Administrative court dismisses planning permission appeal citing environmental protection and planning scheme compliance.
Legislator-Zusammenfassung
KI-generiertThe Administrative Court dismissed the applicants' challenge to the Minister's refusal of a building permit for a residential house in Upper Kyvides. The applicants argued that the decision ignored expert biological advice and violated their property rights, but the court held that technical planning matters fall within the administration's discretionary power. The court ruled that the decision was lawful because the authorities properly considered the applicable development plan and environmental protection policies under the relevant law.
Legislator-Regeste
KI-generiertN. 90/1972; Article 26(1): The administrative court's review of planning decisions is limited to verifying that the authority considered the applicable development plan and other essential factors, upholding the administration's discretion on technical planning issues.
Schlagwörter
KI-generiertZitierte Gesetzesbestimmungen
KI-generiertZitierte Rechtsprechung
KI-generiertVerwandte Entscheide
KI-generiertVolltext
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Χριστοδούλου Γεώργιος και Άλλοι ν. Επάρχου Λευκωσίας (2001) 3 ΑΑΔ 810
Λάμπρου Λάμπρος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου (2009) 3 ΑΑΔ 79
Tζιωνής Nικόλας ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (2009) 3 ΑΑΔ 689
ΕΥΤΥΧΙΑ ΓΟΥΜΕΝΟΥ κ.α ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙΚΗΣΕΩΣ, Υπόθεση Αρ. 591/2009, 13 Απριλίου 2011
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 90/1972 - Ο περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμος του 1972
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:DD:2016:240
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
(Υπόθεση Αρ. 1352/2012)
5 Αυγούστου, 2016
[Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ]
ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ
1. CHRONIS DEVELOPMENTS LTD
DEVELOPMENTS & CONSTRUCTION LTD
2. M. MICHAEL METALS LTD
3. SPYROS L. GEORGIOU HOLDINGS LTD
Αιτητές,
-ΚΑΙ-
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
Καθ’ ων η αίτηση.
Α. Κόνιας, για Λ. Λουκαίδου Θεοφάνους Δ.Ε.Π.Ε., για τους αιτητές.
Θ. Πιπερή-Χριστοδούλου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, εκ μέρους του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους καθ’ ων η αίτηση.
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ-ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ: Οι αιτητές προσβάλλουν τη νομιμότητα της απόφασης των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 18/6/2012, με την οποία απορρίφθηκε η Ιεραρχική Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής, ημερομηνίας 2/8/2011, να αρνηθεί τη χορήγηση πολεοδομικής άδειας για ανέγερση κατοικίας στις Πάνω Κυβίδες.
Οι αιτητές, υπέβαλαν στις 23/9/2009 στην Πολεοδομική Αρχή (Επαρχιακό Λειτουργό Λεμεσού, Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως), αίτηση με αρ. ΛΕΜ/1331/2009, για χορήγηση πολεοδομικής άδειας για την ανέγερση κατοικίας στο τεμάχιο με αρ. 90, 9/Σχ 53/54 στις Πάνω Κυβίδες. Η αίτηση απερρίφθη στις 2/8/2011 και οι αιτητές υπέβαλαν στις 14/9/2011 στο Υπουργείο Εσωτερικών, Ιεραρχική Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Πολεοδομικής Αρχής.
Η Υπουργική Επιτροπή, στην οποία εκχωρήθηκε η εξουσία από το Υπουργικό Συμβούλιο για λήψη απόφασης σε Ιεραρχική Προσφυγή που υποβάλλεται δυνάμει των άρθρων 31 και 32 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, στη συνεδρία της ημερομηνίας 21/5/2012, αποφάσισε ομόφωνα να απορρίψει την Ιεραρχική Προσφυγή, κρίνοντας ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής είναι ορθή και σύμφωνη με τις πρόνοιες της πολεοδομικής νομοθεσίας και τη Δήλωση Πολιτικής. Η πιο πάνω απόφαση, κοινοποιήθηκε στους αιτητές με σχετική επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών, ημερομηνίας 18/6/2012.
Οι λόγοι αρνήσεως χορηγήσεως της πολεοδομικής άδειας είναι οι ακόλουθοι (κ. 61).
