Administrative court dismisses appeal against planning authority decision rejecting request to remove planning condition.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court dismissed the applicants' appeal against a decision rejecting their request to remove a specific condition from an existing planning permission. The applicants argued that the condition should be lifted because the authority could not issue a building permit without it, but the court held that conditions are an integral part of the original permission. Consequently, the court ruled that any challenge to the condition must be made by appealing the original planning permission itself, rather than the subsequent refusal to remove it.
Legislator-Regeste
KI-generiertAccording to Article 146 of the Constitution and Article 25(2) of the Town and Country Planning Law (N. 90/72), conditions attached to planning permission are an inseparable part of the permission; therefore, a separate appeal against the refusal to remove a condition is inadmissible, and the applicant must appeal the original permission containing the condition.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Kυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας (2000) 3 ΑΑΔ 345
Λειβαδιώτου Χρύσω ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος Γεώργιου Λειβαδιώτη ν. Δήμου Αγίου Δομετίου (2010) 3 ΑΑΔ 456
KOTSONIS ENTERPRISES LIMITED ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 6411/2013, 30/1/2015, ECLI:CY:AD:2015:D54
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 158(I)/1999 - Ο περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμος του 1999
Ν. 90/1972 - Ο περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμος του 1972
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:386
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 67/2014)
18 Νοεμβρίου, 2016
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
KOTSONIS ENTERPRISES LIMITED
Αιτητές,
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓEΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
2. ΕΠΑΡΧΙΑΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
Α. Κοζάκου (κα), για Θεόδωρο Μ. Ιωαννίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε, για τους αιτητές.
Δ. Καλλίγερος, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Οι αιτητές με την προσφυγή τους, προσβάλλουν τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 21/11/2013, με την οποία πληροφορήθηκαν ότι η αίτηση τους ημερομηνίας 16/10/2013 για έγκριση τροποποιημένων σχεδίων και απαλλαγή του όρου (502) της χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας (ΛΕΥ/02741/2009/Β), για ανέγερση δύο αποθηκών στο τεμάχιο αρ. 239 στη Νήσου, απορρίπτεται.
Τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα:
Στις 30/6/2010, η Πολεοδομική Αρχή χορήγησε στους αιτητές πολεοδομική άδεια για την ανέγερση δύο βιομηχανικών αποθηκών στο τεμάχιο αρ. 239, ιδιοκτησίας των αιτητών στο χωριό Νήσου, για περίοδο ισχύος τεσσάρων ετών, με τον ειδικό όρο με αρ. (502) ότι:
«Πριν την υποβολή αίτησης για άδεια οικοδομής να υποβληθούν στοιχεία, επιβεβαιωμένα από το Υπουργείο Εμπορίου Βιομηχανίας και Τουρισμού, ότι η ανάπτυξη θα είναι αποθηκευτική ανάπτυξη Κατηγορίας Β η οποία θα σχετίζεται με τη διευκόλυνση του διαμετακομιστικού εμπορίου, ως κέντρο διανομής προϊόντων».
Στις 26/7/2010, υποβλήθηκε στην Πολεοδομική Αρχή η αίτηση με αρ. ΛΕΥ/02741/2009/Α για κατάργηση του προαναφερόμενου όρου, για το λόγο ότι η αρμόδια Αρχή (Έπαρχος Λευκωσίας), αδυνατούσε να εκδώσει την αιτούμενη άδεια οικοδομής, εφόσον το αρμόδιο Υπουργείο δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει την μελλοντική χρήση της ανάπτυξης, ως ο όρος (502) (ανωτέρω).
Στις 17/12/2010, η Πολεοδομική Αρχή απέρριψε την πιο πάνω αίτηση με το ακόλουθο αιτιολογικό:
«Η απάλειψη του όρου (502), σύμφωνα με τον οποίο χορηγήθηκε η πολεοδομική άδεια με αρ. ΛΕΥ/2741/2009, δεν εγκρίνεται διότι το τεμάχιο εμπίπτει σε ζώνη η οποία είναι καθορισμένη ως ζώνη η οποία σχετίζεται με τη διευκόλυνση του διαμετακομιστικού εμπορίου και ως εκ τούτου είναι ουσιώδης για να διασφαλιστεί η καθορισμένη χρήση».
Ακολούθησε στις 21/1/2011, η δημοσίευση της Εγκριμένης Δήλωσης Πολιτικής με την Ατομική Διοικητική Πράξη 50/2011 και η Ζώνη Β1(ΕΥ), στην οποία εντάσσεται το τεμάχιο των αιτητών, καταργήθηκε. Το δε σύνολο της περιοχής εντάχθηκε σε Γεωργική Ζώνη Γ3 και Γα4 (Τοπικό Σχέδιο Νότιας Λευκωσίας), όπου σε σχέση με την ανέγερση αποθηκών, επιτρέπετο η ανέγερση μόνο γεωργικών αποθηκών, περιορισμένου εμβαδού που αφορούσε τη γεωργική παραγωγή.
Στις 16/10/2013, οι αιτητές υπέβαλαν εκ νέου αίτηση με αρ. ΛΕΥ/02741/2009/Β, για κατάργηση του όρου με αρ. (502) της αρχικής χορηγηθείσας άδειας και στις 21/11/2013, η Πολεοδομική Αρχή απέρριψε την αίτηση ως κατωτέρω:
«Η επαναξιολόγηση οποιουδήποτε όρου της ΛΕΥ/2741/2009, ημερομηνίας 30/6/2010, συμπεριλαμβανομένου του όρου με αρ. (502) δεν είναι δυνατή λαμβάνοντας υπόψη ως ουσιώδη παράγοντα με βάση το άρθρο 26(1) του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, το γεγονός ότι η Πολεοδομική Ζώνη στην οποία εμπίπτει η ιδιοκτησία έχει τροποποιηθεί στις 21.1.2011.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Έστω και σε περίπτωση που η σχετική άδεια οικοδομής είχε εκδοθεί, υποχρέωση τη Πολεοδομικής Αρχής θα ήταν η άμεση ενεργοποίηση του άρθρου 36 του Νόμου για ανάκληση της πολεοδομικής άδειας, εφόσον τυχόν υλοποίηση της θα επηρέαζε την πολεοδομική ρύθμιση της περιοχής, δεδομένου ότι το νομικό καθεστώς έχει τροποποιηθεί τόσο ουσιαστικά που καμιά ανάπτυξη, πέραν της γεωργικής αποθήκης περιορισμένου εμβαδού, είναι δυνατή».
Η πιο πάνω απόφαση αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους αιτητές, προβάλλουν ότι οι καθ’ ων η αίτηση ενήργησαν με πλάνη περί τα πράγματα κατά παράβαση του άρθρου 46 του Ν. 158(Ι)/1999, διότι ενώ οι αιτητές απευθύνονται σε μια ανεξάρτητη αρχή, το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, ζητώντας συμμόρφωση με τον όρο (502) και ενώ τους δόθηκε απάντηση ότι εξ αντικειμένου δεν μπορούσε να εφαρμοστεί ο όρος (502), οι καθ’ ων η αίτηση παρέλειψαν να λάβουν υπόψη την απάντηση του Υπουργείου και έλαβαν υπόψη την αρνητική θέση του Κοινοτικού Συμβουλίου Πέρα Χωρίου Νήσου, που επιθυμούσε την μετατροπή της περιοχής από βιομηχανική σε οικιστική.
Ισχυρίζονται επίσης ότι, οι καθ’ ων η αίτηση παραγνώρισαν το γεγονός ότι η αίτηση τους θα έπρεπε να εξεταστεί με βάση το νομικό καθεστώς που επικρατούσε κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης και ότι οι καθ’ ων η αίτηση προσδιόρισαν ως ουσιώδη παράγοντα για την έκδοση της άδειας, τη μελλοντική χρήση του τεμαχίου, εισάγοντας έτσι ως ουσιώδη παράγοντα, γεγονός μελλοντικό και αβέβαιο. Η δε τροποποίηση της πολεοδομικής ζώνης σε σχέση με την ιδιοκτησία των αιτητών, δεν μπορούσε να επηρεάσει την ήδη χορηγηθείσα πολεοδομική άδεια, γεγονός που επιβεβαιώνεται και με επιστολή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως προς τον Έπαρχο, με ημερομηνία 17/1/2013.
Από την άλλη, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντιτείνει ότι το νομικό καθεστώς για λήψη απόφασης, καθορίζεται στο άρθρο 9 του Ν.158(Ι)/1999, σύμφωνα με τις πρόνοιες του οποίου, κρίσιμο νομοθετικό καθεστώς είναι αυτό που ισχύει κατά το χρόνο της έκδοσης της πράξης.
Η πιο πάνω αρχή ενισχύεται, από τις επιφυλάξεις του άρθρου 28(3) του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, όπου διευκρινίζεται ότι, σε περίπτωση τροποποίησης του πολεοδομικού καθεστώτος, παράταση ισχύος άδειας δίδεται μόνο αν οι εκτελεσθείσες εργασίες είναι μη αναστρέψιμες, κάτι που δεν συμβαίνει στην εξεταζόμενη περίπτωση.
Προβάλλεται επίσης η θέση ότι, η επίδικη πράξη είναι βεβαιωτική, αφού ομοίου ακριβώς αποτελέσματος πράξη, είχε ξαναεκδοθεί και ο επίδικος όρος είχε διασωθεί. Επίσης ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη αφού δεν προσβάλλεται ολόκληρη η πολεοδομική άδεια αλλά μόνο η ύπαρξη όρου σε αυτήν και τέλος ότι, η επίδικη διαφορά δεν υφίσταται πλέον, αφού η αρχική άδεια έχει λήξει χωρίς να ανανεωθεί, οπότε και η παρούσα προσφυγή είναι απορριπτέα ως αλυσιτελής.
Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και έχω καταλήξει στα ακόλουθα:
Σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι όροι μιας πολεοδομικής άδειας δεν είναι διαιρετοί ώστε να προσβάλλονται αυτοτελώς (βλ. Κυπριακό Διυλιστήριο Πετρελαίου Λτδ v. Δήμου Λάρνακας (2000) 3 ΑΑΔ 345). Στην Λειβαδιώτου v. Δήμου Αγίου Δομετίου (2010) 3 ΑΑΔ 456, αποφασίστηκαν από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος, τα ακόλουθα:
«Αυτό και υπό το δεδομένο ότι η εφεσείουσα δεν αμφισβήτησε το κύρος της πολεοδομικής άδειας με αναφορά στον πιο πάνω όρο, είτε με ιεραρχική προσφυγή είτε, εν πάση περιπτώσει, με προσφυγή κατά το Άρθρο 146 του Συντάγματος, κρίθηκε πρωτοδίκως ως καταλυτικής σημασίας. Δεν ήταν δυνατό να παραμεριστεί ή να απαλειφθεί ο όρος αυτός από την αρμόδια αρχή η οποία καθηκόντως ζήτησε την τήρησή του. Επισημάνθηκε συναφώς και η ταυτόχρονη επιδοκιμασία της πολεοδομικής άδειας αφού η εφεσείουσα τη χρησιμοποίησε για να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής και, από την άλλη, η αποδοκιμασία της αφού η εφεσείουσα αμφισβήτησε το κύρος της. Παρέπεμψε επ' αυτού ο συνάδελφος μας και στην απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας (2000) 3 Α.Α.Δ. 345 σύμφωνα με την οποία οι όροι της πολεοδομικής άδειας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της, που είναι από αυτή την άποψη αδιαίρετη, ώστε να μην είναι δυνατό να προσβληθούν και συνακολούθως να ακυρωθούν αυτοτελώς.
………………………………………………………………….................
Έχουμε εξετάσει τα δεδομένα στο σύνολό τους και δεν έχουμε ικανοποιηθεί ότι στοιχειοθετείται λόγος για παρέμβασή μας προς ανατροπή της πρωτόδικης απόφασης.
……………………………………………………………………...……….
Επομένως, με δοσμένο τον όρο για δωρεάν παραχώρηση συγκεκριμένης λωρίδας, ήταν θέμα της εφεσείουσας να αμφισβητήσει τη νομιμότητά του. Σε τέτοια περίπτωση θα είχε τη δυνατότητα να συζητήσει τα περί την παραβίαση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας ή ακόμα και την ανάγκη να υπήρχε δεσμευτικό ρυμοτοπικό σχέδιο κατά τις σχετικές διατάξεις. Αυτά, όμως, δεν θα μπορούσαν να ενταχθούν στο πλαίσιο της συζήτησης σε σχέση με την άδεια οικοδομής και αλυσιτελώς προσμείχθηκαν».
Επίσης σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 25(2) του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου (Ν.90/72), όταν χορηγείται πολεοδομική άδεια υπό όρους, οι όροι αυτοί αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της.
Στην εξεταζόμενη περίπτωση, οι αιτητές δεν προσέβαλαν την πολεοδομική άδεια που τους χορηγήθηκε στις 30/6/2010 και στην οποία περιελαμβάνετο ο όρος (502) ως αναπόσπαστο και μη διαιρετό μέρος της. Αν οι αιτητές διαφωνούσαν με τον όρο, όφειλαν να προσβάλουν το νομότυπο της πολεοδομικής άδειας στην οποία ενσωματώνετο ο συγκεκριμένος όρος, του οποίου την απάλειψη επιζητούν με την προσβαλλόμενη απόφαση.
Παρόμοιας φύσεως ζητήματα είχαν τεθεί από τους αιτητές και εξετάστηκαν από τον έντιμο Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ στην KOTSONIS ENTERPRISES LIMITED και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ECLI:CY:AD:2015:D54, υπόθεση αρ. 6411/2013, ημερομηνίας 30/1/2015, που είχε ως αντικείμενο την απόρριψη της άδειας οικοδομής για την ανέγερση των δυο αποθηκών στο επίδικο και στην παρούσα προσφυγή τεμάχιο των αιτητών, λόγω της μη εφαρμογής του όρου (502) της αρχικά χορηγηθείσας πολεοδομικής άδειας στους αιτητες.
Κρίθηκε ότι, το Δικαστήριο δεν είχε τη δυνατότητα έμμεσης και παρεμπίπτουσας εξέτασης της νομιμότητας του όρου (502), που είχε τεθεί στο πλαίσιο της έκδοσης της πολεοδομικής άδειας η οποία είχε προηγηθεί και ότι η εκ των υστέρων προσβολή της άρνησης των καθ’ ων η αίτηση να εκδώσουν άδεια οικοδομής, ενόψει της μη συμμόρφωσης με τον όρο (502), έθετε σε εφαρμογή το δόγμα της ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αυτοδοκιμασίας.
Κρίθηκε επίσης ότι, ορθή νομολογιακή αρχή είναι ότι, μια αίτηση προς τη διοίκηση αποφασίζεται με βάση το νομοθετικό καθεστώς που ισχύει κατά το χρόνο έκδοσης της και ότι δεν είχε τεθεί οτιδήποτε από τους αιτητές σε σχέση με την παρέλευση εύλογου χρόνου εξέτασης της αίτησης.
Τα πιο πάνω αποφασισθέντα, τα οποία και υιοθετούνται, τυγχάνουν απόλυτης εφαρμογής και στην παρούσα περίπτωση.
Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Επιδικάζονται €1.200 έξοδα, εναντίον των αιτητών και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο