Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DU_1986_193 PL

Ustawa z dnia 24 października 1986 r. o zmianie niektórych przepisów prawa o wykroczeniach.

4 Articoli / Disposizioni · Polonia
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Testo normativo (4 Articoli)

Dz.U. 1986 nr 39 poz. 193 inForce

W Kodeksie wykroczeń wprowadza się następujące zmiany

1)

w art. 25 w § 1 wyrazy „orzeka się” zastępuje się wyrazami „można orzec”,

2)

po art. 52 dodaje się art. 52a w brzmieniu

„

Art. 52a.

§ 1.

Kto

1)

bez wymaganego zezwolenia sporządza, wydaje, przewozi, przenosi lub rozpowszechnia

utwory i inne informacje wyrażone za pomocą druku lub innych form służących do ich

utrwalania i przekazywania,

2)

podejmuje działanie w celu wywołania niepokoju publicznego lub rozruchów,

3)

publicznie nawołuje do popełnienia przestępstwa lub je pochwala,

4)

publicznie nawołuje do nieposłuszeństwa lub przeciwdziałania ustawie albo prawnemu

rozporządzeniu organu państwowego,

5)

bierze udział w związku, którego istnienie, ustrój lub cel ma pozostać tajemnicą wobec

organów państwowych albo który rozwiązano lub któremu odmówiono zalegalizowania, jeżeli

zasięg czynu albo jego skutki nie były znaczne

- podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2.

Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.

§ 3.

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec przepadek przedmiotów,

które służyły lub były przeznaczone do jego popełnienia, chociażby nie były własnością

sprawcy.

”

Dz.U. 1986 nr 39 poz. 193 inForce

W Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia w art. 40 w § 1 po wyrazach „art. 52 § 1” dodaje się wyrazy „art. 52a”.

Dz.U. 1986 nr 39 poz. 193 inForce

§ 1.

Kto

1)

bez wymaganego zezwolenia sporządza, wydaje, przewozi, przenosi lub rozpowszechnia

utwory i inne informacje wyrażone za pomocą druku lub innych form służących do ich

utrwalania i przekazywania,

2)

podejmuje działanie w celu wywołania niepokoju publicznego lub rozruchów,

3)

publicznie nawołuje do popełnienia przestępstwa lub je pochwala,

4)

publicznie nawołuje do nieposłuszeństwa lub przeciwdziałania ustawie albo prawnemu

rozporządzeniu organu państwowego,

5)

bierze udział w związku, którego istnienie, ustrój lub cel ma pozostać tajemnicą wobec

organów państwowych albo który rozwiązano lub któremu odmówiono zalegalizowania, jeżeli

zasięg czynu albo jego skutki nie były znaczne

- podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny.

§ 2.

Usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo są karalne.

§ 3.

W razie popełnienia wykroczenia określonego w § 1, można orzec przepadek przedmiotów,

które służyły lub były przeznaczone do jego popełnienia, chociażby nie były własnością

sprawcy.

Ti chiedi come si applica questa disposizione alla tua fattispecie?

Analizza questa norma insieme alla giurisprudenza, ai commentari e alle disposizioni correlate in Legislator AI.

Apri in Legislator →