«(500) Η προτεινόμενη ανάπτυξη (κατοικία με κολυμβητική δεξαμενή) δεν είναι δυνατό να εξασφαλίσει Πολεοδομική Άδεια επειδή αυτή προτείνεται σε τεμάχιο το οποίο βρίσκεται σε πολύ μακρινή απόσταση από τις οικιστικές ζώνες του χωριού και εντός της ζώνης Ζ1 (ζώνη προστασίας). Ειδικότερα το τεμάχιο στο οποίο αυτή προτείνεται, εντάσσεται στο δίκτυο περιοχών «Φύση 2000» και ειδικότερα στην Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) – «Ποταμός Παραμαλιού» και αναμένεται να επηρεάσει δυσμενώς την διαφύλαξη του οικοσυστήματος στην περιοχή (Κεφάλαιο 7, Πολιτική 7 (Α) και 7 (Β) και Πολιτική 9 (Γ) (β) 1 (α), 9 (Γ) (β) 2 της Δήλωσης Πολιτικής).
(501) Η προτεινόμενη ανάπτυξη (κατοικία και κολυμβητική δεξαμενή) δεν είναι δυνατό να επιτραπεί επειδή κρίνεται ότι η χωροθέτηση της σε Ζώνη Προστασίας (Ζ1) θα επηρεάσει δυσμενώς το περιβάλλον και θα ενθαρρύνει την διάσπαρτη ανάπτυξη με αποτέλεσμα αυτά να επηρεάσει την γενική στρατηγική του ισχύοντος Σχεδίου Ανάπτυξης (Γενικές Πρόνοιες Πολιτικής – Κεφάλαιο 3.1(α) (στ) και Πολιτική 9 (Γ) (β) 1 (α) της Δήλωσης Πολιτικής).
(502) Η προτεινόμενη κατοικία δεν είναι δυνατό να γίνει αποδεκτή επειδή η μορφολογία της δεν εντάσσεται σωστά στον χώρο όσον αφορά την κλίμακα, την μορφή και τον όγκο (Κεφάλαιο 7, Πολιτική 7 (Α) και 7 (Β), Κεφάλαιο 10, Πολιτική 9 (Γ) (β) 2 της Δήλωσης Πολιτικής).
(503) Τα υφιστάμενα υψόμετρα όπως έχουν υποδειχθεί στα υποβληθέντα σχέδια δεν ανταποκρίνονται στην επιτόπου κατάσταση (υψομετρική διαφορά κατά πολύ μεγαλύτερη από τα υποβληθέντα σχέδια) με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η ολοκληρωμένη αξιολόγηση της αίτησης.
Σημειώσεις προς τους Αιτητές:
(α) Ο Λόγος Άρνησης (500) βασίζεται και στις αρνητικές επιπτώσεις της Υπηρεσίας Θήρας,
(β) Σημειώνεται ότι ενόψει των πιο πάνω Λόγων Άρνησης, η αίτηση σας δεν έχει μελετηθεί σε παραπέρα λεπτομέρεια (π.χ. συντελεστές με βάση τα μερίδια, κ.λ.π)».
Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τους αιτητές, ισχυρίζονται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκούς αιτιολογίας, αφού δεν εξηγείται πως η ανέγερση της κατοικίας ενδέχεται να επιφέρει σημαντικές επιπτώσεις ή όχι στη περιοχή μελέτης και κατά πόσο θα πληγεί η ακεραιότητα της περιοχής, την στιγμή μάλιστα που ακριβώς δίπλα υπάρχει εργοστάσιο εξόρυξης και εγκοπής διακοσμητικής πέτρας, υπάρχει φάρμα αιγοπροβάτων, υπάρχει η τεράστιας έκτασης οικιστική μονάδα της περιοχής NATURA 2000, η οποία παραβλάπτει σημαντικά την ακεραιότητα της περιοχής, υπάρχει επίσης στο τεμάχιο 82 ανεγειρόμενη κατοικία, καθώς και στα τεμάχια 196 και 198 φάρμες αιγοπροβάτων.
Ισχυρίζονται επίσης ότι, δεδομένου ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι δυσμενής για τους αιτητές, αφού εμποδίζεται η μελλοντική αναβάθμιση και ανάπτυξη των τεμαχίων τους, θα έπρεπε να καθορίζονται επακριβώς οι λόγοι της απόρριψης της αίτησης και δεν φαίνεται ότι προηγουμένως οι καθ’ ων η αίτηση εξάντλησαν όλες τις πιθανές εναλλακτικές λύσεις.
Περαιτέρω οι αιτητές προβάλλουν ότι, είναι πρόδηλη η απουσία συνολικής έρευνας από την ίδια την Υπουργική Επιτροπή, η οποία οφείλει να διεξάγει τη δική της έρευνα και όχι απλώς να προσυπογράφει τις απόψεις τους Υπουργείου Εσωτερικών, που με την σειρά του υιοθέτησε τις απόψεις της Πολεοδομικής Αρχής. Σε καμία δε περίπτωση, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι καθ’ ων η αίτηση ακολούθησαν τρόπο μεθοδικό και συστηματικό διερεύνησης και εκπόνησης μελέτης εκτίμησης των επιπτώσεων στο περιβάλλον, όπως έπραξαν οι αιτητές. Ισχυρίζονται επίσης ότι, στην απόφαση τους οι καθ’ ων η αίτηση, δεν αναφέρονται σε στοιχεία ιστορικών καταγραφών και γεωγραφικής κατανομής που είναι απαραίτητα για εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων και δεν προέβησαν σε επιτόπια καταγραφή της πτηνοπανίδας στην άμεση περιοχή μελέτης.
Τέλος, οι αιτητές προβάλλουν ότι, οι καθ’ ω η αίτηση ενήργησαν υπό καθεστώς πλάνης περί τα πράγματα και το νόμο, κατά παράβαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης και ότι η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση ισοδυναμεί με στέρηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας.
Από την άλλη, η ευπαίδευτη συνήγορος για τους καθ’ ων η αίτηση, υποστηρίζει ότι η αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης συνοψίζεται στο ίδιο το σώμα της, αλλά και προκύπτει με σαφήνεια και από τα στοιχεία του φακέλου και ειδικότερα από το εκτενές Σημείωμα προς τον Υπουργό, ημερομηνίας 8/5/2012.
Σε σχέση με την μελέτη του πολιτικού μηχανικού των αιτητών, ότι θα ήταν δυνατόν να επιτραπεί η ανάπτυξη επειδή δεν εξετάστηκε από εξειδικευμένο βιολόγο η πτηνοπανίδα, υποστηρίζει ότι ο εμπειρογνώμονας των αιτητών, παραλείπει να ασχοληθεί με το γεγονός ότι το τεμάχιο βρίσκεται σε ζώνη προστασίας και πολύ μακριά από τα όρια ανάπτυξης όλων των Κοινοτήτων της περιοχής. Η δε κρίση της διοίκησης επί τεχνικών θεμάτων, δεν υποκαθίσταται είτε από ιδιώτες είτε από το Δικαστήριο, σύμφωνα με τη νομολογία μας.
Σε σχέση με το Ταμείο Θήρας, η ευπαίδευτη συνήγορος υποστηρίζει ότι, κακώς οι αιτητές δίδουν βαρύτητα στις αρχικές απόψεις του Τμήματος, ενώ στην τελευταία επιστολή, το Τμήμα αναφέρει ότι ενδέχεται να υπάρξουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την υλοποίηση της προτεινόμενης ανάπτυξης και ότι δεν συστήνει την ανάπτυξη του.
Σε σχέση με τον ισχυρισμό των αιτητών για έλλειψη δέουσας έρευνας, οι καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι εν προκειμένω διενεργήθηκε η δέουσα και ενδεδειγμένη έρευνα αφού εξετάστηκαν όλα τα ενώπιον τους στοιχεία, οι πρόνοιες της ισχύουσας νομοθεσίας, έγινε ανταλλαγή απόψεων με αρμόδιους φορείς και κατόπιν, η Υπουργική Επιτροπή διερευνώντας δεόντως τα γεγονότα της υπόθεσης, κατέληξε σε αιτιολογημένη απόφαση.
Τέλος, οι καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι, οι ισχυρισμοί περί πλάνης περί τα πράγματα και το νόμο, καθώς και κατάχρηση εξουσίας, είναι αβάσιμοι αφού δεν προσδιορίζεται ποια διάταξη του νόμου στρεβλώνεται και ποιος είναι ο αλλότριος σκοπός που εξυπηρετείται. Τέλος, ότι πέραν του ότι οι αιτητές δεν ήγειραν ισχυρισμούς περί άνισης μεταχείρισης στο πλαίσιο της Ιεραρχικής τους Προσφυγής, δεν γίνεται αντιληπτό πως μπορεί να είναι συγκρίσιμες τόσο διαφορετικές αναπτύξεις. Εάν δε οι αιτητές επιθυμούσαν την ανέγερση φάρμας αιγοπροβάτων στο τεμάχιο τους, ενδεχομένως αυτή να ήταν δυνατή, εάν βεβαίως υποβάλλετο σχετική αίτηση.
Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων και των δύο πλευρών και έχω καταλήξει στα ακόλουθα:
Μετά την γνωστοποίηση άρνησης χορηγήσεως πολεοδομικής άδειας (2/8/2011, κ. 61, 62), οι αιτητές κατεχώρησαν Ιεραρχική Προσφυγή, (κ. 63-83), επικαλούμενοι τρεις λόγους οι οποίοι συνοπτικά είναι:
(α) Για τον λόγο άρνησης (500), ότι η αναφορά της Υπηρεσίας Θήρας στην επιστολή της ημερομηνίας 3/6/2011, προς τους αιτητές (κ. 64), ότι «ενδέχεται» η ύπαρξη σημαντικών επιπτώσεων στο περιβάλλον από την παραχώρηση της επίδικης πολεοδομικής άδειας, σε συνάρτηση με τις διαβουλεύσεις που είχαν οι αιτητές με την Πολεοδομία Λεμεσού και αρμόδιους της Υπηρεσίας Θήρας, συνεπάγεται ότι η θέση της Υπηρεσίας Θήρας δεν είναι αρνητική. Επιπρόσθετα ότι, δεν προβλέπεται στο νόμο και κανονισμούς, λόγος άρνησης χορήγησης πολεοδομικής άδειας, επειδή είναι πολύ μακριά από τις οικιστικές ζώνες.
(β) Για τον λόγο άρνησης (501), ότι η Πολεοδομία Λεμεσού δεν είναι αρμόδια να αποφασίσει, αν η προτεινόμενη ανάπτυξη θα επηρεάσει αρνητικά το περιβάλλον και ότι δεν είναι παράνομο το ζήτημα της διάσπαρτης ανάπτυξης.
(γ) Οι λόγοι άρνησης (502) και (503), δεν είναι ουσιαστικοί λόγοι άρνησης, διότι μπορούν να θεραπευθούν κατόπιν διαβούλευσης με τους αρμόδιους και τέλος, ότι έχουν υποστεί οικονομική ζημιά, αφού αφενός έχουν προβεί σε προώθηση του τεμαχίου τόσο στο εσωτερικό όσο και το εξωτερικό και αφετέρου η αξία του έχει εκμηδενιστεί.
Ακολούθησε η Έκθεση της Πολεοδομικής Αρχής σε σχέση με την Ιεραρχική Προσφυγή (κ. 89-99), με σχόλια και απόψεις επί των επιχειρημάτων των αιτητών, που συνοψίζονται ως εξής:
(α) Η προτεινόμενη κατοικία, δεν τηρεί τις πρόνοιες για την ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας και επιπρόσθετα βρίσκεται στη Ζώνη Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) και αναμένεται να επηρεάσει δυσμενώς τη διαφύλαξη του οικοσυστήματος στην περιοχή. Η Υπηρεσία Θήρας, με επιστολή ημερομηνίας 5/12/2010 δεν σύστησε την αίτηση, με επιστολή 1/2/2011 ζήτησε να ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες από τη νομοθεσία διαδικασίες και σε επιστολή της προς τους αιτητές ημερομηνίας 3/6/2011, αναφέρει ότι από την προτεινόμενη ανάπτυξη θα υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις.
(β) Η εκτός ορίου ανάπτυξης χωριού, ανέγερση κατοικιών, διέπεται από τη Δήλωση Πολιτικής και επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια της Πολεοδομικής Αρχής να αποφασίσει, αφού λάβει υπόψη όλα τα δεδομένα.
(γ) Έστω και αν κάποιοι λόγοι άρνησης μπορούν να αρθούν, γεγονός είναι ότι κατά τη λήψη της απόφασης, αυτοί υπήρχαν και το θέμα της πιθανής μείωσης της οικονομικής αξίας ενός ακινήτου ρυθμίζεται από τη νομοθεσία με κατάλληλες διαδικασίες για διεκδίκηση αποζημιώσεων.
Στην βάση των πιο πάνω, η Πολεοδομική Αρχή εισηγήθηκε απόρριψη της Ιεραρχικής Προσφυγής.
Με την πιο πάνω θέση, συμφώνησε και ο Αν. Διευθυντής Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως (κ. 106-109, επιστολή ημερομηνίας 7/5/2012), ο οποίος παραπέμπει σε αντίγραφο των Πολεοδομικών Ζωνών της περιοχής, όπου φαίνεται η πολύ μεγάλη απόσταση του τεμαχίου από το όριο ανάπτυξης, καθώς και σε αντίγραφο της Ζώνης Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ), στην οποία εμπίπτει το τεμάχιο. Σημειώνει δε ότι, είναι δυνητική σε περιπτώσεις όπως η εξεταζόμενη, η χορήγηση πολεοδομικής άδειας και λαμβάνονται υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά κάθε περίπτωσης, όπως η απόσταση του τεμαχίου από το όριο ανάπτυξης, η προσπέλαση, η έλλειψη υπηρεσιών και υποδομών, ο επηρεασμός του φυσικού περιβάλλοντος, η ιδιοκατοίκηση, η οικολογική αξία, που στην προκείμενη περίπτωση, αυτά εξεταζόμενα δεν συνηγορούν στην έγκριση της αίτησης.
Από το κ. 105, προκύπτει επίσης ότι ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών, ζήτησε με επιστολή του ημερομηνίας 11/4/2012, τις απόψεις του Έπαρχου Λεμεσού, ο οποίος δεν τοποθετήθηκε επί της Ιεραρχικής Προσφυγής.
Ακολούθησε το Σημείωμα του Υπουργείου Εσωτερικών, προς την Υπουργική Επιτροπή («Σημείωμα»), με το αρ. 86/12 (ερυθρά 57-75, στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 - Διοικητικός φάκελος του Υπουργείου Εσωτερικών), στο οποίο περιέχονται τα επιχειρήματα και οι εισηγήσεις όλων των εμπλεκομένων (οι οποίες έχουν συνοπτικά παρατεθεί ανωτέρω), με την ακόλουθη κατάληξη (ερυθρό 69):
«Το Υπουργείο Εσωτερικών, αφού έλαβε υπόψη τα πραγματικά και νομικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται με την υποβληθείσα αίτηση, την απόφαση και τα επιχειρήματα της Πολεοδομικής Αρχής, τις απόψεις του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, καθώς και τους λόγους που επικαλούνται οι αιτήτριες εταιρείες για υποστήριξη της Ιεραρχικής Προσφυγής, εισηγείται όπως, η Υπουργική Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 31 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, απορρίψει την Ιεραρχική Προσφυγή, δεδομένου ότι από τα πραγματικά γεγονότα προκύπτει ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής ήταν ορθή και σύμφωνη με τις πρόνοιες της πολεοδομικής νομοθεσίας και της Δήλωσης Πολιτικής.
Επιπρόσθετα, το Υπουργείο Εσωτερικών σημειώνει ότι πέραν όλων των άλλων προνοιών της Δήλωσης Πολιτικής, η αρμόδια Αρχή οφείλει να εφαρμόζει με προσήλωση και ακρίβεια τη Γενική Στρατηγική Ανάπτυξης της Δήλωσης Πολιτικής που προνοεί για διασφάλιση της συμπαγούς και συγκεκριμένης ανάπτυξης, μέσα σε καθορισμένες Ζώνες Ανάπτυξης.
Η πρόνοια της Δήλωσης Πολιτικής που αφορά στην ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας δεν αποδίδει με οποιονδήποτε τρόπο δικαιώματα ανάπτυξης σε περιοχές άλλες από τις καθορισμένες Ζώνες Ανάπτυξης, αφού ορίζει πως η Πολεοδομική Αρχή δύναται, κατ’ εξαίρεση, και εφόσον συντρέχουν ουσιαστικές παράμετροι, να επιτρέψει την ανέγερση μεμονωμένων κατοικιών σε Ζώνες εκτός των καθορισμένων Ζωνών Ανάπτυξης».
Στην απόφαση της Υπουργικής Επιτροπής (ερυθρό 75, ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ 2) που λήφθηκε στις 21/5/2012 αναφέρονται:
«Η Επιτροπή μελέτησε το Σημείωμα αρ. 86/12 του Υπουργείου Εσωτερικών και αφού εξέτασε τα πραγματικά και νομικά γεγονότα τα οποία σχετίζονται με την υποβληθείσα αίτηση, την απόφαση και τα επιχειρήματα της Πολεοδομικής Αρχής, τις απόψεις της Αν. Διευθύντριας Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, καθώς και τους λόγους που επικαλέστηκαν οι αιτητές για υποστήριξη της Ιεραρχικής Προσφυγής, ενεργώντας σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμου, αποφάσισε ομόφωνα να απορρίψει την Ιεραρχική Προσφυγή, κρίνοντας ότι η απόφαση της Πολεοδομικής Αρχής είναι ορθή και σύμφωνη με τις πρόνοιες της πολεοδομικής νομοθεσίας και της Δήλωσης Πολιτικής».
Η απόφαση δηλαδή της Υπουργικής Επιτροπής, βασίστηκε στο Σημείωμα του Υπουργείου Εσωτερικών με το οποίο τέθηκαν ενώπιον της όλα τα απαραίτητα στοιχεία, όλες οι απόψεις και εισηγήσεις όλων των εμπλεκομένων, όπως αυτές έχουν σε συντομία παρατεθεί πιο πάνω. Τα πιο πάνω, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, αποκαλύπτουν ότι έχει διενεργηθεί δέουσα και επαρκής έρευνα των γεγονότων και στοιχείων που αφορούν την εξεταζόμενη περίπτωση.
Η Υπουργική Επιτροπή, όπως έχει νομολογηθεί (Βλ. Τζιωνής v. Δημοκρατίας (2009) 3 ΑΑΔ 689, Χριστοδούλου κ.ά v. Έπαρχος Λευκωσίας (2001) 3 ΑΑΔ 810), δεν είναι απαραίτητο να διεξάγει η ίδια την έρευνα της, αλλά αρκεί να την αναθέσει σε άλλο αρμόδιο όργανο ή φορέα ή τμήμα. Επιπρόσθετα, οι αιτητές δεν έχουν προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία που να ανατρέπει τα πορίσματα της έρευνας των καθ’ ων η αίτηση, η οποία είναι αρκούντως τεκμηριωμένη και επιτρέπουσα τον δικαστικό έλεγχο.
Συνεπώς, τα όσα οι αιτητές προέβαλαν στην Ιεραρχική τους Προσφυγή, εξετάστηκαν με επάρκεια από τους καθ’ ων η αίτηση και αιτιολογήθηκε πλήρως η προσβαλλόμενη απόφαση, αφού είναι νομολογημένο ότι η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης δεν είναι απαραίτητο να παρουσιάζεται μόνο στο σώμα της, αλλά μπορεί να διαπιστώνεται και από τα στοιχεία του φακέλου (Βλ. Κυριακίδης κ.ά v. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 298).
Τα πιο πάνω, απαντούν και στον ισχυρισμό των αιτητών ότι, η Υπηρεσία Θήρας δεν ήταν αρνητική στην χορήγηση της πολεοδομικής άδειας. Όπως έχει αναφερθεί και όπως αβίαστα προκύπτει από τον διοικητικό φάκελο, αλλά και που σημειώθηκε από την Πολεοδομική Αρχή στην έκθεση της, η θέση της Υπηρεσίας Θήρας, όπως αυτή κοινοποιήθηκε στους αιτητές με επιστολή ημερομηνίας 3/6/2011, ήταν ότι «ενδέχεται ότι θα υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις». Αυτό δεν φαίνεται να ισοδυναμεί με θετική αντιμετώπιση, λαμβανομένων υπόψη και των άλλων δυο επιστολών της ίδιας Υπηρεσίας, στις οποίες αφενός δεν συστήνετο η χορήγηση της πολεοδομικής άδειας (ερυθρό 59) και αφετέρου υποδεικνύετο η συμμόρφωση προς τις προβλεπόμενες στη νομοθεσία διαδικασίες (ερυθρό 58).
Σε σχέση με την θέση των αιτητών ότι, δεν εξετάστηκε η περίπτωση από εξειδικευμένο βιολόγο, η πτηνοπανίδα, ως η εισήγηση του πολιτικού μηχανικού των αιτητών, ή το θέμα της απόστασης του τεμαχίου από την οικιστική περιοχή, αλλά και ο ισχυρισμός περί πλάνης, αναφέρω ότι πρόκειται για τεχνικής φύσεως θέματα, που εμπίπτουν στην διακριτική ευχέρεια της διοίκησης και κατά κανόνα εκφεύγουν του αναθεωρητικού ελέγχου (Βλ. Λάμπρου v. Δημοκρατίας κ.ά (2009) 3 ΑΑΔ 79).
Αναφορικά με τον ισχυρισμό για παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο, αφού ο συγκεκριμένος ισχυρισμός δεν προβλήθηκε με την Ιεραρχική Προσφυγή και προβάλλεται ανεπίτρεπτα για πρώτη φορά στην παρούσα διαδικασία (Βλ. Ευτυχία Γούμενου κ.ά v. Κυπριακής Δημοκρατίας, υπόθεση αρ. 591/2009, ημερομηνίας 13/4/2011).
Αλλά, ούτε και η θέση των αιτητών για μείωση της αξίας του ακινήτου των, θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο για χορήγηση της πολεοδομικής άδειας. Το δικαίωμα ιδιοκτησίας δυνάμει του Άρθρου 23 του Συντάγματος, δεν είναι απόλυτο και μπορούν να τίθενται αναγκαίοι περιορισμοί. Όπως τονίστηκε στην Δημητριάδης κ.ά v. Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά (1996) 3 ΑΑΔ 89, «η ιδιοκτησία γης δεν παρέχει δικαίωμα χρήσης της για οικοδομικούς σκοπούς ή γενικότερα δικαίωμα για την οικοδομική ανάπτυξη του ακινήτου. Η χρήση του ακινήτου για οικονομικούς σκοπούς συναρτάται με και εξαρτάται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό, θέμα το οποίο ανάγεται στη ρυθμιστική εξουσία του κράτους».
Εν κατακλείδι, οι λόγοι απόρριψης χορήγησης της πολεοδομικής άδειας, όπως αυτοί έχουν τεθεί από τους καθ’ ων η αίτηση, άπτονται κυρίως του δυσμενούς επηρεασμού της διαφύλαξης του οικοσυστήματος στην περιοχή, του περιβάλλοντος και της γενικής στρατηγικής του ισχύοντος Σχεδίου Ανάπτυξης και της Δήλωσης Πολιτικής.
Σύμφωνα με το άρθρο 26(1) του περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο του 1972 (Ν.90/72, όπως τροποποιήθηκε):
«26.- (1) Για να καταλήξει σε πολεοδομική απόφαση δυνάμει του παρόντος νόμου, η Πολεοδομική Αρχή λαμβάνει υπόψη τις πρόνοιες του εφαρμοστέου στην περίπτωση σχεδίου αναπτύξεως καθώς και οποιοδήποτε άλλο ουσιώδη παράγοντα».
Στο άρθρο 2 (ερμηνευτικές διατάξεις) του Νόμου, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, το «σχέδιο ανάπτυξης» περιλαμβάνει «Σχέδιο για την Νήσο, Τοπικό Σχέδιο, Σχέδιο Περιοχής και Δήλωση Πολιτικής, η οποία εκδίδεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 34 Α, καθώς και οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο τροποποιήθηκε».
Στην προκειμένη περίπτωση και στη βάση των όσων έχουν εκτεθεί, η απόφαση των καθ’ ων η αίτηση να λάβουν υπόψη τους τις πρόνοιες του εφαρμοστέου Σχεδίου Ανάπτυξης και της Δήλωσης Πολιτικής, είναι ευλόγως επιτρεπτή και το αποτέλεσμα δέουσας έρευνας και αιτιολογίας.
Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται, με €1300 έξοδα εναντίον των αιτητών και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.
Α. ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ – ΝΙΚΟΛΕΤΟΠΟΥΛΟΥ, ΔΔΔ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο