Ustawa z dnia 13 lutego 1920 r. o przyznaniu kredytu jednego miljarda marek na zagospodarowanie odłogów gruntowych na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej i Ziem Wschodnich.

Celem gospodarczego uporządkowania zniszczonych w czasie wojny obszarów rolnych Rzeczypospolitej

Polskiej, nie wyłączając Kresów

Wschodnich, zajętych przez wojsko polskie, jakoteż w celu zwiększenia produkcji rolnej

na potrzeby aprowizacji publicznej, otwiera się Rządowi na rachunek Ministerstwa Rolnictwa

i Dóbr Państwowych na rok 1920 kredyt nadzwyczajny do wysokości jednego miljarda marek.

Korzystać z kredytu powyższego w naturze lub gotówce będą mieli prawo rolnicy, posiadający

albo chcący wziąć w dzierżawę użytki rolne, odłogiem leżące lub odłogiem zagrożone,

którzy dadzą dostateczne rękojmie, że już w ciągu roku poczynione przez nich z tego

kredytu nakłady potrafią uczynić produkcyjnemi.

Kredyt powyższy będzie udzielany bez zabezpieczenia hipotecznego, spłacany najdalej

w ciągu 6 lat, przez pierwsze 2 lata bez procentów, a przez dalsze 4 lata oprocentowany

do 4 od sta.

Pożyczka może być spłacana i przed upływem 6 lecia.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Rolnictwa i Dóbr Państwowych.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia.