Legislator Rechtsprechung & Gesetzgebung
Υπόθεση Αρ. 1113/2013 ECLI:CY:DD:2016:6 KI-generiert

Administrative court dismisses appeal against public service committee's decision to place employee on half-pay leave during disciplinary inquiry.

Geschäftsnummer Υπόθεση Αρ. 1113/2013
Gericht / Behörde
Rechtsordnung Zypern (CY)
Entscheiddatum
Ausgang Abgewiesen (Dismissed)

Legislator-Zusammenfassung

KI-generiert

The Administrative Court dismissed the applicant's appeal against a Public Service Committee decision placing him on half-pay leave pending a disciplinary inquiry. The court found the measure lawful and sufficiently justified by the need to ensure the impartiality and effectiveness of the ongoing investigation into serious allegations. The court emphasized that such administrative measures serve public interest rather than functioning as disciplinary penalties themselves.

Legislator-Regeste

KI-generiert

Public Service Law s. 85(3); Administrative Law: The court held that placing an employee on half-pay leave during a disciplinary inquiry is a lawful administrative measure justified by the need to ensure the impartiality and effectiveness of the investigation, rather than a disciplinary penalty.

Schlagwörter

KI-generiert
public service leave disciplinary inquiry half pay suspension administrative measure public interest impartiality requirement administrative review Anspruch auf einen Entscheid

Zitierte Gesetzesbestimmungen

KI-generiert
Article 146 of the Constitution
Section 85(3) of the Public Service Law 1990

Zitierte Rechtsprechung

KI-generiert
Veis and Others v. The Republic (1979) 3 CLR 390
Nikolaou v. The Republic (1992) 4 AAΔ 3959
Kapsos Haralambos v. The Republic (2002) 4 AAΔ 104
EDY and Others v. Anastasiadis (1991) 3 AAΔ 1, 10
ECLI:CY:DD:2016:6
Administrative court dismisses appeal against public service committee's decision to place employee on half-pay leave during disciplinary inquiry.
KI-generiert

Fragen Sie sich, wie dieser Entscheid auf Ihren Fall anwendbar ist?

Prüfen Sie diesen Entscheid zusammen mit Bundesrecht, kantonalen Erlassen, Kommentaren und Folgeentscheiden in Legislator AI.

Fall in Legislator öffnen →

Volltext

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

VEIS & OTHERS ν. REPUBLIC (1979) 3 CLR 390

Νικολάου ν. Δημοκρατίας (1992) 4 ΑΑΔ 3959

Καψός Χαράλαμπος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 1) (2002) 4 ΑΑΔ 104

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

Ν. 1/1990 - Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος του 1990

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DD:2016:6

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ

(Υπόθεση Αρ. 1113/2013)

29 Ιανουαρίου, 2016

[Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ/στής]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

ΣΑΒΒΑΣ ΔΡΑΚΟΣ,

Αιτητής,

-ΚΑΙ-

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,

ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ

Καθ’ ων η Αίτηση.

Π. Παναγιώτου, Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε, για τον Αιτητή.

Λ. Ουστά (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α’, για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.: Η προσφυγή στρέφεται εναντίον απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή των καθ’ ων η αίτηση ημερομηνίας 23.4.2013, η οποία παραλήφθηκε από αυτόν στις 24.4.2013. Με την εν λόγω απόφαση τους οι καθ’ ων η αίτηση αποφάσισαν, ενόψει πειθαρχικής έρευνας, η οποία είχε διαταχθεί εναντίον του αιτητή, αφενός, όπως θέσουν τον αιτητή σε διαθεσιμότητα από τις 23.4.2013 και για περίοδο ενός μηνός ήτοι μέχρι τις 22.5.2013 συμπεριλαμβανομένης και, αφετέρου, όπως του επιτραπεί να λαμβάνει το ½ των απολαβών της θέσης του κατά τη διάρκεια της διαθεσιμότητας του.

Τα ουσιώδη γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ως προκύπτουν από τον διοικητικό φάκελο της υπόθεσης, ο οποίος κατατέθηκε στο στάδιο των διευκρινήσεων, έχουν, εν συντομία, ως εξής:

Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών πληροφόρησε με επιστολή του ημερομηνίας 12.4.2013 τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ότι εναντίον του αιτητή, ο οποίος είναι Λειτουργός στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, καθώς και άλλων Λειτουργών του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, είχε διαταχθεί πειθαρχική έρευνα που αφορούσε πιθανή διάπραξη σοβαρών πειθαρχικών αδικημάτων.

Συγκεκριμένα, εναντίον του αιτητή και άλλων Λειτουργών διατυπώνονταν σε επιστολή του Αν. Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίας και Χωρομετρίας ημερομηνίας 27.3.2013 προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών σοβαρές καταγγελίες, οι οποίες συνίσταντο α) στην ετοιμασία από αυτούς έναντι αμοιβής, αιτήσεων Ελληνοκυπρίων ιδιοκτητών γης στα κατεχόμενα, οι οποίες υποβάλλονταν στη λεγόμενη Επιτροπή Αποζημιώσεων, κατά τον εργάσιμο χρόνο της δημόσιας υπηρεσίας και β) στην λήψη από αυτούς προμήθειας μετά την καταβολή της «αποζημίωσης» από τον Ελληνοκύπριο ιδιοκτήτη.

Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας («ΕΔΥ») σε συνεδρία της ημερομηνίας 15.4.2013, αφού έλαβε γνώση της προαναφερόμενης επιστολής του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 12.4.2013, αποφάσισε, προκειμένου να εξετάσει θέμα διαθεσιμότητας του αιτητή, να ζητήσει από αυτόν, όπως υποβάλει τις παραστάσεις του, γιατί να μην τεθεί σε διαθεσιμότητα.

