Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Υπόθεση Αρ. 96/2015 ECLI:CY:DD:2016:167 KI-generiert

Administrative Court annuls disability benefit decision due to improperly constituted medical board lacking neurosurgical specialist.

Geschäftsnummer Υπόθεση Αρ. 96/2015
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Zypern (CY)
Entscheiddatum
Ausgang Gutgeheissen (Allowed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Court annulled the Ministry's decision rejecting a disability benefit review request. The applicant argued the review panel was illegal because it consisted of three members instead of two and lacked a neurosurgeon as required by the scheme. The court held that the composition of the medical board is a matter of public order, allowing it to examine this defect sua sponte and declare the decision void.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Art. 146 of the Constitution; The composition of a statutory medical board is a matter of public order, and a decision rendered by a body improperly constituted violates this requirement and must be annulled.

Schlagwörter

KI-generiert
public order medical board improper constitution disability benefits sua sponte review administrative annulment neurosurgeon requirement Dreiviertelsrente

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Art. 146 of the Constitution

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Antoniou Andreas v. Cyprus through the Minister of Interior and Another (1996) 3 AAΔ 580
Oikonomou Andreas v. Republic (1998) 3 AAΔ 530
Koutsou E. Estates Ltd and Another v. Cyprus Tourism Organization (2001) 3 AAΔ 311
Koutsou E. Estates Ltd and Another v. Cyprus Tourism Organization (2001) 3 AAΔ 316
Insurance Companies Association of Cyprus v. Competition Protection Commission (2002) 3 AAΔ 314
Rafatis Antonis v. Republic and Others (2002) 3 AAΔ 345
C.M.P. Architects and Other v. Cyprus Electricity Authority (1998) 4 AAΔ 1175
ECLI:CY:DD:2016:167
Administrative Court annuls disability benefit decision due to improperly constituted medical board lacking neurosurgical specialist.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ANTIGONI G. ERACLIDOU AND ANOTHER ν. COMPENSATION OFFICER, (MINISTRY OF LABOUR AND SOCIAL INSURANCE) (1968) 3 CLR 44

ANNA GEORGHIOU AND ANOTHER ν. MUNICIPALITY OF NICOSIA (1973) 3 CLR 53

Aντωνίου Aνδρέας ν. Kυπριακής Δημοκρατίας διά του Yπουργού Eσωτερικών και Άλλου (1996) 3 ΑΑΔ 580

Oικονόμου Aνδρέας ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 530

Κουτσού Ειρήνη ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (2001) 3 ΑΑΔ 311

Koutsou E. Estates Ltd και Άλλη ν. Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (2001) 3 ΑΑΔ 316

Σύνδεσμος Ασφαλιστικών Εταιρειών Κύπρου ν. ΕπιτροπήςΠροστασίας του Ανταγωνισμού (2002) 3 ΑΑΔ 314

Ράφτης Αντώνης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας και Άλλων (2002) 3 ΑΑΔ 345

C.M.P. Aρχιτέκτονες και Σύμβουλοι Mηχανικοί Λτδ και Άλλος v.Aρχής Hλεκτρισμού Kύπρου (1998) 4 ΑΑΔ 1175

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:167

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 96/2015)

9 Ιουνίου, 2016

[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΡΑΦΑΗΛ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ΔΙΑ ΤΗΣ

ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΗΣ ΚΗΔΕΜΟΝΟΣ ΑΥΤΟΥ, ΕΛΕΝΗΣ ΣΚΕΥΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Αιτητής,

-ΚΑΙ-

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΠΡΟΝΟΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ

Καθ’ ου η Αίτηση.

(Ως τροποποιήθηκε με διατάγματα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.2.2015)

Ε. Σ. Αθανασίου (κα), για Αιτητή

Μ. Κοτσώνη (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Δικηγόρο για Καθ’ ου η αίτηση

ΑΠΟΦΑΣΗ

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.: Ο τίτλος της παρούσας προσφυγής, με την σύμφωνη γνώμη των διαδίκων, έχει τροποποιηθεί (ως προς την ονομασία του αιτητή και του καθ’ ου η αίτηση), ως ανωτέρω εμφαίνεται, με διατάγματα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 2.2.2016 κατά την διάρκεια των διευκρινήσεων της υπόθεσης, στα πλαίσια και των αρμοδιοτήτων του (βλ. σχετικά απόφαση ημερομηνίας 9.12.1994 στην Προσφυγή Αρ. 247/94 Μιλτιάδη Μιλτιάδου ν. Δημοκρατίας και άλλου).

Δεν κρίθηκε σκόπιμο, όπως διαταχθεί η επανακαταχώρηση δικογράφων, αφενός διότι η αλλαγή στον τίτλο δεν επηρέαζε καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις θέσεις που προώθησαν οι διάδικοι με τις γραπτές τους αγορεύσεις αλλά και ενώπιον μου και, αφετέρου, σε μια προσπάθεια αποφυγής καθυστέρησης εκδίκασης της προσφυγής, ενόψει και του αντικειμένου της.

Σημειώνεται, ότι ο ανήλικος αιτητής καταχώρισε και προώθησε την υπόθεση του προσωπικά, μέσω της μητέρας και φυσικής του κηδεμόνος Ελένης Σκεύης Αθανασίου.

Η παρούσα προσφυγή στρέφεται εναντίον της νομιμότητας απόφασης του καθ’ ου η αίτηση (Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων Με Αναπηρίες), η οποία κοινοποιήθηκε προς τους γονείς του αιτητή με επιστολή τους ημερομηνίας 19.1.2015, με την οποία αποφασίστηκε η απόρριψη αίτησης ημερομηνίας 23.7.2014 του αιτητή για επαναξιολόγηση με αίτημα του, όπως, ως δικαιούχος, λαμβάνει επίδομα/κοινωνική παροχή με βάση Σχέδιο Παροχής Επιδόματος Φροντίδας σε Τετραπληγικά Άτομα.

Το περιεχόμενο της εν λόγω επιστολής (με διατήρηση της ορθογραφίας του) έχει ως ακολούθως:

«…….

ΣΧΕΔΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΣΕ ΤΕΤΡΑΠΛΗΓΙΚΑ ΑΤΟΜΑ

Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην αίτηση του παιδιού σας για επαναξιολόγηση του για το πιο πάνω Επίδομα με ημερομηνία 23/7/2014 και να σας ενημερώσω ότι μετά από την αξιολόγηση σας στο Κέντρο Αξιολόγησης της Αναπηρίας στις 18.11.2014 και εξέταση της αίτησης σας, δεν κρίνετε δικαιούχος του εν λόγω επιδόματος/κοινωνικής παροχής.

Σύμφωνα όμως με την αξιολόγηση του, είναι δυνατόν να θεωρηθείτε δικαιούχος για τα πιο κάτω, νοουμένου ότι θα ικανοποιεί και άλλες απαραίτητες προϋποθέσεις των οικείων σχεδίων, που θα πρέπει να εξεταστούν:

1. Παροχή Οικονομικής Βοήθειας για την Προμήθεια Τροχοκαθίσματος,

2. Παροχή Τροχοκαθισμάτων με Δανεισμό

3. Κάρτα Στάθμευσης,

4. Παροχή Οικονομικής Βοήθειας για την Προμήθεια Τεχνικών Μέσων, Οργάνων και Άλλων Βοηθημάτων

Αν επιθυμείτε να αιτηθείτε για τα πιο πάνω παρακαλώ όπως μας αποστείλετε τα απαραίτητα έντυπα, τα οποία μπορείτε να βρείτε από την Ιστοσελίδα του Τμήματος μας http://www.mls.gov.cy/mlsi/dsod/dsid.nsf/index_gr/ index_gr? opendocument από τα κέντρα εξυπηρέτησης του Πολίτη ή/και από τα γραφεία του Τμήματος μας. …..».

Η ευπαίδευτη συνήγορος για το καθ’ ου η αίτηση, με την ένσταση της προέβαλε αρχικά τρεις προδικαστικές ενστάσεις (λανθασμένος τίτλος προσφυγής, έλλειψη εννόμου συμφέροντος, μη προσβολής εκτελεστής διοικητικής πράξης), τις οποίες τελευταίες δύο, όμως, εγκατέλειψε με την γραπτή της αγόρευση, ενώ η πρώτη (λανθασμένος τίτλος προσφυγής) κατέστη άνευ αντικειμένου, ενόψει των διαταγμάτων τροποποίησης του τίτλου της προσφυγής στις 2.2.2016 (ανωτέρω).

Στο δικόγραφο της αίτησης ακυρώσεως δεν καταγράφηκε οποιοσδήποτε λόγος ακυρώσεως της επίδικης απόφασης πέραν της γενικής αναφοράς, ότι το καθ’ ου η αίτηση απέρριψε στις 19.1.2015 το αίτημα της μητέρας του αιτητή (υποβληθέν εκ μέρους του αιτητή, ως προσδιορίστηκε κατά την διαδικασία ενώπιον μου) για παροχή επιδόματος φροντίδας στον αιτητή, «….χωρίς την δέουσα έρευνα και προσοχή..».

Η μητέρα και φυσική κηδεμόνας του αιτητή καταχώρισε εκ μέρους του αιτητή χειρογράφως τρισέλιδη γραπτή αγόρευση, συνοδευόμενη από διάφορα έγγραφα και ιατρικά πιστοποιητικά, με την οποία προέβαλε, ότι:

Ο αιτητής πληρούσε τις προϋποθέσεις του Σχεδίου Παροχής Επιδόματος Φροντίδας σε Τετραπληγικά Άτομα (όσον αφορά τον ορισμό ποια άτομα θεωρούνται τετραπληγικά, ως έχω αντιληφθεί), για να κριθεί δικαιούχος λήψης επιδόματος/κοινωνικής παροχής, διότι, ως αναφέρει, από την εξέταση του αιτητή που διενεργήθηκε το Ιατροσυμβούλιο έκρινε, ότι υπάρχει μηδενική ή σχεδόν μηδενική κίνηση του στα κάτω άκρα του. Η δε Γραπτή Αξιολόγηση του αιτητή από το καθ’ ου η αίτηση (όπως και άλλα έγγραφα της ένστασης, ως η πλευρά του αιτητή αναφέρει) αποδεικνύει αυτό, αφού στην βαθμολόγηση που έλαβε για τα τέσσερα άκρα του ήταν ο αριθμός 3, ο οποίος, ως καταγράφεται επεξηγηματικά στην εν λόγω Γραπτή Αξιολόγηση, αντιστοιχεί σε σοβαρή βλάβη και των 4 άκρων. Ενόψει των πιο πάνω, ο αιτητής προβάλλει την θέση, ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε χωρίς την δέουσα έρευνα και προσοχή.

Με την γραπτή του απάντηση ο αιτητής, και πάλιν ενεργούντος μέσω της μητέρας και φυσικής κηδεμόνος αυτού, επιχειρηματολογεί εκ νέου προς υποστήριξη του πιο πάνω λόγου ακύρωσης περί έλλειψης δέουσας έρευνας και, επιπρόσθετα, θίγει για πρώτη φορά και θέμα «κανονικότητας» των ιατροσυμβουλίων που εξέτασαν τον αιτητή, ως εξής:

« ….Αναφέρουν (σημ. οι καθ’ ων η αίτηση) ότι όλα τα ιατροσυμβούλια τα οποία εξέτασαν τον ανήλικο Ραφαήλ απαρτίζοντο από ειδικούς ιατρούς, ενώ στην πραγματικότητα ψεύδονται διότι κανένα δεν είχε παιδονευρολόγο. Παρακαλούμε, όπως μας υποδείξουν το όνομα του παιδονευρολόγου…»

Η ευπαίδευτη συνήγορος για το καθ’ ου η αίτηση, απαντώντας στη δική της γραπτή αγόρευση, επισημαίνει, καταρχήν, ότι όλα τα έγγραφα και πιστοποιητικά, εκτός από μία Ιατρική Βεβαίωση ημερομηνίας 17.11.2014 από Ιατρικό Λειτουργό Α’ Τάξης, Παιδονευρολόγο των Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, Νοσοκομείο Αρχ. Μακαρίου ΙΙΙ, η οποία διαγνώνει, όσον αφορά την περίπτωση του αιτητή «Εγκεφαλική παράλυση τύπου σπαστικής διπληγίας», έχουν ήδη επισυναφθεί στην ένσταση του καθ’ ου η αίτηση. Είναι η θέση της, ότι κανένα από τα εν λόγω πιστοποιητικά δεν αποδεικνύουν τα όσα ισχυρίζεται η πλευρά του αιτητή και, συγκεκριμένα, ότι ο αιτητής δεν έχει κίνηση και στα τέσσερα άκρα. Αντίθετα, όλα τα κατά καιρούς ιατροσυμβούλια, κάθε φορά υπό διαφορετική σύνθεση, τα οποία εξέτασαν τον αιτητή προέβαιναν στην ίδια ουσιαστικά διαπίστωση, ότι ο αιτητής έχει μηδενική κίνηση στα κάτω άκρα, αλλά έχει κίνηση στα άνω άκρα. Για αυτό το λόγο, εξάλλου, κρίθηκε ότι ο αιτητής έχει εγκριθεί ως δικαιούχος για επίδομα φροντίδας σε παραπληγικούς, επίδομα το οποίο λαμβάνει ήδη από χρόνια. Συνεπώς, η ευπαίδευτη συνήγορος για το καθ’ ου η αίτηση καταλήγει, ότι έγινε η δέουσα έρευνα και δόθηκε η αναγκαία αιτιολογία για την περίπτωση του αιτητή και για την λήψη της επίδικης απόφασης που τον αφορά.

Όσον αφορά τον ισχυρισμό περί μη ύπαρξης παιδονευρολόγου στα ιατροσυμβούλια που εξέτασαν τον αιτητή, η συνήγορος για το καθ’ ου η αίτηση παρατήρησε, κατά την διεξαγωγή της ακρόασης της υπόθεσης, ότι το θέμα τέθηκε- ουσιαστικά διαδικαστικά ανεπίτρεπτα- πρώτη φορά με την γραπτή απάντηση της αιτήτριας, ενώ, εν πάση περιπτώσει, επί της ουσίας του ισχυρισμού τοποθετήθηκε, ότι τα ιατροσυμβούλια ήταν αρμόδια προς λήψη απόφασης.

Η πλευρά του αιτητή, στο πιο πάνω, επέμεινε στον ισχυρισμό της περί μη ύπαρξης παιδονευρολόγου στο ιατροσυμβούλιο που εξέτασε τον αιτητή (και στα ιατροσυμβούλια που προηγήθηκαν) αντιτείνοντα ενώπιον μους, ότι «…απλά υπήρχε νευροχειρουργός για άλλες ειδικότητες που δεν είναι για μωρά κάτω των 15 χρονών…»

Πριν ξεκινήσω να εξετάσω τα θέματα που εγείρονται, θεωρώ καθήκον μου να επικροτήσω την ιδιαίτερη ευαισθησία, την οποία επέδειξε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της υπόθεσης η ευπαίδευτη συνήγορος του καθ’ ου η αίτηση, τόσο με την θετική στάση της ως προς το αίτημα της πλευρά του αιτητή για τροποποίηση του τίτλου της παρούσας προσφυγής αναφορικά με το πως πρέπει να αναφέρεται ορθά ο αιτητής στην περίπτωση, όσο και στην ηπιότατη αντίδραση της σε φρασεολογία, την οποία, σε συγκεκριμένο σημείο, χρησιμοποίησε η αιτήτρια στην γραπτή απάντηση της (βλ. ανωτέρω), η οποία δεν ήταν, όντως, η ενδεδειγμένη, αντιμετωπίστηκε, ωστόσο, με ανοχή και υπομονή και εκ μέρους μου, αφενός λόγω του ότι η αιτήτρια, ως μη δικηγόρος η ίδια, δεν κατέχει την ανάλογη εμπειρία ενδεδειγμένης έκφρασης και, αφετέρου, λόγω της ευαίσθητης υφής του θέματος.

Επιλαμβανόμενος, τώρα, τα θέματα που εγείρονται, οφείλω, καταρχήν να υποδείξω, ότι το γεγονός της μη εκπροσώπησης του αιτητή από νομικά καταρτισμένο και γνώστη των δικαστικών διαδικασιών πρόσωπο, αμβλύνει μεν, σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τους δικονομικούς κανόνες, για τους οποίους δυνατόν να επιδειχθεί η αναγκαία ελαστικότητα από την πλευρά του Δικαστηρίου, σε καμία περίπτωση, όμως, βεβαίως, δεν απαλλάσσει τον αιτητή από την υποχρέωση να συμμορφώνεται με αυτούς, εκτός όπου ρητώς προνοείται διαφορετικά.

Ως εξηγήθηκε στην απόφαση του Εφετείου Oικονόμου Aνδρέας ν. Δημοκρατίας, (1998) 3 Α.Α.Δ. 530, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«….. Ο Κ.7Α αποτελεί μέρος του ίδιου Διαδικαστικού Κανονισμού ο οποίος καθορίζει το ένδικο μέσο και ό,τι απαιτείται για την στοιχειοθέτηση του επιδίκου θέματος της προσφυγής. Δεν μεταβάλλει τις πρόνοιες οποιουδήποτε άλλου κανονισμού. Τόσον η άσκηση προσφυγής όσο και ο καθορισμός του αντικειμένου της βαρύνουν τον προσφεύγοντα. Όπως νωρίτερα υποδείξαμε, ο εξεταστικός χαρακτήρας της διαδικασίας κάτω από το Άρθρο 146 δεν καταργεί το δικόγραφο ως το αναντικατάστατο μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων.

Ο αιτητής έχει ιδιάζουσα γνώση της πράξης ή απόφασης η οποία θίγει τα συμφέροντά του. Ο Κ.7 τον απαλλάττει από την υποχρέωση καθορισμού των νομικών σημείων, όταν δεν εκπροσωπείται από δικηγόρο. Δεν προβλέπει ανάλογη χαλάρωση αναφορικά με την υποχρέωση για συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Κ.4 και Κ.5. Όπως πρόσφατα διαπιστώσαμε η χαλάρωση η οποία προβλέπεται στον Κ.7 δεν εκτείνεται και στην έφεση. (Βλ. Αντωνίου ν. Δημοκρατίας (1996) 3 Α.Α.Δ. 580.)…….».

Πράγματι, ο Κανονισμός 7 των Διαδικαστικών Κανονισμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ο οποίος σύμφωνα με τον Διαδικαστικό Κανονισμό του Διοικητικού Δικαστηρίου του 2015, εκεί Κανονισμό 3 συνεχίζει να διέπει την παρούσα προσφυγή («3. Οι προσφυγές που εκκρεμούν ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά την έναρξη ισχύος των παρόντων Κανονισμών και που μεταβιβάζονται στο νέο Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 15(2) του περί Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Νόμου αρ. 131(Ι)/2015, θα εξακολουθούν να διέπονται από τον Διαδικαστικό Κανονισμό του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου 1962, τηρουμένων των όποιων οδηγιών ήθελαν δώσει ο Πρόεδρος και οι Δικαστές του Διοικητικού Δικαστηρίου κατά τη διεκπεραίωση των προσφυγών αυτών.»), ορίζει ως ακολούθως, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«7. Έκαστος διάδικος δέον διά των εγγράφων προτάσεων αυτού να εκθέτη τα νομικά σημεία επί των οποίων στηρίζεται, αιτιολογών συγχρόνως ταύτα πλήρως. Διάδικος εμφανιζόμενος άνευ συνηγόρου δεν υποχρεούται εις συμμόρφωσιν προς τον κανονισμόν τούτον. »

Συνεπώς, δεν θεωρώ, ότι υπάρχει κώλυμα στην εξέταση όχι μόνο του ισχυρισμού περί μη δέουσας έρευνας, τον οποίο αναφέρει στο δικόγραφο του ο αιτητής, μέσω της εκπροσώπου του, αλλά και του ισχυρισμού του περί μη ύπαρξης παιδονευρολόγου στο ιατροσυμβούλιο που εξέτασε την περίπτωση του, έστω και αν τον προέβαλε πρώτη φορά στην απαντητική του αγόρευση και στην ακρόαση ενώπιον μου. Στου τελευταίου χρονικά, βέβαια, ιατροσυμβουλίου, το οποίο εξέτασε την περίπτωση του και οδήγησε στην εδώ προσβαλλόμενη απόφαση.

Όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του υπό εφαρμογή, στην περίπτωση, «Σχεδίου Παροχής Επιδόματος Φροντίδας σε Τετραπληγικά Άτομα Ανεξαρτήτως Εισοδημάτων» (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β στην Ένσταση του καθ’ ου η αίτηση, εφεξής το «Σχέδιο»), Μέρος Β παράγραφος 1. αυτού, με δική μου υπογράμμιση:

«1. Δικαιούχο είναι οποιοδήποτε τετραπληγικό άτομο ανεξαρτήτως εισοδήματος και ηλικίας, όπως αυτό θα τεκμηριώνεται από ειδικό Ιατροσυμβούλιο.».

Στο Μέρος Γ. Διαδικασία, παράγραφος 7 του εν λόγω Σχεδίου αναφέρονται τα εξής, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«Το ιατροσυμβούλιο θα αποτελείται από δύο (2) ειδικούς ιατρούς, ένα στη νευροχειρουργική και ένα στη νευρολογία».

Από τα πιο πάνω, προκύπτει με σαφήνεια, ότι το Σχέδιο δεν προνοεί την συμμετοχή στο ειδικό ιατροσυμβούλιο που ορίζει για τους σκοπούς του, την συμμετοχή παιδονευροχειρουργού. Το Σχέδιο, ειδικότερα, δεν διαχωρίζει την σύσταση του ειδικού ιατροσυμβουλίου ανάλογα με το αν η περίπτωση αφορά παιδί ή ενήλικο, ώστε να τίθεται θέμα κακής συγκρότησης του, λόγω της μη συμμετοχής ειδικά παιδονευροχειρουργού, αλλά, αντίθετα, νευροχειρουργού. Συνεπώς, πρέπει να θεωρείται, ότι εάν το ιατροσυμβούλιο έχει συγκροτηθεί και απαρτιζόταν από τους ειδικούς ιατρούς που το Σχέδιο ορίζει, έχει νομίμως συγκροτηθεί.

Το Δικαστήριο δεν έχει την εξειδικευμένη γνώση αλλά ούτε και την αρμοδιότητα, να κρίνει ένα αμιγώς τεχνικό ζήτημα, όπως το ποιες θα ήταν οι ενδεδειγμένες ειδικότητες, οι οποίες θα πρέπει να απαρτίζουν το ειδικό ιατροσυμβούλιο, θέμα που εναπόκειται αποκλειστικά στην διοίκηση. Όπως αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, και στην απόφαση ημερομηνίας 16.9.2004 στην Προσφυγή Αρ. 691/2002 ΜΙΧΑΛΑΚΗΣ Σ. ΣΧΙΖΑ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«……….Παρόμοιο θέμα απασχόλησε και τον Νικήτα, Δ. στην C.M.P. Αρχιτέκτονες και Συμβούλοι Μηχανικοί Λτδ κ.α. ν. Α.Η.Κ., Προσφυγή 623/96/16.12.98 στην οποία λέχθηκαν τα εξής:

«…………………………………………………………………………..Και να θεωρηθεί ακόμη ότι υπάρχει πιθανότητα πλάνης πάνω στη βάση ότι οι τεχνικές, που εισηγήθηκε η μελέτη των αιτητών, είναι δοκιμασμένες στην Ευρώπη, όπως υποστηρίζουν, αυτό πάλιν αφορά την κρίση ειδικών. Ομοίως, όλοι οι άλλοι ισχυρισμοί των αιτητών στρέφονται γύρω από τεχνικές έννοιες και κρίσεις σε αμιγή τεχνικά θέματα. Η παράθεση μαζικά τέτοιας μαρτυρίας και στη συνέχεια η αξιολόγηση της θα εξέτρεπε το δικαστήριο από το ρόλο, που επιφύλαξε γι’ αυτό το άρθρ. 146 του Συντάγματος, ως ακυρωτικού δικαστηρίου. Η παραπάνω θέση ισχυροποιείται απ' όσα αναφέρει η Ευαγγελία Κουτούπα-Ρεγκάκου "Αοριστίες και Τεχνικές Έννοιες στο Δημόσιο Δίκαιο" (1997) στις σελ. 115-116:

''Ένα περαιτέρω πρόβλημα της πραγματογνωμοσύνης είναι ότι οι γνωματεύσεις διαφέρουν συχνά μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να καλείται ο δικαστής να εντοπίζει τα σημεία που χρειάζονται αποσαφήνιση και εν γένει να είναι σε θέση τόσο να θέτει τις σωστές ερωτήσεις όσο και να επεξεργασθεί σωστά τις απαντήσεις. Ο δικαστής όμως όχι μόνο δεν είναι υποχρεωμένος να λαμβάνει θέση επί των τεχνικών διχογνωμιών, αλλά δεν είναι και σε θέση να προβαίνει σε ίδια κρίση. Λόγω συνεπώς του προβαδίσματος της διοίκησης σε ειδικές τεχνικές γνώσεις, ο δικαστής θεωρεί τις τεχνικές κρίσεις καταρχήν αποδεκτές. Ο στόχος αυτού του δικαστικού αυτοπεριορισμού είναι να μην παρεμποδίζεται η διαδικασία έγκρισης τεχνικών εγκαταστάσεων αφενός και αφετέρου να μην καθίσταται ο διοικητικός δικαστής ιεραρχικός προϊστάμενος της εγκρίνουσας διοικητικής αρχής.'"

(Βλ. και Eraclidou and Another v. Compensation Officer (1968) 3 C.L.R. 44, 53, 54, Georghiou and Another v. Municipality of Nicosia (1973) 3 C.L.R. 53, Koutsou v. K.O.T., A.E. 2625/9.4.2001, E. Koutsou Estates Ltd κ.α. ν. Κ.Ο.Τ., Α.Ε. 2626/9.4.2001 και Ράφτης ν. Δημοκρατίας κ.α., Α.Ε. 3017/5.6.2002).

Υιοθετώ την απόφαση στην πιο πάνω προσφυγή 623/96. Θεωρώ ότι αποδοχή της προτεινόμενης μαρτυρίας θα ισοδυναμούσε με ανάληψη δικαιοδοσίας ελέγχου της ουσιαστικής κρίσεως της Διοίκησης επί ζητημάτων τεχνικής φύσεως ή ειδικών γνώσεων. Η ανάληψη τέτοιας δικαιοδοσίας δεν είναι επιτρεπτή από τη νομολογία….».

Συνεπώς, ο λόγος ακυρώσεως περί αντικανονικότητας του ειδικού ιατροσυμβουλίου λόγω, μη συμμετοχής σε αυτό παιδονευροχειρουργού απορρίπτεται.

Στο σημείο αυτό, ωστόσο, τίθεται το ερώτημα, κατά πόσο το ειδικό ιατροσυμβούλιο, το οποίο εξέτασε τον αιτητή στις 18.11.2014 ήταν νόμιμα συγκροτημένο και συντεθειμένο από τα άτομα, τα οποία το ίδιο το Σχέδιο προβλέπει, δηλαδή «Το ιατροσυμβούλιο θα αποτελείται από δύο (2) ειδικούς ιατρούς, ένα στη νευροχειρουργική και ένα στη νευρολογία» (βλ. ανωτέρω στην παρούσα). Τονίζω, ότι αυτό το θέμα, είτε το έθετε ο αιτητής είτε όχι (που δεν το έθεσε υπό την σκοπιά που θα το εξετάσω πιο κάτω, βλ. ανωτέρω), δύναται να εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο δεδομένου, βέβαια, ότι έχει όλα τα αναγκαία στοιχεία ενώπιον του προς διαμόρφωση ασφαλούς κρίσης περί του θέματος (Σύνδεσμος Ασφαλιστικών Εταιρειών Κύπρου ν. Ε.Π.Α. (2002) 3 ΑΑΔ 314; Βλ. και απόφαση ημερομηνίας 19.5.2016 στην Προσφυγή Αρ. 873/2012 ΛΟΥΚΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, στην οποία λέχθηκε ότι «… Η αρμοδιότητα οργάνου και η νομιμότητα της σύνθεσης αποτελούν θεμελιώδη ζητήματα που άπτονται της δημοσίας τάξεως. Ως τέτοια εξετάζονται κατά προτεραιότητα από το Δικαστήριο, ακόμη και αυτεπάγγελτα, χωρίς να επηρεάζονται από την επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται στις αγορεύσεις των διαδίκων….»).

Το λεκτικό του Σχεδίου σαφώς προνοεί, ότι το ειδικό ιατροσυμβούλιο είναι διμελές και σαφώς διαχωρίζει μεταξύ της ειδικότητος της νευροχειρουργικής και αυτής της νευρολογίας, όσον αφορά την ειδικότητα των δύο ιατρών που πρέπει να το συγκροτούν.

Στην παρούσα περίπτωση, όμως, το ειδικό ιατροσυμβούλιο, το οποίο εξέτασε τον αιτητή στις 18.11.2014, ως αβίαστα προκύπτει από το ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΒ της ένστασης των καθ’ ων η αίτηση και το οποίο αναφέρεται ως «Επιτροπή Αξιολόγησης Αναπηρίας» φαίνεται να απαρτίζεται από τρία (3) πρόσωπα και δη από ένα πρόσωπο ως Πρόεδρο, το οποίο δηλώνει ιδιογράφως «νευρολόγος», ένα πρόσωπο, το οποίο έχει θέσει την σφραγίδα του στην οποία αναφέρεται επίσης ως «νευρολόγος» και ακόμη ένα πρόσωπο, το οποίο έχει θέσει την σφραγίδα του ως «Physician Diabetologist”.

Υπό αυτά τα δεδομένα, καθίσταται σαφές, ότι το ειδικό ιατροσυμβούλιο, το οποίο εξέτασε τον αιτητή δεν ήταν δεόντως συγκροτημένο και/ή συντεθειμένο, αφού κανείς εκ των μελών του δεν διαφαίνεται να έχει την ειδικότητα της νευροχειρουργικής, ενώ συγκροτήθηκε και ως τριμελές και όχι διμελές, ως το Σχέδιο ορίζει. Υπό αυτά τα δεδομένα, το ειδικό ιατροσυμβούλιο πάσχει ως προς την δέουσα συγκρότηση και σύνθεση του κατά την λήψη της επίδικης απόφασης. Και δεδομένου, ότι η επίδικη απόφαση λήφθηκε επί των ευρημάτων του εν λόγω παρανόμως συγκροτημένου ιατροσυμβουλίου, η επίδικη απόφαση πάσχει επίσης ως προϊόν μη δέουσας έρευνας, αφού η έρευνα που διεξάχθηκε δεν διεξάχθηκε από νομίμως καθορισμένο ως προς την συγκρότηση του, με βάση το Σχέδιο, ειδικό ιατροσυμβούλιο.

Συνεπώς, με βάση τα όσα έχω προαναφέρει και για τους λόγους που προαναφέρθηκαν ανωτέρω, η επίδικη απόφαση ακυρώνεται.

Επιδικάζονται έξοδα ύψους 51 Ευρώ υπέρ του αιτητή και εναντίον των καθ’ ων η αίτηση, όσα και η αξία των χαρτοσήμων, τα οποία ο αιτητής, μέσω της εκπροσώπου του, έχει επικολλήσει στην προσφυγή του.

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.Δ.Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο