Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Υπόθεση Αρ. 836/2011 ECLI:CY:DD:2016:14 KI-generiert

Administrative Court dismisses appeal against Radio Foundation's hiring decision under Law 6(I)/1998 due to lack of statutory requirement for written justification.

Geschäftsnummer Υπόθεση Αρ. 836/2011
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Zypern (CY)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal against the Radio Foundation's selection of seven permanent support staff positions. The applicant argued the decision was arbitrary and lacked written justification, citing general administrative law principles. However, the court ruled that Law 6(I)/1998 specifically governs this recruitment process and does not mandate a written record of the oral interview's impression or reasoning. Consequently, the court held that the specific statutory provisions override general administrative law requirements for justification in this context.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Law 6(I)/1998; Law 1/1990; Where a specific statute like Law 6(I)/1998 governs the evaluation of candidates in public service recruitment without requiring written justification of the oral interview impression, general administrative law principles regarding the duty to state reasons do not apply to invalidate the decision.

Schlagwörter

KI-generiert
Law 6(I)/1998 Public Service Recruitment Oral Interview Evaluation Written Justification Requirement Statutory Override of General Principles Administrative Discretion Selection Criteria Application Erfüllung der Sachurteilsvoraussetzungen

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Law 1/1990 - Public Service Law
Law 6(I)/1998 - Law on Evaluation of Candidates for Appointment in Public Service

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
A. & S. Antoniadis & Co. v. The Republic of Cyprus, 1965
Ioannidis Antonis v. Telecommunications Authority of Cyprus, 1998
Antoniou Anastasia v. Limassol Municipality, 2000
Cyprus Petroleum Ltd v. Larissa Municipality, 2000
Christodoulou Harikleia v. Republic of Cyprus, 2007
Chloes Athanasia v. Radio Foundation of Cyprus, 2000
ECLI:CY:DD:2016:14
Administrative Court dismisses appeal against Radio Foundation's hiring decision under Law 6(I)/1998 due to lack of statutory requirement for written justification.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

A. & S. ANTONIADES & CO. ν. THE REPUBLIC OF CYPRUS, THROUGH THE MINISTER OF FINANCE (1965) 3 CLR 673

Iωαννίδης Aντώνης ν. Aρχής Tηλεπικοινωνιών Kύπρου (1998) 3 ΑΑΔ 275

Αντώνη Αναστασίου ν. Δήμου Παραλιμνίου (2000) 3 ΑΑΔ 339

Kυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας (2000) 3 ΑΑΔ 345

Kυπριακή Δημοκρατία ν. China Wanbao Engineering Corporation (2000) 3 ΑΑΔ 406

Eλισσαίου Xρίστος ν. Aρχής Hλεκτρισμού Kύπρου (2004) 3 ΑΑΔ 412

Χατζηγεωργίου Σωτήρης ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2013) 3 ΑΑΔ 108

Λαμπρατσιώτη Μαρία ν. Ηλιάνας Ανδρέου και άλλης (2013) 3 ΑΑΔ 202

Χλόης Αθανασιάδου ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου, ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΡ. 304/99., 30 Μαΐου, 2000

J. & A. Rossides Interior Designers και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου (2001) 4 ΑΑΔ 1167

Χριστοδούλου Χαρίκλεια ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2007) 4 ΑΑΔ 115

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

Ν. 6(I)/1998 - Ο περί Αξιολόγησης Υποψηφίων για Διορισμό στη Δημόσια Υπηρεσία Νόμος του 1998

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:14

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ

Υπόθεση Αρ. 836/2011

9 Φεβρουαρίου 2016

[Φ. ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ/ΣΤΗΣ]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ,

Αιτητής,

και

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΚΥΠΡΟΥ,

Καθ΄ ου η Αίτηση.

Χ. Μιχαηλίδου, για τον Αιτητή

Μ. Αντωνίου, για το Καθ’ ου η Αίτηση

Ν. Γεωργιάδου, για Ενδιαφερόμενα Μέρη 1, 3 και 7

Ρ. Πασιουρτίδη, για Ενδιαφερόμενα Μέρη 2, 4, 5 και 6.

ΑΠΟΦΑΣΗ

ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.: Το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου («Ρ.Ι.Κ.») προκήρυξε επτά κενές μόνιμες θέσεις «Βοηθού Λειτουργού Στήριξης Παραγωγής-Υπηρεσία Εικονοληψίας, Τμήμα Στήριξης Παραγωγής», Κλίμακα Α4, Α7 (ΙΙ) (στο εξής «οι επίδικες θέσεις»). Είχαν αρχικά προκηρυχθεί οι τέσσερεις από τις επτά επίδικες θέσεις, για τις οποίες οι αιτήσεις από τους ενδιαφερόμενους θα έπρεπε να υποβληθούν μέχρι και την 21.5.2007, ενώ στη συνέχεια προκηρύχθηκαν και οι άλλες τρεις θέσεις, για τις οποίες οι αιτήσεις θα έπρεπε να υποβληθούν μέχρι και την 28.11.2008.

Για τις επίδικες θέσεις επέδειξαν ενδιαφέρον ενενήντα ένας συνολικά υποψήφιοι, μεταξύ των οποίων ο αιτητής και τα επτά ενδιαφερόμενα μέρη (στο εξής τα «Ε.Μ.»).

Ακολούθησε η σχετική αξιολόγηση των αιτήσεων και διενεργήθηκε γραπτή εξέταση, στην οποία πέτυχαν είκοσι οκτώ υποψήφιοι. Στη συνέχεια, οι είκοσι ένας υποψήφιοι που κρίθηκε ότι πληρούσαν τα υπό του οικείου σχεδίου υπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα, κλήθηκαν σε προφορική συνέντευξη ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου του καθ’ ου η αίτηση, το οποίο και προέβη στην αξιολόγηση των υποψηφίων. Μεταξύ αυτών ήταν ο αιτητής και τα επτά Ε.Μ.. Περαιτέρω, στη συνεδρία του ημερομηνίας 7.4.2011, το Συμβούλιο καθόρισε τη μεθοδολογία ή/και τα κριτήρια, σύμφωνα με τα οποία πιστώθηκαν στους υποψηφίους οι μονάδες για το πλεονέκτημα της πείρας που αναφέρεται στο σχέδιο υπηρεσίας, οι μονάδες για τα άλλα ακαδημαϊκά προσόντα και οι μονάδες για την πείρα με βάση τον περί Αξιολόγησης Υποψηφίων για Διορισμό στη Δημόσια Υπηρεσία Νόμο του 1998 [Ν.6(Ι)/1998], ως έχει τροποποιηθεί.

Τέλος, όπως αναφέρεται στο πρακτικό της προαναφερθείσας συνεδρίας του, ημερομηνίας 7.4.2011, «το Συμβούλιο συνεκτιμώντας όλα τα ενώπιον του στοιχεία αναφορικά με τα προσόντα του κάθε υποψηφίου ξεχωριστά και σε συνάρτηση με τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης προσόντα, ως επίσης και την απόδοση των υποψηφίων κατά την προσωπική εξέταση και το σύνολο των μονάδων που ο καθένας από αυτούς συγκέντρωσε, αλλά και γενικά για την καταλληλότητα τους να εκτελούν με επιτυχία τα καθήκοντα της θέσης, αποφάσισε ομόφωνα την κατάρτιση του τελικού πίνακα» για τις επίδικες θέσεις. Με βάση τον εν λόγω πίνακα, τα επτά Ε.Μ., που ήταν οι υποψήφιοι που συγκέντρωσαν την ψηλότερη βαθμολογία, διορίστηκαν στις επίδικες θέσεις από 1.5.2011.

Με την παρούσα προσφυγή, ο αιτητής προσβάλλει τη νομιμότητα και εγκυρότητα της απόφασης διορισμού των επτά Ε.Μ. στις επίδικες θέσεις από 1.5.2011.

Προς υποστήριξη της προσφυγής του, ο αιτητής εγείρει πέντε λόγους ακύρωσης, τους οποίους και εξετάζω αμέσως πιο κάτω.

Ο ισχυρισμός ότι εσφαλμένα το Διοικητικό Συμβούλιο του Ρ.Ι.Κ. πλήρωσε 7 κενές μόνιμες θέσεις «Βοηθού Λειτουργού Στήριξης Παραγωγής, Υπηρεσία Εικονοληψίας, Τμήμα Στήριξης Παραγωγής» στην ίδια συνεδρία και κατά την ίδια διαδικασία, ενώ επρόκειτο για δυο διαφορετικές προκηρύξεις, η μια για τέσσερεις και η άλλη για τρεις κενές θέσεις.

Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προβαλλόμενου λόγου ακύρωσης, ο αιτητής αναφέρει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Ρ.Ι.Κ. επιλήφθηκε της πλήρωσης και των επτά επίδικων θέσεων στη συνεδρία του ημερομηνίας 7.4.2011, «χωρίς να διαχωρίσει τους υποψηφίους που ενδιαφέρονταν για την πρώτη προκήρυξη από αυτούς που ενδιαφέρονταν για τη δεύτερη προκήρυξη και παρόλο μάλιστα που στις προκηρύξεις αυτές απαιτούντο διαφορετικά προσόντα. Δηλαδή δεν επρόκειτο για τις ίδιες προκηρύξεις». Ειδικότερα, όπως ισχυρίζεται ο αιτητής, η πρώτη προκήρυξη απαιτούσε προσόντα μόνο συναφή με την εικονοληψία, ενώ η δεύτερη δεν απαιτούσε προσόντα μόνο στην εικονοληψία, αλλά και σε άλλους τομείς, όπως φωτογραφία ή μοντάζ ή γραφικές τέχνες κ.λπ. Συνεπώς, σύμφωνα με τη θέση του αιτητή, το Διοικητικό Συμβούλιο του καθ’ ου η αίτηση όφειλε να ακολουθήσει δυο διαφορετικές διαδικασίες για την πλήρωση των επίδικων θέσεων, το γεγονός δε ότι η πλήρωση των επτά θέσεων διενεργήθηκε στο πλαίσιο μιας και μόνο διαδικασίας καθιστά την εν λόγω διαδικασία παράνομη και, συνακόλουθα, την προσβαλλόμενη απόφαση υποκείμενη σε ακύρωση.

Εκ διαμέτρου αντίθετη είναι η θέση του καθ’ ου η αίτηση και των Ε.Μ., οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε ήταν καθόλα νόμιμη και ορθή και ότι ουδεμία διαφοροποίηση υπάρχει στις δυο προκηρύξεις αλλά ούτε και στο σχέδιο υπηρεσίας. Ήταν δε σαφές, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του καθ’ ου η αίτηση και των Ε.Μ, ότι οι υπό πλήρωση θέσεις αφορούσαν στην Υπηρεσία Εικονοληψίας και ότι τα καθήκοντα, οι ευθύνες και τα αναφερόμενα στην προκήρυξη απαιτούμενα προσόντα απαιτούνταν όπως είναι συναφή με την ειδικότητα της εικονοληψίας.

Επιπρόσθετα, τόσο το καθ’ ου η αίτηση όσο και τα Ε.Μ. θέτουν ευθέως ζήτημα έλλειψης εννόμου συμφέροντος του αιτητή να προωθήσει τον συγκεκριμένο λόγο ακύρωσης, ισχυριζόμενοι ότι η στάση του αιτητή αποτελεί κλασσική περίπτωση ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας, η οποία του στερεί το έννομο συμφέρον να προβάλει τον συγκεκριμένο λόγο ακύρωσης. Ο αιτητής, συνεχίζει η συγκεκριμένη εισήγηση, επιδοκίμασε τη διαδικασία και συμμετείχε σε όλα τα στάδιά της, χωρίς να εκφράσει οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή διαφωνία, συνεπώς δεν είναι επιτρεπτό σε αυτό το στάδιο, επειδή η προσδοκία του για διορισμό δεν υλοποιήθηκε, να αποδοκιμάζει τη διαδικασία και να ισχυρίζεται εκ των υστέρων ότι εσφαλμένα το καθ’ ου η αίτηση προχώρησε στην πλήρωση όλων των επίδικων θέσεων στην ίδια διαδικασία.

Κρίνω ότι ο συγκεκριμένος ισχυρισμός ευσταθεί. Από τη μελέτη του οικείου διοικητικού φακέλου, πράγματι προκύπτει ότι ο αιτητής συμμετείχε σε όλα τα στάδια της διαδικασίας πλήρωσης των επτά επίδικων θέσεων, χωρίς να εκφράσει σε οποιοδήποτε στάδιο οποιαδήποτε διαμαρτυρία ή επιφύλαξη αναφορικά με την εγκυρότητα ή/και νομιμότητα ή/και ορθότητα αυτής.

Ήταν δε εξ’ αρχής γνωστό στον αιτητή ότι η πλήρωση και των επτά επίδικων θέσεων θα διενεργούνταν κατά την ίδια διαδικασία: αυτό προκύπτει από την επιστολή του Διευθυντή Προσωπικού και Διοίκησης του καθ’ ου η αίτηση προς τον αιτητή, ημερομηνίας 1.11.2010, με την οποία ο τελευταίος κλήθηκε σε γραπτή εξέταση και στην οποία γίνεται ρητή αναφορά σε πλήρωση επτά κενών θέσεων, από τον κατάλογο επιτυχόντων στην εν λόγω γραπτή εξέταση, όπου και πάλι γίνεται αναφορά σε επτά κενές θέσεις, καθώς και στην επιστολή προς τον αιτητή, ημερομηνίας 31.3.2011, με την οποία αυτός κλήθηκε σε προφορική συνέντευξη, στην οποία επίσης υπάρχει αναφορά σε επτά κενές θέσεις.

Παρατηρώ επίσης, από τη μελέτη του φακέλου, ότι ο αιτητής υπέβαλε αίτηση τόσο μετά την πρώτη προκήρυξη, που αφορούσε στις τέσσερεις από τις επτά κενές θέσεις (στο σχετικό κατάλογο υποψηφίων αιτητών, το όνομά του εμφανίζεται με αύξοντα αριθμό 28), όσο και μετά τη δεύτερη που ακολούθησε και αφορούσε στις λοιπές τρεις θέσεις (στο σχετικό κατάλογο, το όνομα του αιτητή εμφανίζεται με αύξοντα αριθμό 19).

Συνεπώς, όλα τα πιο πάνω στοιχεία καταδεικνύουν ότι ήταν εξ’ αρχής ενήμερος ο αιτητής ότι υπήρχαν προς πλήρωση επτά κενές θέσεις και ότι ελάμβανε χώρα μια και ενιαία διαδικασία για την πλήρωση των εν λόγω επίδικων θέσεων. Ωστόσο, από πουθενά, είτε στο φάκελο της υπόθεσης, είτε στα παραρτήματα της ένστασης, δεν προκύπτει η, καθοιονδήποτε στάδιο της επίδικης διαδικασίας, διαμαρτυρία ή επιφύλαξη του αιτητή αναφορικά με τη νομιμότητα ή/και ορθότητα αυτής. Ο αιτητής αποφάσισε να εγείρει αυτό το ζήτημα σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο, με την παρούσα προσφυγή, και αφού διαπίστωσε ότι δεν ήταν ένας από τους επτά επιλεγέντες για τις επίδικες θέσεις υποψηφίους.

Αποτελεί πάγια αρχή της νομολογίας μας ότι το έννομο συμφέρον αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση του παραδεκτού, όχι μόνο της προσφυγής, αλλά και κάθε εγειρόμενου λόγου ακύρωσης (Αναστασίου ν. Δήμου Παραλιμνίου (2000) 3 Α.Α.Δ. 339, Σωτήρης Χατζηγεωργίου ν. Δημοκρατίας (2013) 3 Α.Α.Δ. 108). Στην παρούσα υπόθεση, η συμπεριφορά του αιτητή, όπως επεξηγήθηκε πιο πάνω, συνιστά χαρακτηριστική περίπτωση ταυτόχρονης επιδοκιμασίας και αποδοκιμασίας της επίδικης διαδικασίας, η οποία του στερεί το απαραίτητο έννομο συμφέρον να εγείρει ή/και να προωθήσει το συγκεκριμένο λόγο ακύρωσης. Άμεσα σχετικές με το υπό εξέταση ζήτημα είναι οι αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Ελένη Ζανέττου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθ. Αριθ. 490/2005, ημερ. 17.10.2006, Χρίστος Ελισσαίου ν. Α.Η.Κ. (2004) 3 Α.Α.Δ. 412 και J.& A. Rossides Interior Designers κ.α. ν. Δημοκρατίας (2001) 4Β Α.Α.Δ. 1167, και οι οποίες, εν προκειμένω, τυγχάνουν εφαρμογής. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω το πιο κάτω απόσπασμα από την Ελισσαίου, πιο πάνω:

«Με την προκήρυξη των θέσεων, στις 27.3.98, καθοριζόταν πως θα πληρωνόταν αριθμός κενών θέσεων όπως και πρόσθετων που πιθανόν να κενώνονταν για οποιοδήποτε λόγο ή που θα δημιουργούνταν εντός του έτους 1998. Ο αιτητής που υπέβαλε αίτηση για διορισμό σε μια από αυτές τις θέσεις, εισηγείται πως ενόψει του Κανονισμού 13(1)(α) των περί Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1986 (Κ.Δ.Π. 291/86 όπως τροποποιήθηκε), έπρεπε να ακυρωθούν οι διορισμοί που έγιναν επειδή δεν αναφερόταν στην προκήρυξη ο αριθμός των θέσεων που θα πληρώνονταν.

Επαναφέρει δε το ζήτημα παρά τη μη αμφισβητηθείσα διαπίστωση του συναδέλφου μας πως, όπως προέκυπτε από τα στοιχεία, ήταν γνωστό πριν από την ημερομηνία διεξαγωγής των γραπτών εξετάσεων πως οι κενές θέσεις στις οποίες θα αφορούσε η διαδικασία ήταν τέσσερις. Με την πρωτόδικη απόφαση κρίθηκε συναφώς πως δεν ήταν ορθή η αντίληψη πως η προκήρυξη αναφερόταν σε ακαθόριστο αριθμό θέσεων αφού αυτές ουσιαστικά προκαθορίζονταν "με αναφορά σε συγκεκριμένα δεδομένα τα οποία, με το πλήρωμα του χρόνου, θα έδιδαν εξ αντικειμένου και τον ακριβή αριθμό", αλλά ο εφεσείων επιμένει πως εδώ έχουμε θεμελιώδες ελάττωμα στην αφετηρία της διαδικασίας.

Θεωρώντας πως, για σκοπούς διαφάνειας, όλοι και κυρίως οι υποψήφιοι θα έπρεπε να γνωρίζουν εξ αρχής τον αριθμό "που έπρεπε να παραμείνει ο ΙΔΙΟΣ μέχρι τέλος της διαδικασίας". Χωρίς όμως και να υποστηρίζει ότι δεν ήταν τελικά τέσσερις οι θέσεις του 1998. Κυρίως, όμως, χωρίς να καταφαίνεται το έννομο συμφέρον του για ακύρωση των διορισμών που έγιναν, για τέτοιο λόγο.

Αντιθέτως, μάλιστα. Ανταποκρίθηκε στην προκήρυξη και διεκδίκησε διορισμό, βεβαίως στο πλαίσιο της διαδικασίας που εκείνη τροχιοδρόμησε, για να υποστηρίζει τώρα, αφού δεν επελέγη, πως ολόκληρη η διαδικασία δεν θα έπρεπε να είχε διεξαχθεί. Κρίνουμε πως απαραδέκτως επιδοκιμάζει και ταυτοχρόνως αποδοκιμάζει ο εφεσείων και ο σχετικός λόγος έφεσης απορρίπτεται. (Βλ μεταξύ άλλων, Ιωαννίδης ν.

ΑΤΗΚ (1998) 3 Α.Α.Δ. 275, Κυπριακή Δημοκρατία v. China Wanbao Engineering Corporation (2000) 3 A.A.Δ. 406).».

Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι και στην παρούσα υπόθεση, ο αιτητής στερείται του απαραίτητου εννόμου συμφέροντος να προβάλει τον συγκεκριμένο λόγο ακύρωσης και, ως εκ τούτου, ο τελευταίος απορρίπτεται ως απαράδεκτος. Με αυτή δε τη διαπίστωση, παρέλκει η εξέταση των λοιπών ισχυρισμών που έχουν προβληθεί στο πλαίσιο του συγκεκριμένου λόγου ακύρωσης.

Ο ισχυρισμός περί παραβίασης του Νόμου 6(Ι)/1998 αναφορικά με την απονομή των μονάδων για το πλεονέκτημα και του σχεδίου υπηρεσίας της θέσης.

Ισχυρίζεται περαιτέρω ο αιτητής ότι υπήρξε εκ μέρους του καθ’ ου η αίτηση παραβίαση των διατάξεων του Νόμου 6(Ι)/1998 και δη του άρθρου 3 αυτού, το οποίο «απονέμει στο πλεονέκτημα του σχεδίου υπηρεσίας 5 Μονάδες και όχι 2 όπως απέδωσε το Διοικητικό Συμβούλιο του Ρ.Ι.Κ.». Περαιτέρω, σύμφωνα με τον αιτητή, κατά την απόδοση των πέντε μονάδων που προβλέπονται στο άρθρο 3(1)(β)(v), δεν ερευνήθηκαν οι προϋποθέσεις που τάσσει ο Νόμος.

Κρίνω ότι ούτε αυτός ο λόγος ακύρωσης ευσταθεί. Σύμφωνα με το οικείο σχέδιο υπηρεσίας, «5. πείρα σχετική με τα καθήκοντα της θέσης αποτελεί πλεονέκτημα», ενώ σύμφωνα με το άρθρο 3(1)(β) του Νόμου 6(Ι)/1998-

«Η βαρύτητα που δίδεται από τη διορίζουσα αρχή στο καθένα από τα κριτήρια, που καθορίζονται στην παράγραφο (α), αποτιμάται σε μονάδες ως ακολούθως:

[…]

(iii) προσόντα που, με βάση τυχόν διατάξεις νόμου ή κανονισμού ή του οικείου σχεδίου υπηρεσίας, θεωρούνται ως πλεονέκτημα: 0 έως πέντε μονάδες∙

[…]

(v) πείρα σχετική με τα καθήκοντα της θέσης: 0 έως πέντε μονάδες».

Το καθ’ ου η αίτηση, όπως προκύπτει από το πρακτικό της συνεδρίας ημερομηνίας 7.4.2011, αποφάσισε να απονέμει μέχρι δυο μονάδες για το πλεονέκτημα της πείρας, για το οποίο, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 3(1)(β)(iii) μπορούν να δοθούν μέχρι και πέντε μονάδες, ενώ για την επιπλέον πείρα, η οποία εμπίπτει στη διάταξη του άρθρου 3(1)(β)(v), αποφάσισε να απονέμει μέχρι και πέντε μονάδες.

Εν πρώτοις, για το υπό του σχεδίου υπηρεσίας προβλεπόμενο πλεονέκτημα της πείρας σχετικής με τα καθήκοντα της θέσης, είναι σαφές από το λεκτικό της οικείας διάταξης («0 έως 5 μονάδες») ότι είχε τη δυνατότητα και/ή την ευχέρεια το καθ΄ ου η αίτηση να αποφασίσει όπως απονέμει μέχρι δυο μονάδες.

Περαιτέρω, ως προς την επιπλέον πείρα, η οποία εμπίπτει στην προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 3(1)(β)( v), το καθ’ ου η αίτηση αποφάσισε όπως απονέμει μέχρι και πέντε μονάδες, ως ακριβώς προβλέπεται στην εν λόγω διάταξη, παρέχοντας μάλιστα, όπως προκύπτει από το πρακτικό της συνεδρίας ημερομηνίας 7.4.2011, επαρκή αιτιολόγηση αναφορικά με τη μεθοδολογία και τα κριτήρια που έλαβε υπόψη για την απόδοση των μονάδων σε κάθε υποψήφιο.

Ενόψει των πιο πάνω, θεωρώ ότι ούτε ο συγκεκριμένος λόγος ακύρωσης ευσταθεί.

Ο ισχυρισμός περί πλάνης περί τα πράγματα, λόγω έλλειψης έρευνας ως προς την πλήρωση των προσόντων και προϋποθέσεων του σχεδίου υπηρεσίας, περί αναρμόδιας εξέτασης αιτήσεων και συμπερασμάτων και περί έλλειψης αιτιολογίας που καθιστά αδύνατο το δικαστικό έλεγχο

Ισχυρίζεται περαιτέρω ο αιτητής ότι το καθ’ ου η αίτηση δεν αιτιολόγησε επαρκώς γιατί οι υποψήφιοι πληρούσαν τα προσόντα του οικείου σχεδίου υπηρεσίας, ενώ αναιτιολόγητη και «ουσιωδώς πεπλανημένη» σε πολλές περιπτώσεις ήταν και η απονομή των μονάδων για πείρα, πλεονέκτημα, πρόσθετη σχετική πείρα και πρόσθετα προσόντα.

Εν πρώτοις, παρατηρώ ότι δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός του αιτητή αναφορικά με πίνακα προσόντων των υποψηφίων «που δε φαίνεται ποιος τον ετοίμασε». Όπως ρητά αναφέρεται στο πρακτικό της συνεδρίας του καθ΄ ου η αίτηση, ημερομηνίας 7.4.2011, οι πίνακες με τα ονόματα, τα προσόντα των υποψηφίων, περιλαμβανομένης και της πείρας, και τη σχετική αποτίμηση σε μονάδες αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος των πρακτικών του Διοικητικού Συμβουλίου του καθ΄ ου η αίτηση.

Περαιτέρω, δε με βρίσκει σύμφωνο ούτε ο ισχυρισμός ότι δεν υπήρξε αιτιολόγηση της αξιολόγησης των υποψηφίων ως προσοντούχων και του τρόπου κατανομής των μονάδων. Αντίθετα, από το περιεχόμενο του προαναφερθέντος πρακτικού ημερομηνίας 7.4.2011 προκύπτει με σαφήνεια η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε για την απόδοση των μονάδων στα διάφορα στοιχεία κρίσης, περιλαμβανομένου και του πλεονεκτήματος, της πείρας και άλλων ακαδημαϊκών προσόντων.

Ειδικότερα ως προς το ζήτημα της αιτιολόγησης της πείρας, για το οποίο ο αιτητής κάνει ιδιαίτερη αναφορά, διαπιστώνω ότι δεν αφήνονται αμφιβολίες για τον τρόπο αξιολόγησης ή/και απονομής μονάδων. Συναφώς, ιδιαίτερα κατατοπιστικά είναι τα όσα εκτίθενται στη σελίδα 4 του πρακτικού ημερομηνίας 7.4.2011 αναφορικά με τη μεθοδολογία που ακολουθήθηκε από το καθ’ ου η αίτηση για την απόδοση μέχρι δυο μονάδων για το, προβλεπόμενο στο οικείο σχέδιο υπηρεσίας, πλεονέκτημα της πείρας και μέχρι πέντε μονάδων για την επιπλέον πείρα, σύμφωνα με τη σχετική διάταξη του άρθρου 3 του Νόμου 6(Ι)/1998.

Εξίσου σημαντικός είναι και ο εντός του διοικητικού φακέλου, κατάλογος αλφαβητικής σειράς επιτυχόντων υποψηφίων στις γραπτές εξετάσεις για τις επίδικες θέσεις (επισυνάπτεται και στη δέσμη εγγράφων που καταχωρήθηκαν από το καθ΄ ου η αίτηση στις 9.3.2012), στον οποίο περιέχονται αναλυτικά τα στοιχεία και προσόντα κάθε υποψηφίου, περιλαμβανομένων ακαδημαϊκών προσόντων και πείρας, και τα οποία περιέχονται και στις αιτήσεις των υποψηφίων.

Συνεπώς, δεν μπορεί να έχει έρεισμα ο ισχυρισμός περί έλλειψης έρευνας ή/και αιτιολόγησης του πως και γιατί οι υποψήφιοι πληρούσαν τα υπό του οικείου σχεδίου υπηρεσίας απαιτούμενα προσόντα. Αυτά, σε συνδυασμό με την τελική αποτίμηση της πείρας κάθε υποψηφίου στη βάση των προαναφερθέντων στοιχείων κρίσης (βλ.

Επισύναψη 7 του προαναφερθέντος πρακτικού, όπου και ο σχετικός πίνακας) καταδεικνύει ότι η υπό του καθ’ ου η αίτηση ακολουθήσασα διαδικασία υπήρξε νόμιμη.

Ο αιτητής κάνει ιδιαίτερη αναφορά στην αξιολόγηση της πείρας του Ε.Μ. 2, Ανδρέα Δημητρίου, και του Ε.Μ. 6, Κυριάκου Μονιάτη, ισχυριζόμενος ότι εμφιλοχώρησε πλάνη κατά την απόδοση τριών μονάδων για την πείρα του Ε.Μ. 2 και πέντε μονάδων για την πείρα του Ε.Μ. 6. Από τη μελέτη των στοιχείων αναφορικά με τα προσόντα (ακαδημαϊκά και πείρα) των συγκεκριμένων δυο Ε.Μ. και υπό το φως του προαναφερθέντος τρόπου αξιολόγησης της πείρας των υποψηφίων, δε διαπιστώνω ότι υπήρξε οτιδήποτε μεμπτό στην αξιολόγηση και απόδοση μονάδων για την πείρα των δυο Ε.Μ.. Τόσο ο αιτητής όσο και το Ε.Μ. 2 υπηρετούσαν στη θέση Β΄ Λειτουργού Στήριξης Εικονολήπτη από τον Ιανουάριο του 1992 μέχρι και τον ουσιώδη χρόνο, ήτοι την 28.11.2008. Και στους δυο αποδόθηκαν οι ίδιες (τρεις) μονάδες. Όσον αφορά το Ε.Μ. 6, που υπηρετούσε στη θέση Β΄ Λειτουργού Στήριξης Εικονολήπτη από τον Ιούλιο του 1992, σε αυτόν αποδόθηκαν πέντε μονάδες, αφού κρίθηκε προσοντούχος με βάση το πανεπιστημιακό προσόν που κατέχει και, συνακόλουθα, για κάθε δυο συμπληρωμένα χρόνια πείρας πέραν των τεσσάρων, του αποδιδόταν μια μονάδα, με ανώτατο τις πέντε μονάδες (βλ. πρακτικό συνεδρίας 7.4.2011, σελ. 4).

Σημειώνεται ότι, όπως προκύπτει και από το περιεχόμενο του οικείου διοικητικού φακέλου, όλα τα στοιχεία αναφορικά με τους υποψηφίους, περιλαμβανομένων και των αιτήσεών τους, όπου καταγράφονταν τα προσόντα και η σχετική πείρα τους, ήσαν ενώπιον του αρμοδίου Συμβουλίου κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. Τα εν λόγω στοιχεία φαίνεται να αποτιμήθηκαν από το καθ’ ου η αίτηση στη βάση των τεθέντων κριτηρίων. Συνεπώς, ούτε και ο ισχυρισμός περί έλλειψης της δέουσας έρευνας αναφορικά με τα εν λόγω προσόντα μπορεί να θεμελιωθεί.

Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω ότι η υπό του καθ’ ου η αίτηση αξιολόγηση ή/και αποτίμηση των προσόντων των υποψηφίων στα διάφορα στοιχεία κρίσης ασκήθηκε εντός των ορίων που του παρέχει το οικείο νομοθετικό πλαίσιο, υπήρξε δε υπήρξε πλήρης αιτιολόγηση της εν λόγω αξιολόγησης, η οποία μπορεί κάλλιστα να συμπληρωθεί από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου (βλ. άρθρο 29 του Νόμου 158(Ι)/1999 και Διογένους ν. Δημοκρατίας, (1999) 4 Α.Α.Δ., 371).

Συνακόλουθα, κρίνω ότι ούτε ο συγκεκριμένος λόγος ακύρωσης ευσταθεί.

Ο ισχυρισμός περί αναιτιολόγητης απόδοσης μονάδων στην προφορική συνέντευξη που καθιστά ανέφικτο τον δικαστικό έλεγχο

Ο αιτητής ισχυρίζεται περαιτέρω ότι πάσχει ως παντελώς αναιτιολόγητη η βαθμολόγηση που διενεργήθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο του καθ΄ ου η αίτηση για την απόδοση κάθε υποψηφίου στην ενώπιον του προφορική συνέντευξη, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο δικαστικός έλεγχος.

Στις Επισυνάψεις 5 και 6 του πρακτικού της συνεδρίας του καθ΄ ου η αίτηση, ημερομηνίας 7.4.2011, παρατηρώ ότι παρατίθεται η βαθμολόγηση της προφορικής απόδοσης ενός εκάστου υποψηφίου από τον προϊστάμενο (Επισύναψη 5) και από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, καθώς και ο μέσος όρος που διαμορφώθηκε από την εν λόγω βαθμολόγηση (Επισύναψη 6). Όπως δε αναφέρεται στο εν λόγω πρακτικό, οι ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στους υποψηφίους ήταν ομοίου περιεχομένου, σχετικές με το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης και η μέγιστη βαθμολόγησή τους ήταν οι είκοσι μονάδες.

Δεδομένου ότι στην παρούσα υπόθεση τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του Νόμου 6(Ι)/1998, δε διαπιστώνω οτιδήποτε μεμπτό στην υπό του καθ΄ ου η αίτηση διαδικασία βαθμολόγησης της απόδοσης των υποψηφίων κατά την προφορική συνέντευξη. Και αυτό διότι σύμφωνα με το άρθρο 6(4) του εν λόγω Νόμου, η απόδοση των υποψηφίων στην προφορική συνέντευξη δεν απαιτείται να αιτιολογείται. Αυτό που ρητά απαιτείται στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η καταγραφή της δοθείσας βαθμολογίας από τον οικείο προϊστάμενο του υποψηφίου και από όλα τα μέλη του αρμοδίου αξιολογούντος οργάνου. Διαπιστώνω ότι αυτό έγινε και στην παρούσα περίπτωση, αφού η υπό του οικείου προϊσταμένου και των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του καθ’ ου η αίτηση βαθμολόγηση των υποψηφίων κατά την προφορική συνέντευξη κατεγράφη στο συγκεκριμένο πρακτικό και αποτέλεσε μέρος του οικείου φακέλου.

Επί του συγκεκριμένου ζητήματος, η νομολογία μας είναι πάγια και σαφής. Θα αρκεστώ να αναφερθώ σε δυο αποφάσεις, στις οποίες το θέμα επιλύεται κατά τρόπο σαφή και μη επιδεχόμενο πολλαπλής ερμηνείας. Στην Μαρία Λαμπρατσιώτη ν. Ηλιάνας Ανδρέου, (2013) 3 Α.Α.Δ. 202, λέχθηκαν τα εξής:

«Το Άρθρο 3(1) του Νόμου Αρ. 6(Ι)/98, προβλέπει ότι η επιλογή και ο διορισμός των υποψηφίων σε οποιαδήποτε διαδικασία για διορισμούς σε θέσεις στη δημόσια υπηρεσία, γίνονται στη βάση των αποτελεσμάτων γραπτής εξέτασης, των αποτελεσμάτων προφορικής εξέτασης, εάν αυτή κριθεί αναγκαία, των προσόντων, της πείρας των υποψηφίων σχετικής με τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης, άλλων ακαδημαϊκών προσόντων και της αξιολόγησης του οικείου προϊσταμένου τμήματος. Καθορίζεται επίσης και η βαρύτητα εκάστου κριτηρίου ως εξής: για τη γραπτή εξέταση αναφέρεται το σύνολο των μονάδων με ανώτατο όριο τις 100 μονάδες, για την τυχόν προφορική εξέταση, 10 μονάδες, για τα προσόντα έως 7 μονάδες, για άλλα ακαδημαϊκά προσόντα μέχρι 3 μονάδες και για την πείρα μέχρι 5 μονάδες.

Το Άρθρο 3 δεν προνοεί για συγκεκριμένη αιτιολόγηση των επί μέρους μονάδων που δίνονται, στο κάθε κριτήριο πέραν της συνολικής αποτίμησης μονάδων για έκαστο εξ αυτών. Το πρωτόδικο Δικαστήριο παρατήρησε συναφώς ότι γενικά ο Νόμος Αρ. 6(Ι)/98 δεν προβλέπει για αιτιολόγηση της βαθμολογίας των κριτηρίων αυτών, συμφωνώντας με την αντιμετώπιση στη Χριστοδούλου ν. Ε.Δ.Υ., Υποθ. Αρ. 1371/05, ημερ. 7.3.2007, (Κωνσταντινίδης, Δ.), όπου αναφέρθηκε ότι αν ο νομοθέτης ήθελε να απαιτήσει ρητή αιτιολογία θα το έπραττε όπως σε άλλα συναφή νομοθετήματα.

[…]

Ο κ. Αγγελίδης προεκτείνει τώρα το επιχείρημα του, (δεν είναι σαφές από το σκεπτικό της Χριστοδούλου αν τέθηκε και εκεί), με παραπομπή στα Άρθρα 24 και 26-28 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου Αρ. 158(Ι)/99, ως δεσμεύοντα την Ε.Δ.Υ. με την ανάγκη αιτιολόγησης της κρίσης της επί συνεντεύξεων και γενικώς ως προς την αρχή της διαφάνειας των πράξεων της. Ως προς αυτό το επιχείρημα παρατηρείται συναφώς ότι ο Νόμος Αρ. 6(Ι)/98, αποτελεί εξειδικευμένο νομοθέτημα και δεν είναι δυνατόν ο Νόμος Αρ. 158(Ι)/99, που κωδικοποιεί τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου, να τυγχάνει καθολικής εφαρμογής, ανεξαρτήτως δηλαδή από τα επί μέρους νομοθετήματα, διαφορετικά δε θα παρίστατο ανάγκη για την οριοθέτηση συγκεκριμένων θεμάτων σε άλλες νομοθεσίες. Και ακριβώς, όπως υπεδείχθη και στη Χριστοδούλου, οι πρόνοιες των εδαφίων (4) και (5) του Άρθρου 6 του Νόμου Αρ. 6(Ι)/98, παρέχουν μηχανισμό κατάταξης με απόδοση βαθμολογίας (όχι όμως και αιτιολογίας), που καταγράφεται στα πρακτικά από κάθε μέλος χωριστά, εξάγεται δε ο μέσος όρος βαθμολογίας που αποδίδεται σε ένα έκαστο των κριτηρίων, με αποτέλεσμα τον καταρτισμό Πίνακα κατάταξης όπου αναγράφονται οι υποψήφιοι κατά σειρά συνολικών μονάδων. Σημειώνεται προσθέτως και η πρόνοια του Άρθρου 6(7)(α), ότι η διορίζουσα αρχή προβαίνει στην πλήρωση των κενών θέσεων με βάση τη σειρά κατάταξης στον εν λόγω Πίνακα.».

Την ίδια προσέγγιση είχε ακολουθήσει το Δικαστήριο και προηγουμένως και συγκεκριμένα στην υπόθεση Ηλιάνα Ανδρέου ν. Δημοκρατίας, Υποθ. Αριθ. 67/2003, ημερ. 24.3.2004, στην οποία ρητά αναφέρει ότι ο Νόμος 6(Ι)/1998, ως προς την απόδοση των υποψηφίων στην προφορική συνέντευξη, δεν απαιτεί καταγραφή της εντύπωσης και αιτιολόγησή της. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω το εξής απόσπασμα:

«Η αριθμητική αξιολόγηση, χωρίς αιτιολογία, κατ΄ εφαρμογή του Νόμου 6(Ι)/98 έχει υιοθετηθεί και στην Κεντρικός Φορέας Ισότιμης Κατανομής Βαρών ν. Κεφάλα, Α.Ε. 3445/26.5.2003. Επίσης η χωρίς αιτιολογία αριθμητική βαθμολογία δεν έχει αποδοκιμασθεί στην Δήμος Αραδίππου κ.α. ν. Γεωργίου, Α.Ε. 3073/11.4.2003. Περαιτέρω: Η καταγραφή αιτιολογίας αποτελεί επιταγή των αρχών του διοικητικού δικαίου. Ωστόσο εδώ το θέμα διέπεται από το Νόμο 6(Ι)/98. Σε τέτοια περίπτωση η νομιμότητα της πράξης εξετάζεται με βάση τις πρόνοιες της συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης (Βλ. Ε.Π. Σπηλιωτόπουλου, Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου, 7η έκδοση, σελ. 73: "Οι γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου έχουν συμπληρωματικό χαρακτήρα και ισχύουν όταν δεν υπάρχει σχετικός κανόνας ο οποίος έχει θεσπιστεί με πράξη νομοθετικού οργάνου" (Στ.Ε. 2786/1989). Βλ. και A & S Antoniades & Co. v. Republic (1965) 3 C.L.R. 673, 684 και Κυπριακό Διϋλιστήριο Πετρελαίου Λτδ ν. Δήμου Λάρνακας, Α.Ε. 2422 και 2423/17.5.2000).».

Τα πιο πάνω κριθέντα ασκούν, κατά τη γνώμη μου, καταλυτικό ρόλο και για την τύχη του παρόντος εγειρόμενου λόγου ακύρωσης, ο οποίος και απορρίπτεται. Ας σημειωθεί ότι οι αποφάσεις, στις οποίες με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος για τον αιτητή δε μπορούν να τύχουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση, αφού εν προκειμένω εφαρμόζεται ο Νόμος 6(Ι)/1998 και όχι ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος (Ν.1/1990), όπως στις εκεί αναφερόμενες υποθέσεις.

Ο ισχυρισμός περί παντελώς αναιτιολόγητης και αυθαίρετης απόφασης

Στο πλαίσιο του συγκεκριμένου λόγου ακύρωσης, ο αιτητής ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς που είχε αναπτύξει κατά την έγερση των προηγούμενων λόγων ακύρωσης. Επαναλαμβάνει τον ισχυρισμό ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει ως αναιτιολόγητη, αυθαίρετη, και πεπλανημένη, ενώ ισχυρίζεται και ότι η απόφαση εκδόθηκε με τη σύμπραξη αναρμοδίων οργάνων «αφού τους Πίνακες δεν τους ετοίμασαν αρμόδια πρόσωπα».

Λαμβανομένων υπόψη των όσων έχω ήδη αναφέρει πιο πάνω, κατά την εξέταση των προηγούμενων προβαλλόμενων λόγων ακύρωσης, κρίνω ότι ούτε ο συγκεκριμένος λόγος μπορεί να ευσταθεί και θα πρέπει να απορριφθεί. Αρκεί στο σημείο αυτό να επαναλάβω ότι δε διαπιστώνω οτιδήποτε μεμπτό ούτε στη διαδικασία που ακολουθήθηκε από το καθ’ ου η αίτηση, η οποία διενεργήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου 6(Ι)/1998, ούτε στην τελική απόφαση επιλογής των επτά Ε.Μ., η οποία εν πάση περιπτώσει ήταν εύλογα επιτρεπτή. Ούτε και συμφωνώ με τον ισχυρισμό του αιτητή περί μη ορθής εφαρμογής του σχεδίου υπηρεσίας, αφού, στη βάση των όσων έχουν εξεταστεί και αναφερθεί πιο πάνω, δεν έχει διαπιστωθεί οποιαδήποτε εσφαλμένη εφαρμογή του εν λόγω σχεδίου και, συνακόλουθα, δε χωρεί επέμβαση του Δικαστηρίου (βλ. Χλόη Αθανασιάδου ν. Ρ.Ι.Κ., Υποθ. Αρ. 304/1999, ημερ. 30.5.2000).

Ενόψει όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι ουδείς από τους προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης ευσταθεί. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίπτεται με €1.200 έξοδα εναντίον του αιτητή πλέον Φ.Π.Α.. Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Φ.ΚΩΜΟΔΡΟΜΟΣ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο