Ustawa z dnia 4 października 1921 r. w przedmiocie obciążeń hipotecznych w walucie zagranicznej polskich statków handlowych morskich.

W celu zapoczątkowania i spotęgowania rozwoju ojczystej marynarki handlowej, jakoteż

w celu ułatwienia obywatelom polskim nabywania statków handlowych morskich upoważnia

się Rząd do udzielania osobom fizycznym i prawnym zezwolenia na obciążenie hipoteczne

należących do nich polskich statków handlowych morskich w walucie zagranicznej.

Zobowiązania te mogą być zaciągane na przeciąg czasu nie dłuższy niż lat 15.

Zezwolenia udziela Ministerstwo Skarbu w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu

oraz Ministrem Spraw Wojskowych.

Zobowiązania, zaciągnięte na mocy niniejszej ustawy w walucie zagranicznej, jakoteż

ich wszystkie przynależytości nie podlegają przymusowemu przerachowaniu na obecną

lub przyszłą walutę polską.

W wypadkach, powodujących utratą praw polskiego statku handlowego morskiego, zobowiązania

hipoteczne w walucie zagranicznej winny być pokryte przez właścicieli statku niezwłocznie,

o czem przy zaciągnięciu zobowiązania wnieść należy odpowiednie zastrzeżenie w księdze

rejestru polskich statków morskich.

Wykonanie niniejszej ustawy powierza się Ministrowi Przemysłu i Handlu w porozumieniu

z Ministrem Spraw Wojskowych oraz z Ministrem Skarbu.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia; jednocześnie tracą moc obowiązującą

przepisy sprzeczne z jej postanowieniami.