Ustawa z dnia 19 grudnia 1919 r. w przedmiocie darowania odszkodowań i nawiązek za przestępstwa leśne.

Nawiązki w sumie podwójnej wartości samowolnie wyciętego, uszkodzonego, lub zabranego

drzewa, lub materjałów leśnych, które zostały użyte na odbudowę zagród, zniszczonych

przez wojną, (art. 627 cz. I K. K.) tudzież przewidziana w art. 627 cz. 2 K. K. pojedyncza

wartość tychże, są darowane, o ile przestępstwo popełniono w lasach państwowych przed

dniem 8 lutego 1919 roku.

Ustawa niniejsza nie dotyczy przestępstw leśnych, dokonanych dla celów spekulacyjnych.

Ustawa niniejsza obowiązuje na ziemiach b. zaboru rosyjskiego. Wykonanie tej ustawy

należy do Ministra Sprawiedliwości, Rolnictwa i Dóbr Państwowych, tudzież Skarbu.