Legislator Giurisprudenza & Legislazione
2020_1_89 CY

Άρθρο 39 Δικαιοδοσία και εδαφικότητα — Ο περί Ασφάλειας Δικτύων και Συστημάτων Πληροφοριών Νόμος του 2020

Ο περί Ασφάλειας Δικτύων και Συστημάτων Πληροφοριών Νόμος του 2020 (89(I)/2020) > ΜΕΡΟΣ ΕΝΔΕΚΑΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΒΑΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΟΜΕΑ
Apri la fonte ufficiale Atto completo (78 Articoli) Versione Markdown leggibile dalle macchine (.md)

Άρθρο 39 Δικαιοδοσία και εδαφικότητα · Ο περί Ασφάλειας Δικτύων και Συστημάτων Πληροφοριών Νόμος του 2020

39.-(1) Οι οντότητες οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος Νόμου θεωρούνται ότι εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της Δημοκρατίας, εκτός εάν πρόκειται για

(α) παροχείς δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών ή παροχείς διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίοι θεωρείται ότι εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του κράτους μέλους στο οποίο παρέχουν τις υπηρεσίες τους·

(β) παροχείς υπηρεσιών DNS, μητρώα ονομάτων TLD, οντότητες που παρέχουν υπηρεσίες καταχώρισης ονομάτων τομέα, παροχείς υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους, παροχείς υπηρεσιών κέντρων δεδομένων, παροχείς δικτύων διανομής περιεχομένου, παροχείς διαχειριζομένων υπηρεσιών, παροχείς διαχειριζομένων υπηρεσιών ασφάλειας, καθώς και παροχείς επιγραμμικών αγορών, επιγραμμικών μηχανών αναζήτησης ή πλατφορμών υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης, που θεωρείται ότι εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του κράτους μέλους στο οποίο έχουν την κύρια εγκατάστασή τους στην Ένωση σύμφωνα με το εδάφιο (2)·

(γ) οντότητες δημόσιας διοίκησης, που θεωρείται ότι υπάγονται στη δικαιοδοσία του κράτους μέλους που τις έχει συστήσει.

(2)(α) Για τους σκοπούς του παρόντος Νόμου, οντότητα που αναφέρεται στην παράγραφο (β) του εδαφίου (1) θεωρείται ότι έχει την κύρια εγκατάστασή της στην Ένωση στο κράτος μέλος στο οποίο λαμβάνονται κυρίως οι αποφάσεις που σχετίζονται με τα μέτρα διαχείρισης κινδύνων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας.

(β) Σε περίπτωση που το εν λόγω κράτος μέλος δεν μπορεί να προσδιοριστεί ή σε περίπτωση που οι αποφάσεις αυτές δεν λαμβάνονται στην Ένωση, η κύρια εγκατάσταση θεωρείται ότι βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο διεξάγονται οι επιχειρήσεις κυβερνοασφάλειας.

(γ) Σε περίπτωση που το εν λόγω κράτος μέλος δεν μπορεί να προσδιοριστεί, η κύρια εγκατάσταση οφείλει να θεωρείται ότι βρίσκεται στο κράτος μέλος στο οποίο η εν λόγω οντότητα έχει την εγκατάσταση με τον μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων στην Ένωση.

(3)(α) Σε περίπτωση που μια οντότητα η οποία αναφέρεται στην παράγραφο (β) του εδαφίου (1) δεν είναι εγκατεστημένη στη Δημοκρατία ή σε άλλο κράτος μέλος, αλλά προσφέρει υπηρεσίες εντός της Ένωσης, ορίζει εκπρόσωπο στην Ένωση, ο οποίος είναι εγκατεστημένος σε ένα από τα κράτη μέλη στα οποία προσφέρονται οι υπηρεσίες.

(β) Μια τέτοια οντότητα θεωρείται ότι υπόκειται στη δικαιοδοσία του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο εκπρόσωπος.

(γ) Ελλείψει εκπροσώπου στην Ένωση που ορίζεται σύμφωνα με το παρόν εδάφιο, η Δημοκρατία και κάθε άλλο κράτος μέλος στο οποίο η οντότητα παρέχει υπηρεσίες μπορεί να κινήσει νομικές διαδικασίες κατά της οντότητας για παραβίαση των υποχρεώσεων των διατάξεων του παρόντος Νόμου.

(4) Ο ορισμός εκπροσώπου από οντότητα που αναφέρεται στην παράγραφο (β) του εδαφίου (1) δεν θίγει τις νομικές διαδικασίες, οι οποίες δύνανται να κινηθούν κατά της ίδιας της οντότητας.

(5) Όταν η Αρχή λάβει αίτημα αμοιβαίας συνδρομής σε σχέση με οντότητα που αναφέρεται στο εδάφιο (1) μπορεί, εντός των ορίων του εν λόγω αιτήματος, να λαμβάνει κατάλληλα μέτρα εποπτείας και επιβολής σε σχέση με την οικεία οντότητα η οποία παρέχει υπηρεσίες ή διαθέτει το σύστημα δικτύου και πληροφοριών στην επικράτειά της Δημοκρατίας.

← Άρθρο 38Α Βάση δεδομένων καταχώρισης ονομάτων τομέα Ο περί Ασφάλειας Δικτύων και Συστημάτων Πληροφοριών Νόμος του 2020 Άρθρο 40 Παροχείς δικτύων ή/και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών →

Ti chiedi come si applica questa disposizione alla tua fattispecie?

Analizza questa norma insieme alla giurisprudenza, ai commentari e alle disposizioni correlate in Legislator AI.

Apri in Legislator →