Administrative Court dismisses appeal against domestic worker's stay permit renewal and husband's deportation order.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court dismissed the applicants' appeal against the rejection of a domestic worker's stay and work permit renewal and her husband's deportation order. The court found the administrative decision lawful, noting the applicant had no established right to remain beyond the permitted time limit and that the family unit remained intact. Consequently, the court upheld the deportation order against the husband and rejected the request for an injunction pending the appeal.
Legislator-Regeste
KI-generiertArticles 7, 11, 15, 25, 28, 29, 30 and 146 of the Constitution; The court held that the right to family life is not violated if the family unit remains intact upon expiration of a temporary residence permit, and that a domestic worker lacks a vested right to renewal beyond the statutory limit.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
HUSAEN OSMAN NAWARI κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ MEΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, Υπόθεση Αρ. 867/06, 16 Οκτωβρίου 2007
LASANTHA LAKSMINDRA S. SENADHIPA THI MUDIYANSELAGE ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ/Ή ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ,, Υπόθεση Αρ. 5905/2013, 6/12/2013
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:353
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 1190/2014)
31 Οκτωβρίου, 2016
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
Αναφορικά με τα Άρθρα 7, 11, 15, 25, , 28, 29, 30 και 146
του Συντάγματος
1. MENAKA MADHUMATHI SENADHIPATHI
2. ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ
Αιτητές
-και-
ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ/Η ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΕΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ & ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Καθ’ ων η αίτηση.
Ε. Ερωτοκρίτου (κα), για Κ. Π. Ερωτοκρίτου & Σία, για τους αιτητές.
Γ. Χατζηχάννα (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Οι αιτητές με την παρούσα προσφυγή προσβάλλουν τη νομιμότητα της απόφασης των καθ' ων η αίτηση που περιέχεται στην επιστολή των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 2/7/2014, να απορρίψουν την αίτηση της αιτήτριας αρ. 1 για παράταση της άδειας παραμονής και εργασίας της στον αιτητή αρ. 2, στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Αιτούνται επίσης με την παράγραφο 2 της Αίτησης Ακύρωσης την έκδοση διατάγματος, που να αναστέλλει οποιαδήποτε πράξη, με σκοπό την έκδοση διαταγμάτων κράτησης και απέλασης της αιτήτριας αρ. 1, μέχρι την αποπεράτωση της προσφυγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
Τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης είναι σε συντομία τα ακόλουθα:
H αιτήτρια είναι υπήκοος της Σρι Λάνκα και αφίχθηκε για πρώτη φορά στη Δημοκρατία στις 3/4/2004, με άδεια εισόδου για να εργαστεί ως οικιακή βοηθός στην οικογένεια του αιτητή αρ. 2. Η αρχική άδεια παραμονής και εργασίας της είχε ισχύ μέχρι 19/8/2007, η οποία στη συνέχεια, έπειτα από διαδοχικές αιτήσεις, ανανεώθηκε μέχρι και τις 30/4/2012.
Στις 9/1/2010, η αιτήτρια απέκτησε παιδί με υπήκοο της Σρι Λάνκα, με τον οποίο ήταν παντρεμένη από το 2002 και στις 03/02/2012 υπέβαλε αίτηση για διευθέτηση της παραμονής του στη Δημοκρατία. Στο παιδί παραχωρήθηκε άδεια παραμονής με ισχύ μέχρι 30/04/2012, μέχρι δηλαδή τη λήξη της άδειας παραμονής και εργασίας της αιτήτριας.
Στις 18/4/2012, η αιτήτρια και το παιδί της αποτάθηκαν για ανανέωση της άδειας παραμονής τους και τους παραχωρήθηκε άδεια μέχρι 30/4/2013.
Κατά την εξέταση αιτήματος για παράταση της άδειας παραμονής του συζύγου της αιτήτριας, διαπιστώθηκε ότι αυτός βρισκόταν στη Δημοκρατία με ψευδή στοιχεία και ως εκ τούτου το αίτημα του απορρίφθηκε από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών. Επίσης απορρίφθηκε και η προσφυγή που ο σύζυγος της αιτήτριας καταχώρησε εναντίον της πιο πάνω απόφασης (LASANTHA LAKSMINDRA S. SENADHIPA THI MUDIYANSELAGE και ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, υπόθεση αρ. 5905/2013, ημερομηνίας 6/12/2013).
Στην συνέχεια δόθηκαν οδηγίες όπως, με τη λήξη των αδειών παραμονής της οικογένειας, εκδοθούν εις βάρος τους διατάγματα κράτησης και απέλασης.
Στις 11/4/2013, παρά τις οδηγίες που είχαν δοθεί για απομάκρυνση του συζύγου της αιτήτριας και της ιδίας, καθώς και του παιδιού τους, μετά τη λήξη των αδειών παραμονής τους, η αιτήτρια και το παιδί της αποτάθηκαν εκ νέου για παράταση της άδειας παραμονής και εργασίας της αιτήτριας.
Στις 6/11/2013, οι αιτητές καταχώρησαν προσφυγή εναντίον της απόφασης του Υπουργείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 30/4/2012, να εκδοθούν εναντίον της αιτήτριας αρ. 1 και του συζύγου της διατάγματα κράτησης και απέλασης με την λήξη της άδειας παραμονής τους. Σημειώνεται ότι με απόφαση του το Διοικητικό Δικαστήριο στις 10/6/2016 απέρριψε την προσφυγή (1. MENAKA MADHUMATHI SENADHIPATHI MUDIYANSELAGE, 2. ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, υπόθεση αρ. 6357/2013, ημερομηνίας 10/6/2016).
Αίτηση της αιτήτριας αρ. 1, ημερ. 11/4/2013, για παράταση άδειας παραμονής και εργασίας απορρίφθηκε στις 28/1/2014, καθότι διαπιστώθηκε ότι στο μεταξύ ο σύζυγος της είχε απελαθεί από τη Δημοκρατία στις 12/1/2014 και ως εκ τούτου κρίθηκε ότι ήταν προς το συμφέρον του παιδιού η διατήρηση της οικογενειακής ενότητας, ενώ παράλληλα λήφθηκαν υπόψη οι οδηγίες του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών για μη ανανέωση των αδειών παραμονής τους μετά τη λήξη τους. Η απόφαση κοινοποιήθηκε στον εργοδότη (αιτητή αρ. 2) και τον δικηγόρο της αιτήτριας, με επιστολή ημερ. 28/1/2014.
Στις 11/4/2014 οι αιτητές καταχώρησαν προσφυγή εναντίον της απόφασης του Τμήματος ημερομηνίας 28/1/2014, να απορρίψει την αίτηση της αιτήτριας αρ. 1 για έκδοση άδειας παραμονής. Σημειώνεται ότι με απόφαση του το Διοικητικό Δικαστήριο στις 12/8/2016, απέρριψε την προσφυγή (1. MENAKA MADHUMATHI SENADHIPATHI MUDIYANSELAGE, 2. ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ και ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, υπόθεση αρ. 433/2014, ημερομηνίας 12/8/2016).
Στις 2/7/2014, το Υπουργείο Εσωτερικών απέρριψε, εκ νέου, αίτημα του εργοδότη, αιτητή αρ. 2, προς τον Υπουργό Εσωτερικών, όπως παραχωρηθεί έγκριση για εργοδότηση της αιτήτριας αρ. 1 ως οικιακής βοηθού. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας προσφυγής στις 12/9/2014 από τους αιτητές εναντίον της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών, ημερομηνίας 2/7/14, να απορρίψει το αίτημα τους για έγκριση άδειας παραμονής της αιτήτριας αρ. 1.
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους αιτητές, στην γραπτή αγόρευση προβάλλουν διάφορους λόγους ακύρωσης που άπτονται γενικά της παραβίασης των γενικών αρχών του διοικητικού δικαίου, όπως μη δέουσα έρευνα, πλάνη περί τα πράγματα, κατάχρηση εξουσίας, αναιτιολόγητη απόφαση, παράβαση της αρχής της ακρόασης του διοικουμένου, λήψη υπόψη άσχετων στοιχείων, έλλειψης επαρκών πρακτικών και άλλα.
Ισχυρίζονται επίσης ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα του αιτητή αρ. 2, ο οποίος είναι άτομο άνω των 75 ετών και ο οποίος έτυχε διαφορετικής μεταχείρισης που τυγχάνουν άλλα άτομα της ίδιας ηλικίας, οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να εργοδοτήσουν οικιακή βοηθό πέραν των τεσσάρων ετών. Κατά παρόμοιο τρόπο, οι καθ’ ων η αίτηση παραβίασαν την αρχή της ισότητας σε σχέση με την αιτήτρια αρ. 1, που στερήθηκε της δυνατότητας να εργαστεί πέραν των τεσσάρων ετών στον ίδιο εργοδότη, όπως γίνεται σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Από την άλλη πλευρά, η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ’ ων η αίτηση αντιτείνει ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη σε σχέση με τον αιτητή αρ. 2. Κώστα Μαυρουδή, ο οποίος δεν έχει άμεσο έννομο συμφέρον για καταχώρηση της παρούσας προσφυγής, αφού έννομο συμφέρον έχει μόνο ο ίδιος ο αλλοδαπός στον οποίο χορηγείται άδεια παραμονής Σε σχέση με τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης, η ευπαίδευτη συνήγορος ισχυρίζεται ότι αυτοί προβάλλονται αόριστα και σύμφωνα με τη νομολογία, τέτοιοι ισχυρισμοί δεν μπορούν να εξεταστούν.
Άνευ βλάβης των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι οι καθ’ ων η αίτηση προέβησαν σε δέουσα και επαρκή έρευνα και ότι η άδεια της αιτήτριας έληξε στις 30/4/2013 αφού συμπλήρωσε οκτώ χρόνια διαμονής στη Δημοκρατία. Η αιτήτρια αρ. 1, συμπλήρωσε το διπλάσιο χρονικό διάστημα από την ανώτατη τετραετή χρονική περίοδο παραμονής και επιπρόσθετα αιτιολογήθηκε με επάρκεια από τη διοίκηση, η απόφαση για αναχώρηση της στη βάση της οικογενειακής ενότητας της αιτήτριας αρ. 1, του συζύγου της οποίος είχε απελαθεί και της ανήλικης θυγατέρας της. Συναφώς η διοίκηση ενέργησε καλόπιστα και εντός των αρμοδιοτήτων της.
Έχω εξετάσει τις εκατέρωθεν θέσεις και θα συμφωνήσω απόλυτα με τα νομολογηθέντα από την Πρόεδρο του Διοικητικού Δικαστηρίου στην προσφυγή, μεταξύ των ιδίων διαδίκων, στην υπόθεση αρ. 433/2014, 1. Menaka Madhumathi Senadhipathi S. Mudiyanselage, 2. Κώστας Μαυρουδής και Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 12/8/2016, τα οποία τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής και στην υπό εξέταση υπόθεση. Μεταφέρονται τα σχετικά αποσπάσματα:
«Το παραδεκτό της προσφυγής ελέγχεται και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο. Στα πλαίσια των εξουσιών μου να ελέγξω τις αιτούμενες θεραπείες, σε σχέση με το παραδεκτό και βάσιμο της αναζήτησής τους, κρίνω ότι η δεύτερη αιτούμενη θεραπεία είναι απαράδεκτη.
Αντικείμενο μίας προσφυγής μπορεί να είναι μία εκτελεστή διοικητική πράξη ή παράλειψη. Στα πλαίσια προσφυγής, βάσει του Κανονισμού 13 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δυνατόν να αναζητηθεί η έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής της εκτέλεσης της επίδικης στην προσφυγή διοικητικής απόφασης και αυτό υπό προϋποθέσεις. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η προσφυγή κατά της διοικητικής απόφασης της οποίας ζητείται η αναστολή εκτέλεσης, να έχει καταχωρηθεί και στα πλαίσια εκείνης της προσφυγής να καταχωριστεί η αίτηση για έκδοση διατάγματος αναστολής. Υπάρχει δηλαδή ο απόλυτος παρακολουθητικός χαρακτήρας της αιτήσεως αναστολής εκτελέσεως. (βλ. Karram v. Republic (1983) 3 CLR, 199, Ε. Πουλαράκη, «Η προσωρινή δικαστική προστασία του αλλοδαπού από την πράξη της διοικητικής απέλασης», Έκδοση 2014, σελ. 230). Η προσωρινή προστασία προϋποθέτει την έναρξη της διαδικασίας για οριστική προστασία, με αντικείμενο της αίτησης την ίδια προσβληθείσα απόφαση. Στην παρούσα περίπτωση με την δεύτερη αιτούμενη θεραπεία οι αιτητές αιτούνται διατάγματος του Δικαστηρίου για αναστολή της έκδοσης απόφασης για κράτηση και απέλαση της αιτήτριας αρ. 1. Απόφασης δηλαδή, που δεν είχε καν τότε εκδοθεί και βεβαίως δεν είναι η προσβληθείσα με την προσφυγή/απόφαση. Το αιτητικό αρ. 2 κρίνεται απαράδεκτο και απορρίπτεται.
Περαιτέρω, υπό τις περιστάσεις που περιγράφηκαν ανωτέρω, κρίνω βάσει της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθώς και του Διοικητικού Δικαστηρίου, ότι ο αιτητής αρ. 2 στερείται προσωπικού και άμεσου εννόμου συμφέροντος για προσβολή της επίδικης απόφασης, αφού αυτή αφορά άμεσα μόνο την αιτήτρια αρ. 1, (βλ. απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου στην υποθ. αρ. 6375/2013, Menaka Madhumathi Senadhipathi S. Mudiyanselage και άλλου ημερομηνίας 10/6/2016, (των ιδίων αιτητών), και την εκεί αναφερόμενη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Γεωργίου και άλλοι ν. Δημοκρατίας (1997) 3 ΑΑΔ, 81, Amanda Marga Ltd v. Republic (1985) 3 CLR, 2588 και HUSAEN OSMAN NAWARI κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αρ. 867/2006, ημερ. 16.10.2007).
Σε σχέση με τους λόγους ακυρώσεως που αναπτύχθηκαν σωρρευτικά στη γραπτή αγόρευση αιτητών, τους έχω μελετήσει με μεγάλη επιμέλεια, ενώ παράλληλα είχα ενώπιόν μου και συμβουλεύτηκα τον διοικητικό φάκελο, που κατατέθηκε ως τεκμήριο στις διευκρινίσεις.
Κανένας από τους λόγους ακυρώσεως δεν μπορεί να επιτύχει.
Η επίδικη απόφαση λήφθηκε εντός των ευλόγων πλαισίων της διακριτικής ευχέρειας των καθ' ων η αίτηση και ειδικότερα της Δημοκρατίας, να ασκεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα, προς το δημόσιο συμφέρον. Η αιτήτρια δεν είχε κάποιο κεκτημένο δικαίωμα για παραμονή στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και άδειας εργασίας. Είχε παραμείνει και εργάστηκε με ανανεώσεις της άδειάς της, πέραν του επιτρεπόμενου χρονικού περιορισμού που έθεσε η διοίκηση.
Διαφωνώ με τους δικηγόρους των αιτητών ότι το δεδομένο της απέλασης του συζύγου της ως εξωγενές στοιχείο λανθασμένα λήφθηκε υπόψη και ότι η απόφαση ήταν αποτέλεσμα πλάνης και μη δέουσας έρευνας και λήφθηκε εκδικητικά. Η προσφυγή που καταχώρησε ο σύζυγος της αιτήτριας στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά του διατάγματος απέλασής του, απορρίφθηκε και το διάταγμα απέλασης του, αφού ελέγχθηκε δικαστικά ως προς τη νομιμότητα του, επικυρώθηκε από το Δικαστήριο και ο σύζυγος αναχώρησε οικειοθελώς. Εύλογα το διάταγμα απόφασης του συζύγου λήφθηκε υπόψη.
Έχει νομολογηθεί σε σχέση με το δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή, ότι με την λήξη της άδειας παραμονής και μη ανανέωσής της, το δικαίωμα δεν παραβιάζεται αν η οικογένεια δεν διασπαστεί. Επίσης ότι το καθεστώς παραμονής των οικιακών βοηθών περιέχει ευλόγως τον χαρακτήρα της προσωρινότητας. (βλ. Ahmed Imbrahim Kedoum v. Δημοκρατίας (2005) 3 ΑΑΔ, 505 και Jaroslav και Cresencia Cabota Motilla v. Δημοκρατίας (2008) 3 ΑΑΔ, 29)».
Υπό το φως των ανωτέρω, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.
Επιδικάζονται €1.000 έξοδα υπέρ των καθ’ ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο