Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Υπόθεση Αρ. 879/2012 ECLI:CY:DD:2016:223 KI-generiert

Administrative Court dismisses appeal against promotion decision, upholding director's assessment of qualifications and service plan criteria.

Geschäftsnummer Υπόθεση Αρ. 879/2012
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Zypern (CY)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal challenging her promotion to a permanent position within the Public Service. The applicant argued that the appointing authority failed to properly investigate her eligibility and relied on external opinions, yet the court found her qualifications met the service plan requirements. The court ruled that the director's assessment was reasonable and within the bounds of administrative discretion, rejecting claims of procedural error or lack of due diligence.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Articles 146, 28 of the Constitution; Where the interpretation of a service plan is reasonably permissible, the court does not intervene, and administrative decisions based on reasonable assessment of qualifications are upheld.

Schlagwörter

KI-generiert
administrative law public service promotion service plan criteria administrative discretion due diligence requirement constitutional review appointment procedure Leistung an Kursteilnehmer

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Articles 146, 28 of the Constitution
Law 1/1990 - Public Service Law

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Georgiaides v. Republic (1982) 3 CLR 659
Georgiadou v. Republic (1990) 3 AAD 2480
Varnavidis and Others v. Republic (1990) 3 AAD 3376
Mestanas v. Republic (2001) 3 AAD 213
Yallouris v. Cyprus Electricity Authority (1994) 4 AAD 372
Athina Stefanou v. Republic, Case No. 326/2011
Athina Stefanou v. Republic, Case No. 277/2012
ECLI:CY:AD:2015:D90
Court dismisses appeal against promotion decision, upholding administrative discretion in personnel selection.
ECLI:CY:DD:2016:223
Administrative Court dismisses appeal against promotion decision, upholding director's assessment of qualifications and service plan criteria.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

GEORGHIADES ν. REPUBLIC (1982) 3 CLR 659

Γεωργιάδου Kατερίνα ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 2480

Βαρναβίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1990) 3 ΑΑΔ 3376

Μεστάνας Πέτρος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 ΑΑΔ 213

Γιάλλουρος Σπύρος ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (1994) 4 ΑΑΔ 372

ΑΘΗΝΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Υποθ. Αρ.326/2011, 28/2/2013

ΑΘΗΝΑ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Υπoθεση Αρ. 277/2012, 10/2/2015, ECLI:CY:AD:2015:D90

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:223

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

Υπόθεση Αρ. 879/2012

27 Ιουλίου 2016

[Ε. ΜΙΧΑΗΛ, Δ.Δ.Δ.]

Αναφορικά με τα άρθρα 146, 28 του Συντάγματος

Μεταξύ

ΑΘΗΝΑΣ ΣΤΕΦΑΝΟΥ

Αιτήτριας

ΚΑΙ

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ

ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Καθ’ ης η Αίτηση

………………………….

Για αιτήτρια: κα Ξ. Ευγενίου για Ανδρέας Σ. Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε.

Για καθ’ ης η αίτηση: κ. Κ. Σταυρινός για Γενικό Εισαγγελέα.

Για ενδιαφερόμενο μέρος: κ. Α. Κωνσταντίνου.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Ε. Μιχαήλ, Δ.Δ.Δ.: Με την προσφυγή της η αιτήτρια ζητά την ακύρωση της απόφασης της καθ’ ης η αίτηση με την οποία προήγαγε στη μόνιμη θέση Πρώτου Λειτουργού Εσωτερικών Προσόδων, Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων το ενδιαφερόμενο μέρος Ειρήνη Δανού.

Η επίδικη θέση είναι θέση προαγωγής. Η καθ’ ης η αίτηση σε συνεδρία της ημερομηνίας 9.3.2012 αποφάσισε την πλήρωση της θέσης η οποία παρέμεινε κενή από την 1.11.2011 λόγω αφυπηρέτησης του κατόχου της. Σε συνεδρία της ημερομηνίας 29.3.2012 προσήλθε ο Διευθυντής Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων ο οποίος σύστησε το ενδιαφερόμενο μέρος. Ακολούθως, η καθ’ ης η αίτηση αφού εξέτασε, αξιολόγησε και σύγκρινε τους υποψηφίους κατέληξε ότι κανένας από τους υποψηφίους δεν κατείχε το πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε των άλλων υποψηφίων στο σύνολο των κριτηρίων αξία, προσόντα και αρχαιότητα και συνεπώς την θεώρησε κατάλληλη για προαγωγή.

Η αιτήτρια, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, προάχθηκε τελικά στη μόνιμη θέση Πρώτου Λειτουργού Εσωτερικών Προσόδων από 1.10.2015.

Με την προσφυγή της, η αιτήτρια προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ακυρότητας:

- Εσφαλμένα η καθ’ ης η αίτηση ζήτησε την άποψη του διευθυντή για την κατοχή ή μη από την αιτήτρια του πλεονεκτήματος που προνοεί το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης.

- Η σύσταση του διευθυντή πάσχει λόγω αντίθεσης της με τα στοιχεία των φακέλων.

- Η απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας από την καθ’ ης η αίτηση τόσο σε σχέση με την κατοχή του πλεονεκτήματος από την αιτήτρια όσο και σε σχέση με τη σύσταση του διευθυντή στο σύνολό της.

Τα απαιτούμενα προσόντα, σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης, είναι:

«(1) Μέλος ενός από τα πιο κάτω Σώματα Επαγγελματιών Λογιστών […] –

(α) The Institute of Chartered Accountants of England and Wales.

[…]

(δ) The Chartered Association of Certified Accountants.

[…]

(2) Τριετής τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Ανώτερου Αρχιφοροθέτη.

[…]

(5) Επιτυχής εκπαίδευση, μετά την εγγραφή ως μέλους ενός των αναγνωρισμένων σωμάτων επαγγελματιών λογιστών, συνολικής διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους σε φορολογικά θέματα θα αποτελεί πλεονέκτημα.»

Σύμφωνα με το περιεχόμενο των διοικητικών φακέλων, η αιτήτρια είναι μέλος του Chartered Association of Certified Accountants και το ενδιαφερόμενο μέρος του Institute of Chartered Accountants of England and Wales και διορίστηκαν και οι δυο στη θέση Ανώτερου Αρχιφοροθέτη την 1.9.2000. Συνεπώς, τόσο η αιτήτρια όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος ικανοποιούν τα προσόντα που απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης. Η αιτήτρια υπερέχει του ενδιαφερομένου μέρους σε αρχαιότητα κατά δεκαεπτά μήνες η οποία, όμως, ανάγεται στην προ-προηγούμενη θέση και ως τέτοια είναι περιορισμένης βαρύτητας. Σε σχέση δε με τις αξιολογήσεις, και οι δυο είναι εξαίρετες ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος έχει υπέρ της τη σύσταση του διευθυντή το οποίο αποτελεί για τον υποψήφιο που την κατέχει επαυξητικό στοιχείο της αξίας του.

Η αιτήτρια με επιστολές της ημερομηνίας 21.7.2011 και 9.8.2011, πριν δηλαδή από την απόφαση της καθ’ ης η αίτηση να πληρώσει την επίδικη θέση, αποτάθηκε στην καθ’ ης η αίτηση με σκοπό να διευκρινίσει ζητήματα που είχαν προκύψει στα πλαίσια άλλης προσφυγής και εντός του πλαισίου αυτού, επισυνάπτει και διευκρινίζει τα σεμινάρια στα οποία παρακάθησε και την επιμόρφωση της οποίας έτυχε. Με την τελευταία επιστολή της, η αιτήτρια διερωτάται κατά πόσο με βάση τα στοιχεία που παρουσιάζει θα μπορούσε να της αποδοθεί το πλεονέκτημα που προνοείται στην επίδικη θέση.

Η καθ’ ης η αίτηση στη συνεδρία της ημερομηνίας 29.3.2012 ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το πλεονέκτημα:

«Όσον αφορά το πλεονέκτημα που προνοείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, επιτυχής εκπαίδευση, μετά την εγγραφή ως μέλους ενός εκ των αναγνωρισμένων σωμάτων επαγγελματιών Λογιστών, συνολικής διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους σε φορολογικά θέματα, η Επιτροπή έκρινε ότι ουδείς υποψήφιος το διαθέτει, ενώ ειδικά όσον αφορά την υποψηφία Στεφάνου Αθηνά, η οποία με επιστολές της με ημερομηνίες 22.7.11 και 9.8.11 αναφέρεται σε σειρά σεμιναρίων ή κύκλων εκπαίδευσης που διαθέτει και ζητά να της καταλογιστούν ως πλεονέκτημα, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητηθεί και η άποψη του Διευθυντή.»

Μετά την αναφορά από τον Διευθυντή επί του θέματος της κατοχής του πλεονεκτήματος από την αιτήτρια, η καθ’ ης η αίτηση ανέφερε τα εξής:

«Στη συνέχεια η Επιτροπή, αφού αποχώρησε προσωρινά ο Διευθυντής από τη συνεδρία, εξέτασε και η ίδια τα Σεμινάρια που παρακολούθησε η Στεφάνου Αθηνά και τους κύκλους εκπαίδευσης και αφού παρατήρησε ότι τα φορολογικά θέματα συμποσούνται το πολύ σε τρεις μήνες εκπαίδευσης, είτε από την ημερολογιακή άποψη είτε με βάση των ωρών που η Στεφάνου Αθηνά παρακολούθησε, η Επιτροπή έκρινε ότι αυτή δεν διαθέτει το πλεονέκτημα.»

Συνεπώς, όπως προκύπτει από τα πιο πάνω αποσπάσματα η καθ’ ης η αίτηση ζήτησε μεν την άποψη του διευθυντή αλλά δεν βασίστηκε μόνο στην άποψή του, προχώρησε και η ίδια σε διερεύνηση των σεμιναρίων που παρακολούθησε η αιτήτρια.

Εν πάση περιπτώσει, όπως ορθά υποδεικνύει ο συνήγορος του ενδιαφερομένου μέρους, η καθ’ ης η αίτηση έχει τη δυνατότητα σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 17 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, Ν.1/1990, να απαιτήσει από οποιοδήποτε δημόσιο υπάλληλο να παράσχει οποιαδήποτε πληροφορία ή να βοηθήσει την Επιτροπή πάνω σε οποιοδήποτε ζήτημα το οποίο η Επιτροπή έχει να εξετάσει κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της.

Η εν λόγω ενέργεια της καθ’ ης η αίτηση ήταν συνεπώς εντός των εξουσιών της. Όπως έχει κατ’ επανάληψη αποφασιστεί από τη νομολογία, το δικαστήριο δεν επεμβαίνει εκτός εάν η διοίκηση υπερέβηκε τα ακραία όρια των εξουσιών της (βλ., μεταξύ άλλων, Georghiades v. Republic (1982) 3 C.L.R. 659, Βαρναβίδης ν. Δημοκρατίας (1990) 3 Α.Α.Δ. 3376).

Τα πιο πάνω, αποδεικνύουν επίσης το γεγονός ότι η καθ’ ης η αίτηση διερεύνησε περαιτέρω το ζήτημα της κατοχής ή μη του πλεονεκτήματος από την αιτήτρια γι’ αυτό και ζήτησε την άποψη και του προϊσταμένου της υπηρεσίας ο οποίος έχει άμεση γνώση των θεμάτων που σχετίζονται με τα φορολογικά.

Στα πλαίσια της ισχυριζόμενης έλλειψης δέουσας έρευνας, η αιτήτρια προβάλλει επίσης τον ισχυρισμό ότι ο διευθυντής δεν έλαβε υπόψη το περιεχόμενο της επιστολής του Harvard Institute for International Development σύμφωνα με την οποία το πρόγραμμα που παρακολούθησε η αιτήτρια “is equivalent to two semester-length graduate courses, 8 credit hours”.

Ο διευθυντής έκανε ρητή αναφορά σε εκείνα τα προγράμματα εκπαίδευσης που θεωρεί σχετικά με τα καθήκοντα της θέσης, με αναφορά, μεταξύ άλλων, στο εν λόγω πρόγραμμα και τη διάρκεια αυτού (ένας μήνας) όπως και στη διάρκεια όλων των άλλων σχετικών προγραμμάτων.

Προσέγγισε, δηλαδή, ο διευθυντής την απαίτηση του πλεονεκτήματος ανάλογα με την πραγματική συνολική διάρκεια των προγραμμάτων και όχι με την αντιστοιχία τους ως η εισήγηση της αιτήτριας.

Θεωρώ ότι η απαίτηση του σχεδίου υπηρεσίας όπως η εκπαίδευση είναι «συνολικής διάρκειας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκού έτους» δεν μπορεί να σημαίνει οτιδήποτε άλλο από αυτό που αναφέρει και οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα έδιδε, ενδεχομένως, την ευχέρεια στη διοίκηση για αυθαίρετες ερμηνείες.

Όπως έχει αποφασιστεί από τη νομολογία, εκεί όπου η ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας ήταν εύλογα επιτρεπτή, το δικαστήριο δεν επεμβαίνει (Σπύρος Γιάλλουρος ν. Α.Η.Κ. (1994) 4Α Α.Α.Δ 372).

Κατ’ επέκταση απορρίπτονται ως αβάσιμοι ο πρώτος και τρίτος λόγος ακυρότητας.

Όσον αφορά τον δεύτερο λόγο ακυρότητας, η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η αναφορά του διευθυντή στη σύστασή του σε διαβούλευση με προϊσταμένους, εισάγει εξωγενή στοιχεία κρίσης.

Η σχετική αναφορά του διευθυντή είναι η ακόλουθη:

«Έχω μελετήσει τους Προσωπικούς Φακέλους και τους Φακέλους των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων των υποψηφίων, διαβουλεύτηκα με τους Προϊσταμένους τους και έλαβα επίσης υπόψη τα ακαδημαϊκά ή και άλλα προσόντα τους.»

Παρόμοια ζητήματα έχουν αντιμετωπιστεί από τη νομολογία η οποία κατέληξε ότι είναι επιτρεπτό στον διευθυντή να λαμβάνει τις απόψεις λειτουργών που προΐστανται των υποψηφίων έτσι ώστε να μπορέσει να διαμορφώσει ο ίδιος άποψη (Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας (1990) 3Δ Α.Α.Δ. 2480, Μεστάνας ν. Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 213). Ούτε είναι αναγκαίο, σύμφωνα με τη νομολογία, να καταγράφονται οι απόψεις που εκφράζουν διάφοροι λειτουργοί προς τον Διευθυντή (Γεωργιάδου ν. Δημοκρατίας (1990) 3Δ Α.Α.Δ. 2480).

Ο ίδιος ισχυρισμός ως επίσης και ο ισχυρισμός ότι παραγνωρίστηκαν καθήκοντα που ασκεί η αιτήτρια προβλήθηκαν από την αιτήτρια και σε άλλες υποθέσεις και απορρίφθηκαν από το δικαστήριο (Αθηνά Στεφάνου ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ.326/2011, 28.2.2013, Αθηνά Στεφάνου ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:D90, Υπόθεση Αρ.277/2012, 10.2.2015).

Συνεπώς, απορρίπτεται και αυτός ο λόγος ακυρότητας.

Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.400 έξοδα υπέρ της καθ’ ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Ε. Μιχαήλ,

Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο