Legislator Case Law & Legislation
V CNP 14/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for failure to cite specific legal provision in complaint.

Case Number V CNP 14/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for failure to comply with procedural requirements. Although the appellant detailed the grounds for her appeal regarding a probate judgment, she omitted the mandatory citation of the specific legal provision she claimed was violated. The court ruled that citing the grounds for the appeal does not satisfy the distinct requirement to identify the exact statutory article breached.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for annulment must explicitly cite the specific legal provision violated; merely stating the grounds for the appeal does not fulfill this mandatory requirement, resulting in the dismissal of the complaint.

Keywords

AI generated
complaint for annulment procedural requirements specific legal provision mandatory citation dismissal limine probate proceedings constructive requirements

Cited Legislation

AI generated
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
skarżącej, że – zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. – skarga powinna zawierać
Art. 4248 § 1 k.p.c.
podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 233 § 1 k.p.c
art. 233 § 1 k.p.c. przez brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
skarżącej, że – zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 4245 § 1 k.p.c
Najwyższy, w art. 4245 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CNP 14/09

POSTANOWIENIE

Dnia 21 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi R.P.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w B. z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. akt [...],

wydanego w sprawie z wniosku R.W.

przy uczestnictwie A.W., R.P. i M.G.

o dział spadku,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

R.P. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 22 lipca 2008 r., wydanego na skutek

apelacji wniesionych od postanowienia Sądu Rejonowego w B., którym Sąd ten

dokonał działu spadku i zniesienia współwłasności.

Skarżąca oznaczyła orzeczenie, od którego skarga została wniesiona,

ze wskazaniem, że zaskarża je w części zasądzającej od niej na rzecz R.W. kwotę

43 835 zł, przytoczyła podstawy skargi oraz ich uzasadnienie, podnosząc, że w

sprawie zakończonej zaskarżonym orzeczeniem doszło do naruszenia przepisów

art. 233 § 1 k.p.c. przez brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału

oraz art. 217 § 1 i 2 k.p.c. przez niedopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego,

przedstawiła uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie zaskarżonego orzeczenia, wskazała, że wzruszenie tego orzeczenia w

drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz sformułowała

wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Uszło jednak uwagi

skarżącej, że – zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. – skarga powinna zawierać

jeszcze wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest

niezgodne.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest sformalizowanym środkiem prawnym. Jak już niejednokrotnie wyjaśniał Sąd

Najwyższy, w art. 4245 § 1 k.p.c. określone zostały wymagania, które ze względu na

ich kreatywny charakter nazywane są wymaganiami konstrukcyjnymi (istotnymi).

Braki w zakresie tych wymagań nie podlegają uzupełnieniu, a dotknięta nimi skarga

podlega odrzuceniu a limine (art. 4248 § 1 k.p.c.). Wymagania określone w art. 4245

§ 1 pkt 1 – 6 k.p.c. mają charakter samoistny i powinny być spełnione w sposób

kumulatywny. Przytoczenie podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (art. 424 5 § 1 pkt

2 k.p.c.) jest odrębnym wymaganiem od wskazania przepisu prawa, z którym

zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.). Pierwsze polega

na ogólnym określeniu wytykanych naruszeń prawa materialnego lub przepisów

postępowania oraz wskazaniu przepisów, które zostały naruszone. Spełnienie

drugiego z wymienionych wymagań polega natomiast na wskazaniu konkretnego

przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne. Samo odwołanie

się przez skarżącego do podstaw skargi lub ich uzasadnienia, nie stanowi

spełnienia wymagania, o którym mowa w art. 424 5 § 1 pkt 3 k.p.c.

(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05,

nie publ. I z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).

Ze względu na to, skarżąca nie spełniła wymagania określonego w art. 424 5

§ 1 pkt 3 k.p.c., Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. orzekł, jak

w sentencji.