Legislator Giurisprudenza & Legislazione
DU_1938_259 PL

Ustawa z dnia 25 kwietnia 1938 r. o zmianie ustawy o wykupie przez dzierżawców gruntów, zajętych pod budynki oraz gruntów czynszowych w miastach i miasteczkach na obszarze sądów apelacyjnych w Warszawie, Lublinie i Wilnie.

8 Articoli / Disposizioni · Polonia
Apri la fonte ufficiale Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Indice delle disposizioni (8)

Testo normativo (8 Articoli)

Dz.U. 1938 nr 29 poz. 259 notInForce

Wprowadza się w ustawie z dnia 28 marca 1933 r. o wykupie przez dzierżawców gruntów, zajętych pod

budynki oraz gruntów czynszowych w miastach i miasteczkach na obszarze sądów apelacyjnych

w Warszawie, Lublinie i Wilnie

(Dz. U. R. P. Nr 29, poz. 250) następujące zmiany

1)

art. 13 otrzymuje brzmienie

„

Art. 13.

Termin i warunki wypłaty ceny wykupu pozostawia się wzajemnemu porozumieniu stron,

a gdyby porozumienie to do skutku nie doszło, wypłatę ceny wykupu sąd na wniosek wykupującego

może rozłożyć w sposób następujący: 1/5 część tej sumy ma być uiszczona zaraz po uprawomocnieniu

się wyroku, a 4/5 części mogą być odroczone na przeciąg lat 10, licząc od daty uprawomocnienia

się wyroku, z płatnością w ratach półrocznych i z doliczeniem 3% od całego niespłaconego

kapitału.

”

;

2)

w art. 17 ust. (1) otrzymuje brzmienie

„

(1)

Wykup, przewidziany w rozdziale niniejszym, obejmuje - jeżeli strony dobrowolnie nie

ułożą się inaczej - także podwórze, obejście i ogród, łączące się bezpośrednio z powierzchnią

zabudowaną. Grunt, ulegający wykupowi, nie powinien przewyższać piętnastokrotnej powierzchni,

zajętej przez poszczególne budynki mieszkalne, jak również zabudowania gospodarcze,

stanowiące jedną całość gospodarczą.

”

;

3)

w art. 20 ust. (2) otrzymuje brzmienie

„

(2)

Cenę wykupu stanowi wartość gruntu w chwili wszczęcia postępowania wykupowego, zmniejszona

o 1 1/2% za każdy rok, który upłynął od zawarcia pierwszej umowy dzierżawnej przez

pierwotnego dzierżawcę; zmniejszenie to nie może jednak przekraczać 70% wartości gruntu.

”

;

4)

art. 21 otrzymuje brzmienie

„

Art. 21.

(1)

Na wniosek powoda sąd może cenę wykupu rozłożyć na raty, wszakże nie dłużej, niż na

lat 14, określając w wyroku wysokość i terminy płatności rat, które będą wpłacane

do depozytu sądu, gdzie dana sprawa była rozpoznawana w pierwszej instancji, z zastrzeżeniem,

że uchybienie terminu płatności dwu rat pociąga egzekucję całej zasądzonej tym wyrokiem

sumy. W tym wypadku sąd postanowi, że cała pozostająca część ceny wykupu oraz warunki

płatności będą wpisane do IV działu wykazu hipotecznego, albo zostaną zabezpieczone

przez zapowiedzenie w rejestrze wieczystym lub w wykazie zajętych nieruchomości niehipotekowanych,

w każdym razie z pierwszeństwem przed innymi długami wykupującego ze wzmianką, że

suma ta jest obciążona niespłaconymi długami, ciążącymi na części wykupionej i pochodzącymi

z podziału wierzytelności (art. 25).

(2)

Od niezapłaconej ceny wykupu biegną odsetki w wysokości 3%, płatne z góry w terminach

płatności każdej raty.

”

5)

art. 28 otrzymuje brzmienie

„

Art. 28.

Prawo dzierżawcy do wykupu gruntu według przepisów ustawy niniejszej wygasa w dniu

31 grudnia 1939 r. Do upływu tego terminu dzierżawca nie może być eksmitowany jeżeli

uiszcza opłaty dzierżawne na zasadach art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 1930 r.

(Dz. U. R. P. Nr 18, poz. 136).

”

;

6)

w art. 31 ust. (1) otrzymuje brzmienie

„

(1)

Pismo, stwierdzające umowę o wykuj gruntu, bądź wyrok, nakazujący wykup, podlega opłacie

stemplowej według zasad rozdziału X ustawy o opłatach stemplowych w wysokość 1%.

”

;

7)

art. 34 otrzymuje brzmienie

„

Art. 34.

Wykonanie ustawy niniejszej porucza się Ministrowi Sprawiedliwości w porozumieniu

z właściwymi ministrami.

”

.

Dz.U. 1938 nr 29 poz. 259 notInForce

(1)

Oprocentowanie niezapłacone; reszty ceny wykupu, ustalonej orzeczeniem sądowym przed

dniem wejścia w życie ustawy niniejszej, obniża się do wysokości 3% od pierwszego

po tym dniu terminu płatności raty ceny wykupu.

(2)

W sprawach, zakończonych przed wejściem w życie ustawy niniejszej oraz w tych sprawach

niezakończonych, w których ze względu na stan sprawy zgłoszenie odpowiedniego wniosku

jest niedopuszczalne, sąd na wniosek wykupującego może rozłożyć niezapłaconą resztę

ceny wykupu na okres dłuższy, zgodnie z przepisami ustawy niniejszej. Sąd orzeka w

trybie postępowania incydentalnego. W postępowaniu tym nie ma skargi kasacyjnej,

Dz.U. 1938 nr 29 poz. 259 notInForce

Termin i warunki wypłaty ceny wykupu pozostawia się wzajemnemu porozumieniu stron,

a gdyby porozumienie to do skutku nie doszło, wypłatę ceny wykupu sąd na wniosek wykupującego

może rozłożyć w sposób następujący: 1/5 część tej sumy ma być uiszczona zaraz po uprawomocnieniu

się wyroku, a 4/5 części mogą być odroczone na przeciąg lat 10, licząc od daty uprawomocnienia

się wyroku, z płatnością w ratach półrocznych i z doliczeniem 3% od całego niespłaconego

kapitału.

Dz.U. 1938 nr 29 poz. 259 notInForce

(1)

Na wniosek powoda sąd może cenę wykupu rozłożyć na raty, wszakże nie dłużej, niż na

lat 14, określając w wyroku wysokość i terminy płatności rat, które będą wpłacane

do depozytu sądu, gdzie dana sprawa była rozpoznawana w pierwszej instancji, z zastrzeżeniem,

że uchybienie terminu płatności dwu rat pociąga egzekucję całej zasądzonej tym wyrokiem

sumy. W tym wypadku sąd postanowi, że cała pozostająca część ceny wykupu oraz warunki

płatności będą wpisane do IV działu wykazu hipotecznego, albo zostaną zabezpieczone

przez zapowiedzenie w rejestrze wieczystym lub w wykazie zajętych nieruchomości niehipotekowanych,

w każdym razie z pierwszeństwem przed innymi długami wykupującego ze wzmianką, że

suma ta jest obciążona niespłaconymi długami, ciążącymi na części wykupionej i pochodzącymi

z podziału wierzytelności (art. 25).

(2)

Od niezapłaconej ceny wykupu biegną odsetki w wysokości 3%, płatne z góry w terminach

płatności każdej raty.

Dz.U. 1938 nr 29 poz. 259 notInForce

Prawo dzierżawcy do wykupu gruntu według przepisów ustawy niniejszej wygasa w dniu

31 grudnia 1939 r. Do upływu tego terminu dzierżawca nie może być eksmitowany jeżeli

uiszcza opłaty dzierżawne na zasadach art. 3 ustawy z dnia 12 lutego 1930 r.

(Dz. U. R. P. Nr 18, poz. 136).

Ti chiedi come si applica questa disposizione alla tua fattispecie?

Analizza questa norma insieme alla giurisprudenza, ai commentari e alle disposizioni correlate in Legislator AI.

Apri in Legislator →