Administrative Court dismisses interim injunction request as blocking order already fully executed.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court rejected an ex-parte application by Interwetten Gaming Limited for an interim injunction to suspend the National Gambling Authority's blocking order against its website. The Authority had already fully implemented the block on the plaintiff's site, rendering the requested suspension of execution legally impossible. The court ruled that its power to issue injunctions only applies to prevent execution before it has commenced or completed, not to temporarily reverse a finalized administrative act.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticle 146 of the Constitution; Rule 13 of the Rules of Procedure of the Supreme Court: An injunction against the execution of an administrative act may only be granted if the execution has not yet taken place or is not yet fully completed.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
SOFOCLES SOFOCLEOUS ν. REPUBLIC (MINISTRY OF EDUCATION) (1971) 3 CLR 345
ECONOMIDES ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 837
Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου ν. Κυπριακής Δημοκρατίαςκαι Άλλης (2003) 3 ΑΑΔ 248
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 106(I)/2012 - Ο περί Στοιχημάτων Νόμος του 2012
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:419
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση αρ. 1376/2016)
20 Δεκεμβρίου, 2016
[Μ. ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΥ, ΠΔΔ]
Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
INTERWETTEN GAMING LIMITED
Αιτήτρια,
-και-
ΕΘΝΙΚΗ ΑΡΧΗ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΩΝ
Καθ΄ ης η αίτηση.
………………………….
Αίτηση ημερομηνίας 24/11/2016 για έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης
Μάριος Ορφανίδης, Γιώργος Χριστοφίδης και Χριστίνα Σιακαλλή (κα), για Ορφανίδης, Χριστοφίδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ, για τους αιτητές
Πάνος Παναγιώτου και Φίλιππος Καμένος, για Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία ΔΕΠΕ, για τους καθ’ ων η αίτηση
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Μ. ΚΑΛΛΙΓΕΡΟΥ, ΠΔΔ.: Η αιτήτρια εταιρεία αιτείται με την προσφυγή της την έκδοση απόφασης του Διοικητικού Δικαστηρίου, με την οποία να ακυρώνεται η απόφαση της καθ’ ης η αίτηση ημερομηνίας 2/11/16, με την οποία η καθ’ ης η αίτηση περιέλαβε στην ιστοσελίδα http:blocking.nba.com.cy τη διεύθυνση της ιστοσελίδας των αιτητών www.interwetten.com και εφάρμοσε σύστημα φραγής στην πιο πάνω ιστοσελίδα της αιτήτριας, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η πρόσβαση των χρηστών και πελατών της αιτήτριας στις υπηρεσίες που η αιτήτρια παρέχει.
Με ex-parte αίτηση που καταχωρήθηκε την ίδια μέρα καταχώρησης της προσφυγής, την 24/11/2016, η αιτήτρια ζήτησε από το Δικαστήριο την έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής της ισχύος της επίδικης στην προσφυγή απόφασης μέχρι την εκδίκαση της προσφυγής. Το Δικαστήριο αφού έδωσε την ευκαιρία στους δικηγόρους της αιτήτριας να ακουστούν, αποφάσισε πως η αίτηση θα έπρεπε να επιδοθεί στους καθ’ ων η αίτηση, ώστε να ακουστούν και αυτοί ως προς το επίδικο αίτημα.
Στην ένορκη δήλωση της αίτησης, που υπογράφεται από τον Μάριο Λευκαρίτη, Διευθυντή, όπως αναφέρεται, στο τμήμα προώθησης και ανάπτυξης της αιτήτριας εταιρείας στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, αναφέρεται ως προς τα γεγονότα, ότι η αιτήτρια εταιρεία είναι ιδιωτική εταιρεία, δεόντως εγγεγραμμένη στη Μάλτα από την 25/2/2005, με αριθμό εγγραφής C 35736 και λειτουργεί με την επωνυμία Interwetten Gaming Limited και παρέχει υπηρεσίες στοιχήματος μέσω διαδικτύου, σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο. Η αιτήτρια μέχρι και την 2/11/2016 παρείχε στη Κυπριακή Δημοκρατία υπηρεσίες στοιχημάτων, μέσω διαδικτύου, στην ιστοσελίδα www.interwetten.com, ως αδειούχος παροχής υπηρεσιών από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγκεκριμένα ως αδειούχος παροχής υπηρεσιών στοιχημάτων μέσω διαδικτύου, από τη Μάλτα.
Η καθ’ ης η αίτηση, την 14/7/2016, με ανακοίνωση της πληροφόρησε τους παροχείς διαδικτυακών υπηρεσιών που ενεργούν στη Κυπριακή Δημοκρατία, ότι από την 1η Οκτωβρίου 2016 θα δέχεται αιτήσεις για εξασφάλιση άδειας αποδέκτη Κλάσης Β. Περαιτέρω η καθ’ ης η αίτηση, ανάρτησε στην ιστοσελίδα της τους κανονισμούς, που συνέταξε η ίδια για την υποβολή αίτησης για έκδοση άδειας αποδέκτη Κλάσης Β για παροχή Υπηρεσιών Στοιχήματος. Κατά την 29/10/2016 η καθ’ ης η αίτηση με ανακοίνωση της στην ιστοσελίδα της, πληροφόρησε τους παροχείς διαδικτυακών υπηρεσιών που ενεργούν στη Δημοκρατία, ότι τα νομικά πρόσωπα, τα οποία κατέχουν άδεια για διεξαγωγή ηλεκτρονικού στοιχήματος η οποία εκδόθηκε από κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα τοποθετούνται σε λίστα φραγής από την Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2016, εάν δεν υποβάλουν αίτηση για εξασφάλιση άδειας Κλάσης Β μέχρι τη Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2016 και ότι η επικαιροποιημένη λίστα φραγής θα κοινοποιηθεί στην ιστοσελίδα της Αρχής. Την 2/11/2016 η καθ’ ης η αίτηση περιέλαβε στην ιστοσελίδα http:blocking.nba.co.cy τη διεύθυνση της ιστοσελίδα των αιτητών www.interwetten.com και εφάρμοσε σύστημα φραγής στην πιο πάνω ιστοσελίδα της αιτήτριας, με αποτέλεσμα να εμποδίζεται η πρόσβαση των χρηστών και πελατών της αιτήτριας στις υπηρεσίες που η αιτήτρια παρέχει.
Υποστηρίχθηκε, πως η επίδικη απόφαση πάσχει από έκδηλη παρανομία, για τους λόγους που αναφέρθηκαν στην Ένορκη Δήλωση του κυρίου Λευκαρίτη. Συγκεκριμένα, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι της αιτήτριας υποστήριξαν, ότι η επίδικη απόφαση εκδόθηκε δυνάμει εσωτερικών κανονισμών που εκδόθηκαν από τους καθ’ ων η αίτηση, δυνάμει του άρθρου 11(β) του περί Στοιχημάτων Νόμου (Ν.106(Ι)/2012), χωρίς όμως να προηγηθεί η έκδοση Κανονισμών δυνάμει του άρθρου 11(α) του ιδίου Νόμου, ως οφείλετο να είχε γίνει. Επικαλέστηκαν τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις προσφυγές 494/2013 BETFAIR INTERNATIONAL PLC’S v. Δημοκρατίας, μέσω Ανεξάρτητης Αρχής Στοιχημάτων, ημερομηνίας 24/4/2013, καθώς και 492/2013 BETFAIR INTERNATIONAL PLC’S v. Δημοκρατίας, μέσω Ανεξάρτητης Αρχής Στοιχημάτων, ημερομηνίας 30/4/2013 (και οι δύο σε αιτήσεις ως η επίδικη σήμερα για έκδοση διατάγματος αναστολής).
Περαιτέρω και διαζευκτικά προς τον ανωτέρω ισχυρισμό, οι δικηγόροι της αιτήτριας υποστήριξαν πως και αν ακόμα το Δικαστήριο ήθελε αποφασίσει ότι δεν απαιτείτο να προηγηθεί η έκδοση Κανονισμών του άρθρου 11(α) πριν την έκδοση των κανονισμών του άρθρου 11(β), συντρέχει πρόσθετη παρανομία, αυτή της παράλειψης δημοσίευσης των κανονισμών που εκδόθηκαν από τους καθ’ ων η αίτηση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, κατά παράβαση του άρθρου 7 του περί Ερμηνείας Νόμου (Κεφ. 1), ως δημόσια επίσημα έγγραφα (public instruments). Λόγω δε της μη δημοσίευσης, ο ενόρκως δηλών υποστήριξε, ότι οι κανόνες αυτοί που εκδόθηκαν δεν περιήλθαν σε γνώση της αιτήτριας, με αποτέλεσμα αυτή να μην γνωρίζει τις διαδικασίες που έπρεπε να ακολουθήσει για την υποβολή αίτησης χορήγησης άδειας αποδέκτη Κλάσης Β, ούτε τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες η άδεια χορηγείται ή όχι.
Περαιτέρω τέθηκε πρόσθετος ισχυρισμός για έκδηλη παρανομία, λόγω παράβασης της Οδηγίας 98/34/ΕΚ της 22ας Ιουνίου 1998 και της Οδηγίας 2015/1535, που κωδικοποίησε τις πρόνοιες της πρώτης, αφού παραβιάστηκε η υποχρέωση κοινοποίησης της «θέσπισης των τεχνικών κανόνων» στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, πριν την έγκριση τους.
Με πρόσθετο ισχυρισμό, οι δικηγόροι της αιτήτριας υποστήριξαν ότι η απαίτηση στους κανονισμούς για την ίδρυση Παραρτήματος αλλοδαπής εταιρείας στην Κύπρο, παραβιάζει το άρθρο 56 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής ΣΛΕΕ). Αυτό δε, παρά το γεγονός ότι ήδη από το 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέστειλε προειδοποιητική επιστολή στην Κυπριακή Δημοκρατία την υπ’ αρ. 2013/4213, ότι η απαίτηση αυτή στο Νόμο (άρθρο 28(1) του Νόμου 106(Ι)/2012), για την ύπαρξη Παραρτήματος της κάθε αλλοδαπής εταιρείας στην Κύπρο για σκοπούς έγκρισης της αίτησής της για αδειοδότηση Κλάσης Β, παραβιάζει το άρθρο 56 της ΣΛΕΕ, για ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, το οποίο έχει άμεση εφαρμογή και υπερισχύει του εθνικού δικαίου.
Πέραν των ανωτέρω ισχυρισμών, που αφορούν όλοι την κατ’ ισχυρισμό ύπαρξη έκδηλης παρανομίας, μίας από τις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της επίδικης απόφασης, οι δικηγόροι της αιτήτριας ισχυρίστηκαν επίσης, ότι υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημία από την μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής. Τούτο επειδή, κατά τους ισχυρισμούς τους, η αιτήτρια υπέστη τεράστιο πλήγμα στη φήμη της, αφού απώλεσε όλους τους πελάτες της, δεν μπόρεσε να αποδώσει στους πελάτες κέρδη μετά τη φραγή, ως η μεταξύ τους συμφωνία, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η διακοπή της συνεργασίας με την αιτήτρια όλων των συνεργαζόμενων εταιρειών. Μάλιστα αυτή η ζημία είναι συνεχιζόμενη και επιτείνεται, κατά τον σχετικό ισχυρισμό, ενόσω η εκτέλεση της απόφασης δεν αναστέλλεται. Περαιτέρω, ισχυρίστηκαν, ότι δυνατόν να πληγεί και η εμπορική δραστηριότητα της αιτήτριας στη Μάλτα, αφού για την ανανέωση της άδειας εκεί, απαιτείται όπως δηλωθεί στην αίτηση αν υπέστη ή όχι φραγή η εταιρεία σε άλλο κράτος μέλος. Θα πρέπει να διαφυλαχθεί, ανέφεραν, με το αιτούμενο διάταγμα η φήμη και το καλό όνομα που απέκτησε η αιτήτρια, διαφορετικά είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να επανέλθει επιχειρηματικά στην Κύπρο. Η ζημία αυτή δεν μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, ενώ κατά τους ίδιους ισχυρισμούς οι καθ’ ων η αίτηση δεν πρόκειται να υποστούν ζημία.
Η καθ’ ης η αίτηση Εθνική Αρχή Στοιχημάτων (στο εξής ΕΑΣ) καταχώρισε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Υποστηρίχθηκε δε από ένορκη δήλωση της Ιωάννας Φιάκκου, Προέδρου της ΕΑΣ. Αναφέρθηκε στην διοργάνωση ημερίδας με θέμα «Επίγειο και Διαδικτυακό Στοίχημα», ήδη από 8/7/2016 καθώς και στη δημοσιογραφική διάσκεψη της 14/7/2016 στην οποία ανακοινώθηκε ότι από 1/10/2016 θα γίνονταν δεκτές αιτήσεις για αδειοδότηση του διαδικτυακού στοιχήματος Κλάσης Β. Κατά τη διάρκεια άλλης ημερίδας, ημερομηνίας 28/7/2016, με ίδιο θέμα, έγινε ενημέρωση εκ νέου για το γεγονός, ότι όλες οι εταιρείες που παρείχαν υπηρεσίες στην Κύπρο βάσει άδειας που παραχωρήθηκε από άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα έπρεπε να υποβάλουν αίτηση αδειοδότησης στην Κύπρο μέχρι 31/10/2016, διαφορετικά θα επέρχετο φραγή στις ιστοσελίδες τους. Στην εν λόγω ημερίδα, παρευρέθηκε και ενημερώθηκε ο Νομικός Σύμβουλος των αιτητών, ο ίδιος μάλιστα, που, βάσει σύμβασης, παρείχε υπηρεσίες νομικού συμβούλου στην ΕΑΣ για περίοδο δύο ετών, που έληξε την 15/5/2016, αλλά ακόμα και σήμερα συνεχίζει να εκπροσωπεί την ΕΑΣ σε συγκεκριμένες υποθέσεις στο Δικαστήριο. Επομένως η αιτήτρια γνώριζε για τα θέματα από πολύ νωρίς.
Περαιτέρω συνέχισε η Πρόεδρος της ΕΑΣ στη δική της ένορκη
δήλωση, την 1/8/2016 η ΕΑΣ ανήρτησε στην ιστοσελίδα της ανακοίνωση για το ίδιο θέμα, με δημοσίευση του προσχεδίου του εντύπου αίτηση για εξασφάλιση άδειας, καλώντας το κοινό για σχόλια και εισηγήσεις. Στις 19/8/2016 αναρτήθηκαν στην ίδια ιστοσελίδα οι περί Στοιχημάτων - Αιτήσεων και Δηλώσεων – κανονισμοί του 2016. Ακολούθησε η επικοινωνία των συνηγόρων της αιτήτριας, με την καθ’ ης η αίτηση εκ μέρους της αιτήτριας, για να πραγματοποιηθεί συνάντηση για συζήτηση του ενδιαφέροντος της αιτήτριας για υποβολή αίτησης. Αυτή πραγματοποιήθηκε την 25/10/2016, στην απουσία του Μάριου Λευκαρίτη, που δήλωσε έκτακτο κώλυμα να παρουσιαστεί όπως προγραμματίστηκε. Στη συνάντηση εξηγήθηκε στον ίδιο νομικό σύμβουλο της αιτήτριας, όλη η διαδικασία που προβλέπεται στους κανονισμούς και όφειλε να τηρηθεί για να θεωρηθεί έγκυρη η αίτηση.
Στις 29/10/2016 δημοσιεύτηκε νέα ανακοίνωση (δελτίο τύπου) της ΕΑΣ στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, υπό τον τίτλο «ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ», σύμφωνα με την οποία η προθεσμία υποβολής αιτήσεων για εξασφάλιση άδειας έληγε την 31/10/2016 και από 1/11/2016 θα τοποθετούντο όλες οι εταιρείες που δεν θα είχαν υποβάλει αίτηση σε λίστα φραγής. Το ίδιο δελτίο τύπου αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της ΕΑΣ την 29/10/2016.
Την 1/11/2016 η αιτήτρια απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα στην ΕΑΣ, στο οποίο επισυναπτόταν επιστολή τους, ημερομηνίας 31/10/2016, στην οποία διαμαρτύρονταν ότι δεν είχαν λάβει επαρκή γνώση για τη διαδικασία αδειοδότησης. Την επόμενη μέρα 2/11/2016 η καθ’ ης η αίτηση έθεσε σε φραγή 2,463 ιστοσελίδες, (μεταξύ αυτών και της αιτήτριας), οι οποίες παρείχαν υπηρεσίες στοιχήματος στη Δημοκρατία, αλλά δεν είχαν υποβάλει αίτηση μέχρι τη λήξη της προθεσμίας της 31/10/2016. Στις εταιρείες που υπέβαλαν αίτηση (συνολικά 8) επετράπει να συνεχίσουν να παρέχουν υπηρεσίες, μέχρι την εξέταση της αίτησης τους και τυχόν έγκρισής της.
Στις 18/11/2016, (μετά την επέλευση της φραγής) οι εκπρόσωποι της αιτήτριας ζήτησαν και πραγματοποίησαν συνάντηση στα γραφεία της ΕΑΣ, προτείνοντας την υποβολή εκ μέρους της αιτήτριας αίτησης, χωρίς την πλήρωση της προϋπόθεσης του άρθρου 28(1) για δημιουργία Παραρτήματος στην Κύπρο, με την εισήγηση όπως μέχρι τότε η αιτήτρια εξαιρεθεί από τη λίστα φραγής. Η καθ’ ης η αίτηση απάντησε πως η διαδικασία τηρήθηκε για όλους κατ’ ίσο τρόπο και δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο, που θα συνιστούσε παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, στρέβλωση του ανταγωνισμού και παραβίαση του Νόμου.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της καθ’ ης η αίτηση, υποστήριξαν ότι η αίτηση για έκδοση του προσωρινού διατάγματος αναστολής δεν θα πρέπει να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο, για τους λόγους που αναφέρονται τόσο στην ένσταση όσο και στην ένορκη δήλωση αυτής. Ειδικότερα υποστήριξαν, ότι η αιτήτρια δεν προσήλθε με καθαρά χέρια, αφού απέκρυψε ότι συνεργαζόταν με τους ίδιους δικηγόρους πολύ πριν την 2/11/2016 και ότι εκτός από τις δύο αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις οποίες εκδόθηκαν στο παρελθόν διατάγματα αναστολής (492/2013 και 494/2013, βλ. ανωτέρω σελίδα 5 της απόφασης) εξεδόθη και απορριπτική απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε αντίστοιχη αίτηση αναστολής εκτέλεσης κατά την ίδια χρονική περίοδο, η υπ’ αρ. 493/2013 BETFAIR INTERNATIONAL PLC’S v. Δημοκρατίας μέσω Ανεξάρτητης Αρχής Στοιχημάτων, ημερομηνίας 12/4/2013.
Περαιτέρω υποστηρίχθηκε, ότι η αιτήτρια καθυστερημένα υπέβαλε την αίτηση αναστολής, αφού είχε γνωστοποιηθεί από 14/7/2016 η πρόθεση φραγής.
Ως προς την έκδηλη παρανομία, υποστήριξαν πως δεν συντρέχει η προϋπόθεση αυτή, διότι δεν αναδύεται καμία παρανομία αυτόματα βάσει του υπάρχοντος υλικού ενώπιον του Δικαστηρίου.
Υποστηρίχθηκε επίσης ότι οι ισχυριζόμενες παραβάσεις του πρωτογενούς αλλά και του δευτερογενούς Ευρωπαϊκού Δικαίου, δεν μπορούν να αποφασιστούν στα πλαίσια της εξέτασης της αίτησης, αλλά κατά την εξέταση της ουσίας της προσφυγής, ενδεχομένως και με παραπομπή προδικαστικών ερωτημάτων προς το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υποστήριξαν δε ειδικότερα, ως προς το ζήτημα της κατ’ ισχυρισμό παράβασης των άρθρων 49 και 56 της ΣΛΕΕ, ότι η συμμόρφωση με παρατηρήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε προειδοποιητικές επιστολές της, δεν σημαίνει και παραδοχή για παραβίαση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας από την εγχώρια.
Ως προς το ζήτημα της μη κοινοποίησης προσχεδίου των κανονισμών (ως «τεχνικός κανόνας») στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κάτι τέτοιο ισχυρίζονται είναι εσφαλμένο, αφού εν προκειμένω «τεχνικός κανόνας» ήταν το προσχέδιο του Νόμου περί Στοιχημάτων που είχε ήδη κοινοποιηθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Περαιτέρω, αμφισβητήθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση η ύπαρξη δεδικασμένου, αφού οι πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αφορούσαν άλλους αιτητές, εκδόθηκαν ερήμην και αμφισβητούνται. Επαναλήφθηκε ότι απόφαση με αντίθετο αποτέλεσμα, εξέδωσε άλλος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην προσφ. 493/13, την οποία παρέλειψε μάλιστα ο κύριος Λευκαρίτης να αποκαλύψει στο Δικαστήριο.
Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό πως οι κανονισμοί θα έπρεπε να δημοσιευτούν στην Επίσημη Εφημερίδα, οι καθ’ ων η αίτηση υποστήριξαν ότι αυτό αφορούσε τους Κανονισμούς που εκδίδονται από το Υπουργικό Συμβούλιο και εγκρίνονται από την Βουλή των Αντιπροσώπων και όχι τους εσωτερικούς κανονισμούς που αποφάσισε η ΕΑΣ δυνάμει του άρθρου 11(β) του Νόμου, απόλυτα διακριτά στο Νόμο από τους Κανονισμούς του άρθρου 11(α).
Σε σχέση με τους ισχυρισμούς για τον κίνδυνο επέλευσης ανεπανόρθωτης βλάβης, υποστηρίχθηκε από τους καθ’ ων η αίτηση, ότι οι αιτητές δεν θα υποστούν και/ή δεν έχουν αποδείξει με βάση τις νομολογημένες αρχές, ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ή οποιαδήποτε άλλη βλάβη, υλική ή ηθική, αν δεν ανασταλεί η προσβαλλόμενη με την παρούσα προσφυγή πράξη. Η νομολογία, συνέχισαν, είναι πολύ αυστηρή σε σχέση με την συγκεκριμένη προϋπόθεση και ενόψει των όσων αναφέρει ο κ. Λευκαρίτης στην ένορκο του δήλωση για το συγκεκριμένο θέμα, η προϋπόθεση αυτή δεν πληρούται στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τόνισαν ότι ο ίδιος ο ενόρκων δηλών υποστηρίζει, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος επέλευσης βλάβης στους αιτητές αλλά όχι βεβαιότητα. Περαιτέρω δεν υπάρχει οποιαδήποτε απόδειξη για τους άλλους ισχυρισμούς των αιτητών περί ζημιάς στην φήμη, απώλεια όλης της πελατείας κ.ο.κ.
Συνέχισαν δε οι καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζοντας, ότι η αναστολή της προσβαλλόμενης με την παρούσα προσφυγή πράξη θα δημιουργήσει ανυπέρβλητα εμπόδια στους καθ’ ων η αίτηση και θα δημιουργήσει προσκόμματα στην εύρυθμη λειτουγία της, ενώ παράλληλα θα έχει ως αποτέλεσμα την δυσμενή μεταχείριση των όσων εταιρειών τελούν υπό τις ίδιες ακριβώς συνθήκες με τους αιτητές και οι οποίες δεν έχουν υποβάλει αίτηση και τα ονόματα τους έχουν τεθεί στη λίστα με τις υπό φραγή εταιρείες, ως και το όνομα των αιτητών.
Οι καθ’ ων η αίτηση εισηγήθηκαν ότι τα επίδικα νομικά ζητήματα χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης από το σεβαστό Δικαστήριο.
Η ένορκος δήλωση προς υποστήριξη της μονομερούς αίτησης είναι κατά τους καθ’ ων η αίτηση παράτυπη και αντικανονική, καθότι ο ενόρκως δηλών δεν τεκμηριώνει την ιδιότητά τους και/ή δεν προσκομίζει οποιαδήποτε εξουσιοδότηση από τους αιτητές για να προβεί στη συγκεκριμένη ένορκο δήλωση. Επίσης ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αντίκειται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και/ή η εν λόγω ένορκος δήλωση βασίζεται σε τεκμήρια, τα οποία δεν είναι ευανάγνωστα και/ή είναι ελλιπή και/ή είναι στην Αγγλική και/ή Γερμανική γλώσσα, η οποία δεν είναι κατανοητή από το Δικαστήριο και εν πάση περιπτώσει η Αγγλική και η Γερμανική Γλώσσα δεν αποτελούν επίσημες γλώσσες της Δημοκρατίας.
Η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί, υποστήριξαν, διότι η συμπεριφορά των αιτητών από την μία να αποδέχονται αδιαμαρτύρητα το εξαγγελλόμενο καθεστώς και διαδικασία αδειοδότησης και από την άλλη να το προσβάλλουν δια της επίδικης προσφυγής, προσκρούει στο δόγμα της επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας. Τέλος οι καθ’ ων η αίτηση έθεσαν τον ισχυρισμό ότι η τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα έχει ως αποτέλεσμα την εκδίκαση της ουσίας της προσφυγής από το προκαταρκτικό αυτό στάδιο και χωρίς να έχουν ακουστεί και οι δύο πλευρές, κατά παράβαση της σχετικής νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση μάλιστα, εισηγήθηκαν πως θα πρέπει να απορριφθεί και για το ότι δεν επιδόθηκε και δεν κλήθηκαν να ακουστούν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως π.χ. η Κυπριακή Δημοκρατία.
Όπως έχει παγίως νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, η εξουσία του Δικαστηρίου δυνάμει του Κανονισμού 13 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι διακριτικού χαρακτήρα και πρέπει να ασκείται με φειδώ. Για να δοθεί ένα τέτοιο διάταγμα χρειάζεται να πληρούνται δύο προϋποθέσεις, που είτε θα συντρέχουν, είτε όχι. Αυτές της έκδηλης παρανομίας και της ανεπανόρθωτης ζημίας (υπ. αρ. 1855/2008, CYBARCO PLC και Άλλοι ν. Αναθεωρητικής Αρχής Προσφορών, ημερομηνίας 9/1/2009).
Ως προς την έκδηλη παρανομία, έχει παγίως νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, ότι πρέπει να προσεγγίζεται με μεγάλη προσοχή, ώστε να μην ισοδυναμεί με έκδοση απόφασης επί της ουσίας. «Τα νομικά ζητήματα πρέπει να επιλύονται κατά την δίκη. Επίλυση τους στο στάδιο της διαδικασίας για χορήγηση προσωρινού διατάγματος αποτελεί σοβαρή επέμβαση στην πορεία της δίκης και στα επίδικα θέματα», (Sigma Radio T.V. Ltd v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου, υπ. αρ. 1140/03, ημερ. 1/2/2003, Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας (1982) 3 ΑΑΔ 837).
Έκδηλη δε παρανομία, είναι κατά την πάγια νομολογία, η παρανομία που είναι οφθαλμοφανής, χωρίς να χρειάζεται η διερεύνηση αντιφατικών γεγονότων, ως άμεσα αναγνωρίσιμη παράβαση νόμου ή των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου, (Φράγκος και Άλλοι ν. Δημοκρατίας (1982) 3 ΑΑΔ, 53, Moyo & Another v. The Republic (1988) 3 AAD 1203). Περαιτέρω, αν η παρανομία δεν αναδύεται αυτόματα, αυτή θα πρέπει «να προκύπτει στη βάση του υπάρχοντος διαθέσιμου υλικού, ως αντικειμενικά αναντίλεκτη και μη υποκείμενη σε στάθμιση και έκφραση κρίσης» (ΑΤΗΚ ν. Δημοκρατίας (2003) 3 ΑΑΔ 248).
Έχοντας υπόψη μου τις πιο πάνω αρχές της νομολογίας και αφού εξέτασα πολύ προσεκτικά τα δεδομένα της επίδικης υπόθεσης, όπως αναδύονται από τις ένορκες δηλώσεις, τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης, καθώς και στις αγορεύσεις που παραπέμπουν και αναπτύσσουν τα ζητήματα αυτά, καταλήγω ότι το αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να εκδοθεί.
Η σοβαρότητα των θεμάτων που εγείρονται ως προς την παρανομία της επίδικης απόφασης και η φανερή ένσταση των καθ’ ων η αίτηση, ως προς την ύπαρξη οποιασδήποτε παρανομίας, δεν μπορούν να οδηγήσουν σε απόφαση περί απόδειξης της ισχυριζόμενης έκδηλης παρανομίας, η οποία μάλιστα να αναδύεται από το ενώπιον του Δικαστηρίου υλικό, χωρίς την ανάγκη ελέγχου οποιονδήποτε άλλων δεδομένων.
Ειδικότερα ως προς την προϋπόθεση του νόμου για ύπαρξη Παραρτήματος αλλοδαπής εταιρείας στην Κύπρο, δεν έχει παρουσιαστεί εκ μέρους της αιτήτριας οποιαδήποτε μαρτυρία για την ερμηνεία αυτής της απαίτηση από το νομοθέτη και τον σκοπό στου οποίου την εξυπηρέτηση η διάταξη αυτή αποσκοπεί ή στους τυχόν φραγμούς ή κατ’ ισχυρισμό περιορισμούς που θέτει, για την απρόσκοπτη και ελεύθερη παροχή υπηρεσιών που προστατεύεται στο άρθρο 56 της ΣΛΕΕ.
Μελετώντας τη νομολογία του ΔΕΕ, στην οποία με παρέπεμψαν οι δικηγόροι των διαδίκων, διαπιστώνω ότι ειδικά για την ρύθμιση του στοιχήματος, επιτρέπονται κάποιοι περιορισμοί που αφορούν την δημόσια ασφάλεια και την προστασία του κοινού. Η συζήτηση για το ζήτημα αυτό, της παράβασης του άρθρου 56 της ΣΛΕΕ, εκτός από πολύ σοβαρή, θα πρέπει να γίνει σε βάθος, στα πλαίσια της κύριας δίκης, αφού αναλυθούν με εκτενή επιχειρηματολογία τα πορίσματα νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι απαιτείτο πρώτα η δημοσίευση Κανονισμών εκδοθέντων από Υπουργικό Συμβούλιο και εγκριθέντων από την Βουλή των Αντιπροσώπων, πριν την έκδοση κανονισμών προς ρύθμιση των ζητημάτων υποβολής των αιτήσεων για παραχώρηση άδειας Κλάσης Β, δεν διακρίνω καμία έκδηλη παρανομία, αφού εκ πρώτης όψεως θεωρώ τον ισχυρισμό αβάσιμο και μη στηριγμένο σε διάταξη του σχετικού περί Στοιχημάτων Νόμου. Ούτε βεβαίως η νομολογία της οποίας έγινε επίκληση έχει σχέση με τον ισχυρισμό αυτό. Κατά τον ουσιώδη χρόνο προς τις υποθέσεις εκείνες, είχε επέλθη φραγή χωρίς να έχει προηγηθεί η έκδοση κανονισμών, αντίθετα με ό,τι έγινε στην παρούσα υπόθεση.
Η έκδηλη παρανομία επίσης δεν αναδύεται από την πρώτη ματιά, σε ό,τι αφορά την κατ’ ισχυρισμό υποχρέωση των καθ’ ων η αίτηση να δημοσιεύσουν στην Επίσημη Εφημερίδα τους εσωτερικούς κανονισμούς ή να τους αποστείλουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως προσχέδιο για την λήψη των απόψεών της, αφού όπως ορθά αντιλέγουν οι καθ’ ων η αίτηση, οι απαιτήσεις των εν λόγω κανονισμών για το επίδικο ζήτημα των Παραρτημάτων των αλλοδαπών εταιρειών, δεν διαφέρουν καθόλου από την αντίστοιχη διάταξη του άρθρου 28 του εξουσιοδοτούντος την έκδοσή τους Νόμου (Ν.106(Ι)/2012), που ως προσχέδιο τέθηκε ενώπιον της Επιτροπής το έτος 2010, πριν την ψήφιση του Νόμου το 2012, χωρίς οποιοδήποτε σχολιασμό από την Επιτροπή.
Όσον αφορά στο σχετικό με το θέμα αυτό, ζήτημα της θετικής αντιμετώπισης από τη Δημοκρατία των παρατηρήσεων της Επιτροπής του έτους 2013, σε σχέση με την αντικατάσταση των «Παραρτημάτων» με «εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους» στο σχετικό άρθρο 28, με την εκπόνηση τροποποιητικού νομοσχεδίου του 2014, αυτή η επιχειρηματολογία δεν μπορεί να αποτελεί δέσμευση του δικαστηρίου, ως προς την ορθή ερμηνεία των νομοθετικών διατάξεων που βρίσκονται ακόμα σε ισχύ, αφού το σχετικό τροποποιητικό νομοσχέδιο δεν έχει ακόμα ψηφιστεί και ο επίδικος νόμος δεν έχει ακόμα τροποποιηθεί.
Διαπιστώνω ότι τα ζητήματα είναι σοβαρά ως προς την ουσία της υπόθεσης αυτής, ειδικότερα ο ισχυρισμός περί της παράβασης του άρθρου 56 της ΣΛΕΕ και θα πρέπει οι διάδικοι να ακουστούν, αφού καταχωρηθεί ένσταση στην προσφυγή, στην οποία θα εκτεθούν όλα τα πραγματικά δεδομένα και οι νομικοί ισχυρισμοί. Η κατάληξή μου ότι δεν έχει αποδειχτεί έκδηλη παρανομία αφορά όλους τους σχετικούς ισχυρισμούς ανωτέρω που έχουν θέσει οι δικηγόροι της αιτήτριας.
Απορρίπτω επίσης τους ισχυρισμούς για την επέλευση ανεπανόρθωτης ζημίας, αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι ισχυρισμοί ότι θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα η φήμη και η πελατεία της αιτήτριας, τόσο σε σχέση με τους πελάτες της στην Κύπρο όσο και στη Μάλτα αφού κινδυνεύει να μην ανανεωθεί η άδειά της στη Μάλτα νοουμένου ότι ένα από τα ερωτήματα που τίθενται, είναι αν έχουν υποστεί φραγή σε άλλη χώρα, παρέμειναν αόριστοι και ατεκμηρίωτοι. Όπως έχει νομολογηθεί παγίως, το βάρος απόδειξης της ανεπανόρθωτης ζημίας βρίσκεται στους ώμους του αιτητή, ο οποίος οφείλει να εξειδικεύσει με συγκεκριμένο τρόπο στην αίτησή το τη ζημία που θα προκύψει (Sofocleous v. The Republic (1971) 3 CLR 345).
Ακόμα όμως και να μην κατέληγα ως προς την μη τεκμηρίωση του ισχυρισμού, όπως το δικονομικό βάρος απόδειξης απαιτεί, διαφωνώ ότι η αιτήτρια απέδειξε ότι η όποια ζημία της δεν θα είναι αποτιμητή σε χρήματα, ώστε να μην συζητούμε για οικονομική, χρηματική ζημία (Μαρκουλλίδου κ.ά. ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1989) 3 ΑΑΔ 3143).
Θα πρέπει όμως να σταθώ και στον πρόσθετο λόγο για τον οποίο καταλήγω στην απόφαση μου να απορρίψω την αίτηση, εντελώς ανεξάρτητος από τους δύο πρώτους. Η απόφαση για την φραγή έχει επέλθει. Ολοκληρώθηκε με την φραγή. Η ιστοσελίδα της αιτήτριας βρίσκεται ήδη σε φραγή και δεν υπάρχει ζήτημα αναστολής εκτέλεσης. Η απόφαση του Δικαστηρίου, αν αποφασιζόταν να ανασταλεί η φραγή, θα ισοδυναμούσε με προσωρινή ανατροπή της εκτελεσθείσας ήδη απόφασης, που θα ισοδυναμούσε με τα αποτελέσματα ακύρωσης της απόφασης, έστω και προσωρινά. Η αίτηση που προβλέπεται στον Κανονισμό 13 δεν έχει τέτοιο σκοπό. Αποσκοπεί στην αναστολή της εκτέλεσης της επίδικης στην προσφυγή εκτελεστής διοικητικής απόφασης. Είναι διακριτές οι έννοιες των δύο πράξεων στην πλούσια βιβλιογραφία του Διοικητικού Δικαίου και την πάγια νομολογία. Η εκτέλεση της εκτελεστής διοικητικής απόφασης, δυνατόν να ανασταλεί αν δεν έχει ακόμα επέλθει. Το Δικαστήριο δεν υποκαθιστά το διοικητικό όργανο στις αρμοδιότητές του, ούτε το διάταγμα αναστολής μπορεί να έχει την εμβέλεια της διοικητικής ανάκλησης (έστω για ένα διάστημα) μίας διοικητικής απόφασης.
Όπως έχω αποφασίσει στην ενδιάμεση απόφασή μου στην υπόθ. αρ. 541/2016, Μαρία Ποταμίτου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Υπουργικού Συμβουλίου, ημερ. 29/7/2016:, «Στα πλαίσια έκδοσης διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης διοικητικής πράξης, το Δικαστήριο δεν «σταματά» την πορεία της εκτέλεσης της απόφασης αν αυτή έχει ολοκληρωθεί πλήρως πριν την αίτηση αναστολής. Αυτό θα ισοδυναμούσε με άσκηση δικαιοδοσίας εκτός του πεδίου της δικαιοδοσίας που παρέχεται με τον Διαδικαστικό Κανονισμό του Ανωτάτου Δικαστηρίου του 1962. Το Δικαστήριο δηλαδή, στα πλαίσια της εξουσίας του για έκδοση διατάγματος αναστολής, δεν «ακυρώνει» «προσωρινά» την διοικητική πράξη. Η ευχέρεια που παρέχεται στο Δικαστήριο είναι να αναστείλει την εκτέλεση μίας απόφασης πριν επέλθει η εκτέλεσή της ή έστω πριν ολοκληρωθεί εντελώς η εκτέλεση. Στην προκειμένη περίπτωση η απόφαση για τον διορισμό δεν παρέμεινε ανεκτέλεστη. Ακολούθησε της απόφασης διορισμού, η εκτέλεσή της, με έναρξη της θητείας (και συνομολόγηση σύμβασης απασχόλησης) ήδη από 21/2/2016. Θυμίζω ότι οι πράξεις εκτέλεσης (όπως η υπογραφή σύμβασης, η κατεδάφιση, η έναρξη εργασιών οδοποιίας, κ.λ.π.), ακολουθούν χρονολογικά την έκδοση της εκτελεστής διοικητικής πράξης και εκφεύγουν του πεδίου αναθεωρητικού ελέγχου του Διοικητικού Δικαστηρίου.»
Εννοείται ότι στην σημερινή απόφασή μου δεν εξέτασα καθόλου το ζήτημα της νομιμοποίησης των αιτητών να προσφύγουν στο Δικαστήριο, δηλαδή το έννομο συμφέρον τους, κάτι που δεν ανήκει σε αυτή τη διαδικασία και χρήζει ανάγνωσης των εκατέρωθεν απόψεων, αν ήθελε τεθεί αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο. Περαιτέρω σημειώνω, ότι δεν εξέτασα στα πλαίσια της αίτησης αυτής την προδικαστική ένσταση περί παράβασης του δόγματος της απαγόρευσης της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, κάτι που αφορά επίσης τα προδικαστικά ζητήματα που τυχόν εξεταστούν κατά την εκδίκαση της προσφυγής.
Για τους λόγους που αναφέρω ανωτέρω, η αίτηση έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, απορρίπτεται με €800.- έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.
Μ. Καλλιγέρου, ΠΔΔ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο