Ustawa z dnia 29 kwietnia 1920 r. o zakazie dokonywania wypłat w walucie rublowej rosyjskiej i przerachowaniu zobowiązań rublowych na marki polskie.

Znaki pieniężne w walucie rublowej rosyjskiej przestają być prawnym środkiem płatniczym

na całym obszarze Rzeczypospolitej Polskiej.

Żądanie i dokonywanie wypłat w walucie rublowej z jakiegokolwiek tytułu, z wyjątkiem

wypadków, wskazanych w art. 3, 5 i 7, jako też zaciąganie zobowiązań w walucie rublowej

są wzbronione.

Wymiana znaków pieniężnych w walucie rublowej na walutę krajową i odwrotnie jest dozwolona

na tych samych zasadach, jak wymiana waluty obcej.

Sumy wszelkich zobowiązań, opiewających na walutę rublową (ruble carskie), oraz ich

wszystkie przynaleźytości, niezależnie od terminów płatności, podlegają przerachowaniu

na marki polskie, według kursu 216 mk. za 100 rubli,

Wypłaty za ubiegłe kupony od listów zastawnych i obligacji instytucji, wypuszczających

listy lub obligacje, za listy zastawne tych instytucji, wylosowane przed dniem wejścia

w życie niniejszej ustawy, oraz za kupony i listy zastawne, płatne lub umarzane, w

pierwszym terminie płatności po wejściu w życie niniejszej ustawy, wolno zobowiązanemu

dokonywać w walucie rublowej (ruble carskie). Również w walucie rublowej spłacać wolno

zaległości w opłacie rat, przypadających tym instytucjom, powstałe przed wejściem

w życie niniejszej ustawy.

Przepisy części pierwszej artykułu niniejszego nie dotyczą kuponów i listów zastawnych

tych instytucji, które przed wejściem w życie niniejszej ustawy przerachowały swe

zobowiązania i należności na marki polskie, jako też spłat zaległości tym instytucjom

należnych, o ile terminy płatności przypadają po dniu, w którym przerachowanie przez

te instytucje zostało dokonane.

Listów zastawnych i kuponów, których spłata w myśl art. 5 dozwolona jest w walucie

rublowej, wolno używać w granicach postanowień statutów odnośnych instytucji, jedynie

na pokrycie takich zaległości, które w myśl art. 5 mogą być spłacane w walucie rublowej

(ruble carskie).

Sumy pieniężne w walucie rublowej, złożone jako depozyty, bądź też złożone w kasach

państwowych lub komunalnych, jako kaucje - podlegają zwrotowi w takiejże samej walucie

rublowej.

Umowy, zawarte wbrew zakazowi, wyrażonemu w art. 2 niniejszej ustawy, są nieważne.

Winni wykroczenia przeciwko zakazowi, zawartemu w art. 2 niniejszej ustawy, ulegają

w drodze orzeczenia sądowego karze aresztu do 6 miesięcy i grzywnie do 500.000 marek

polskich lub jednej z tych kar.

Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem jej ogłoszenia. Jednocześnie tracą moc obowiązujące

przepis), sprzeczne z postanowieniami niniejszej, ustawy.

Wykonanie niniejszej ustawy poleca się Ministrowi Skarbu i Ministrowi Sprawiedliwości.