Administrative Court dismisses legal aid application where asylum claim is rejected and deportation order issued.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court dismissed the applicant's request for free legal aid to challenge deportation orders. The applicant, an Egyptian national, had previously applied for asylum which was rejected due to economic reasons, and was subsequently found in illegal residence. The court ruled that no reasonable prospect of success existed for the intended appeal, as established by consistent domestic case law. Consequently, the statutory requirement for legal aid was not met, and the application was rejected.
Legislator-Regeste
KI-generiertN. 165(I)/2002; Article 6Γ(2)(ββ): Legal aid is only granted if there is a reasonable prospect of success in the primary proceedings; where domestic precedent establishes that deportation orders are not subject to review, no such prospect exists.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 165(I)/2002 - Ο περί Νομικής Αρωγής Νόμος του 2002
Ν. 6(I)/2000 - Ο περί Προσφύγων Νόμος του 2000
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:408
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Αίτηση Αρ. 29/2016)
8 Δεκεμβρίου 2016
[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ
ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΑΡ. 1) ΤΟΥ 2003 ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗΣ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 2002 (Ν.165(Ι)/2002)
ΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ
ROMANY BADRY GHIT SAAD ALLA Αιτητή
Ο αιτητής εμφανίζεται προσωπικά
Β. Καρλεττίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.
ΑΠΟΦΑΣΗ
ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.: Ο αιτητής είναι Αιγύπτιος υπήκοος, ο οποίος αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία στις 9.10.2008, με άδεια εισόδου για να εργαστεί ως εργάτης γεωργίας σε συγκεκριμένο εργοδότη, εξασφαλίζοντας προς τούτο άδεια παραμονής που έληγε στις 27.11.2008. Στις 14.10.2008, ο αιτητής υπέβαλε νέα αίτηση για έκδοση άδειας προσωρινής παραμονής, προκειμένου αυτός να εργαστεί ως εργάτης γεωργίας σε νέο εργοδότη και, για το σκοπό αυτό, του εκδόθηκε άδεια παραμονής στη Δημοκρατία μέχρι τις 8.10.2009. Όπως περαιτέρω προκύπτει από τα ενώπιον μου έγγραφα, στις 3.3.2009, ο εργοδότης του αιτητή πληροφόρησε, δια σχετικής επιστολής του, το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων ότι ο αιτητής εγκατέλειψε τον χώρο εργασίας του στις 28.2.2009, χωρίς καμία προειδοποίηση και χωρίς να έχει προηγηθεί οποιοδήποτε παράπονο του αιτητή εναντίον του εργοδότη του. Ακολούθησε, στις 4.3.2009, αίτηση του αιτητή για χορήγηση ασύλου, η οποία απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου στις 22.4.2009, αφού κρίθηκε ότι οι λόγοι για τους οποίους εγκατέλειψε τη χώρα του ήταν τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε. Η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου ουδέποτε προσεβλήθη με διοικητική προσφυγή και ο αιτητής συνέχισε να διαμένει στη Δημοκρατία παράνομα.
Τελικά, στις 26.10.2016, ο αιτητής εντοπίστηκε από μέλη της Αστυνομίας και, από περαιτέρω εξετάσεις που διενεργήθηκαν, διαπιστώθηκε ότι αυτός διέμενε στη Δημοκρατία παράνομα από 28.5.2009 και συνελήφθη για το αδίκημα της παράνομης παραμονής. Ακολούθησε, στις 27.10.2016, η έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης εναντίον του αιτητή, ο οποίος είχε καταστεί απαγορευμένος μετανάστης δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 6(1)(κ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (Κεφ. 105). Ο αιτητής έλαβε γνώση των υπό αναφορά διαταγμάτων δια σχετικής επιστολής ημερομηνίας 27.10.2016, που του επιδόθηκε από την Αστυνομία αυθημερόν. Την 1.11.2016, ωστόσο, η εκτέλεση του διατάγματος απέλασης ανεστάλη, λόγω αιτήματος του αιτητή για επανάνοιγμα του φακέλου του στην Υπηρεσία Ασύλου, σε σχέση με την προαναφερθείσα αιτούμενη χορήγηση ασύλου. Η εν λόγω αίτηση εξετάστηκε και απορρίφθηκε ως απαράδεκτη από την Υπηρεσία Ασύλου, στις 5.12.2016.
Με πρόθεσή του να καταχωρήσει προσφυγή κατά της απόφασης έκδοσης των διαταγμάτων κράτησης και απέλασής του, ο αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση αίτηση, ώστε να του παρασχεθεί νομική αρωγή για το σκοπό αυτό. Η Δημοκρατία έφερε ένσταση στην αίτηση για τους λόγους που αναλύονται σε γραπτό Σημείωμα του Γενικού Εισαγγελέα, το οποίο κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της αίτησης, στις 6.12.2016, από την κα Καρλεττίδου, η οποία και ανέπτυξε τους ισχυρισμούς της και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου.
Εν πρώτοις, οι καθ’ ων η αίτηση προβάλλουν ότι η περίπτωση του αιτητή δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του περί Νομικής Αρωγής Νόμου του 2002 (Ν.165(Ι)/2002), ως αυτός ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο (στο εξής «ο Νόμος»). Σύμφωνα με την ευπαίδευτη συνήγορο για τους καθ’ ων η αίτηση, το διάταγμα κράτησης του αιτητή εκδόθηκε δυνάμει του άρθρου 18 ΠΣΤ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (Κεφ. 105), το οποίο δεν περιλαμβάνεται στην εμβέλεια του άρθρου 6Γ(2) του Νόμου, όπου προβλέπονται οι περιπτώσεις που παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε παρανόμως παραμένοντες υπηκόους τρίτων χωρών, ως είναι ο αιτητής. Επιπρόσθετα, η κα Καρλεττίδου προβάλλει ότι η περίπτωση του αιτητή δεν εμπίπτει ούτε στο πλαίσιο του άρθρου 6Β(7) του Νόμου[1], δεδομένου ότι ο αιτητής αιτήθηκε επανεξέτασης της αίτησής του για χορήγηση διεθνούς προστασίας δυνάμει του άρθρου 16Δ του περί Προσφύγων Νόμου (Ν.6(Ι)/2000), ως αυτός ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, και η αίτησή του απορρίφθηκε ως απαράδεκτη.
Περαιτέρω, συνεχίζουν οι καθ’ ων η αίτηση, ακόμη και αν θεωρηθεί ότι η περίπτωση του αιτητή, ως προς το διάταγμα απέλασής του, εμπίπτει στις πρόνοιες του Νόμου, δεν υπάρχει πιθανότητα να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση σε περίπτωση καταχώρησης της υπό του Άρθρου 146 του Συντάγματος προσφυγής, ως επιτάσσει το άρθρο 6Γ(2)(ββ) του Νόμου. Εν πάση περιπτώσει, καταλήγει η δικηγόρος των καθ’ ων η αίτηση, φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι στην υπό εξέταση περίπτωση τηρήθηκαν κατά γράμμα τα όσα προβλέπονται στο Κεφάλαιο 105 και στα σχετικά άρθρα του περί Προσφύγων Νόμου και διενεργήθηκε η δέουσα έρευνα εκ μέρους της Διοίκησης, η δε απόφαση έκδοσης των υπό αναφορά διαταγμάτων είναι επαρκώς και/ή δεόντως αιτιολογημένη και ουδεμία πλάνη εμφιλοχώρησε κατά τη λήψη αυτής.
Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον Κανονισμό 5(1) του περί Νομικής Αρωγής Διαδικαστικού Κανονισμού (Αρ. 1) του 2003[2], αυτό που θα πρέπει να εξεταστεί πρώτα είναι κατά πόσον η περίπτωση του αιτητή εμπίπτει στις πρόνοιες του Νόμου. Το κατά πόσον είναι πιθανόν να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας εκδίκασης της προσφυγής, αποτελεί ζήτημα που θα τύχει εξέτασης, εφόσον προηγουμένως διαπιστωθεί ότι η παρούσα περίπτωση όντως εμπίπτει στις πρόνοιες του Νόμου.
Στο άρθρο 3 του Νόμου, προβλέπεται η παροχή δωρεάν νομικής αρωγής στις διαδικασίες που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5, 6, 6Α, 6Β και 6Γ.
Στο άρθρο 6Γ, προβλέπονται οι περιπτώσεις παροχής νομικής αρωγής σε παρανόµως παραµένοντες υπηκόους τρίτης χώρας. Εν πρώτοις, θεωρώ ότι από το λεκτικό του άρθρου 6Γ(2) του Νόμου, προκύπτει ότι, πράγματι, η περίπτωση κράτησης του αιτητή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω διάταξης, αναφορικά με την χορήγηση σε αυτόν νομικής αρωγής. Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή-
«(2) Παρέχεται δωρεάν νοµική αρωγή σε παρανόµως παραµένοντα υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος ασκεί προσφυγή ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου, δυνάµει του Άρθρου 146 του Συντάγµατος κατά -
(α) απόφασης επιστροφής που εκδίδεται από το Διευθυντή σύμφωνα µε το άρθρο 18ΟΗ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόµου και αφορά τον εν λόγω υπήκοο, ή 3 του 64(Ι) του 2014.
(β) απόφασης περί απομάκρυνσης που εκδίδεται από τον Υπουργό Εσωτερικών σύµφωνα µε το άρθρο 18Π του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόµου και αφορά τον εν λόγω υπήκοο, ή
(γ) απαγόρευσης εισόδου που εκδίδεται από το Υπουργικό Συμβούλιο σύµφωνα µε το άρθρο 18ΠΓ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόµου και αφορά τον εν λόγω υπήκοο.».
Όπως ορθώς επισημαίνεται και από τους καθ’ ων η αίτηση, η δυνάμει του άρθρου 18ΠΣΤ του Κεφ. 105 απόφαση έκδοσης διατάγματος κράτησης του αιτητή δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της πιο πάνω διάταξης. Όπως δε ρητά αναγράφεται στο σχετικό διάταγμα κράτησης του αιτητή, κρίθηκε αναγκαίο αυτός να παραμείνει υπό κράτηση έως ότου απελαθεί, «καθότι διαπιστώθηκε ότι υπάρχει κίνδυνος διαφυγής (άρθρο 18 ΠΣΤ (1)) και παρεμπόδισης της διαδικασίας απέλασης». Θεωρώ ότι, εφόσον ο νομοθέτης επιθυμούσε να εντάξει στην εμβέλεια του άρθρου 6Γ(2) και την προβλεπόμενη στο άρθρο 18ΠΣΤ περίπτωση κράτησης, θα το έπραττε, όπως έκανε και για τις λοιπές περιπτώσεις που ρητά προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν συμβαίνει.
Περαιτέρω, συμφωνώ με τη θέση των καθ’ ων η αίτηση ότι η περίπτωση του αιτητή δεν εμπίπτει ούτε στις πρόνοιες του άρθρου 6Β(7) του Νόμου. Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη-
«Παρέχεται δωρεάν νομική αρωγή σε αιτητή διεθνούς προστασίας, ο οποίος-
(α) ασκεί προσφυγή δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος κατά διοικητικής πράξης, η οποία έχει ως έννομο αποτέλεσμα την κράτησή του».
Ωστόσο, ως έχει λεχθεί ανωτέρω, ο αιτητής, και ενόσω εκκρεμούσαν εναντίον του τα διατάγματα κράτησης και απέλασης, ημερομηνίας 27.10.2016, αιτήθηκε επανεξέτασης της αίτησής του για διεθνή προστασία, την 1.11.2016, δυνάμει του άρθρου 16Δ του περί Προσφύγων Νόμου, η οποία και απορρίφθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου ως απαράδεκτη.
Οι λόγοι της απορριπτικής απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου εκτίθενται αναλυτικά στο παράρτημα 11 του Σημειώματος του Γενικού Εισαγγελέα και στο εκεί περιεχόμενο σημείωμα λειτουργού προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας. Συναφώς, οι καθ’ ων η αίτηση επικαλούνται τη διάταξη του άρθρου 16Δ(4)(β)(i), του περί Προσφύγων Νόμου, αναφορικά με αίτηση για επανεξέταση αιτήματος διεθνούς προστασίας, η οποία γίνεται «απλώς για να καθυστερήσει ή να παρεμποδίσει την εκτέλεση απόφασης, η οποία θα οδηγούσε στην άμεση απομάκρυνσή του (αιτητή) από τη Δημοκρατία», προβάλλοντας ότι η εν λόγω διάταξη τυγχάνει πλήρους εφαρμογής στην υπό εξέταση περίπτωση, δεδομένου ότι, εν προκειμένω, ο αιτητής έχει συλληφθεί και κρατείται έως ότου απελαθεί.
Επιπρόσθετα, στην παρούσα, η Υπηρεσία Ασύλου, κατ’ εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 16Δ(3), δεν εξέτασε περαιτέρω την υπό του αιτητή αίτηση επανεξέτασης του αιτήματος χορήγησης διεθνούς προστασίας και έκρινε αυτήν ως απαράδεκτη, δεδομένου ότι αυτός δεν προσκόμισε οποιοδήποτε νέο στοιχείο ή πόρισμα που δεν έλαβε υπόψη του ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Ασύλου κατά την εξέταση της αρχικής αίτησης ασύλου και που θα υποστήριζαν το αίτημά του (βλ.
άρθρο 16Δ(3)(α)). Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι ούτε και κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης προσκόμισε ο αιτητής οποιοδήποτε νέο στοιχείο ούτε και ανέφερε οτιδήποτε που θα μπορούσε εύλογα να ενισχύσει τους ισχυρισμούς του, πέραν της γενικόλογης αναφοράς σε κίνδυνο που διατρέχει και σε καταπίεση που θα υποστεί εάν επιστρέψει στη χώρα του, επειδή είναι Χριστιανός.
Κατά συνέπεια, είναι ορθή η κατάληξη ότι η περίπτωση του αιτητή δεν καλύπτεται ούτε από τις πρόνοιες του άρθρου 6Β(7) του Νόμου, αφού ο αιτητής, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, δεν εμπίπτει στο καθεστώς αιτητή ασύλου. Συνεπώς, ούτε δυνάμει της εν λόγω διάταξης θα μπορούσε να παρασχεθεί νομική αρωγή στον αιτητή.
Τα ίδια ισχύουν εν πολλοίς και αναφορικά με το διάταγμα απέλασης του αιτητή, που ο τελευταίος επιθυμεί να προσβάλει δια προσφυγής δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος, εξαιτούμενος προς τούτο δωρεάν νομικής αρωγής. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, ως αποτέλεσμα της σύλληψης του αιτητή και της διαπίστωσης ότι αυτός διέμενε παράνομα στη Δημοκρατία, ο Αν. Διευθυντής του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης, δυνάμει του άρθρου 6(1)(κ) του περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου, Κεφ. 105, τον κήρυξε απαγορευμένο μετανάστη. Αυτό το γεγονός αποτέλεσε τη βάση για να εκδοθούν στη συνέχεια τα διατάγματα απέλασης και κράτησης, δυνάμει του άρθρου 14 του Κεφ. 105.
Ως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, το άρθρο 6Γ(2) προβλέπει για την παραχώρηση δωρεάν νομικής αρωγής σε παρανόμως παραμένοντα υπήκοο τρίτης χώρας, ο οποίος ασκεί προσφυγή δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος κατά (α) «απόφασης επιστροφής» σύμφωνα με το άρθρο 18ΟΗ του Κεφ. 105, (β) «απόφασης περί απομάκρυνσης» σύμφωνα με το άρθρο 18Π και (γ) «απαγόρευσης εισόδου» σύμφωνα με το άρθρο 18ΠΓ.
Στην προκειμένη περίπτωση, δεν έχει εκδοθεί εναντίον του αιτητή οποιαδήποτε από τις τρεις πιο πάνω αποφάσεις/απαγορεύσεις. Εκείνο που συνέβη στην περίπτωσή του είναι ότι, λόγω της παράνομης παραμονής του στη Δημοκρατία, αυτός κηρύχθηκε «απαγορευμένος μετανάστης» δυνάμει του άρθρου 6(1)(κ) του Κεφ. 105 και στη συνέχεια εκδόθηκαν εναντίον του διατάγματα κράτησης και απέλασης, δυνάμει των άρθρων 18ΠΣΤ και 14 του Κεφ. 105. Είναι πρόδηλο ότι η περίπτωση του αιτητή δεν καλύπτεται από το άρθρο 6Γ(2) του Νόμου, εφόσον εναντίον του αιτητή εκδόθηκαν διατάγματα απέλασης και κράτησης για σκοπούς απέλασης, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα άρθρα του Κεφ. 105 και όχι «απόφαση επιστροφής» ή «απόφαση περί απομάκρυνσης» ή «απαγόρευση εισόδου» σύμφωνα με τα άρθρα 18ΟΗ, 18Π ή 18ΠΓ, αντίστοιχα. Αν πρόθεση του νομοθέτη ήταν να συμπεριλάβει και την περίπτωση έκδοσης διαταγμάτων κράτησης και απέλασης στην εμβέλεια του άρθρου 6Γ, θα το έπραττε ρητώς όπως έπραξε με τις υπόλοιπες περιπτώσεις που καλύπτονται από το άρθρο 6Γ(2). Την ίδια ακριβώς προσέγγιση ακολούθησε το Ανώτατο Δικαστήριο τόσο στην Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ. 10/2013, GINA RODRIGUEZ DAMASIO, ημερ. 22.4.2013, όσο και στην Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ. 16/2013, LOLITA JACOBE, ημερ. 13.5.2013.
Ωστόσο, ακόμη και αν ήθελε θεωρηθεί ότι η υπό του άρθρου 6Γ(2)(β) προβλεπόμενη απόφαση περί απομάκρυνσης που εκδίδεται σύµφωνα µε το άρθρο 18Π του Κεφ. 105, καλύπτει, σύμφωνα με τις σχετικές ερμηνείες των όρων που προβλέπονται στο άρθρο 6Γ(1)(α)[3], και το διάταγμα απέλασης, που προβλέπεται στο άρθρο 14 του Κεφ. 105, ούτως ώστε να εμπίπτει στις προαναφερθείσες πρόνοιες του άρθρου 6Γ(2) του Νόμου η εξέταση της αίτησης του αιτητή για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής για άσκηση προσφυγής κατά της εναντίον του απόφασης έκδοσης διατάγματος απέλασης, και πάλι η υπό εξέταση αίτηση θα είχε απορριπτική κατάληξη. Σύμφωνα με το υλικό που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και τη σχετική επιχειρηματολογία των διαδίκων, κατά την ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου ακρόαση της αίτησης, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τη θέση των καθ’ ων η αίτηση ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση για τον αιτητή, στην προσφυγή που προτίθεται να καταχωρήσει, κάτι βεβαίως που, σύμφωνα με το άρθρο 6Γ(2)(ββ)[4] του Νόμου, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την έγκριση αίτησης για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής (βλ. Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ. 24/2012, PAPY NSATU MAMBU, ημερ. 28.6.2012 και Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ. 23/2010, FARSHAD KHAMSEN, ημερ. 14.10.2010).
Σύμφωνα λοιπόν με τα ενώπιον μου στοιχεία, δεν διαφαίνεται οποιοσδήποτε λόγος για τον οποίον το αναθεωρητικό Δικαστήριο θα μπορούσε να προχωρήσει στην ακύρωση της διοικητικής πράξης, εν προκειμένω των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, ως η ημεδαπή νομολογία επί του θέματος πάγια και διαχρονικά απαιτεί (βλ. Αίτηση Νομικής Αρωγής αρ. 13/2011, AZAM MOHAMMAD, ημερ. 27.5.2011).
Κατά συνέπεια, ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω στη διαπίστωση ότι στο παρόν στάδιο δεν έχει καταδειχθεί πιθανότητα επιτυχίας της προσφυγής του αιτητή.
Συνακόλουθα, η αίτηση απορρίπτεται.
Ο αιτητής βέβαια, εφόσον το επιθυμεί, μπορεί να προχωρήσει με την καταχώρηση προσφυγής κατά της απόφασης έκδοσης των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης, παρά την απόρριψη της αίτησής του για δωρεάν νομική αρωγή.
Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.Δ.Δ.
[1] Λεπτομερής αναφορά στις σχετικές πρόνοιες του Νόμου γίνεται κατωτέρω.
[2] Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, «Κατά την πρώτη ημερομηνία εμφάνισης, ακούονται ο αιτητής και ο εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και το Δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο η περίπτωση καλύπτεται από τις πρόνοιες του Νόμου».
[3] Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, για τους σκοπούς του συγκεκριμένου άρθρου, «(α) οι όροι ‘απαγόρευση εισόδου’, ‘αποµάκρυνση’, ‘απόφαση επιστροφής’, ‘Κώδικας Συνόρων του Σένγκεν’, ‘παρανόµως παραµένοντας’ και ‘υπήκοος τρίτης χώρας’ έχουν την έννοια που αποδίδεται σε αυτούς σύµφωνα µε το άρθρο 18ΟΔ του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόµου». Στο δε άρθρο 18ΟΔ του Κεφαλαίου 105, στο οποίο παραπέμπει το προαναφερθέν άρθρο 6Γ(1)(α) του Νόμου, ορίζεται ως «απομάκρυνση», η «εκτέλεση της υποχρέωσης επιστροφής και συγκεκριμένα φυσική μεταφορά εκτός της Δημοκρατίας», ενώ «επιστροφή» σημαίνει την «διαδικασία επανόδου υπηκόου τρίτης χώρας, είτε με οικειοθελή συμμόρφωσή του προς την υποχρέωση επιστροφής είτε αναγκαστικά» στη χώρα καταγωγής του ή σε χώρα διέλευσης ή σε άλλη τρίτη χώρα, στην οποία ο εν λόγω υπήκοος τρίτης χώρας αποφασίζει εθελοντικά να επιστρέψει και στην οποία γίνεται δεκτός.
[4] Σύμφωνα με την εν λόγω διάταξη, νομική αρωγή παρέχεται εφόσον «είναι πιθανόν να εκδοθεί θετική δικαστική απόφαση στα πλαίσια της εν λόγω πρωτοβάθμιας εκδίκασης της προσφυγής».
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο