Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Υπόθεση Αρ. 5/2016 ECLI:CY:DD:2017:259 KI-generiert

Administrative court dismisses appeal against community services tax, upholding council's fee calculation and reasoning.

Geschäftsnummer Υπόθεση Αρ. 5/2016
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Zypern (CY)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal against a community services tax assessment of €112.62 levied by the Chlorakas Community Council. The applicant argued for unequal treatment and lack of due diligence but failed to prove specific discrimination or statutory violation. The court upheld the council's broad discretion in fee determination and noted that detailed reasoning is not required for such administrative decisions.

Legislator-Regeste

KI-generiert

N. 158(I)/1999; N. 86(I)/1999: The administrative body enjoys wide discretion in determining fees, and applicants must prove specific unequal treatment or legal violation to succeed in challenging the assessment.

Schlagwörter

KI-generiert
community services tax administrative discretion unequal treatment due diligence reasoning standard gemeinschaftliche Kosten und Lasten Klage auf Ausschluss aus der Miteigentümergemeinschaft Forderungsübergang auf die Gemeinschaften

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
N. 158(I)/1999
N. 86(I)/1999

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Loizos Xydias v. Republic (1976) 3 CLR 303
Kissonerga Development v. Republic (1982) 3 CLR 462
Nicosia Race Club v. Republic (1984) 3 CLR 799
Kalavazides v. L'Ssol Municipality (1988) 3 CLR 1012
Lousides & Sons v. L'Ssol Municipality (1988) 3 CLR 1017
G. P. Zachariadis Ltd v. Limassol Municipality (1989) 3 AAD 2129
Zenios Closures Ltd v. Limassol Municipality (1992) 4 AAD 2060
ECLI:CY:DD:2017:259
Administrative court dismisses appeal against community services tax, upholding council's fee calculation and reasoning.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

LOIZOS XYDIAS ν. REPUBLIC (MINISTER OF INTERIOR AND ANOTHER) (1976) 3 CLR 303

KISSONERGA DEVELOPMENT ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 462

NICOSIA RACE CLUB ν. REPUBLIC (1984) 3 CLR 799

KALAVAZIDES ν. L'SSOL MUNICIPALITY (1988) 3 CLR 1012

LOUSIDES & SONS ν. L'SSOL MUNICIPALITY (1988) 3 CLR 1017

Γ. Π. Ζαχαριάδης Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού (1989) 3 ΑΑΔ 2129

Zenios Closures Ltd ν. Δήμου Λ/σού (Αρ.1) (1992) 4 ΑΑΔ 2060

ΜΑΡΙΑ ΕΥΖΩΝΑ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΧΛΩΡΑΚΑΣ, Υπoθεση Αρ. 1686/2010, 21/9/2012

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999

Ν. 86(I)/1999 - Ο περί Κοινοτήτων Νόμος του 1999

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2017:259

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 5/2016

30 Ιουνίου 2017

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ

ΑΝΔΡΕΑ ΕΥΖΩΝΑ

Αιτητή

ΚΑΙ

ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΧΛΩΡΑΚΑΣ

Καθ’ ου η Αίτηση

…………………………….

Για αιτητή: κα Μ. Εύζωνα.

Για καθ’ ου η αίτηση: κ. Ε. Κορακίδης για Γ. Χατζηνεοφύτου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και Επαμεινώνδας Κορακίδης Δ.Ε.Π.Ε.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή του ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασης του καθ’ ου η αίτηση, που κοινοποιήθηκε σε αυτόν με επιστολή ημερομηνίας 21.10.2015, να του επιβάλει φόρο κοινοτικών υπηρεσιών ύψους €112,62.

Αντικείμενο της επιβληθείσας εισφοράς είναι αριθμός διαμερισμάτων που είναι εγγεγραμμένα κατά ¼ μερίδιο επ’ ονόματι του αιτητή σε συγκεκριμένη πολυκατοικία στην Χλώρακα.

Ο καθ’ ου η αίτηση σε συνεδρία του ημερομηνίας 30.7.2015 αφού διεξήλθε των σχετικών νομοθετικών προνοιών, αποφάσισε όπως σε διαμερίσματα των δυο υπνοδωματίων επιβάλει εισφορά ύψους €85 για έκαστο ενώ σε περίπτωση ακατοίκητου διαμερίσματος, η εισφορά που θα επιβάλλεται θα είναι μειωμένη κατά το ήμισυ.

Ο καθ’ ου η αίτηση αφού επιθεώρησε και κατέγραψε την ακίνητη περιουσία που βρίσκεται εντός των κοινοτικών ορίων της Χλώρακας, αποφάσισε σε συνεδρία του ημερομηνίας 5.8.2015 την επιβολή εισφοράς στους ιδιοκτήτες της περιουσίας αυτής για τις κοινοτικές υπηρεσίες που τους προσφέρει ο καθ’ ου η αίτηση.

Κατά την επιβολή της εισφοράς, ο καθ’ ου η αίτηση έλαβε υπόψη την φύση της ακίνητης περιουσίας ή την καθορισμένη εκτίμηση αξίας έκαστου ακινήτου με βάση τον κατάλογο του κτηματολογίου για το 2013.

Σε συνεδρία του ημερομηνίας 20.10.2015, ο καθ’ ου η αίτηση αφού εξέτασε τον κατάλογο των φορολογουμένων που κατατέθηκε προχώρησε στην επιβολή τέλους για κάθε φορολογούμενο.

Με ειδοποίηση προς τον αιτητή ημερομηνίας 21.10.2015 με τίτλο «Φορολογία 2015», ο καθ’ ου η αίτηση ενημέρωσε τον αιτητή ότι του επιβλήθηκε, μεταξύ άλλων, φόρος κοινοτικών υπηρεσιών ύψους €112,62. Αυτή συνιστά και την προσβαλλόμενη πράξη.

Ο καθ’ ου η αίτηση μέσω της γραπτής του αγόρευσης προβάλλει τον ισχυρισμό ότι ο αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον να προσβάλλει την επίδικη απόφαση εφόσον δέχεται ότι θα έπρεπε να του επιβληθεί η εισφορά αλλά υποστηρίζει ότι ο τρόπος υπολογισμού ήταν λανθασμένος. Επομένως, συνεχίζει ο καθ’ ου η αίτηση, ακόμα και εάν επιτύχει η προσφυγή του ο αιτητής δεν θα έχει οποιοδήποτε όφελος και συνεπώς δεν έχει έννομο συμφέρον.

Η ως άνω προδικαστική ένσταση, παρόλο που προβάλλεται κατά τρόπο απαράδεκτο μέσω της γραπτής αγόρευσης αντί μέσω της ένστασης, εντούτοις μπορεί να εξεταστεί εφόσον αφορά το παραδεκτό της προσφυγής που μπορεί να εξεταστεί και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο.

Θεωρώ αβάσιμη την προδικαστική ένσταση που εγείρει ο καθ’ ου η αίτηση. Ο αιτητής δεν αμφισβητεί μόνο τον τρόπο με τον οποίο υπολογίστηκε η εισφορά αλλά και την επιβολή αυτή καθ’ εαυτή εφόσον προβάλλει ισχυρισμούς που άπτονται της νομιμότητας της απόφασης.

Συνεπώς, με τυχόν επιτυχία της προσφυγής του και δεδομένου ότι το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά την κρίση της διοίκησης, αυτό που επιτυγχάνει ο αιτητής είναι την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης εξ υπαρχής και όχι την μείωση ή την επιβολή άλλου ποσού.

Ο καθ’ ου η αίτηση προβάλλει επίσης το επιχείρημα ότι οι λόγοι ακύρωσης του αιτητή είναι αόριστοι και ως τέτοιοι δεν μπορούν να εξεταστούν.

Και αυτό το επιχείρημα του καθ’ ου η αίτηση απορρίπτεται ως αβάσιμο αφού όλοι οι λόγοι ακύρωσης που παρατίθενται στην αίτηση ακυρώσεως, είναι επαρκώς ανεπτυγμένοι και αιτιολογημένοι.

Συνεπώς, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της υπόθεσης.

Ο αιτητής προβάλλει ως λόγους ακυρότητας παράβαση των προνοιών του περί Κοινοτήτων Νόμου, παραβίαση του Άρθρου 28 του Συντάγματος, έλλειψη αιτιολογίας, έλλειψη δέουσας έρευνας, πλάνη περί τον νόμο και τα πράγματα και λήψη της απόφασης καθ’ υπέρβαση εξουσίας.

Η εξουσία του καθ’ ου η αίτηση να επιβάλλει εισφορά για την παροχή κοινοτικών υπηρεσιών πηγάζει από το άρθρο 83(ιζ) του περί Κοινοτήτων Νόμου, Ν. 86(Ι)/99(στο εξής ο «Νόμος»):

«Το Κοινοτικό Συμβούλιο έχει εξουσία να επιβάλλει ετήσια εισφορά για την παροχή κοινοτικών υπηρεσιών, που δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες λίρες (€854.30) σε κάθε κάτοχο περιουσίας που βρίσκεται στην Κοινότητα, η οποία υπολογίζεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με την περιουσία κάθε τέτοιου κατόχου, λαμβανομένων πάντοτε υπόψη οποιωνδήποτε άλλων φόρων που επιβάλλονται στον κάτοχο αυτό από το Συμβούλιο.»

Ο όρος «κάτοχος», ορίζεται στο άρθρο 2 του Νόμου ως:

«κάθε πρόσωπο που έχει πραγματική κατοχή οποιασδήποτε ακίνητης ιδιοκτησίας μέσα στην κοινότητα χωρίς να λαμβάνεται υπόψη ο τίτλος δυνάμει του οποίου κατέχει την ιδιοκτησία αυτή ή σε περίπτωση μη κατεχόμενης ιδιοκτησίας το πρόσωπο που δικαιούται να την κατέχει και περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη κάθε κινητής περιουσίας.»

Σχετικές είναι επίσης οι πρόνοιες των Κανονισμών 230 – 232 των περί Διοίκησης των Τοπικών Υποθέσεων (Γενικών) Κανονισμών του Κοινοτικού Συμβουλίου Κοκκινοτριμιθιάς οι οποίοι υιοθετήθηκαν και ακολουθούνται από τον καθ’ ου η αίτηση με την Κ.Δ.Π. 294/2002:

«230. Κάθε κάτοχος περιουσίας που βρίσκεται μέσα στην περιοχή της Κοινότητας θα πληρώνει κάθε χρόνο εισφορά για τις κοινοτικές υπηρεσίες που του παρέχονται η οποία δεν θα υπερβαίνει τις £500=.

231. Το Συμβούλιο οφείλει μέχρι τις 30 Ιουνίου να ετοιμάζει κατάλογο (που στο εξής θα αναφέρεται «κατάλογος κατόχων») ο οποίος θα δεικνύει το όνομα, το επάγγελμα και τον τόπο διαμονής κάθε κατόχου και το ποσό της ετήσιας εισφοράς που κατανέμεται σ’ αυτό. Ο κατάλογος κατόχων θα χρονολογείται και θα υπογράφεται από τον Πρόεδρο.

232. Αντίγραφα του καταλόγου κατόχων πιστοποιημένα με την υπογραφή του Προέδρου και χρονολογούμενα θα γνωστοποιούνται από αυτόν, ή θα λαμβάνεται φροντίδα όπως γνωστοποιούνται με Δημόσια γνωστοποίηση.»

Συνεπώς, όπως προκύπτει από τις πιο πάνω πρόνοιες, η ετήσια εισφορά για την παροχή κοινοτικών υπηρεσιών επιβάλλεται στον κάτοχο της περιουσίας ο οποίος μπορεί να είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον νόμιμο ιδιοκτήτη εκτός όπου δεν υπάρχει τέτοιος κάτοχος οπότε επιβάλλεται στον νόμιμο ιδιοκτήτη. Η συνολική ετήσια αυτή εισφορά δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των €854.30 για κάθε κάτοχο, ή όπου αυτό δεν εφαρμόζεται, για κάθε ιδιοκτήτη, λαμβανομένων υπόψη οποιωνδήποτε άλλων φόρων επιβάλλονται στο πρόσωπο αυτό.

Πρόσθετα, προκύπτει η υποχρέωση στον καθ’ ου η αίτηση όπως ετοιμάσει κατάλογο των κατόχων που θα περιλαμβάνει το ποσό της ετήσιας εισφοράς που κατανέμεται σε αυτόν.

Στα πρακτικά της συνεδρίας του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 30.7.2015, αναφέρονται τα εξής:

«(στ) Παράλληλα το Κοινοτικό Συμβούλιο εισηγήθηκε όπως:

· Ζητηθεί από τους κατόχους ιδιοκτησίας στην κοινότητα, όπως συμπληρώσουν και καταθέσουν στην Υπηρεσία του Κ. Συμβουλίου έντυπο με τα στοιχεία, σχετικά με την περιουσία που κατέχουν (κινητή και ακίνητη) εντός των ορίων της κοινότητας. Διευκρινίζεται ότι η πρόσκληση απευθύνεται σε όσους δεν έχουν ανταποκριθεί τα προηγούμενα χρόνια ή είναι νέοι κάτοχοι ιδιοκτησίας στην κοινότητα.

· Διευκρινισθεί από τους ιδιοκτήτες ο ενοικιαστής/κάτοχος αυτής παρουσιάζοντας αντίγραφον συμβολαίου ενοικίου με τα ακριβή στοιχεία αυτού.

· Όπου δεν υπάρχει ενοικιαστήριον έγγραφον, αλλά προφορική συμφωνία, ο ιδιοκτήτης θα πρέπει να ενημερώσει γραπτώς τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου σχετικά, παράλληλα όμως ο ενοικιαστής οφείλει να παρουσιασθεί και καταθέσει τα ακριβή στοιχεία αυτού στην Υπηρεσία του Κοινοτικού Συμβουλίου.

Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συνεργασία με το Κοινοτικό Συμβούλιο (άρνηση συνεργασίας) η φορολογία θα βαρύνει τον ιδιοκτήτη.»

Σε μεταγενέστερο πρακτικό συνεδρίας του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 20.10.2015 γίνεται αναφορά ότι:

«Κατατέθηκε από τον Πρόεδρο ο κατάλογος φορολογουμένων για τις Κοινοτικές Υπηρεσίες. Ο κατάλογος υπάρχει και σε ηλεκτρονική μορφή.

Περιλαμβάνει όσα στοιχεία είχαν ζητηθεί από το Κοινοτικό Συμβούλιο και ετοιμάσθηκε με βάσει τις γενικές εντολές του Κοινοτικού Συμβουλίου όπως αυτές λήφθηκαν σε συνεδρία του την 30 Ιουλίου 2015.

Ο κατάλογος αναγνώσθηκε, επιλύθηκαν τυχόν απορίες και προχώρησαν στην επιβολή της εισφοράς για κάθε ένα φορολογούμενο.

Ο κατάλογος φορολογίας περιλαμβάνει ποσόν ύψους €403.549,98.

Ο Πρόεδρος σε συνεργασία με την Υπηρεσία θα γνωστοποιήσει την ετοιμασία του καταλόγου και καλέσει τους φορολογούμενους όπως πληρώσουν τις οφειλές αυτών έως της 31ης Δεκεμβρίου.»

Έχω διεξέλθει του διοικητικού φακέλου που κατατέθηκε όπου εντοπίζω ένα πολυσέλιδο κατάλογο χωρίς ημερομηνία με τίτλο «Αρχείο Πληροφοριών Ακίνητης Ιδ Κοινοτήτων 2015 – Χλώρακας». Σε αυτό τον κατάλογο καταγράφονται το ονοματεπώνυμο, αριθμός ταυτότητας, η περιγραφή διεύθυνσης ιδιοκτήτη, ο αριθμός εγγραφής του ακινήτου, η τοποθεσία, η αξία του το 2013, η αξία του το 1980, η έκταση, το τεμάχιο, το φύλλο/σχέδιο και το μερίδιο. Δεν φαίνεται να περιλαμβάνει οποιαδήποτε συνολική κατάσταση για κάθε κάτοχο, ούτε αναφορά σε φορολογία. Συνεπώς, δεν μπορώ να εικάσω ότι η αναφορά στο πρακτικό της συνεδρίας του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 20.10.2015 αφορά αυτό τον πίνακα.

Εντοπίζω, επίσης, στον διοικητικό φάκελο επιστολή του αιτητή προς τον καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 16.9.2015 με την οποία τους ενημερώνει ότι τρία διαμερίσματα και δυο καταστήματα σε συγκεκριμένη πολυκατοικία ενοικιάζονται ενώ άλλα τέσσερα ενοικιάστηκαν για μικρό χρονικό διάστημα το οποίο προσδιορίζει ο αιτητής στην επιστολή του.

Στην βάση της πιο πάνω ενημέρωσης συντάχθηκε, προφανώς, η επιστολή ημερομηνίας 21.10.2015 που απευθύνεται από τον καθ’ ου η αίτηση προς τον Έπαρχο Πάφου όπου καταγράφεται ο τρόπος υπολογισμού της εισφοράς για παροχή κοινοτικών υπηρεσιών που αφορά τον αιτητή.

Συνεπώς, θεωρώ ότι η παρούσα είναι περίπτωση όπου η προσβαλλόμενη πράξη επιτρεπτά συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 29 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158(Ι)/99.

Στον υπολογισμό, λοιπόν, αυτό δεν εντοπίζω όσα ισχυρίζεται ο αιτητής στη γραπτή του αγόρευση ότι, δηλαδή, επιβλήθηκε φόρος «και στον κάτοχο και στον ιδιοκτήτη» (βλ. σελ. 3, παράγραφος (11)). Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της επιστολής, στον υπολογισμό της εισφοράς που επιβλήθηκε λήφθηκαν υπόψη μόνο τα πέντε διαμερίσματα τα οποία ο αιτητής δήλωσε ως κενά και άλλα τέσσερα τα οποία ο αιτητής δήλωσε ως ενοικιασμένα για μικρό χρονικό διάστημα. Ουδεμία αναφορά γίνεται σε όσα διαμερίσματα δηλώθηκαν από τον αιτητή ως ενοικιασμένα, δηλαδή με κάτοχο.

Ο αιτητής, όμως, βάλλει κυρίως κατά των κριτηρίων που καθορίστηκαν για την επιβολή της επίδικης εισφοράς. Ισχυρίζεται ότι τέθηκαν αυθαίρετα και δημιουργούν άνισο αποτέλεσμα αφού αφενός, το ίδιο ποσό εισφοράς εφαρμόζεται σε όλα τα διαμερίσματα δυο υπνοδωματίων – όπως είναι η επίδικη περίπτωση – ασχέτως της πραγματικής τους αξίας και αφετέρου, το μέγιστο ποσό που θα επιβαρυνθεί κάποιος θα είναι το ποσό των €850 είτε αυτός κατέχει δέκα διαμερίσματα είτε άνω τον δέκα.

Επί αυτού, η συνήγορος του αιτητή με παρέπεμψε σε προηγούμενες αποφάσεις. Στην Μ. Εύζωνα ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, Υπόθεση Αρ. 1686/2010, 21.9.2012 αναφέρθηκαν τα εξής:

«Στην υπόθεση 1657/07, Α. Εύζωνας ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Χλώρακας, ημερομηνίας 16/7/2009, λέχθηκαν τα εξής τα οποία τυγχάνουν, κατά τη γνώμη μου, εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση, εξ’ ου και τα υιοθετώ για σκοπούς της απόφασής μου:

“… δεν παραγνωρίζω την δυσκολία των καθ’ ων η αίτηση στην εφαρμογή του προαναφερόμενου κανονισμού και της προσβαλλόμενης απόφασης, ιδιαίτερα στην περίπτωση που οι ιδιοκτήτες ενοικιαζομένων υποστατικών δεν δίνουν στοιχεία (αποδείξεις ή ενοικιαστήρια έγγραφα) ως προς το εισπραχθέν, κατά τον ουσιώδη χρόνο ενοίκιο. Παρά την δυσκολία όμως αυτή, συμφωνώ με τον αιτητή ότι, προς εφαρμογή του κανονισμού 235 και της προσβαλλόμενης υπόθεσης, οι καθ’ ων η αίτηση θα έπρεπε να είχαν θεσπίσει ή εφαρμόσει αντικειμενικά κριτήρια υπολογισμού του τεκμαρτού ενοικίου, έτσι ώστε να υπάρχει η απαραίτητη αναλογία μεταξύ του τεκμαρτού ενοικίου από τη μια και του επιβαλλομένου δικαιώματος ή φόρου ενοικίου από την άλλη. Τέτοια κριτήρια θα ήταν, ενδεικτικά, το κατά πόσον ένα διαμέρισμα ή οικία είναι του ενός, δύο ή περισσοτέρων υπνοδωματίων αν είναι επιπλωμένα ή όχι, κλπ.”

Παρά την ομολογουμένως πρακτική δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι καθ’ ων η αίτηση στην εφαρμογή του Κανονισμού και η οποία έχει επισημανθεί στην υπόθεση Α. Εύζωνας (πιο πάνω), οι καθ’ ων η αίτηση όφειλαν να είχαν επιβάλει φορολογία στη βάση αντικειμενικών κριτηρίων υπολογισμού, έτσι ώστε να τηρείται η απαραίτητη αναλογία μεταξύ της αξίας της περιουσίας από τη μια και του επιβαλλόμενου φόρου από την άλλη.»

Στα πρακτικά της συνεδρίας του καθ’ ου η αίτηση ημερομηνίας 30.7.2015 αναφέρονται τα ακόλουθα:

«(α).Μονάρι / στούντιο διαμέρισμα -- είδος υποστατικού ή καθορισμένης εκτίμησης αξίας με βάσει καταλόγου κτηματολογίου έτους 2013 έως €100.000,00 , επιβολή ετήσιας εισφοράς Κοινοτικών Υπηρεσιών σε €80,00

(β).Δυάρι διαμέρισμα ή ανεξάρτητη κατοικία δύο υπνοδωματίων -- είδος υποστατικού/ή καθορισμένης εκτίμησης αξίας με βάσει καταλόγου κτηματολογίου με τιμές έτους 2013 και από €100.001,00 έως €250.000,00 , επιβολή ετήσιας εισφοράς Κοινοτικών Υπηρεσιών σε €85,00

(γ).Τριάρι διαμέρισμα ή ανεξάρτητη κατοικία τριών υπνοδωματίων -- είδος υποστατικού ή καθορισμένης εκτίμησης αξίας με βάσει καταλόγου κτηματολογίου έτους 2013 από €250.001,00 έως €500.000,00 -- επιβολή ετήσιας εισφοράς Κοινοτικών Υπηρεσιών σε €90,00

(δ).Ανεξάρτητη κατοικία -- έπαυλη με πισίνα – είδος υποστατικού ή καθορισμένης εκτίμησης αξίας με βάσει καταλόγου κτηματολογίου έτους 2013 άνω των €500.000,00, επιβολή ετήσιας εισφοράς Κοινοτικών Υπηρεσιών σε €95,00

Στη λήψη απόφασης του θα λαμβάνεται υπόψιν τυχόν άλλες φορολογίες καταβάλλονται από κάτοχο του υποστατικού.»

Είναι επομένως προφανές ότι, από την έκδοση της απόφασης στην υπόθεση Μ. Εύζωνα και άλλων σχετικών στις οποίες με παρέπεμψε η συνήγορος του αιτητή, ο καθ’ ου η αίτηση αποφάσισε να θεσπίσει κριτήρια βάσει των οποίων θα επιβάλλεται η εισφορά για παροχή κοινοτικών υπηρεσιών.

Ο καθορισμός κριτηρίων είναι έργο αποκλειστικά της διοίκησης. Τα κριτήρια πρέπει να είναι λογικά και να μπορούν να εφαρμοστούν ομοιόμορφα, αντικειμενικά και απρόσωπα χωρίς, βεβαίως, να παραγνωρίζω την ανάγκη για δέουσα έρευνα πριν την επιβολή τους έτσι ώστε να αποφεύγεται η πλάνη (Γ. Π. Ζαχαριάδης Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού (1989) 3 Α.Α.Δ. 2129, Zenios Closures Ltd ν. Δήμου Λεμεσού (Αρ.1) (1992) 4Γ Α.Α.Δ. 2060).

Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις φορολογιών, τελών και εισφορών παρέχεται στη διοίκηση ευρεία ευχέρεια και ευελιξία καθορισμού του τρόπου επιβολής των πιο πάνω (Kissonerga Development v. Republic (1982) 3 C.L.R. 462, Nicosia Race Club v. Republic (1984) 3 C.L.R. 799, G.A.P. Estates Ltd v. Republic (1988) 3C C.L.R. 2420).

Ο αιτητής, αναφέρεται κατά τρόπο γενικό σε παραδείγματα που κατά την άποψη του μπορεί να οδηγούν σε άνιση μεταχείριση. Όμως, δεν έχει αποδείξει άνιση μεταχείριση εις βάρος του όπως οφείλει να πράξει ειδικά σε περιπτώσεις επίκλησης αντισυνταγματικότητας (Xydias v. Republic (1976) 3 C.L.R. 303). Ούτε διαπιστώνω οποιανδήποτε παράβαση του νόμου κατά τον καθορισμό των κριτηρίων.

Όσον αφορά τον ισχυρισμό που εγείρει ο αιτητής περί έλλειψης δέουσας έρευνας, παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την Γ. Π. Ζαχαριάδης Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού (βλ. ανωτέρω) το οποίο και υιοθετώ προς απάντηση του ισχυρισμού του αιτητή:

«Το βάρος της αποδείξεως ότι ο καθ’ ου η αίτηση Δήμος παρέλειψε να προβεί στην δέουσα έρευνα βαρύνει τον αιτητή. Κανένα όμως στοιχείο δεν παρουσιάστηκε που να κλονίζει το τεκμήριο της νομιμότητας της διοικητικής πράξης. Αντίθετα ενόψει των γεγονότων ενώπιόν μου οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι ο υπολογισμός του τέλους που τους επιβλήθηκε έγινε αυθαίρετα, χωρίς δέουσα έρευνα ή κάτω από πραγματική βλάβη και νοουμένου δε ότι μπορούσε ο Δήμος να επιβάλει σ’ αυτούς την καταβολή τέλους μέχρι ΛΚ1,000.-κατ’ έτος βάσει του κανονισμού 99 (4)(ε) όπως τροποποιήθηκε από την ΚΔΠ 43/85 ενώ είχε επιβληθεί σ’ αυτούς το ποσό των ΛΚ500.- που κατόπιν ενστάσεως και περαιτέρω έρευνας ελαττώθηκε σε ΛΚ400.-. Βλέπε M. J. Lousides & Sons Ltd v. The Municipality of Limassol (1988) 3 C.L.R. 1017, Kalavazides Andreas Ltd v. The Municipality of Limassol (1988) 3 C.L.R. 1012).»

Έτσι και στην παρούσα περίπτωση, στον αιτητή δεν επιβλήθηκε συνολική εισφορά πέραν του ποσού που ο Νόμος προβλέπει. Σχετική είναι επίσης η υπόθεση New Paphos Development Co. Ltd ν. Δήμου Πάφου, Υπόθεση Αρ. 1646/2011, 13.5.2014.

Σε σχέση, τέλος, με τον ισχυρισμό του αιτητή περί έλλειψης αιτιολογίας έχω ήδη τοποθετηθεί πιο πάνω στην απόφασή μου ότι η αιτιολογία και ο τρόπος υπολογισμού προκύπτουν από τα στοιχεία του φακέλου. Πρόσθετα, στην απόφαση M. J. Louisides & Sons Ltd v. The Municipality of Limassol (1988) 3 C.L.R. 1017 η οποία υιοθετήθηκε στην Γ. Π. Ζαχαριάδης ν. Δήμου Λεμεσού αποφασίστηκε ότι:

“What is due reasoning is a question of degree depending upon the nature of the decision concerned.

Having regard to the nature of the sub judice decision, it is not expected from a Municipal Corporation to give very detailed reasoning for the determination of the fees payable for refuse collection.”

Για τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω ότι η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με €1200 έξοδα πλέον Φ.Π.Α. υπέρ του καθ’ ου η αίτηση και εναντίον του αιτητή. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Ε. Μιχαήλ,

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο