Ustawa z dnia 15 czerwca 1923 r. o prowizorjum budżetowem za czas od 1 kwietnia do 30 czerwca 1923 r.

Upoważnia się Rząd do czynienia wydatków państwowych w czasie od 1 kwietnia do 30

czerwca 1923 r. w wysokości kredytów, przyznanych w art. 1 ustawy z dnia 15 lutego

1923 r. (Dz. U. R. P. № 22, poz. 138), oraz w wysokości kredytów dodatkowych, przyznanych

w okresie od 1 stycznia do 31 marca 1923 r. na mocy art. 2 powołanej ustawy oraz art.

1 ustawy z dnia 24 marca 1923 r. o pierwszym dodatkowem prowizorjum budżetowem za

czas od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 38, poz. 253) 1 art.

1 ustawy z dnia 15 czerwca 1923 r. o drugiem dodatkowem prowizorjum budżetowem za

czas od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 1923 r. (Dz. U. R. P. № 65, poz. 510).

Przekroczenie kredytów prowizorycznych, ustalonych w art. 1, może nastąpić tylko w

razie dalszego wzrostu drożyzny w granicach 100% tych kredytów.

Wyjątak stanowią

1)

kredyty dodatkowe, potrzebne na pokrycie wydatków rzeczowych, zwiększonych skutkiem

podwyżki taryf pocztowych, telegra” ficznych oraz kolejowych;

2)

kredyty dodatkowa, potrzebna wskutek wzrostu kursu walut zagranicznych na dokonywanie

wydatków osobowych i rzeczowych, płatnych w walucie zagranicznej, o ile suma kredytów,

ustalona w walucie zagranicznej, nie zostaje przekroczona.

Zmiany budżetowe, o których mowa w ustępie poprzednim, mogą być dokonane za uprzednią

zgodą Ministra Skarbu ponad granicę, ustaloną w ustępie pierwszym.

Otwieranie nowych kredytów może nastąpić tylko na wniosek Ministra Skarbu, zatwierdzony

w drodze ustawodawczej.

Upoważnia się Ministra Skarbu do otwarcia w prowizorjum budżetowem za czas od 1 kwietnia

do 30 czerwca 1923 r. w części 16 „Ministerstwo Robót Publicznych” kredytu dodatkowego

w kwocie 3.000.000.000 mk. z przeznaczeniem na koszty dokończenia budowy kolonji urzędniczych

na Mokotowie i Żoliborzu.

Wymienione w art. 1, 2 i 3 wydatki państwowe mają być dokonywane na poczet konstytucyjnie

mającego się zatwierdzić budżetu na r. 1923.

Upoważnia się Rząd do pokrycia wydatków państwowych w okresie od 1 kwietnia do 30

czerwca 1923 r. dochodami państwowemi, przewidzianemi w preliminarzu na rok 1922,

przy uwzględnieniu podwyżki tych dochodów, oraz dochodami, opartemi na nowych tytułach

prawnych.

Minister Skarbu upoważniony jest do przedsiębrania operacji finansowych celem pokrycia

wymienionych w art. 1, 2 i 3 wydatków, nie znajdujących pokrycia w dochodach państwowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą obowiązującą od dnia 1

kwietnia 1923 r.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Skarbu.