Administrative court annuls social assistance termination due to insufficient investigation of disability-specific needs.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court annulled the Ministry's decision terminating the applicant's public assistance for basic and special needs. The court found that the administration failed to adequately investigate the applicant's specific disability-related requirements, such as occupational therapy costs and care needs, before cutting off support. Consequently, the decision was set aside because the administration did not assess whether the applicant's income covered these special needs or if a reduced benefit should have been granted instead.
Legislator-Regeste
KI-generiertΝ. 95(I)/2006, Άρθρα 2, 8: The administration must conduct a thorough investigation of an applicant's special needs before terminating public assistance and must provide sufficient reasoning, otherwise the decision is void.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
ISHAK YACCOUB ν. YΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΤΜΗΜΑ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1468/2011, 8/10/2012
ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΝΚΕΛΟ ΤΖΙΩΡΤΖΙΝΑ ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Κ. ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Υπόθεση Αρ. 514/2012, 21/3/2013
ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΡΔΙΚΟΣ ν. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΤΜΗΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 1834/2012, 5/9/2014, ECLI:CY:AD:2014:D652
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
Ν. 95(I)/2006 - Ο περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμος του 2006
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2017:22
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 485/2014)
27 Ιανουαρίου, 2017
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 9, 28, 29, 35
ΚΑΙ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ
Αιτητής,
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ
Καθ’ ων η αίτηση.
Α. Σωτηρίου (κα), για Α. Σ. Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε, για τον αιτητή.
Θ. Πιπερή – Χριστοδούλου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Ο αιτητής, με την παρούσα προσφυγή προσβάλλει τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, με την οποία αποφάσισαν τον τερματισμό από 1/3/2014 της παροχής του δημόσιου βοηθήματος, το οποίο καταβάλλετο στον αιτητή για την κάλυψη βασικών και ειδικών αναγκών του.
Τα πραγματικά γεγονότα της περίπτωσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα:
Ο αιτητής, τριάντα ετών σήμερα, πάσχει από αριστερή ημιπληγία και είχε αναγνωρισθεί ως ανάπηρο άτομο από τις 8/12/1990. Έκτοτε ελάμβανε δημόσιο βοήθημα. Λόγω εργοδότησης του αιτητή, το παρεχόμενο δημόσιο βοήθημα τερματίστηκε προσωρινά από 1/10/2004 μέχρι την επαναξιολόγηση του. Η περίπτωση παρέμεινε αδρανής για την περίοδο 1/10/2004 μέχρι 30/6/2007, για το λόγο ότι μετά την εργοδότηση του αιτητή, δεν ήταν δικαιούχος δημόσιου βοηθήματος και παράλληλα εκκρεμούσε η εξόφληση υπερπληρωμής.
Ακολούθως, η περίπτωση επαναξιολογήθηκε με βάση τον περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμο του 2006 (Ν.95(Ι)/2006), ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή από 1/1/2006 και από 1/7/2007, εγκρίθηκε η παροχή δημόσιου βοηθήματος και παράλληλα εξοφλήθηκε το ποσό της υπερπληρωμής που εκκρεμούσε.
Στα πλαίσια επαναξιολόγησης, το παρεχόμενο δημόσιο βοήθημα διακόπηκε από 1/3/2014, για το λόγο ότι το μηνιαίο εισόδημα του αιτητή είναι ψηλότερο από το ποσό που είναι αναγκαίο για την κάλυψη βασικών και ειδικών αναγκών, όπως αυτά καθορίζονται στην ισχύουσα Νομοθεσία. Στις 27/3/2014, ο αιτητής ενημερώθηκε για την πιο πάνω απόφαση, καθώς και ότι ήταν σε εξέλιξη διαδικασία για υπολογισμό της υπερπληρωμής που σημειώθηκε.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τον αιτητή, προβάλλουν ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ελήφθη εν αγνοία του αιτητή και χωρίς να ακουστεί προηγουμένως, αφού επρόκειτο για ιδιαίτερα δυσμενές μέτρο που παραγνώρισε πλήρως τις πραγματικές ανάγκες του αιτητή για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της υγείας του. Αυτό παραβιάζει το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης, το κατοχυρωμένο στο άρθρο 43 του Ν. 158(Ι)/1999. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι δεν διερευνήθηκαν με επάρκεια οι πραγματικές ανάγκες του αιτητή, με ενδεχόμενο την εμφιλοχώρηση πλάνης στη διαδικασία λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης.
Ισχυρίζονται επίσης, ότι έχει εκχωρηθεί ταυτόχρονα η ίδια αρμοδιότητα σε δύο λειτουργούς του Τμήματος, χωρίς να διαφαίνεται ποιος και πότε αποφάσισε την εκχώρηση και πρόσθετα ότι δεν υπάρχει απόφαση, αλλά μόνο μία έκθεση ημερομηνίας 13/3/2014, η οποία δεν φέρει τις υπογραφές των συμπραξάντων. Τέλος δε ότι, η προσβαλλόμενη απόφαση συγκρούεται με την αρχή της καλής πίστης και στερείται επαρκούς αιτιολογίας.
Από την άλλη, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντιτείνει ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν υπάρχει δια νόμου υποχρέωση προηγούμενης ακρόασης. Υπέδειξε δε ότι, πριν τη διακοπή του δημόσιου βοηθήματος υπήρξε συνεργασία, με τον αιτητή και τους γονείς του, όπου του ζητήθηκε η προσκόμιση πιστοποιητικών για τα εισοδήματα του, τα οποία αφού ο αιτητής προσκόμισε, αυτά αξιολογήθηκαν στη βάση των προνοιών του σχετικού Νόμου και Κανονισμών.
Προβάλλει επίσης, ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης εκτίθεται αναλυτικά στο σώμα της και συγκεκριμένα στην επιστολή που στάληκε στον αιτητή με ημερομηνία 27/3/2015, αλλά συμπληρώνεται και από τα στοιχεία των φακέλων. Περαιτέρω δε, ότι οι διατάξεις του άρθρου 3(1)(β) του σχετικού Νόμου, αναφέρουν ότι παρέχεται δημόσιο βοήθημα σε κάθε πολίτη της Δημοκρατίας του οποίου τα εισοδήματα δεν επαρκούν για την κάλυψη των βασικών και ειδικών του αναγκών, οι οποίες καθορίζονται με Κανονισμούς του Υπουργικού Συμβουλίου. Συναφώς, δεν τίθεται θέμα διακριτικής ευχέρειας για το ύψος του ποσού των αναγκών, αλλά δέσμιας αρμοδιότητας και δεν υπήρχε στην περίπτωση του αιτητή περιθώριο άσκησης διακριτικής ευχέρειας με βάση τα δεδομένα της περίπτωσης, στην οποία εφαρμόστηκαν οι πρόνοιες των άρθρων 3 (10)(α)(i) και 9 (1)(α)(ii).
Αναφορικά με τον ισχυρισμό του αιτητή για έλλειψη δέουσας έρευνας, η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, προβάλλει ότι έγιναν συναντήσεις των αρμόδιων λειτουργών στην οικία του αιτητή και στα γραφεία του Τμήματος και προκύπτει ότι λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν όλα τα στοιχεία και δεδομένα, τα οποία οδήγησαν την διοίκηση στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης.
Σε σχέση με την εκχώρηση εξουσιών που έγινε δυνάμει του άρθρου 2 του σχετικού Νόμου, η συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, υποβάλλει ότι η μία εκ των δύο λειτουργών εξουσιοδοτήθηκε να ασκεί τα καθήκοντα της ως Συντονίστρια Ομάδας και ή άλλη λειτουργός τα καθήκοντα της Προϊσταμένης. Η δε απόφαση των καθ’ ων η αίτηση λήφθηκε μετά την επαναξιολόγηση των δεδομένων, όπως καταγράφεται στην Αναθεωρητική Έκθεση Δημόσιου Βοηθήματος, η οποία αποτελεί και την έγγραφη καταχώρηση της απόφασης, ο τρόπος και η διαδικασία λήψης της οποίας καλύπτεται από το τεκμήριο της νομιμότητας και κανονικότητας.
Έχω μελετήσει τις γραπτές αγορεύσεις και την επιχειρηματολογία των ευπαιδεύτων συνηγόρων και των δύο πλευρών και καταλήγω στα ακόλουθα:
Σύμφωνα με το άρθρο 3(1) του περί Δημοσίων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών Νόμου του 2006 (Ν.95(Ι)/2006), όπως αυτός τροποποιήθηκε:
«3.- (1) Σε κάθε πολίτη της Δημοκρατίας ο οποίος:
(α) έχει τη νόμιμη συνήθη διαμονή του, για συνεχή περίοδο τουλάχιστον ενός έτους, στις ελεγχόμενες από την κυβέρνηση της Δημοκρατίας περιοχές, και
(β) του οποίου το εισόδημα και οι άλλοι οικονομικοί πόροι δεν επαρκούν για την ικανοποίηση των βασικών και ειδικών αναγκών του, παρέχεται δημόσιο βοήθημα από το Διευθυντή σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου:
Νοείται ότι η προϋπόθεση για συνήθη διαμονή τουλάχιστον ενός έτους που προβλέπεται στην παράγραφο (α) ανωτέρω δε θα ισχύει στις περιπτώσεις πολιτών της Δημοκρατίας που έχουν επαναπατρισθεί ή είναι ανάπηροι ή είναι ηλικίας κάτω του ενός έτους».
Οι βασικές και ειδικές ανάγκες, καθορίζονται στις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 2 του σχετικού Νόμου, ως ακολούθως:
«βασικές ανάγκες» περιλαμβάνουν τροφή, απαραίτητη ένδυση και υπόδηση, υδατοπρομήθεια, καύσιμα, φωτισμό, είδη υγιεινής διαβίωσης, καθώς επίσης ανάγκες σχετικές με την προσωπική άνεση του αιτητή και κάθε προσώπου που εξαρτάται από αυτόν».
………………………………………………………………....................
«ειδικές ανάγκες» περιλαμβάνουν στέγαση, φροντίδα, καθώς και άλλες ανάγκες οι οποίες προκύπτουν από την ψυχική ή σωματική υγεία ή οποιαδήποτε ανικανότητα του αιτητή ή του λήπτη ή των εξαρτωμένων του και των οποίων η ικανοποίηση θα μειώσει το βαθμό εξάρτησής τους από το δημόσιο βοήθημα ή θα συμβάλει ουσιαστικά στην περιφρούρηση της αξιοπρέπειάς τους».·
Ποιο είναι το ποσό του παρεχόμενου δημόσιου βοηθήματος, καθορίζεται στο άρθρο 6 του σχετικού Νόμου ως εξής:
«6. Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος Νόμου, το ποσό του δημόσιου βοηθήματος το οποίο παρέχεται σε κάποιο άτομο για ικανοποίηση των βασικών ή ειδικών αναγκών του, είναι το ποσό κατά το οποίο το εισόδημα και οι οικονομικοί του πόροι υπολείπονται του ποσού που είναι αναγκαίο για ικανοποίηση των εν λόγω αναγκών του, όπως τούτο καθορίζεται δυνάμει του άρθρου 11 του παρόντος Νόμου:
Νοείται ότι το ποσό του δημόσιου βοηθήματος που παρέχεται για κάλυψη βασικών ή ειδικών αναγκών δεν θα είναι μικρότερο των πέντε λιρών».
Το άρθρο 11, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 6, αναφέρεται στην κάλυψη των βασικών αναγκών που μπορεί να παραχωρηθεί και δεν καλύπτει τις ειδικές ανάγκες. Μεταφέρεται το σχετικό άρθρο του Νόμου:
«11. Το ανώτατο ποσό που μπορεί να παραχωρηθεί σύμφωνα με τον παρόντα Νόμο για την κάλυψη των βασικών αναγκών του αιτητή, καθορίζεται με Κανονισμούς του Υπουργικού Συμβουλίου οι οποίοι αναθεωρούνται κάθε χρόνο.»
Σύμφωνα με τους περί Δημόσιων Βοηθημάτων και Υπηρεσιών (Ανώτατο Ποσό για την Κάλυψη Βασικών Αναγκών) (Α. 2) Κανονισμών του 2012 (Ε.Ε.ΙΙΙ(1) Αρ. 4609, σελ. 3525, ημερομηνίας 30/11/2012):
«Το ανώτατο ποσό του δημόσιου βοηθήματος που παραχωρείται κάθε μήνα για την κάλυψη των βασικών αναγκών καθορίζεται ως ακολούθως:
(ι) Για το λήπτη €452
(ιι) Για κάθε εξαρτώμενο που συμπλή
ρωσε το 14ο έτος της ηλικίας του €226
(ιιι) Για κάθε εξαρτώμενο που δεν έχει
συμπληρώσει το 14ο έτος της ηλικίας €135,60».
Οι περιπτώσεις και οι προϋποθέσεις κάλυψης ειδικών αναγκών, προνοούνται στο άρθρο 8 του σχετικού Νόμου. Όπως αναφέρεται, καταβάλλονται ποσά για την κάλυψη ειδικών αναγκών του ατόμου, μεταξύ άλλων ως εξής:
«8. Τα ποσά που καταβάλλονται σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο ικανοποιεί τις προϋποθέσεις για την παροχή σ’ αυτό δημόσιου βοηθήματος, περιλαμβάνουν ποσά για την κάλυψη ειδικών αναγκών του ατόμου αυτού ως εξής:
(α) αν ο ίδιος ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του το οποίο έχει υποχρέωση να συντηρήσει, έχει ανάγκη φροντίδας ή χρειάζεται άμεσα ένδυση ή οικιακό εξοπλισμό ή αντιμετωπίζει άλλες ειδικές προσωπικές και κοινωνικές ανάγκες, παραχωρείται από το Διευθυντή επιπρόσθετη βοήθεια, η οποία κρίνεται αναγκαία, νοουμένου ότι οι δαπάνες για τη συγκεκριμένη ανάγκη δεν καλύπτονται από άλλους κρατικούς πόρους·
(β) αν ο ίδιος δε διαθέτει ή δε δύναται να εξασφαλίσει δωρεάν στέγη ή κατάλυμα και ζει σε υποστατικό με ενοίκιο, ο Διευθυντής καταβάλλει σ’ αυτόν το ποσό ενοικίου που δεν υπερβαίνει το πενήντα τοις εκατόν του ποσού που έχει ορισθεί για τις βασικές του ανάγκες, με ανώτατο όριο τις τριακόσιες πενήντα λίρες μηνιαίως
………………………………………………………………………………
(στ) ο Διευθυντής δύναται να επιτρέπει την πληρωμή ποσού που δε θα υπερβαίνει τις εκατό λίρες κάθε χρόνο, για την κάλυψη δαπανών για θέρμανση·
(ζ) επιπρόσθετα από οποιοδήποτε ποσό που χορηγείται για ειδικές ανάγκες, σε περίπτωση ανάπηρου προσώπου, θα παρέχεται και ειδικό επίδομα για προσωπικές ανάγκες, ίσο με το μισό του επιδόματος που χορηγείται στο εν λόγω ανάπηρο πρόσωπο για βασικές ανάγκες».
Σημειώνεται ότι στο άρθρο 9 του σχετικού Νόμου, καθορίζονται τα εισοδήματα και οι οικονομικοί πόροι που δεν λαμβάνονται υπόψη για την παροχή δημόσιου βοηθήματος ή για τον καθορισμό του ύψους του βοηθήματος. Αυτό που ενδιαφέρει για τους σκοπούς της παρούσας περίπτωσης, είναι τα προβλεπόμενα στο εδάφιο (1) (α) (ii), δηλαδή από το καθαρό μηνιαίο εισόδημα δεν λαμβάνονται υπόψη μέχρι τρακόσιες λίρες (όπως ήταν τότε, σήμερα το ανάλογο ποσό σε ευρώ), όταν προέρχεται από εργασία και ο αιτητής είναι ανάπηρο άτομο.
Στην Αναθεωρητική Έκθεση Δημόσιου Βοηθήματος (κ. 81,82 του διοικητικού φακέλου, Παράρτημα 24 στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση), καταγράφεται η εισήγηση της αρμόδιας λειτουργού για
«διακοπή της παροχής Δ Β από 1/3/2014 με βάση τα άρθρα 2, 8 (5) και 9 (1) της ισχύουσας νομοθεσίας».
Στην παράγραφο Γ της Έκθεσης, αναφέρονται τα εξής ως η “ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ”:
«ΜΗΝΙΑΙΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ (Καθαρό)
από εργασία αναπήρου Άρθρο 9 (α) (i) και (ii) 729,54
Σύνολο 729,54
ΒΑΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΗΝΙΑΙΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
Βασικές Ανάγκες 452,00
Αναπηρικό 226,00
678,00
-51,54»
Από τον διοικητικό φάκελο (κ. 76), προκύπτει ότι ο αιτητής λαμβάνει από την εργασία του το καθαρό ποσό των €1242,12. Από αυτό αφαιρούνται €512, 58 (£300), ποσό το οποίο σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 9 (1) (α) (ii) δεν λαμβάνεται υπόψη (ανωτέρω). Το εναπομείναν ποσό των €729,54, αρκεί όπως υποστηρίζεται από τους καθ’ ων η αίτηση, για την κάλυψη τόσο των βασικών αναγκών του αιτητή (οι οποίες είναι καθορισμένες σύμφωνα με του σχετικούς Κανονισμούς (ανωτέρω) στο ποσό των €452) όσο και για τις ειδικές του ανάγκες.
Όπως προκύπτει από την “ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ” του αιτητή (ανωτέρω), οι ειδικές ανάγκες του αιτητή προσδιορίζονται ως “αναπηρικό”, το οποίο ανταποκρίνεται στο προβλεπόμενο στο άρθρο 8 (ζ) του Νόμου (ανωτέρω).
Το “αναπηρικό” όμως αυτό, συνιστά μέρος των ειδικών αναγκών του αιτητή και δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, από το οποίο να διαφαίνεται ότι διερευνήθηκαν με επάρκεια οι ειδικές ανάγκες του αιτητή, όπως αυτές ερμηνεύονται στο άρθρο 2 του Νόμου (ανωτέρω) και προσδιορίζονται στο άρθρο 8 του Νόμου (ανωτέρω). Για παράδειγμα, δεν φαίνεται να διερευνήθηκαν οι “ειδικές προσωπικές και κοινωνικές ανάγκες” του αιτητή, οι προβλεπόμενες στο άρθρο 8 (α) του Νόμου (ανωτέρου), οι οποίες δεν καλύπτονται από άλλους κρατικούς πόρους, όπως είναι τα έξοδα για εργοθεραπεία του αιτητή, ο οποίος μάλιστα είχε προσκομίσει και σχετική απόδειξη χρηματικού ποσού ύψους €600 (κ. 75).
Δεν φαίνεται επίσης να διερευνήθηκε, δεδομένης της προσκόμισης ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 1/6/2010 (κ. 71), το κατά πόσο ο αιτητής κατέβαλλε το ποσό των €250 μηνιαίως ως ενοίκιο στην μητέρα του Χριστίνα Κοφτερού και αν μπορούσαν να τύχουν εφαρμογής στην περίπτωση του, οι πρόνοιες του άρθρου 8 (β) του Νόμου (ανωτέρω). Αλλά ούτε και το γεγονός ότι σύμφωνα με την Ιατρική Έκθεση ημερομηνίας 19/7/2010 (κ. 72), χρειαζόταν 24ωρη φροντίδα, διερευνήθηκε.
Τέλος, δεν φαίνεται να απασχόλησε τους καθ’ ων η αίτηση το γεγονός ότι ο αιτητής συνήψε δάνειο για αγορά αυτοκινήτου πριν από την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης για διακοπή του βοηθήματος και αν επρόκειτο για ανάγκη που θα συνέβαλλε στην περιφρούρηση της αξιοπρέπειας του αιτητή, ως ο όρος “ειδικές ανάγκες” ερμηνεύεται στο άρθρο 2 του Νόμου.
Διαπιστώνεται συνεπώς ελλιπής διερεύνηση ουσιωδών στοιχείων και γεγονότων, που η διοίκηση όφειλε να διεξάγει προτού διακόψει το βοήθημα, αλλά και μη επαρκής αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης. Θα έπρεπε πρωτίστως η διοίκηση να προβεί στη διαπίστωση του κατά πόσο και σε ποιο βαθμό το εισόδημα του αιτητή επαρκούσε και για τις ειδικές του ανάγκες, ώστε αν δεν ήταν επαρκές, να συμπληρώνετο με δημόσιο βοήθημα, αναλόγως μειωμένο (βλ. Γιώργος Πέρδικος και Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, ECLI:CY:AD:2014:D652, υπόθεση αρ. 1834/2012, ημερομηνίας 5/9/2014, Ιωάννου Ανκέλο Τζιωρτζίνα v. Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, υπόθεση αρ. 514/2012, ημερομηνίας 21/3/2013, Yaccoub v. Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, υπόθεση αρ. 1468/2011, ημερομηνίας 8/10/2012, Ευαγόρας Πέτρου v Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, υπόθεση αρ, 1900/2012, ημερομηνίας 18/2/2015).
Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου δεν κρίνεται αναγκαίο όπως εξεταστούν οι άλλοι λόγοι ακύρωσης.
Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται.
Επιδικάζονται €1300 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο