Administrative Court annuls deportation order and residence denial due to failure to refer suspected fake marriage to advisory committee.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court annulled the Minister's decision denying Ilona Diligul's residence permit and ordering her deportation. The court found that the authorities failed to refer the applicant's case to the Advisory Committee on Fake Marriages because they suspected her marriage to a Union citizen was not genuine. Consequently, the court ruled that the administrative body erred by making conclusions based on a lack of cohabitation without following the mandatory procedural safeguard required by the relevant laws.
Legislator-Regeste
KI-generiertN. 7(I)/2007; Chapter 105: Where authorities suspect a marriage is not genuine, they must refer the case to the Advisory Committee on Fake Marriages rather than concluding the applicant does not accompany the Union citizen.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
GEORGHIOS NICOLAOU ν. THE MINISTER OF INTERIOR AND ANOTHER (1974) 3 CLR 189
Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503
Eπιτροπή Eκπαιδευτικής Yπηρεσίας ν. Aντώνη Zάμπογλου (1997) 3 ΑΑΔ 270
Motorways Ltd ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου (1999) 3 ΑΑΔ 447
Kυπριακή Δημοκρατία και Άλλη ν. Mαρίλια Παντζαρή Eλισσαίουκαι Άλλων (2003) 3 ΑΑΔ 168
Ττουσούνα Εύα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 151
WILKY FONJI FONJUNGO ν. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ κ.α., Υπόθεση Αρ. 869/2012, 20/9/2013
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 7(I)/2007 - Ο περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών των Οικογενειών τους να Κυκλοφορούν και να Διαμένουν Ελεύθερα στη Δημοκρατία Νόμος του 2007
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:333
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 1349/2012)
21 Οκτωβρίου, 2016
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
ILONA DILIGUL
Αιτήτρια,
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ
1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
2. ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
Α. Λουκά, για Σωτήρη Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε, για την αιτήτρια.
Γ. Χατζηχάννα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Η αιτήτρια με την προσφυγή της ζητά τις ακόλουθες θεραπείες:
«1. Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ’ ων η αίτηση που περιέχεται σε επιστολή τους προς την αιτήτρια ημερομηνίας 10/7/12 η οποία παραλήφθηκε από την αιτήτρια στις 20/7/12 με την οποία η αίτηση της ημερ. 19/8/11 για έκδοση προσωρινής άδειας παραμονής της στην Κύπρο απορρίφθηκε, είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος.
2. Δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ’ ων η αίτηση που περιέχεται σε επιστολή τους προς την αιτήτρια ημερομηνίας 10/7/12 η οποία παραλήφθηκε από την αιτήτρια στις 20/7/12 με την οποία της ζητείται όπως αναχωρήσει από την Κύπρο εντός ενός μηνός, είναι εξ υπαρχής άκυρη και/ή παράνομη και/ή στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος».
Τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα:
Η αιτήτρια γεννηθείσα στις 16/10/1984, είναι Μολδαβή υπήκοος. Αφίχθηκε για πρώτη φορά στην Δημοκρατία στις 27/1/2016 με άδεια εισόδου για να εργαστεί ως Barmaid και κατόπιν αιτήσεως, στις 22/2/2007 της παραχωρήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής, με ισχύ μέχρι 20/8/2007.
Στη συνέχεια, αναχώρησε στις 23/5/2007 και επανήλθε στις 12/9/2007 και πάλι για να εργαστεί ως Barmaid. Αναχώρησε εκ νέου στις 27/2/2008 και αφίχθηκε στις 27/11/2008 για τον ίδιο σκοπό. Και πάλιν αναχώρησε στις 12/4/2009 και αφίχθηκε στις 25/4/2009, καθώς και στις 11/7/2009 και αφίχθηκε στις 2/2/2011 και πάλιν για να εργαστεί ως Barmaid. Προς το σκοπό αυτό, της παραχωρήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής με ισχύ μέχρι τις 5/8/2011. Εν τω μεταξύ, στις 2/5/2011, η αιτήτρια τέλεσε γάμο στο Δημαρχείο Αραδίππου με τον έλληνα υπήκοο κ. Νικόλα Καλτσίδη, ο οποίος από τις 17/3/2011 είναι εγγεγραμμένος πολίτης της Ένωσης (ερυθρό 15).
Όπως αναφέρεται σε σχετικό σημείωμα της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης (ερυθρά 95-98), στις 19/8/2011 η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για δελτίο διαμονής ως μέλος οικογένειας πολίτη της Ένωσης, δηλώνοντας ως διεύθυνση διαμονής την οδό Γεωργίου Δροσίνη 3, Thetaco Court, διαμέρισμα 102, στη Λάρνακα (ερυθρό 102). Στις 17/11/2011, η αιτήτρια αναχώρησε από την Δημοκρατία και αφίχθηκε στις 12/1/2012, με τουριστική θεώρηση κατόπιν εγγυητικής που ο σύζυγος της κατέθεσε στις 22/12/2011, στην οποία δήλωσε ως διεύθυνση διαμονής του, την οδό Ιπποδρομιών 2, στον Άγιο Δομέτιο, Λευκωσία.
Μετά από έρευνα της Υπηρεσίας στις 10/1/2012, στην δηλωθείσα από το ζεύγος διεύθυνση, στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 3, Λάρνακα, διαπιστώθηκε ότι στην εν λόγω κατοικία διέμεναν Κύπριοι. Σε επικοινωνία με τον σύζύγο, αυτός δήλωσε ότι διαμένουν στην Γεωργίου Δροσίνη 5, Thetaco Court, διαμέρισμα 102, στη Λάρνακα. Ακολούθησε στις 29/2/2012 έλεγχος της Υπηρεσίας στη νέα δηλωθείσα διεύθυνση, όπου εντοπίσθηκε αλλοδαπός, ο οποίος δήλωσε ότι είναι αδελφός της αιτήτριας - το όνομα του αλλοδαπού στις 18/5/2012 καταχωρήθηκε στο stop-list, αφού θεωρήθηκε απαγορευμένος μετανάστης και απελάθηκε για τα αδικήματα της πλαστοπροσωπίας και παράνομης εισόδου στη Δημοκρατία - και ότι το ζεύγος απουσίαζε. Όπως δε αναφέρεται στο σχετικό σημείωμα, σε διακριτικό έλεγχο που έγινε, δεν ανευρέθηκαν αντικείμενα που να ανήκουν στον σύζυγο της αιτήτριας.
Στις 6/3/2012, διενεργήθηκε νέα επίσκεψη από την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στη νέα δηλωθείσα διεύθυνση, χωρίς να ανευρεθεί το ζεύγος. Το ίδιο έγινε και στις 7/4/2012. Με επιστολή των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 10/7/2012, ενημερώθηκε η αιτήτρια ότι η αίτηση της απορρίπτεται, δεδομένου ότι δεν εντοπίστηκε να συμβιώνει με το σύζυγο της στη δηλωθείσα διεύθυνση.
Ο ευπαίδευτος συνήγορος για την αιτήτρια, καταρχήν αμφισβητεί την ορθότητα των πραγματικών γεγονότων όπως αυτά εκτίθενται στην ένσταση των καθ’ ων η αίτηση και ειδικότερα και με παραπομπή σε λογαριασμό της ΑΗΚ και σχετικές βεβαιώσεις από τον κοινοτάρχη, προβάλλει ότι μέχρι και τον Αύγουστο του 2013, η αιτήτρια διέμενε μαζί με τον σύζυγο της, στην οδό Γεωργίου Δροσίνη 3, Thetaco Court, διαμ. 102 στη Λάρνακα και στη συνέχεια μετακόμισαν σε άλλο διαμέρισμα, στην οδό Αρσινόης 32 στη Λάρνακα.
Στις 19/8/2011, η αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για εγγραφή του γάμου της, πράγμα που κατά τον συνήγορο της αιτήτριας συνεπάγεται και το δικαίωμα προσωρινής της διαμονής στη Δημοκρατία και παρά το ότι ενημέρωσε τους καθ’ ων η αίτηση ότι ο σύζυγος της εργάζεται, καμία ενέργεια δεν έγινε για επιβεβαίωση της αλήθειας. Ισχυρίζεται επίσης ότι κατά παράβαση του άρθρου 12(1) του Ν.7(Ι)/2007, πέρασαν έντεκα μήνες από την ημέρα υποβολής της αίτησης μέχρι αυτή να απορριφθεί, ενώ ο σχετικός Νόμος προβλέπει για την χορήγηση του δελτίου διαμονής το αργότερο εντός εξαμήνου από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Περαιτέρω ο συνήγορος της αιτήτριας αναφέρει ότι στις 17/12/2014, η αιτήτρια έφερε στον κόσμο το πρώτο παιδί του γάμου της με τον κ. Νικόλα Καλτσίδη, γεγονός που απορρίπτει τους ισχυρισμούς ότι το ζεύγος δεν συζεί.
Όπως υποστηρίζει ο συνήγορος της αιτήτριας, η διοίκηση εφόσον αφήνει να νοηθεί ότι ο γάμος της αιτήτριας είναι εικονικός, ως εκ της ισχυριζόμενης μη συμβίωσης του ζεύγους, τότε όφειλε να παραπέμψει το θέμα στη Συμβουλευτική Επιτροπή για εικονικούς γάμους και να απορριφθεί ο γάμος ως εικονικός.
Αυτό δεικνύει έλλειψη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας αλλά και πλάνης περί τα πράγματα και το νόμο, αφού οι καθ’ ων η αίτηση βασίστηκαν σε υποψία ότι το ζεύγος έχει τελέσει εικονικό γάμο, στη βάση μιας μόνο έρευνας που η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης έκανε και δεν βρήκε το ζεύγος στη δηλωθείσα διεύθυνση.
Περαιτέρω, ο ευπαίδευτος συνήγορος για την αιτήτρια, ισχυρίζεται ότι οι καθ’ ων η αίτηση ενήργησαν κατά παράβαση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2004/38/ΕΚ, η οποία ενσωματώθηκε στο Νόμο 92(Ι)/2003 που παρέχει σε πολίτες της Ένωσης δικαίωμα να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια της Δημοκρατίας, ως σύζυγος ευρωπαίου πολίτη. Συνεπώς πεπλανημένα εφαρμόστηκε το άρθρο 27(2) του Ν. 7(Ι)/2007, συμπεραίνοντας ότι δεν τηρούνται οι τεθέντες όροι.
Τέλος προβάλλεται από τον συνήγορο της αιτήτριας ότι, οι επίδικες αποφάσεις αποτελούν δυσμενή διάκριση της αιτήτριας κατά παράβαση των Άρθρων 22 και 28 του Συντάγματος.
Η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντιτείνει ότι οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν ότι το ζεύγος δεν συμβιώνει, αφού πρώτα προηγήθηκε δέουσα έρευνα, η οποία ήταν επαρκής, έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην μπορεί να επέμβει στον τρόπο που ευλόγως επέλεξε η διοίκηση να διερευνήσει το θέμα και να υποκαταστήσει τα διαπιστωθέντα ευρήματα. Συνεπώς τα στοιχεία που η αιτήτρια προσκομίζει, όπως οι λογαριασμοί της ΑΗΚ δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη κατά την αξιολόγηση της ορθότητας της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση. Εναπόκειτο δε στην αιτήτρια να προσκομίσει ενώπιον της διοίκησης στοιχεία και να διευκολύνει τις προσπάθειες των καθ’ ων η αίτηση να επικοινωνήσουν με την ίδια και το σύζυγο της.
Περαιτέρω, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, υποστηρίζει ότι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται από τα νομολογηθέντα στην Wilky Fonji Fonjungo v. Κυπριακής Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 869/2012, ημερομηνίας 20/9/2013, στην οποία ο συνήγορος της αιτήτριας παραπέμπει, καθότι στη υπόθεση εκείνη η διοίκηση παρέλειψε κατ’ επανάληψη εισήγηση για παραπομπή της περίπτωσης στη Συμβουλευτική Επιτροπή για εικονικούς γάμους, χωρίς να δοθεί ποτέ και καμία αιτιολογία.
Όπως αναφέρει, στην εξεταζόμενη περίπτωση, καμία τέτοια εισήγηση δεν υπήρξε και οι ισχυρισμοί περί απόφασης στη βάση της εικονικότητας του γάμου, εμφανίζονται για πρώτη φορά στην γραπτή αγόρευση της αιτήτριας και μόνο. Κατά συνέπεια, ορθά οι καθ’ ων η αίτηση έκριναν επί των γεγονότων, στη βάση του άρθρου 27 του Ν. 7(Ι)/2007, το οποίο θέτει όρους σχετικούς με τη διατήρηση του δικαιώματος διαμονής από τους πολίτες της Ένωσης και των μελών της οικογένειας τους.
Όπως δε υποστηρίζει η συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση, υπάρχει πλήρης και επαρκής αιτιολογία η οποία συμπληρώνεται από τα στοιχεία των φακέλων και η διοίκηση δεν τελεί υπό πλάνη περί τα πράγματα και το νόμο. Επίσης ότι η αιτήτρια δεν έχει στερηθεί του δικαιώματος παραμονής και μόνιμης εγκατάστασης ή το δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή της και άλλων συναφών δικαιωμάτων, καθώς εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια ενός κράτους αν θα επιτρέψει την είσοδο ή παραμονή ενός αλλοδαπού στο έδαφος του, ως μέρος της κρατικής του κυριαρχίας. Το γεγονός δε ότι η αιτήτρια δεν γίνεται πλέον δεχτή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν της αποστερεί το δικαίωμα να ζήσει σε άλλη χώρα με το σύζυγό της.
Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τα όσα προβάλλονται από τους ευπαιδεύτους συνηγόρους και των δύο πλευρών και έχω διεξέλθει τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης. Έχω δε καταλήξει στα ακόλουθα:
Το σημαντικότερο ιστορικό της υπόθεσης περιγράφεται στο ενημερωτικό σημείωμα του Υπεύθυνου της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λάρνακας ημερομηνίας 22/6/2012, που περιέχεται στα ερυθρά 95-98 του διοικητικού φακέλου και το περιεχόμενο του οποίου έχω ήδη ανωτέρω παραθέσει. Από τα όσα εκεί αναφέρονται, έχω διαπιστώσει την ύπαρξη αντιφατικών δηλώσεων και θέσεων, αλλά και ενεργειών στις οποίες ελλείπει η πληρότητα της έρευνας.
Ειδικότερα:
α) Στο ερυθρό 97 γίνεται αναφορά σε έλεγχο που διενεργήθηκε στις 10/1/2012, στην οδό Γεωργίου Δροσίνη αρ. 3, Thetaco Court, διαμέρισμα 102, όπου διαπιστώθηκε ότι διέμεναν Κύπριοι. Στο ερυθρό 93 αναφέρεται ότι, σε έλεγχο της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λάρνακας που διενήργησε στην ίδια διεύθυνση στις 29/2/2012 σε σχέση με τη “γνησιότητα του γάμου”, εντοπίστηκε ο φερόμενος ως αδελφός της αιτήτριας Barbor Stas. Στο ερυθρό 97 όμως αναφέρεται ότι στις 29/2/2012 η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης διενέργησε έλεγχο στην οδό Γεωργίου Δροσίνη, αρ. 5, Thetaco Court και εντόπισε τον φερόμενο ως αδελφό της αιτήτριας.
β) Στο ερυθρό 97 γίνεται αναφορά σε έλεγχο που διενεργήθηκε από την Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στις 10/1/2012, όπου διαπιστώθηκε ότι “στην εν λόγω κατοικία δεν διέμενε το ζεύγος, αλλά Κύπριος”. Η αιτήτρια όμως, όπως προκύπτει από τα ερυθρά 42 και 44, αναχώρησε από την Κύπρο στις 17/11/2011 και επέστρεψε στις 12/1/2012. Συνεπώς δεν θα μπορούσε να εβρίσκετο στις 10/1/2012 στο διαμέρισμα στο οποίο η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης διενήργησε έλεγχο.
γ) Στο ερυθρό 96 γίνεται αναφορά για διακριτικό έλεγχο στο διαμέρισμα, παρουσία του φερόμενου ως αδελφού της αιτήτριας Barbos Stas – που δεν προκύπτει αν τελικά είναι πράγματι αδελφός της αιτήτριας – όπου, όπως αναφέρεται, δεν ανευρέθηκαν ρούχα και άλλα αντικείμενα του συζύγου της αιτήτριας. Πώς διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο δεν επεξηγείται, αλλά και ούτε φαίνεται να κλήθηκε το ζεύγος σε προφορική συνέντευξη ενώπιον της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης, για να διευκρινίζοντο γενικότερα τα θέματα που αφορούσαν την γνησιότητα του γάμου τους, εφόσον υπήρχαν αμφιβολίες της διοίκησης σε σχέση με το θέμα αυτό.
δ) Στο ερυθρό 95 και στη καταληκτική εισήγηση του Υπεύθυνου της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Λάρνακας, αναφέρεται ότι από τις εξετάσεις φαίνεται ότι το ζεύγος δεν συζεί κάτω από την ίδια στέγη, αφού σε όλους τους ελέγχους που έγιναν “στην διεύθυνση που οι ίδιοι αναφέρουν ουδέποτε ανευρέθηκαν”.
Σε σχέση όμως με το θέμα αυτό και όπως έχει υποδειχθεί ανωτέρω, υπάρχουν συγκεχυμένες θέσεις της αρμόδιας Υπηρεσίας και θα αναμένετο περαιτέρω διερεύνηση του θέματος.
Συνεπώς, δεν έχω πεισθεί ότι οι καθ’ ων η αίτηση έχουν συλλέξει και διερευνήσει με επάρκεια όλα τα ουσιώδη στοιχεία, τα οποία παρέχουν βάση για ασφαλή συμπεράσματα. Στην απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ττουσούνα v. Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 151, 156, 157, σε σχέση με το θέμα της επάρκειας της έρευνας, έχουν αποφασιστεί τα ακόλουθα:
«Σύμφωνα με τη νομολογία, ο βαθμός και η έκταση της έρευνας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Στη Δημοκρατία κ.ά. ν. Ελισσαίου κ.ά. (2003) 3 Α.Α.Δ. 168 αναφέρθησαν και τα ακόλουθα:
Οι αρχές του διοικητικού δικαίου υπαγορεύουν τη διεξαγωγή έρευνας με σκοπό τη διαπίστωση όλων των ουσιωδών γεγονότων. Ωστόσο η έκταση, ο τρόπος και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί ποικίλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα, ανάγεται δε στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης (Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270 και Nicolaou v. Minister of Interior a.ο. (1974) 3 C.L.R. 189). Η μορφή της έρευνας είναι συνυφασμένη με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η τελική εκτίμηση των γεγονότων και η λήψη της σχετικής απόφασης αποτελεί καθήκον και υποχρέωση του αρμοδίου οργάνου. Το κριτήριο για την πληρότητα της έρευνας έγκειται στη συλλογή και διερεύνηση των ουσιωδών στοιχείων τα οποία παρέχουν βάση για ασφαλή συμπεράσματα (Βλ. Ζάμπογλου, πιο πάνω). Η έρευνα είναι επαρκής εφόσον εκτείνεται στη διερεύνηση κάθε γεγονότος που σχετίζεται με το θέμα που εξετάζεται (Βλ. Motorways Ltd ν. Δημοκρατίας (1999) 3 Α.Α.Δ. 447)».
Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου για μη επαρκή διερεύνηση, κρίνω ότι πρέπει να τύχει εξέτασης, ως θέμα συναφές με την διερεύνηση του συνόλου των στοιχείων της περίπτωσης και ο ισχυρισμός του ευπαίδευτου συνηγόρου της αιτήτριας, για το κατά πόσο το θέμα της μη γνησιότητας του γάμου, θα έπρεπε να είχε παραπεμφθεί στη Συμβουλευτική Επιτροπή για εικονικούς γάμους.
Η αιτήτρια, ως πρόσωπο που δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διεκδίκησε με την αίτηση της ημερομηνίας 19/8/2011, έκδοση δελτίου διαμονής ως μέλος της οικογένειας (σύζυγος) πολίτη της Ένωσης, στη βάση των προνοιών του άρθρου 12(1) του περί του Δικαιώματος των Πολιτών της Ένωσης και των Μελών της Οικογένειας τους να κυκλοφορούν και να Διαμένουν Ελεύθερα στη Δημοκρατία Νόμου του 2007, (Ν.7(Ι)/2007).
Πρόκειται για ένα δικαίωμα που επεκτείνεται από τον πολίτη της Ένωσης ο οποίος πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις, στα μέλη της οικογένειας του σύμφωνα με το άρθρο 9 του σχετικού Νόμου. Στο άρθρο 27(2) του Νόμου, το οποίο αποτελεί τη βάση της απόρριψης του αιτήματος της αιτήτριας, προνοεί τα εξής:
«Οι πολίτες της Ένωσης και τα μέλη της οικογένειας τους έχουν το δικαίωμα διαμονής που προβάλλεται στα άρθρα 9, 25, και 26, ενόσω πληρούν του όρους που καθορίζονται στα εν λόγω άρθρα. Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου υπάρχει εύλογη αμφιβολία κατά πόσο ο πολίτης της Ένωσης ή τα μέλη της οικογένειας τους πληρούν τους όρους που καθορίζονται στα εν λόγω άρθρα, η αρμόδια αρχή δύναται να ελέγχει εάν πληρούνται οι όροι αυτοί:
Νοείται ότι, ο έλεγχος αυτός δε δύναται να έχει συστηματικό χαρακτήρα».
Εντός των πιο πάνω πλαισίων, η Υπηρεσία Αλλοδαπών και Μετανάστευσης διενήργησε επιτόπιες επισκέψεις με στόχο τη διακρίβωση της γνησιότητας του γάμου της αιτήτριας με τον κ. Νικόλα Καλτσίδη. Αυτό προκύπτει αβίαστα από το ίδιο το λεκτικό της απόρριψης ημερομηνίας 10/7/2012, όπου αναφέρεται ότι δεν διαφάνηκε το ζεύγος να συζεί στην δηλωθείσα από την αιτήτρια διεύθυνση, αλλά και από τα αναγραφόμενα στο ερυθρό 93, για έλεγχο της Υπηρεσίας σε σχέση με τη “γνησιότητα του γάμου”.
Πέραν των συγκεχυμένων θέσεων που προβάλλονται από τους καθ’ ων η αίτηση σε σχέση με το θέμα αυτό, όπως αυτές έχουν παρατεθεί ανωτέρω, θα έπρεπε κατά την κρίση μου, οι καθ’ ων η αίτηση εφόσον είχαν υποψίες ότι το ζεύγος δεν συζούσε και ο γάμος τους ενδεχομένως να μην ήταν γνήσιος, να παραπέμψουν την περίπτωση στη Συμβουλευτική Επιτροπή για εικονικούς γάμους, δυνάμει του άρθρου 7Α και 7Β του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου (Κεφ. 105).
Κατά συνέπεια, κρίνω ότι και στην παρούσα περίπτωση τυγχάνουν εφαρμογής τα νομολογηθέντα από τον έντιμο Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ερωτοκρίτου στην Wilky Fonji Fonjungo (ανωτέρω), την οποία η πλευρά της αιτήτριας επικαλέστηκε και με τα οποία συμφωνώ απολύτως. Μεταφέρεται το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση:
«Από το λεκτικό της επίδικης απόφασης, φαίνεται ότι η διοίκηση στηριζόμενη στη μη ικανοποίηση του όρου 9(1)(δ), συμπεραίνουν ότι εφόσον ο Αιτητής δεν συζούσε με τη σύζυγο του, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ότι τη συνόδευε. Πρόκειται για παρατραβηγμένο συλλογισμό, με τον οποίο διαφωνώ, εφόσον είναι εκτός του πλαισίου και του πνεύματος του Νόμου. Οι καθ' ων η αίτηση από τη στιγμή που είχαν υποψίες ότι το ζεύγος δεν συζούσε και ότι ο γάμος τους ενδεχομένως να μην ήταν γνήσιος, όφειλαν δυνάμει του άρθρου 7Α και 7Β του Κεφ. 105, να παραπέμψουν την περίπτωση του Αιτητή στη Συμβουλευτική Επιτροπή για εικονικούς γάμους».
Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή επιτυγχάνει και η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται με €1.300 έξοδα, πλέον Φ.Π.Α, υπέρ της αιτήτριας και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο