Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
V CNP 26/08 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to prove actual damage under Civil Procedure Code.

Geschäftsnummer V CNP 26/08
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final ruling against the State Treasury and Veterinary Doctor. The plaintiff failed to substantiate the required proof of actual damage caused by the lower court's decision, merely citing evidence from a related case without specifying the damage's nature or amount. The court ruled that the appeal was inadmissible because the plaintiff did not meet the statutory requirement to demonstrate a causal link between the judgment and the incurred loss.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 4241 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for invalidity of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the occurrence of actual damage caused by the judgment and to prove the causal link between the judgment and the damage.

Schlagwörter

KI-generiert
appeal for invalidity substantiation of damage causal link requirement actual damage proof Civil Procedure Code inadmissible appeal State Treasury liability

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 4241 k.p.c.
Zgodnie z art. 4241 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
Jednocześnie na mocy art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania powódki
art. 4241 k.p.c
Zgodnie z art. 4241 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega
art. 102 k.p.c
Jednocześnie na mocy art. 102 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt V CNP 26/08

POSTANOWIENIE

Dnia 23 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa H. U.

przeciwko Skarbowi Państwa - (...) Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2008

r.,

skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 marca 2007 r., sygn. akt I C (…),

odrzuca skargę; nie obciąża powódki kosztami postępowania.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 marca 2007 r. Sąd Okręgowy w W. Wydział l Cywilny

odrzucił pozew w sprawie z powództwa H. U. przeciwko Skarbowi Państwa - (...)

Wojewódzkiemu Lekarzowi Weterynarii. W związku z wymienionym postanowieniem

Sądu Okręgowego powódka wniosła o stwierdzenie jego niezgodności z prawem w

całości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4241 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej

instancji, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub

uchylenie orzeczenia w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie

jest możliwe. Ponadto w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika z

naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo

praw człowieka i obywatela, skarga przysługuje także od prawomocnego orzeczenia

wydanego przez sąd pierwszej lub drugiej instancji, jeżeli strony nie skorzystały z

przysługujących im środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie

orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych.

Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia określone zostały w przepisie art. 424 5 § 1 k.p.c. Jednym z

nich jest wymienione w pkt 4 wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody,

spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ten kreatywny wymóg

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia obliguje

skarżącą do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do wskazania jej

rodzaju i rozmiaru, a ponadto do powołania lub przedstawienia dowodów lub innych

środków uwiarygodniających jej twierdzenie. Niezbędne jest wskazanie związku

przyczynowego między wydaniem zaskarżonego wyroku a powstaniem szkody. Ponadto

skarżąca może powoływać się tylko na taką szkodę, która została już wyrządzona na

skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, a nie na szkodę, która może powstać dopiero

w przyszłości.

Skarga

o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego

orzeczenia nie służy bowiem zapobieganiu wyrządzeniu szkody, mogącej powstać na

skutek jego wydania, lecz jest środkiem prawnym, który w razie jego uwzględnienia

będzie stanowić podstawę wystąpienia z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o

naprawienie szkody wyrządzonej tym orzeczeniem, (por. postanowienia SN z dnia 15

lutego 2006 r., IV CNP 7/05, LEX nr 192046; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05,

OSNC 2006 r., nr 1, poz. 16; z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, niepubl.; z dnia

27 października 2005 r., V CNP 28/05, niepubl.; z dnia 10 sierpnia 2006 r., V CNP

102/06, niepubl.; z dnia 25 maja 2007 r., II CNP 51/07, niepubl.; z dnia 21 lipca 2008 r., l

CNP 44/08, niepubl.; z dnia 30 września 2008 r., l CNP 63/08, niepubl.).

W przedmiotowej sprawie argumentacja skarżącej nie spełnia ww. wymagań.

Skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że „uprawdopodabniając wyrządzenie szkody

w postaci utraty korzyści wskazuję wszystkie dowody złożone w sprawie l C 702/06".

Niezależnie od lakoniczności przedstawionego wywodu należy podkreślić, że skarżąca

nie uprawdopodobniła ani rozmiaru podniesionych szkód, ani też nie wykazała jej

związku z wydaniem kwestionowanego orzeczenia. Samo wydanie niekorzystnego dla

strony rozstrzygnięcia nie może być utożsamiane z poniesieniem szkody w rozumieniu

przepisów dotyczących przedmiotowej skargi.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, która

nie czyni zadość wymaganiu wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., podlega

odrzuceniu a limine.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 424 8 § 1 w zw. z art. 4245 § 1

pkt 4 k.p.c.). Jednocześnie na mocy art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania powódki

kosztami postępowania skargowego.