Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
III CZ 46/22 KI-generiert

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation rules in civil proceedings.

Geschäftsnummer III CZ 46/22
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Polen (PL)
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of a claim for annulment. The appellant filed the appeal personally without a lawyer, violating the mandatory attorney representation rule for Supreme Court proceedings. The court ruled that such procedural violations render the appeal inadmissible and non-curable, leading to its immediate rejection without summons.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1 k.p.c.: Mandatory attorney representation in Supreme Court proceedings renders appeals filed personally inadmissible and non-curable.

Schlagwörter

KI-generiert
mandatory attorney representation inadmissible appeal non-curable defect Supreme Court procedure civil litigation rules Rückzug der Zivilklage Verneinung der Zuständigkeit ausserordentliche Nichtigkeitsbeschwerde

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.
Art. 3941 § 1 k.p.c.
osobiście.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.).
Art. 373 § 1 k.p.c.
Art. 397 § 3 k.p.c.
373 § 1 w związku z art. 397 § 3 k.p.c.), a reguła ta ma odpowiednie zastosowanie do zażalenia podlegającego rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy (art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
871 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Art. 394 § 2 k.p.c.
osobiście.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.).
Art. 3986 § 3 k.p.c.
3941 § 3 w związku z 394 § 2 i art. 3986 § 3 k.p.c.; por.
art.130 § 5 k.p.c
zwraca pismo M. B. - "wniosek o sprostowanie" z dnia 30 listopada 2021 r. (art.130 § 5 k.p.c.).
art. 3941 § 1 k.p.c
osobiście.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.).
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c.

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

Sygn. akt III CZ 46/22 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący)‎SSN Paweł Grzegorczyk‎SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi M. B.‎o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia wydanego w sprawie z powództwa M. B.‎przeciwko Z. Sp. z o.o. w D.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2022 r.,‎zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K.‎z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt I C (...), 1) odrzuca zażalenie;

2) zwraca pismo M. B. - "wniosek o sprostowanie" z dnia 30 listopada 2021 r. (art.130 § 5 k.p.c.).

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 5 października 2021 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 maja 2019 r.Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. B. osobiście.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Na postanowienie sądu odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.). Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych i dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji.

Ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko-radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, a więc także zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz toczącego się w jego ramach postępowania wywołanego wniesieniem zażalenia. Zażalenie złożone z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne, a istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, w związku z czym zażalenie takie podlega odrzuceniu bez wzywania skarżącego do jego uzupełnienia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2020 r., IV CZ 33/20, niepubl. i z dnia 9 sierpnia 2019 r., IV CZ 12/19, niepubl.).

Ubocznie należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, iż skarżący nie złożył również wniosku o uzasadnienie zaskarżonego postanowienia i doręczenie postanowienia z uzasadnieniem, tymczasem wniesienie zażalenia z pominięciem uprzedniego złożenia przez skarżącego tego wniosku skutkuje odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego z innych przyczyn (art. 373 § 1 w związku z art. 397 § 3 k.p.c.), a reguła ta ma odpowiednie zastosowanie do zażalenia podlegającego rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy (art. 3941 § 3 w związku z 394 § 2 i art. 3986 § 3 k.p.c.; por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 2020 r., II CZ 53/20, niepubl.).Z tych względów, na podstawie art. 3986 § 3 w związku z art. 871 i art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.