Ustawa z dnia 8 sierpnia 1923 r. o prowizorjum budżetowem za czas od 1 lipca do 30 września 1923 r.

Upoważnia się Rząd do czynienia wydatków państwowych w czasie od 1 lipca do 30 września

1923 r. w wysokości kredytów, przyznanych w art. 1 ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r.

(Dz. U. R. P. № 66, poz. 511) o prowizorjum budżetowem za czas od 1 kwietnia do 30

czerwca 1923 r. oraz w wysokości kredytów dodatkowych, przyznanych w okresie od 1

kwietnia do 30 czerwca 1923 r. na mocy art. 2 powołanej ustawy.

Przekroczenie kredytów prowizorycznych, ustalonych w art. 1, może nastąpić tylko w

razie dalszego wzrostu drożyzny w granicach 25% tych kredytów.

Wyjątek stanowią kredyty dodatkowe, potrzebne wskutek wzrostu kursu walut zagranicznych

na dokonywanie wydatków osobowych i rzeczowych płatnych w walucie zagranicznej, o

ile suma kredytów, ustalona w walucie zagranicznej, nie zostaje prze* kroczona.

Zmiany budżetowe, o których mowa w ustępie poprzednim, mogą być dokonane za uprzednią

zgodą Ministra Skarbu ponad granicę, ustaloną w ustępie pierwszym.

Otwieranie nowych kredytów może nastąpić tylko na wniosek Ministra Skarbu, zatwierdzony

w drodze ustawodawczej.

Wymienione w art. 1 i 2 wydatki państwowe mają być dokonywane na poczet konstytucyjnie

mającego się zatwierdzić budżetu na rok 1923 z tem, że kredyty inwestycyjne mogą być

otwierane za uprzednią zgodą Ministra Skarbu.

Upoważnia się Rząd do pokrycia wydatków państwowych w okresie od 1 lipca do 30 września

1923 r. dochodami państwowemi, przewidzianemi w preliminarzu na rok 1922, przy uwzględnieniu

podwyżki tych dochodów, oraz dochodami, opartemi na nowych tytułach prawnych.

Minister Skarbu upoważniony jest do przedsiębrania operacji finansowych celem pokrycia

wymienionych w art. 1 i 2 wydatków, nie znajdujących pokrycia w dochodach państwowych.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1

lipca 1923 r.