Ustawa z dnia 11 maja 1922 r. w przedmiocie zmiany ustaw z dnia 1 sierpnia 1919 r. oraz z dnia 17 grudnia 1920 r. o odpowiedzialności osób wojskowych za przestępstwa z chęci zysku.

Art. 1 punkt a) ustawy z d. 17 grudnia 1920 r. (Dz. U. R. P. z 1921 r. № 2 poz. 4)

otrzymuje brzmienie następujące

„

w art. 1 punkt c) w miejsce słów: „jeżeli szkoda wyrządzona lub zamierzona we wszystkich

trzech powyższych wypadkach (a, b, c) przekracza 2.000 mk. (4.000 k.)” umieszcza się

słowa: „jeżeli szkoda wyrządzona lub zamierzona we wszystkich trzech powyższych wypadkach

(a, b, c) przekracza 1,000.000 marek

”

.

Ustawa niniejsza zyskuje moc obowiązującą z dniem jej ogłoszenia i ma zastosowanie

również do tych wypadków, w których tegoż dnia nie zapadł jeszcze prawomocny wyrok.

Wykonananie niniejszej ustawy porucza się Ministrowi Spraw Wojskowych.