego nie mogą zatem być uznane za spełniające wymaganie przewidziane w art. 4241 § 1 pkt 5 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art.
art. 4245 § 1 k.p.c
Wysokie wymagania formalne stawiane skardze są związane nie tylko z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa, ale wynikają także z potrzeby spełnienia wysokich oczekiwań profesjonalnych.Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4241 § 1 pkt 5 k.p.c
Okoliczności powołane przez skarżącego nie mogą zatem być uznane za spełniające wymaganie przewidziane w art. 4241 § 1 pkt 5 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art.
art. 4248 § 1 k.p.c
4241 § 1 pkt 5 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 64/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie ze skargi Gminy M.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C.‎z dnia 28 stycznia 2015 r., sygn. akt VI Ca […],‎w sprawie z powództwa I. P.‎przeciwko Gminie M.‎o zapłatę,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2016 r., odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w C. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w C., którym oddalono powództwo, w ten sposób, że zasądził od pozwanej na rzecz powoda 2000 zł z ustawowymi odsetkami i orzekł o kosztach procesu za obie instancje.Od wyroku Sądu drugiej instancji pozwana wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ustanowiona ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz.

98) jest - podobnie jak skarga kasacyjna - środkiem prawnym sformalizowanym. Wysokie wymagania formalne stawiane skardze są związane nie tylko z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa, ale wynikają także z potrzeby spełnienia wysokich oczekiwań profesjonalnych.Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienia, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe i wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione kumulatywnie.

To oznacza, że skarga niespełniająca któregokolwiek z nich jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków i podlega odrzucenie bez wzywania do ich usunięcia. Każde z tych wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. - na co Sąd Najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę – ma charakter samoistny, powinno być zatem spełnione niezależnie od innych wymagań (por. postanowienia Sąd Najwyższego: z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17, i z dnia 18 stycznia III CNP 21/05 nie publ.).W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że obciążający skarżącego obowiązek wykazania, iż wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oznacza przeprowadzenie prawniczej analizy przepisów dotyczących środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogły odnieść skutku.

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać” (a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”), że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Podkreśla się, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną czy skargę o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu wykonalności (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 stycznia 2006 r., III CZP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140, z dnia 21 grudnia 2006 r., III CZP 57/06 nie publ.).Tymczasem skarżąca poprzestała na stwierdzeniu, że wzruszenie zaskarżonego wyroku „w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe; brak jest ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, a ponadto wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.

Okoliczności powołane przez skarżącego nie mogą zatem być uznane za spełniające wymaganie przewidziane w art. 4241 § 1 pkt 5 k.p.c.Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia (art. 4248 § 1 k.p.c.). l.n