Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DU_1961_296 PL

Ustawa z dnia 27 listopada 1961 r. o zmianie przepisów postępowania karnego.

11 Articoli / Disposizioni · Polonia
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Indice delle disposizioni (11)

Testo normativo (11 Articoli)

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

W kodeksie postępowania karnego wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 17 otrzymuje brzmienie

„

Art. 17.

§ 1.

Sąd wojewódzki rozpoznaje w pierwszej instancji sprawy

1)

o przestępstwa określone w rozdziałach XVIII, XIX oraz w art. 225-228 kodeksu karnego;

2)

o przestępstwa określone w rozdziale I oraz w art. 32 i 39 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach

szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa, jednakże z wyjątkiem spraw o przestępstwa określone w art. 7 tego dekretu;

3)

o przestępstwa określone w art. 78-81 kodeksu karnego Wojska Polskiego;

4)

o przestępstwa określone w art. 3 ust. 1 i 2, w art. 4 ust. 1 i 2 oraz w art. 8 ust. 1 dekretu z dnia 26 października

1949 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej;

5)

o przestępstwa określone w dekrecie z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich

zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla

zdrajców Narodu Polskiego;

6)

o przestępstwa określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa

przeciw własności społecznej;

7)

o inne przestępstwa określone w ustawie z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw

własności społecznej, jeżeli szkoda przekracza 100.000 złotych;

8)

o przestępstwa na szkodę Państwa lub jednostki gospodarki uspołecznionej, jeżeli interesy

gospodarcze Państwa lub danej jednostki zostały narażone na szkodę przekraczającą

200.000 złotych;

9)

o przestępstwa, które z mocy przepisu szczególnego należą do właściwości sądu wojewódzkiego.

§ 2.

W sprawach o przestępstwa określone w art. 4 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych

w okresie odbudowy Państwa prokurator wnosi akt oskarżenia do sądu powiatowego, jeżeli uzna, że zachodzą warunki

do zastosowania art. 4 § 2.

§ 3.

Sąd wojewódzki może na wniosek prokuratora rozpoznać jako sąd pierwszej instancji

sprawę o każde przestępstwo, jeżeli uzna to za wskazane ze względu na okoliczności

sprawy.

§ 4.

Sąd wojewódzki rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń sądów powiatowych oraz orzeka

w innych wypadkach, przewidzianych w ustawie.

”

;

2)

w art. 85

a)

dodaje się nowy § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Pełnomocnikiem organu państwowego, jednostki gospodarki uspołecznionej lub organizacji

społecznej może być także ich pracownik albo pracownik ich organu nadrzędnego.

”

;

b)

dotychczasowy § 2 staje się § 3 tego artykułu;

3)

art. 233 § 1 lit. d) otrzymuje brzmienie

„

d)

zebranie niezbędnych danych o osobie podejrzanego oraz o jego stanie majątkowym;

”

;

4)

art. 234 § 1 otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

Śledztwo prowadzi się w sprawach o przestępstwa wymienione w art. 17 § 1 oraz w sprawach

1)

o przestępstwa określone w art. 140, w rozdziale XXXIII, jeżeli zostały popełnione

umyślnie, z wyjątkiem przestępstwa określonego w art. 215 § 1, chyba że z przestępstwa

tego wynikła śmierć człowieka, jak również w art. 230, 240 § 2, 248 § 2 i 290 kodeksu

karnego;

2)

o przestępstwa określone w rozdziale II dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych

w okresie odbudowy Państwa;

3)

o przestępstwa na szkodę Państwa lub jednostki gospodarki uspołecznionej, jeżeli interesy

gospodarcze Państwa lub danej jednostki zostały narażone na szkodę przekraczającą

50.000 złotych.

”

;

5)

w art. 248 dodaje się nowy § 4 w brzmieniu

„

§ 4.

Jednocześnie z wniesieniem do sądu aktu oskarżenia prokurator zawiadamia o tym pokrzywdzoną

instytucję państwową, jednostkę gospodarki uspołecznionej lub organizację społeczną

w celu wytoczenia powództwa cywilnego, a w razie niewytoczenia - w celu wyjaśnienia

prokuratorowi przyczyn.

”

;

6)

po art. 331 dodaje się nowy art. 331

„

Art. 331

§ 1.

W razie skazania za przestępstwo zagarnięcia mienia społecznego, jeżeli powództwa

cywilnego nie wytoczono, sąd na pokrycie wyrządzonej szkody zasądza z urzędu na podstawie

ujawnionych w sprawie materiałów na rzecz pokrzywdzonej instytucji państwowej, jednostki

gospodarki uspołecznionej lub organizacji społecznej odszkodowanie pieniężne odpowiadające

wartości zagarniętego mienia.

§ 2.

W razie skazania za inne przestępstwo, w którego wyniku została wyrządzona szkoda

w mieniu społecznym, sąd może z urzędu zasądzić odpowiednie odszkodowanie pieniężne.

§ 3.

Jeżeli wartość zagarniętego mienia (§ 1) lub wyrządzona w mieniu społecznym szkoda

(§ 2) jest wyższa od zasądzonego odszkodowania, pokrzywdzona instytucja państwowa,

jednostka gospodarki uspołecznionej lub organizacja społeczna może dochodzić różnicy

na drodze cywilnej.

§ 4.

Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się

1)

jeżeli wyjdzie na jaw, że proces o te same roszczenia już się toczy w postępowaniu

cywilnym lub został rozstrzygnięty w tym postępowaniu;

2)

w postępowaniu w sprawach nieletnich;

3)

w postępowaniu doraźnym.

§ 5.

Sąd może zabezpieczyć na mieniu oskarżonego odszkodowanie pieniężne, o którym mowa

w § 1 i 2. Koszty związane z wykonaniem postanowienia o zabezpieczeniu uiszcza strona,

na rzecz której nastąpiło zabezpieczenie.

§ 6.

W razie zasądzenia odszkodowania, o którym mowa w § 1 lub 2, sąd zasądza od skazanego

na rzecz Skarbu Państwa opłaty sądowe stosując odpowiednio przepisy kodeksu postępowania

cywilnego.

”

;

7)

w art. 367 dodaje się nowy § 3 w brzmieniu

„

§ 3.

Do rewizji sporządzonej przez prokuratora lub przez osobę uprawnioną do występowania

przed sądem na podstawie przepisów prawa o ustroju adwokatury należy dołączyć odpowiednią

ilość odpisów dla stron, ich pełnomocników i obrońców, a w wypadku rewizji wniesionej

do Sądu Najwyższego nadto jeden odpis dodatkowy.

”

;

8)

w art. 380

a)

dodaje się nowy § 2 w brzmieniu

„

§ 2.

Brak potwierdzenia zawiadomienia oskarżonego o rozprawie rewizyjnej, jeżeli stawił

się jego obrońca, nie tamuje rozpoznania sprawy.

”

,

b)

dotychczasowe § 2 i 3 stają się § 3 i 4 tego artykułu.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

W sprawach o przestępstwa, które na podstawie przepisów niniejszej ustawy zostały

przekazane do właściwości sądu powiatowego, udział prokuratora na rozprawie w tym

sądzie, jako też na rozprawie przed sądem rewizyjnym, jest obowiązkowy.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

W ustawie z dnia 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 38, poz. 348 z późniejszymi zmianami) wprowadza się następujące zmiany

1)

art. 4 otrzymuje brzmienie

„

Art. 4.

W szczególnych przypadkach w sprawach mniej zawiłych prezes sądu wojewódzkiego może

zarządzić rozpoznanie rewizji przez jednego sędziego.

”

;

2)

art. 7 § 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie

„

3)

zarządy lasów państwowych, nadleśnictwa państwowe i parki narodowe w sprawach o przestępstwa

z art. 5 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa

przeciw własności społecznej

(Dz. U. Nr 36, poz. 228),

”

.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

W szczególnych przypadkach w sprawach mniej zawiłych prezes sądu wojewódzkiego może

zarządzić rozpoznanie rewizji przez jednego sędziego.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

Art. 3 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o zmianie przepisów postępowania karnego

(Dz. U. Nr 36, poz. 229) otrzymuje brzmienie

„

§ 1.

W razie wyrządzenia czynem przestępnym szkody w mieniu społecznym Milicja Obywatelska

może w toku dochodzenia lub śledztwa dokonać u podejrzanego tymczasowego zajęcia mienia

ruchomego dla zabezpieczenia roszczeń o naprawienie szkody, grożącej mu kary grzywny

lub przepadku majątku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo usunięcia tego mienia. U

osoby nie występującej w charakterze podejrzanego, lecz będącej z nim w bliskim stosunku

(art. 288 § 3 kodeksu zobowiązań) tymczasowemu zajęciu podlegają rzeczy i prawa majątkowe,

których na podstawie art. 6 i 7 ustawy z dnia 21 stycznia 1958 r. o wzmożeniu ochrony mienia społecznego

przed szkodami wynikającymi z przestępstwa

(Dz. U. Nr 4, poz. 11) dotyczy domniemanie, że należą do podejrzanego.

”

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

Przepisy niniejszej ustawy stosuje się do spraw wszczętych przed dniem jej wejścia

w życie, z tym że sprawy, w których przed tym dniem wpłynął akt oskarżenia, toczą

się według dotychczasowych przepisów.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

Uchyla się art. 14 dekretu z dnia 26 października 1949 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej

(Dz. U. Nr 55, poz. 437).

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

Upoważnia się Ministra Sprawiedliwości do ogłoszenia w Dzienniku Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej

Ludowej jednolitego tekstu kodeksu postępowania karnego z uwzględnieniem zmian wynikających

z przepisów ogłoszonych przed dniem wydania jednolitego tekstu.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1962 r.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

§ 1.

Sąd wojewódzki rozpoznaje w pierwszej instancji sprawy

1)

o przestępstwa określone w rozdziałach XVIII, XIX oraz w art. 225-228 kodeksu karnego;

2)

o przestępstwa określone w rozdziale I oraz w art. 32 i 39 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach

szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państwa, jednakże z wyjątkiem spraw o przestępstwa określone w art. 7 tego dekretu;

3)

o przestępstwa określone w art. 78-81 kodeksu karnego Wojska Polskiego;

4)

o przestępstwa określone w art. 3 ust. 1 i 2, w art. 4 ust. 1 i 2 oraz w art. 8 ust. 1 dekretu z dnia 26 października

1949 r. o ochronie tajemnicy państwowej i służbowej;

5)

o przestępstwa określone w dekrecie z dnia 31 sierpnia 1944 r. o wymiarze kary dla faszystowsko-hitlerowskich

zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla

zdrajców Narodu Polskiego;

6)

o przestępstwa określone w art. 3 § 2 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa

przeciw własności społecznej;

7)

o inne przestępstwa określone w ustawie z dnia 18 czerwca 1959 r. o odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciw

własności społecznej, jeżeli szkoda przekracza 100.000 złotych;

8)

o przestępstwa na szkodę Państwa lub jednostki gospodarki uspołecznionej, jeżeli interesy

gospodarcze Państwa lub danej jednostki zostały narażone na szkodę przekraczającą

200.000 złotych;

9)

o przestępstwa, które z mocy przepisu szczególnego należą do właściwości sądu wojewódzkiego.

§ 2.

W sprawach o przestępstwa określone w art. 4 dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych

w okresie odbudowy Państwa prokurator wnosi akt oskarżenia do sądu powiatowego, jeżeli uzna, że zachodzą warunki

do zastosowania art. 4 § 2.

§ 3.

Sąd wojewódzki może na wniosek prokuratora rozpoznać jako sąd pierwszej instancji

sprawę o każde przestępstwo, jeżeli uzna to za wskazane ze względu na okoliczności

sprawy.

§ 4.

Sąd wojewódzki rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń sądów powiatowych oraz orzeka

w innych wypadkach, przewidzianych w ustawie.

Dz.U. 1961 nr 53 poz. 296 notInForce

§ 1.

W razie skazania za przestępstwo zagarnięcia mienia społecznego, jeżeli powództwa

cywilnego nie wytoczono, sąd na pokrycie wyrządzonej szkody zasądza z urzędu na podstawie

ujawnionych w sprawie materiałów na rzecz pokrzywdzonej instytucji państwowej, jednostki

gospodarki uspołecznionej lub organizacji społecznej odszkodowanie pieniężne odpowiadające

wartości zagarniętego mienia.

§ 2.

W razie skazania za inne przestępstwo, w którego wyniku została wyrządzona szkoda

w mieniu społecznym, sąd może z urzędu zasądzić odpowiednie odszkodowanie pieniężne.

§ 3.

Jeżeli wartość zagarniętego mienia (§ 1) lub wyrządzona w mieniu społecznym szkoda

(§ 2) jest wyższa od zasądzonego odszkodowania, pokrzywdzona instytucja państwowa,

jednostka gospodarki uspołecznionej lub organizacja społeczna może dochodzić różnicy

na drodze cywilnej.

§ 4.

Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się

1)

jeżeli wyjdzie na jaw, że proces o te same roszczenia już się toczy w postępowaniu

cywilnym lub został rozstrzygnięty w tym postępowaniu;

2)

w postępowaniu w sprawach nieletnich;

3)

w postępowaniu doraźnym.

§ 5.

Sąd może zabezpieczyć na mieniu oskarżonego odszkodowanie pieniężne, o którym mowa

w § 1 i 2. Koszty związane z wykonaniem postanowienia o zabezpieczeniu uiszcza strona,

na rzecz której nastąpiło zabezpieczenie.

§ 6.

W razie zasądzenia odszkodowania, o którym mowa w § 1 lub 2, sąd zasądza od skazanego

na rzecz Skarbu Państwa opłaty sądowe stosując odpowiednio przepisy kodeksu postępowania

cywilnego.

Ti chiedi come si applica questa disposizione alla tua fattispecie?

Analizza questa norma insieme alla giurisprudenza, ai commentari e alle disposizioni correlate in Legislator AI.

Apri in Legislator →