Legislator Case Law & Legislation
V CNP 15/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific violated legal provision in complaint.

Case Number V CNP 15/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the spouses' appeal against a final judgment regarding unpaid rent for unauthorized building use. The plaintiffs argued violations of procedural and constitutional rights but failed to identify the specific legal provision breached as required by law. Consequently, the court ruled that the appeal was procedurally defective and inadmissible due to this formal omission.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for annulment of a final judgment is procedurally defective and must be dismissed if it fails to specify the exact legal provision allegedly violated, as citing general grounds does not satisfy this mandatory requirement.

Keywords

AI generated
complaint for annulment procedural defect specific legal provision inadmissible appeal formal requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
skarżących, że – zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. – skarga powinna zawierać
Art. 4248 § 1 k.p.c.
podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 98 k.p.c.
424 8 § 1 oraz art. 98 i 99
Art. 99 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
w związku z art. 391 § 1, art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
Art. 4241 § 2 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c.
Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.
ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.
art. 379 pkt 5 k.p.c
doszło do obrazy przepisów art. 379 pkt 5 k.p.c.
art. 66 ust. 2 Konstytucji
zaplanowanego wcześniej urlopu i art. 66 ust. 2 Konstytucji, przyznającego

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 15/09

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi H. i J. małż. G.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego

w G. z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt [...],

wydanego w sprawie z powództwa H. i Je. małż. G.

przeciwko S.G.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2009 r.,

1. odrzuca skargę,

2. zasądza od H. i J. małż. G. na rzecz S.G. kwotę 1800 zł

(jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów

wywołanych wniesieniem skargi.

Uzasadnienie

H. i J. małż. G. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 października 2008 r.,

oddalającego ich apelację od wyroku Sądu Rejonowego w R., którym sąd ten

oddalił powództwo o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z budynku,

skierowane przez nich przeciwko S.G.

Skarżący oznaczyli orzeczenie, od którego skarga została wniesiona, ze

wskazaniem, że zaskarżają je w całości, przytoczyli podstawy skargi oraz ich

uzasadnienie podnosząc, że w sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem

doszło do obrazy przepisów art. 379 pkt 5 k.p.c. przez nie uwzględnienie wniosku

pełnomocnika o odroczenie rozprawy w dniu 1 października 2008 r. z powodu

zaplanowanego wcześniej urlopu i art. 66 ust. 2 Konstytucji, przyznającego

każdemu pracownikowi prawo do wypoczynku w granicach wynikających z ustaw,

przedstawili uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie zaskarżonego orzeczenia, wskazali, że wzruszenie tego orzeczenia

w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz sformułowali

wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Uszło jednak uwagi

skarżących, że – zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. – skarga powinna zawierać

jeszcze wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest sformalizowanym środkiem prawnym. Jak już niejednokrotnie wyjaśniał Sąd

Najwyższy, w art. 4245 § 1 k.p.c. określone zostały wymagania, które ze względu na

ich kreatywny charakter nazywane są wymaganiami konstrukcyjnymi (istotnymi).

Braki w zakresie tych wymagań nie podlegają uzupełnieniu, a dotknięta nimi skarga

podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Wymagania określone w art. 4245

§ 1 pkt 1 – 6 k.p.c. mają charakter samoistny i powinny być spełnione w sposób

kumulatywny. Przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (art. 424 § 1 pkt 2

k.p.c.) jest odrębnym wymaganiem od wskazania przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.). Pierwsze polega

na ogólnym określeniu wytykanych naruszeń prawa materialnego lub przepisów

postępowania oraz wskazaniu przepisów, które zostały naruszone. Spełnienie

drugiego z wymienionych wymagań polega natomiast na wskazaniu konkretnego

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Samo odwołanie

się przez skarżącego do podstaw skargi lub ich uzasadnienia, nie stanowi

spełnienia wymagania, o którym mowa w art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c. (zob.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, nie publ.

I z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Ze względu na to, skarżący nie spełnili wymagania określonego w art. 424 5

§ 1 pkt 3 k.p.c., Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 oraz art. 98 i 99

w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c. oraz w związku z § 6, § 12

ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb

Państwa

kosztów

pomocy

prawnej

udzielonej

przez

radcę

prawnego

ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.