Προς εφαρμογή της πιο πάνω απόφασης της, η ΕΔΥ απέστειλε επιστολή ημερομηνίας 15.4.2013 προς τον Αιτητή, συνοδευόμενη από διάφορα σχετικά έγγραφα, ενημερώνοντας τον, ότι η ΕΔΥ θα εξετάσει θέμα διαθεσιμότητας του στα πλαίσια έναρξης πειθαρχικής έρευνας που διατάχθηκε εναντίον του για πιθανή διάπραξη αδικημάτων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, δυνάμει του άρθρου 85 (Ι) των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1990 έως 2011 και ενημερώνοντας τον, ότι δικαιούται να προβεί σε γραπτή ένσταση ως προς το θέμα της ανάγκης να τεθεί σε διαθεσιμότητα λόγω της προαναφερόμενης πειθαρχικής έρευνας, μέχρι τις 22.4.2013 και ώρα 9.30. π.μ.

Ο αιτητής, μέσω των δικηγόρων του, ανταποκρίθηκε με επιστολή του ημερομηνίας 22.4.2013, δια της οποίας διατυπώθηκε αναλυτικά η θέση του αιτητή, ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για να τεθεί σε διαθεσιμότητα και ζητώντας, όπως κατά λέξη «…η διαδικασία εξέτασης από την Επιτροπή του κατά πόσο θα τεθεί σε διαθεσιμότητα, διεξαχθεί κατά τρόπο που να μπορεί να υποβληθούν από πλευράς των νομικών του εκπροσώπων παραστάσεις αναφορικά με τα πραγματικά και νομικά ζητήματα που εγείρονται, επικαλούμενος προς τούτο το Άρθρο 6 της Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών.

Η ΕΔΥ σε συνεδρίαση της ημερομηνίας 22.4. 2013 και 23.4.2013, αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία και αφού άκουσε και τον δικηγόρο του αιτητή, αποφάσισε, με βάση όλα όσα αναγράφονται στο πρακτικό της προαναφερόμενης συνεδρίασης της, ότι συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος για να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο αιτητής από την ίδια ημέρα, 23.4.2013 και για περίοδο ενός μηνός, ήτοι μέχρι 22.5.2013 συμπεριλαμβανομένης, εκτός εάν η έρευνα ολοκληρωθεί ενωρίτερα και/ ή προκύψουν εξελίξεις που να δικαιολογούν τερματισμό της διαθεσιμότητας του. Περαιτέρω, η ΕΔΥ αποφάσισε, όπως ο αιτητής λαμβάνει κατά τη διάρκεια της περιόδου διαθεσιμότητας του το ½ των απολαβών της θέσης του.

Η ΕΔΥ πληροφόρησε τον Αιτητή για την πιο πάνω απόφαση της με επιστολή της προς αυτόν ημερομηνίας 23.4.2013.

Εναντίον της πιο πάνω απόφασης των καθ’ ων η αίτηση, ο αιτητής καταχώρισε στις 2.5.2013 την πιο πάνω προσφυγή.

Ο αιτητής, μέσω της γραπτής αγόρευσης και της γραπτής απάντησης του, προωθεί τους ακόλουθους λόγους ακυρότητος της προσβαλλόμενης απόφασης, τους οποίους θα επιληφθώ, μετά την εν συνόλω παράθεση τους:

Ως πρώτον, ο αιτητής υποστηρίζει, ότι η απόφαση είναι έκδηλα παράνομη, διότι παραβιάζει τις πρόνοιες του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου, Ν. 1/90και ιδιαίτερα, αλλά όχι αποκλειστικά, το άρθρο 85 (1) του εν λόγω Νόμου. Σε συνάρτηση με τον πιο πάνω λόγο ακύρωσης ο αιτητής υποστηρίζει, ως δεύτερον, ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει, επίσης και/ ή βρίσκεται σε αντίθεση με την πάγια επί θεμάτων διαθεσιμότητας δημοσίου υπαλλήλου νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Στο πλαίσιο τεκμηρίωσης του πιο πάνω ισχυρισμού, ο ευπαίδευτος δικηγόρος για τον αιτητή επιχειρηματολογεί, ότι δεν αρκεί απλά να συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος, αλλά το δημόσιο συμφέρον να απαιτεί, όπως ο συγκεκριμένος υπάλληλος τεθεί σε διαθεσιμότητα, τονίζοντας, ότι κατά την εισήγηση του, πρέπει να δίνεται αυξημένη βαρύτητα στο βαθμό του δημοσίου συμφέροντος που πρέπει να τεκμηριωθεί προκειμένου ένας δημόσιος υπάλληλος να τεθεί σε διαθεσιμότητα. Συνεχίζοντας, ο αιτητής υποστηρίζει , ότι στην επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 12.4.213, με την οποία αυτός ζήτησε, όπως τεθεί ο αιτητής σε διαθεσιμότητα, δεν προσδιορίζεται η ταυτότητα των μαρτύρων ή του μαρτυρικού υλικού που, ενδεχομένως, ο αιτητής να επηρεάσει, εάν δεν τεθεί σε διαθεσιμότητα. Προτάσσει, περαιτέρω, ο αιτητής ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα αλλοίωσης υπηρεσιακών εγγράφων ή παρέμβασης στα συστήματα της υπηρεσίας ή παρακίνηση συναδέλφων στην διάπραξη πειθαρχικής ή άλλης φύσεως παραπτωμάτων. Ούτε η ΕΔΥ, κατά τον αιτητή, έχει εξειδικεύσει με την απόφαση της τους λόγους δημοσίου συμφέροντος που απαιτούν, όπως ο Αιτητής τεθεί σε διαθεσιμότητα και πουθενά δεν εντοπίζεται η αποκάλυψη των στοιχείων που συνθέτουν την φύση των παραπτωμάτων ή το δημόσιο συμφέρον το οποίο επιτάσσει την διαθεσιμότητα του.

Από την άλλη μεριά, η ευπαίδευτη δικηγόρος για τους καθ’ ων η αίτηση, αντιτάσσει στα πιο πάνω, πρωτίστως, τα όσα κατέγραψε αναλυτικά η ΕΔΥ στα πρακτικά της συνεδρίας της ημερομηνίας 23.4.2013. Συγκεκριμένα, οι καθ’ ων η αίτηση αναφέρουν, ότι δόθηκε η ευκαιρία, τόσο προφορικά όσο και γραπτώς στον αιτητή να ακουστεί, μέσω του δικηγόρου του, ο οποίος έθεσε τα πιο πάνω ήδη ενώπιον τους πριν την λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης και λήφθηκαν υπόψη.

Η ΕΔΥ είχε όλα τα γεγονότα ενώπιον της, τόσο όσον αφορά την υπό πειθαρχική διερεύνηση καταγγελία, όσο και γνώση του γεγονότος, ότι ο Αρχηγός Αστυνομίας ενημερώθηκε για διερεύνηση τυχόν διάπραξης ποινικών αδικημάτων. Η Επιτροπή σημείωσε, ότι είχε ενώπιον της μια σοβαρή υπόθεση, ύστερα από καταγγελία από συγκεκριμένο πρόσωπο που κατονομάζεται στα πρακτικά της ΕΔΥ, η οποία χρήζει διερεύνησης και ισχυρισμό για είσπραξη συγκεκριμένου ποσού αμοιβής για ετοιμασία αιτήσεων συγγενικών προσώπων του καταγγέλλοντος και ότι, κατ’ ισχυρισμό, το τηλέφωνο του αιτητή είναι καταχωρημένο στα κινητά τηλέφωνα 160 συγχωριανών του Δικωμιτών, προς εξυπηρέτηση τους για τον ίδιο σκοπό.

Ισχυρισμοί, οι οποίοι έχρηζαν διερεύνησης και θα αποτελούσαν σημαντικό μέρος της έρευνας. Η ΕΔΥ σημείωσε στα πρακτικά της, ότι αφού έλαβε υπόψη τη φύση και σοβαρότητα των αδικημάτων που φέρεται να διέπραξε ο αιτητής, την πιθανότητα και/ ή δυνατότητα επηρεασμού της ομαλής διεξαγωγής της έρευνας, είτε με την αλλοίωση και/ ή εξαφάνιση μαρτυρικού υλικού ή επηρεασμού μαρτύρων, με την παρουσία τους στα καθήκοντα τους κατά τη διάρκεια της έρευνας, έκρινε ότι συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος για να τεθεί σε διαθεσιμότητα και έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Επικουρικά, στα πιο πάνω, η ΕΔΥ κατέγραψε, επίσης, στα πρακτικά, ότι δικαιολογείται να τεθεί ο αιτητής σε διαθεσιμότητα και εκ μόνου του γεγονότος της πιθανότητας να τρωθεί το κύρος και η εικόνα του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αλλά και της Δημόσιας Υπηρεσίας γενικότερα, από την παραμονή του αιτητή στα καθήκοντα του πριν την ολοκλήρωση της έρευνας και/ ή πριν την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.

Όσον αφορά το χρονικό διάστημα που οι υπάλληλοι τέθηκαν σε διαθεσιμότητα η Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη τη σοβαρότητα της υπόθεσης, τις διαστάσεις που έχει πάρει, το μεγάλο αριθμό των αριθμών των μαρτύρων που πιθανόν να κληθούν να καταθέσουν, ο ακριβής αριθμός των οποίων δεν μπορεί ν προσδιοριστεί, έκρινε ότι το διάστημα διαθεσιμότητας του ενός μηνός είναι, στο παρόν στάδιο, πλήρως δικαιολογημένο.

Τέλος η ΕΔΥ κατέγραψε στα πρακτικά της συνεδρίασης της ημερομηνίας 23.4.2016, ότι έλαβε την απόφαση της με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και με βάση τη σχετική νομοθεσία και νομολογία και δεν επηρεάστηκε από το κλίμα και τις δηλώσεις που έγιναν.

Ως τρίτον, ο Αιτητής προωθεί τη θέση, ότι η ΕΔΥ παρέλειψε να αιτιολογήσει την απόφαση της να θέσει τον Αιτητή σε διαθεσιμότητα. Προς υποστήριξη του λόγου αυτού, ο Αιτητής υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλα όσα προέβαλε για την υποστήριξη του πρώτου και δεύτερου λόγου ακύρωσης (βλ. ανωτέρω) με έμφαση στον ισχυρισμό για έλλειψη εξειδίκευσης των λόγων δημοσίου συμφέροντος που οδήγησαν στην προβαλλόμενη απόφαση.

Με τον τέταρτον και πέμπτον λόγο ακύρωσης, ο αιτητής στρέφεται εναντίον του μέρους της απόφασης, το οποίο αφορά στην μη καταβολή του ½ του μισθού του κατά τη διάρκεια της διαθεσιμότητας του, χαρακτηρίζοντας την απόφαση, ως προς αυτό το σημείο, έκδηλα παράνομη, λόγω έλλειψης αιτιολογίας, ότι αυτή εκφεύγει του διοικητικού μέτρου και συνιστά εκδικητικό και/ ή τιμωρητικό μέτρο.

Η πλευρά των καθ’ ων η αίτηση υποστηρίζει, ότι η ΕΔΥ ορθά άσκησε τη διακριτική της ευχέρεια για αποκοπή του ½ των απολαβών του αιτητή.

Έχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, ως αυτό καταγράφεται στο πρακτικό της συνεδρίασης της ΕΔΥ ημερομηνίας 23.4.2013, σε συσχετισμό με τους εδώ προβαλλόμενους λόγους ακύρωσης. Έχω διεξέλθει, επίσης, την υφιστάμενη νομολογία, η οποία έχει διαχρονικά παραχθεί γύρω από το ζήτημα των προϋποθέσεων, οι οποίες πρέπει να πληρούνται, για να τεθεί δημόσιος υπάλληλος σε διαθεσιμότητα, με βάση τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις του Ν. 1/90.

Ως ορθώς μου υποδείχθηκε από την δικηγόρο των καθ’ ων η αίτηση στο στάδιο των διευκρινήσεων της υπόθεσης, το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να επιληφθεί και να αποφασίσει επί του ιδίου ζητήματος και ίδιων ή παρόμοιων προβληθέντων λόγων ακυρώσεως αναφορικά με την ίδια διοικητική διαδικασία, η οποία είναι υπό εξέταση στην παρούσα, στην απόφαση του ημερομηνίας 3.9.2015 στην Προσφυγή Αρ. 1114/2013 ΛΕΥΚΗ ΒΡΥΩΝΙΔΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ. Συγκεκριμένα, η εκεί αιτήτρια τέθηκε σε διαθεσιμότητα στην ίδια συνεδρίαση της ΕΔΥ ημερομηνίας 23.4.2013 για το ίδιο θέμα και καταγγελίες. Το δε σκεπτικό και απόφαση της ΕΔΥ ημερομηνίας 23.4.2013 ήταν κοινό για την εκεί αιτήτρια και εδώ αιτητή. Η κατάληξη της προσφυγής 114/2013 ήταν απορριπτική για την εκεί αιτήτρια. Η πλευρά του αιτητή με κάλεσε να αποστώ από το σκεπτικό της εν λόγω απόφασης, εισηγούμενη ότι αυτή ήταν εσφαλμένη.

Παραθέτω, πιο κάτω, το πλήρες κείμενο της εν λόγω απόφασης, με δικές μου υπογραμμίσεις:

«ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.: Με αίτηση της αρμόδιας αρχής, Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Εσωτερικών, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (ΕΔΥ), με απόφαση της που λήφθηκε στις συνεδρίες με ημερομηνία 22.4.2013, 23.4.2013, έθεσε σε διαθεσιμότητα την αιτήτρια, κρίνοντας ότι τα στοιχεία όπως εκτίθονταν στην σχετική επιστολή, ημερομηνίας 12.4.2013, δικαιολογούσαν βασίμως το αίτημα. Το κείμενο της επιστολής ημερομηνίας 12.4.2013 έχει ως ακολούθως:

«Έχω οδηγίες από τον Υπουργό Εσωτερικών να αναφερθώ στο πιο πάνω θέμα και να σας διαβιβάσω αντίγραφο επιστολής του Αν. Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με αρ. φακέλου 15.30.01/5Ε και ημερομηνία 27.3.2013, σύμφωνα με την οποία διατυπώνονται σοβαρές καταγγελίες εναντίον αριθμού υπαλλήλων του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, οι οποίοι κατηγορούνται ότι:

α) ετοιμάζουν έναντι αμοιβής, αιτήσεις Ε/Κ ιδιοκτητών γης στα κατεχόμενα, οι οποίες υποβάλλονται στη λεγόμενη Επιτροπή αποζημιώσεων, κατά τον εργάσιμο χρόνο της δημόσιας υπηρεσίας, και

β) λαμβάνουν προμήθεια μετά την καταβολή της «αποζημίωσης», από τον Ε/Κ ιδιοκτήτη.

2. Συναφώς αναφέρεται ότι οι κατηγορίες αφορούν τους πιο κάτω υπαλλήλους:

Ι. Σάββας Δράκος, Βοηθός Κτηματολογικός Λειτουργός, Υπεύθυνος Τομέα Εγγραφής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας.

ΙΙ. Χαράλαμπος Πογιατζής, Βοηθός Κτηματολογικός Λειτουργός, Τομέας Υποστήριξης Σ.Π.Γ. του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας.

ΙΙΙ. Λευκή Βρυωνίδου, Βοηθός Κτηματολογικός Λειτουργός, Ελεγκτής στον Κλάδο Εκτιμήσεων του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Κερύνειας.

ΙV. Ελένη Καραβαλή, Κτηματολογικός Γραφέας, Τομέας Εγγραφής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας.

3. Οι πιο πάνω καταγγελίες, εμπίπτουν στα πειθαρχικά παραπτώματα ως αυτά καταγράφονται στο άρθρο 73 των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1990-2011, αλλά επίσης παραβιάζουν τα θεμελιώδη καθήκοντα των δημοσίων υπαλλήλων, ως αυτά καταγράφονται στο άρθρο 60 των πιο πάνω Νόμων. Παράλληλα, ο χρηματισμός δημοσίου λειτουργού, αποτελεί ποινικό αδίκημα, για το οποίο αρμόδιος να εξετάσει, είναι ο Αρχηγός Αστυνομίας και ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, στους οποίους θα παραπεμφθούν οι σχετικές καταγγελίες για παράλληλη διεξαγωγή αστυνομικής έρευνας.

4. Συναφώς αναφέρεται ότι η αρμοδία αρχή έχει ήδη διορίσει ως ερευνώντα Λειτουργό τον κ. Ελίκκο Ηλία, Ανώτερο Κτηματολογικό Λειτουργό, για διεξαγωγή πειθαρχικής έρευνας εναντίον των πιο πάνω υπαλλήλων, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 81(2)(β) των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1990-2011.

5. Εν όψει της σοβαρότητας των καταγγελιών και επειδή η παραμονή στην εργασία, ειδικότερα του κ. Σάββα Δράκου και της κας Λευκής Βρυωνίδου, Βοηθών Κτηματολογικών Λειτουργών, οι οποίοι λόγω της θέσης και των αρμοδιοτήτων που κατέχουν ενδεχομένως να επηρεάσουν το αποτέλεσμα των ερευνών, είτε επηρεάζοντας μάρτυρες, είτε επηρεάζοντας μαρτυρικό υλικό, η αρμόδια αρχή εισηγείται όπως θέσετε σε διαθεσιμότητα το συντομότερο δυνατό και για περίοδο τριών μηνών τους δύο πιο πάνω υπαλλήλους σύμφωνα με τις πρόνοιες του εδαφίου (1) του άρθρου 85 των περί Δημόσιας Υπηρεσία Νόμων του 1990 έως 2011.»

Στις 24.4.2013 η ΕΔΥ αποφάσισε να θέσει σε διαθεσιμότητα την αιτήτρια για ένα μήνα και την αποκοπή του 1/2 των μηνιαίων απολαβών κατά τη διάρκεια της διαθεσιμότητας της.

Η ΕΔΥ κατέγραψε στην απόφαση της, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα:

«Η Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη τη φύση και σοβαρότητα των αδικημάτων που φέρεται να διέπραξαν οι πιο πάνω λειτουργοί, τη θέση που κατέχουν στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, την πιθανότητα και/ή δυνατότητα επηρεασμού της ομαλής διεξαγωγής της έρευνας, είτε με την αλλοίωση και/ή εξαφάνιση μαρτυρικού υλικού ή επηρεασμού μαρτύρων, με την παρουσία τους στα καθήκοντά τους κατά τη διάρκεια της έρευνας, έκρινε ότι συντρέχουν λόγοι δημοσίου συμφέροντος για να τεθούν σε διαθεσιμότητα και αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 85(Ι) των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1990 έως 2011, όπως οι ΣΑΒΒΑ Δράκος και ΒΡΥΩΝΙΔΟΥ Λευκή, Βοηθοί Κτηματολογικοί Λειτουργοί, Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, τεθούν σε διαθεσιμότητα από σήμερα, 23.4.2013, και για περίοδο ενός μήνα, ήτοι μέχρι 22.5.2013 συμπεριλαμβανομένης, εκτός εάν η έρευνα ολοκληρωθεί ενωρίτερα και/ή προκύψουν εξελίξεις που να δικαιολογούν τερματισμό της διαθεσιμότητας τους.

..............

Η Επιτροπή, επιπρόσθετα και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, ενόψει της φύσης και σοβαρότητας των αδικημάτων που φέρονται να διέπραξαν οι πιο πάνω υπάλληλοι, της διάστασης που έχει πάρει η υπόθεση και της δημοσιότητας που έχει δοθεί σε αυτή, θεωρεί ότι δικαιολογείται η απόφασή της να θέσει τους Σάββα και Βρυωνίδου σ διαθεσιμότητα, εκ μόνου του γεγονότος της πιθανότητας να τρωθεί το κύρος και η εικόνα του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αλλά και της Δημόσιας Υπηρεσίας γενικότερα, από την παραμονή των πιο πάνω υπαλλήλων στα καθήκοντά τους πριν από την ολοκλήρωση της έρευνας και/ή πριν από την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι, κατά την εξέταση του θέματος, λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν οι παραστάσεις των υπαλλήλων και οι ισχυρισμοί που πρόβαλαν, πλην όμως στο στάδιο αυτό δεν κρίνεται η ενοχή τους, αλλά πρόκειται για ανεξάρτητο προληπτικό διοικητικό μέτρο που σκοπό έχει τη διευκόλυνση της έρευνας και την προστασία του μαρτυρικού υλικού που σχετίζεται με την υπόθεση, και η Επιτροπή δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης σε βαθμό που να αξιολογεί αντικρουόμενη μαρτυρία.

...................

Τέλος, η Επιτροπή, λόγω της δημοσιότητας που έχει πάρει το θέμα και των δηλώσεων που έχουν γίνει από αρμόδιους και αναρμόδιους για το θέμα της διαθεσιμότητας, τονίζει κατηγορηματικά ότι έλαβε την απόφασή της με γνώμονα το δημόσιοί συμφέρον και με βάση τη σχετική νομοθεσία και νομολογία και δεν επηρεάστηκε από το κλίμα και τις δηλώσεις που έγιναν.»

Τα όσα ο συνήγορος της αιτήτριας πρόβαλε στην ένσταση του, έτυχαν εξέτασης από την ΕΔΥ και απορρίφθηκαν για τους λόγους που με λεπτομέρεια περιέχονται στην απόφαση.

Με την προσφυγή της η αιτήτρια προσβάλλει την ως άνω απόφαση ως παράνομη, για αριθμό νομικών λόγων πλείστοι εκ των οποίων εγκαταλείφθηκαν: δεν εξειδικεύονται στην επίδικη απόφαση, κατά παράβαση του άρθρου 85(1) του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου, Ν. 1/1990, λόγοι δημοσίου συμφέροντος ώστε να δικαιολογούν ως αναγκαία την επιβολή του μέτρου. Το ίδιο ως παράνομη και αναιτιολόγητη κρίνεται και η απόφαση για αποκοπή του 1/2 των μηνιαίων απολαβών.

Προεξάρχει η εξέταση του λόγου της εξ αντικειμένου αδυναμίας προσδιορισμού, από τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη της ΕΔΥ, του δημοσίου συμφέροντος, του μόνου λόγου για τον οποίο δημόσιος υπάλληλος μπορεί να τεθεί σε διαθεσιμότητα κατά τη διερεύνηση πειθαρχικών αδικημάτων, άρθρο 85(1) του Ν. 1/1990.

Αποτελεί κοινό έδαφος ότι ένας από τους λόγους για τον οποίο επιδιωκόταν η απομάκρυνση της αιτήτριας από τα καθήκοντα της, ήταν το ενδεχόμενο επηρεασμού του αποτελέσματος των ερευνών, είτε των μαρτύρων και του μαρτυρικού υλικού. Δεν αμφισβητείται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ότι οι αποδιδόμενες στην αιτήτρια και σε άλλα πρόσωπα κατηγορίες, ήταν η ετοιμασία έναντι αμοιβής κατά τον εργάσιμο χρόνο, αιτήσεων Ε/Κ ιδιοκτητών γης στα κατεχόμενα για να υποβληθούν στην επιτροπή αποζημιώσεων και η λήψη προμήθειας από τον Ε/Κ ιδιοκτήτη, μετά την καταβολή της αποζημίωσης.

Το άρθρο 85(1) και (1Β) αποτελεί το δικαιοδοτικό βάθρο και νομιμοποιεί την ΕΔΥ να θέσει υπάλληλο σε διαθεσιμότητα κάτω από τους όρους και προϋποθέσεις που τάσσει:

«85.-(1) Αv διαταχθεί έρευvα πειθαρχικoύ παραπτώματoς, δυvάμει τωv διατάξεωv της παραγράφoυ (β) τoυ άρθρoυ 81, εvαvτίov κάπoιoυ υπαλλήλoυ ή με τηv έvαρξη αστυvoμικής έρευvας με σκoπό τηv πoιvική δίωξη εvαvτίov τoυ, η Επιτρoπή μπoρεί, αv τo δημόσιo συμφέρov τo απαιτεί, vα θέσει σε διαθεσιμότητα τov υπάλληλo κατά τη διάρκεια της έρευvας και σε τέτοια περίπτωση ενεργεί δυνάμει του εδαφίου (1Α), εκτός σε εξαιρετικές περιπτώσεις που ενεργεί δυνάμει του εδαφίου (1Β):

Νoείται ότι η διάρκεια της διαθεσιμότητας στηv oπoία τίθεται o υπάλληλoς κατά τη διάρκεια της έρευvας δεv μπoρεί vα υπερβεί τoυς τρεις μήvες, μπoρεί όμως vα παραταθεί, αv συvτρέχει σoβαρός λόγoς, για άλλoυς τρεις μήvες.

(1Α) ..........

(1Β) (α) Παρά τις διατάξεις του άρθρου 43 του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου του 1999, η Επιτροπή δύναται, σε εξαιρετικές περιπτώσεις προκειμένου να διασφαλιστεί ότι δε θα επηρεαστεί με οποιονδήποτε τρόπο η ομαλή διεξαγωγή της έρευνας, να θέσει αμέσως τον υπάλληλο σε διαθεσιμότητα δυνάμει του εδαφίου (1), χωρίς να προβεί στις ενέργειες που αναφέρονται στο εδάφιο (1Α), παρέχοντας ταυτόχρονα στον υπάλληλο αυτό το δικαίωμα να υποβάλει, αν το επιθυμεί, το αργότερον εντός τεσσάρων εργάσιμων ημερών από την ημέρα της επίδοσης της απόφασής της, γραπτή ένσταση για την απόφασή της να τον θέσει σε διαθεσιμότητα.

(β) Σε περίπτωση που υποβληθεί ένσταση δυνάμει της παραγράφου (α), η Επιτροπή, αφού μελετήσει τους λόγους που περιέχονται σ' αυτήν αποφασίζει ευθύς αμέσως κατά πόσο θα διατάξει τη συνέχιση ή τον τερματισμό της διαθεσιμότητας και αν η Επιτροπή τερματίσει τη διαθεσιμότητα του υπαλλήλου αυτός επανακτά, από την ημέρα έναρξης της διαθεσιμότητας, όλες τις εξουσίες και τα ωφελήματα που αναστάληκαν δυνάμει του εδαφίου (3) του παρόντος άρθρου.»

Το κύρος της Υπηρεσίας και εν γένει της Δημόσιας Υπηρεσίας, το οποίο δυνατόν να επηρεαζόταν με την παραμονή της αιτήτριας στα καθήκοντα της, πριν την ολοκλήρωση της εναντίον της έρευνας, συνιστά κατά σταθερά νομολογιακή αρχή λόγο δημοσίου συμφέροντος και συνεπώς ικανό λόγο να τεθεί υπάλληλος σε διαθειμότητα. Ρητά επομένως απαιτείται από το Νόμο όπως ενυπάρχει το στοιχείο του δημοσίου συμφέροντος, όπως η έννοια και η φύση του έχει επεξηγηθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βαρβάρα Περικλέους ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας (1993) 3 Α.Α.Δ. 579:

«Το δημόσιο συμφέρον είναι ο μόνος λόγος για το οποίο ένας υπάλληλος μπορεί να τεθεί σε διαθεσιμότητα κατά τη διερεύνηση πειθαρχικών αδικημάτων εναντίον του, προς αποφυγή του ενδεχόμενου επηρεασμού της ομαλής διεξαγωγής της έρευνας. Οι λόγοι δημοσίου συμφέροντος θα πρέπει να αιτιολογούνται ειδικά στην απόφαση του διοικητικού οργάνου. Για τον προσδιορισμό του δημοσίου συμφέροντος, ώστε να τεθεί ένας υπάλληλος σε διαθεσιμότητα κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας και μέχρι την τελική εκδίκαση της πειθαρχικής υπόθεσης εναντίον του, είναι απαραίτητη η αποκάλυψη της αληθούς φύσης των παραπτωμάτων και των στοιχείων που τα συνθέτουν, ώστε το δημόσιο συμφέρον να εξειδικεύεται με αναφορά σε συγκεκριμένα περιστατικά και να προσδιορίζεται με τρόπο που να καθιστά εφικτό το δικαστικό του έλεγχο (βλ. σχετικά, P. Adamides v. R. (1982) 3 CLR 343, Kazamias v. R. (1982) 3 CLR 239, Σκαρπάρης v. E.A.Y., Υπ. Αρ. 263/92, ημερ. 5.3.93, Π. Νικολάου ν. Ε.Δ.Υ.(ανωτέρω) και Θεόδουλος Χαραλαμπίδης v. ΕΔ.Υ., Υπ. Αρ. 61/93, ημερ. 17.11.93).»

Έχοντας υπόψη το πιο πάνω σκεπτικό και αιτιολογικό της απόφασης των καθ΄ ων η αίτηση, δεν είμαι σε θέση να συμφωνήσω ότι στην προσβαλλόμενη απόφαση και στην εισήγηση, γίνεται απλά μια αναιτιολόγητη γενική και αόριστη επίκληση του δημοσίου συμφέροντος.

Αντιθέτως, μπορεί να λεχθεί με ασφάλεια ότι με τα όσα η νομολογία επιτάσσει στην προσβαλλόμενη απόφαση των καθ΄ ων η αίτηση, η επίκληση του δημοσίου συμφέροντος συγκεκριμενοποιείται με αναφορά στα ιδιαίτερα και εξειδικευμένα περιστατικά της υπόθεσης ώστε η απόφαση να αποκτά το απαραίτητο περιεχόμενο, αποκαλύπτοντας ταυτοχρόνως και τη συλλογιστική του διοικητικού οργάνου, επιτρέποντας στο τέλος της ημέρας το δικαστικό έλεγχο (Adamides ν. The Republic (1982) 3 C.L.R. 343). Είναι γεγονός ότι η επίκληση προς εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος είναι γενική και συνιστά ταυτοσημία, πλην όμως θα πρέπει να ιδωθεί ως η κατάληξη και το συμπέρασμα των όσων άλλων προηγούνται στην επιστολή, τα οποία και κρίνονται αρκούντος ικανοποιητικά και επαρκή. Καταλήγω ότι τόσο στην εισηγητική επιστολή του γραφείου της ΕΔΥ, όσο και στην προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία στηρίχθηκε στην εισήγηση, περιέχονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία εκ των οποίων δύναται να διαγνωστεί η ύπαρξη του δημοσίου συμφέροντος το οποίο αποτελούσε επιδίωξη της Αρχής και σκοπείτο να εξυπηρετηθεί με την προτεινόμενη και αποφασισθείσα διαθεσιμότητα.

Η εξουσία η οποία εναποτίθεται στην ΕΔΥ δυνάμει του άρθρου 85(1) να θέτει υπάλληλο σε διαθεσιμότητα διέρχεται τριών φάσεων.

(α) Η Επιτροπή θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι έχει διαταχθεί εναντίον του υπαλλήλου έρευνα για ενδεχόμενη διάπραξη πειθαρχικού παραπτώματος ή ότι έχει αρχίσει η αστυνομική έρευνα με σκοπό την ποινική δίωξη του.

(β) Η Επιτροπή θα πρέπει στη συνέχεια να εξακριβώσει κατά πόσο στη βάση των διαθέσιμων στοιχείων το δημόσιο συμφέρον απαιτεί όπως υπάλληλος τεθεί σε διαθεσιμότητα.

(γ) Εάν η Επιτροπή κρίνει ότι όντως το δημόσιο συμφέρον το απαιτεί, ο υπάλληλος να τεθεί σε διαθεσιμότητα, θα πρέπει τότε να προχωρήσει, δυνάμει του εδαφίου 1 Α του άρθρου 85 και να ενημερώσει τον υπάλληλο για την πρόθεση της, καλώντας τον να υποβάλει γραπτές προτάσεις, όπως και έπραξε μέσω του συνηγόρου της η αιτήτρια, εκτός αν η Επιτροπή κρίνει δυνάμει του εδαφίου (1Β), ότι πρόκειται για εξαιρετική περίπτωση, οπότε, στην τελευταία αυτή υπόθεση, η Επιτροπή μπορεί να θέσει αμέσως τον υπάλληλο σε διαθεσιμότητα, πράγμα που δεν συμβαίνει στην παρούσα περίπτωση.

Η διαδικασία που ακολουθήθηκε εξ υπαρχής μέχρι τέλους δεν παρουσιάζει τρωτά σημεία από απόψεως εφαρμογής των αρχών του διοικητικού δικαίου.

Λαμβάνω υπόψη σοβαρά το στοιχείο, όπως λήφθηκε υπόψη και από την Επιτροπή, του ενδεχόμενου επηρεασμού μαρτύρων και της αλλοίωσης ή εξαφάνισης μαρτυρικού υλικού. Αυτό το στοιχείο συνιστά τον σκληρό πυρήνα κατά τη διάγνωση του κατά πόσο ένας υπάλληλος θα έπρεπε να παραμείνει εκτός του χώρου εργασίας και της άσκησης των καθηκόντων του, εκκρεμούσης της έρευνας. Εκ πρώτης όψεως, η προστασία του κύρους της Υπηρεσίας συνιστά λόγο δημοσίου συμφέροντος και ικανό λόγο για να θέσει υπάλληλο σε διαθεσιμότητα: Χαράλαμπος Καψός ν. Δημοκρατίας (Αρ.1) (2002) 4 Α.Α.Δ. 104, υπό Νικολαϊδη, Δ., ο οποίος αναφέρει στην απόφαση, ανάμεσα στα άλλα:

«Το συμφέρον του δημοσίου στη διερεύνηση πειθαρχικού αδικήματος συναρτάται με την αποτελεσματικότητα της έρευνας και τις προϋποθέσεις που είναι απαραίτητες γι΄ αυτή (Νικολάου ν. Δημοκρατίας (1992) 4 Α.Α.Δ. 3959).»

Στην παρούσα υπόθεση η διαθεσιμότητα της αιτήτριας ήταν απαραίτητη προς αποφυγή του ενδεχομένου επηρεασμού της ομαλής διεξαγωγής της έρευνας, όχι μόνο λόγω της ύπαρξης των κατηγοριών, αλλά δεδομένης και της θέσης της, αλλά θα έλεγα και λόγω της εμπλοκής άλλων συγκατηγορουμένων, οι οποίοι κατείχαν θέσεις στην ίδια με την αιτήτρια υπηρεσία.

Συμφωνώ με τη διάκριση που διατυπώνει ο Νικολαϊδης, Δ., ως προς την Νικολάου (ανωτέρω):

«Αναμφίβολα ο αιτητής, ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διορισμένος ως Πρέσβης στην Πρεσβεία της Δημοκρατίας στο Κάιρο, δεν θα μπορούσε να παραμένει στη θέση του κατά τη διάρκεια που εκκρεμούσαν πειθαρχικά διαβήματα εναντίον του. Δεν συμφωνώ με τη θέση που εκφράστηκε (Νικολάου ν. Δημοκρατίας, ανωτέρω), ότι το κύρος της δημόσιας υπηρεσίας δεν υπεισέρχεται ως παράγων, γιατί διαφορετικά το μέτρο της διαθεσιμότητας θα έχανε το διοικητικό και θα προσλάμβανε πειθαρχικό χαρακτήρα. Αντίθετα, το κύρος της υπηρεσίας, όπως και η αποτελεσματικότητα, αλλά και η αμεροληψία της έρευνας που διεξάγεται, ασφαλώς και αποτελούν παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν. Αυτό δεν μεταβάλλει, κατά τη γνώμη μου, τη διαθεσιμότητα σε πειθαρχικό μέτρο.»

(Βλ. σχετικά Veis and others v. The Republic (1979) 3 C.L.R. 390 και ΡΙΚ ν. Κέττηρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 555).

Υπό το φως των ανωτέρω, καταλήγω ότι η απόφαση έχει ληφθεί νομίμως για λόγους δημοσίου συμφέροντος, είναι επαρκώς και καταλλήλως αιτιολογημένη.

Το εδάφιο (3) του άρθρου 85 του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου, σαφώς προνοεί ότι τα ωφελήματα του υπαλλήλου αναστέλλονται κατά τη διάρκεια της περιόδου της διαθεσιμότητας και η Επιτροπή, κάτω από την επιφύλαξη του ιδίου άρθρου, επιτρέπει στον υπάλληλο να λαμβάνει μέρος των απολαβών της θέσης του, όχι λιγότερο από της μισές. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε, ούτε εκ του φακέλου προκύπτει, που να δικαιολογεί τον ισχυρισμό του συνηγόρου της αιτήτριας ότι αναιτιολόγητα η Επιτροπή προχώρησε στο εν λόγω μέτρο. Δεν βλέπω οτιδήποτε μεμπτό στην ανωτέρω απόφαση. Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην ουσιαστική κρίση του αρμοδίου οργάνου και στην εκτίμηση των γεγονότων που βρίσκονται ενώπιον του. Δεν συντρέχουν άλλες προϋποθέσεις, όπως πλάνη περί τα πράγματα ή υπέρβαση των ακραίων ορίων της διακριτικής του ευχέρειας που να συνιστά υπέρβαση εξουσίας ή παράβαση του Συντάγματος ή του Νόμου (ΕΔΥ κ.α. ν. Αναστασιάδη (1991) 3 Α.Α.Δ. 1, 10).

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Η προσφυγή απορρίπτεται με €1.400 έξοδα σε βάρος της αιτήτριας, πλέον ΦΠΑ, αν επιβάλλεται.

Δ. ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ, Δ.»

Η πιο πάνω προσέγγιση, το σκεπτικό και, εν τέλει η δικαστική κρίση της κας Μιχαηλίδου, Δ. στα πιο πάνω ζητήματα, ως τέθηκαν με τους λόγους ακύρωσης και εξετάστηκαν στην Προσφυγή 1114/2013 και τα οποία είναι αυτά που εγέρθησαν και στην παρούσα προσφυγή, με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνο και, συνεπώς, τις υιοθετώ και επαναλαμβάνω στην ολότητα τους, άνευ οποιασδήποτε ανάγκης περαιτέρω αναφορών, ως σκεπτικό και αιτιολογία μου προς απόρριψη όλων των προαναφερόμενων λόγων ακυρώσεως, τους οποίους ο αιτητής έχει προωθήσει στην παρούσα προσφυγή.

Συνεπεία της πιο πάνω απόρριψης όλων των λόγων ακυρώσεως που προώθησε ο αιτητής, η προσφυγή απορρίπτεται με €1200 έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ’ ων η αίτηση.

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Γ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ, Δ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο