Ustawa z dnia 18 grudnia 1919 r. w sprawie wymiaru podatku czynszowego na lata 1919-1920 na obszarze b. zaboru austrjackiego.

Dla budynków położonych we Lwowie, Krakowie i Przemyślu, które w roku 1916 podlegały

podatkowi czynszowemu, należy wymiar podatku czynszowego, który miałby być przeprowadzonym

według ustawy z dnia 12 lipca 1896 r. (Dz. Pr. № 120), jako też wymiar podatku 5%

od przychodu z budynków czasowo od podatku uwolnionych, uskutecznić na lata podatkowe

1919 i 1920 na podstawie umówionych czynszów, względnie porównanych wartości czynszowych

z lat czynszowych 1915 i 1916.

Jeżeli czynsze (wartości czynszowe) z lat czynszowych 1915 i 1916 zeznano już na wcześniejszy

okres wymiarowy, należy wymiar podatku na okres 1919/20 uskutecznić bez żądania nowej

deklaracji.

Upoważnia się Ministra Skarbu postanowienie art. 1 niniejszej ustawy zastosować do

innych miejscowości, podlegających w całości podatkowi czynszowemu w myśl § 1 lit.

a) ustawy austrjackiej z dnia 9 lutego 1882 r. (Dz. Pr. № 17), jeżeli wymiaru podatku

jeszcze nie uskuteczniono.

Ustawa niniejsza obowiązuje od dnia 1 stycznia 1919 r.

Wykonanie ustawy niniejszej poleca się Ministrowi Skarbu.