Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
IV KK 721/21 KI-generiert

Supreme Court dismisses request to suspend execution of criminal verdict pending cassation appeal.

Geschäftsnummer IV KK 721/21
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court rejected the defense's request to suspend the execution of the final criminal verdict pending a cassation appeal. The defendant was convicted of multiple acts of theft, and the defense argued that the appeal might lead to acquittal. The court ruled that the statutory conditions for suspending execution are not met because the likelihood of overturning the verdict is not sufficiently high.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 532 § 1 k.p.k.; The execution of a final criminal verdict may be suspended pending cassation only in exceptional cases where there is a near certainty of acquittal or dismissal of charges.

Schlagwörter

KI-generiert
suspension of execution cassation appeal final criminal verdict exceptional circumstances high probability of acquittal Art. 532 k.p.k. criminal procedure law Strafänderung

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 532 § 1 k.p.k.
akt III Ka (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.
Art. 9 § 2 k.k.w.
art. 271 § 3 k.k
M., skazanego za czyn z art. 271 § 3 k.k.
art. 18 § 3 k.k
art. 286 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 4 § 1 k.k
z art. 4 § 1 k.k.; drugi - z art.
art. 532 § 1 k.p.k
akt III Ka (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
art. 12 k.k
art. 9 § 2 k.k

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98
m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98
m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18
m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21).
II KK 184/18
Supreme Court quashes tax fraud conviction for continuing acts, remanding to determine precise time of omission.
II KK 23/18
Supreme Court dismisses cassation regarding defendant's right to defense in appeal proceedings as non-substantial.
V KK 129/21
Supreme Court dismisses appeals for drug trafficking and recidivism as obviously unfounded, upholding lower court convictions.
IV KK 103/21
Supreme Court quashes conviction for sexual exploitation of a minor due to incorrect legal qualification of the act.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt IV KK 721/21 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie J. M., skazanego za czyn z art. 271 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lutego 2022 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt X K (…), zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 10 marca 2021 r., sygn. akt III Ka (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt X K (…), Sąd Rejonowy w R. uznał J. M. za winnego pięciu czynów zabronionych, przy czym pierwszy został zakwalifikowany z art. 271 § 3 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.; drugi - z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.; trzeci – z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.; czwarty – z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.; piąty z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Za pierwszy z ww. czynów Sąd wymierzył skazanemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; za drugi – 6 miesięcy pozbawienia wolności; za trzeci – roku pozbawienia wolności; za czwarty – 6 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za piąty – 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Jako karę łączną orzeczono karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok zawiera także rozstrzygnięcia w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, dnia 10 marca 2021 r. Sąd Okręgowy w R. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchylił orzeczenie o karze łącznej, ustalił, że cztery czyny przypisane w punktach IV, VI, VII i IX wyroku zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw i za nie wymierzył oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności. Ponadto Sąd Okręgowy połączył wymierzone kary i jako karę łączną orzekł karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.Od tego wyroku kasację wniósł obrońca skazanego, zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.

Wniosek nie został uzasadniony. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.Ustawodawca w art. 532 § 1 k.p.k. nie wskazał przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. Uczynił to natomiast Sąd Najwyższy, wielokrotnie podkreślając w orzecznictwie, że można skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18).

W rezultacie podkreśla się, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18). Regułą jest bowiem wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem.Przenosząc te ogólne rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy trzeba stwierdzić, że Sąd Najwyższy nie dostrzega, aby wyraźnie, w sposób oczywisty, rysowała się w niej perspektywa uwzględnienia kasacji, wydania wyroku uchylającego prawomocny wyrok skazujący J.

M. i następczego uniewinnienia go od zarzucanych mu czynów, ewentualnie umorzenia wobec niego postępowania karnego. Sąd Najwyższy nie stwierdził, aby takie wysokie prawdopodobieństwo, zbliżone do pewności, oczywistości, zachodziło w tej sprawie. Tymczasem dla zastosowania instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku stopień tego prawdopodobieństwa musi być niemal zbliżony do pewności, oczywistości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2021 r., V KK 129/21; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2021 r., IV KK 103/21).

Mając na względzie powyższe uwagi, a także ogólne reguły rządzące wstrzymaniem wykonania wyroku, po zapoznaniu się z kasacją obrońcy skazanego J. M., jak również aktami sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R.W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.