Άρθρο 4 Ύψος πληρωμής — Ο Περί της Προστασίας των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων σε Περίπτωση Αφερεγγυότητας του Εργοδότη Νόμος του 2001

4.—(1) Η πληρωμή που δικαιούται ο εργοδοτούμενος σύμφωνα με το εδάφιο (1) του άρθρου 3, περιλαμβάνει-

(α) Τα οφειλόμενα ημερομίσθια των δεκατριών τελευταίων εβδομάδων της απασχόλησής του τα οποία περιλαμβάνονται στην περίοδο των τελευταίων εβδομήντα οκτώ εβδομάδων πριν από την ημερομηνία της αφερεγγυότητας του εργοδότη του.

(β) Σε περίπτωση που ο εργοδότης κατέχει πιστοποιητικό εξαίρεσης από την καταβολή εισφορών στο Κεντρικό Ταμείο Αδειών, την αναλογία των οφειλόμενων αδειών για τις δεκατρείς τελευταίες εβδομάδες της απασχόλησής του που περιλαμβάνονται στην περίοδο των τελευταίων εβδομήντα οκτώ εβδομάδων πριν από την ημερομηνία αφερεγγυότητας του εργοδότη του

Νοείται ότι εισφορές που οφείλονται από τον αφερέγγυο εργοδότη στο Κεντρικό Ταμείο Αδειών αναφορικά με τα ημερομίσθια που αναφέρονται πιο πάνω θα καταβάλλονται από το Ταμείο στο Κεντρικό Ταμείο Αδειών.

(γ) Την αναλογία του δέκατου τρίτου και του δέκατου τέταρτου μισθού, 53ης έως 56ης εβδομάδας που οφείλεται στον εργοδοτούμενο για τις δεκατρείς τελευταίες εβδομάδες της απασχόλησής του που περιλαμβάνονται στην περίοδο των τελευταίων εβδομήντα οκτώ εβδομάδων πριν από την ημερομηνία αφερεγγυότητας του εργοδότη του.

(2) Κατά τον υπολογισμό της εβδομαδιαίας αμοιβής, οποιοδήποτε ποσό που υπερβαίνει το τετραπλάσιο του εβδομαδιαίου ποσού των βασικών ασφαλιστέων αποδοχών, όπως τούτο καθορίζεται στους περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμους του 1980 μέχρι 1999, δε λαμβάνεται υπόψη.

← Άρθρο 3 Δικαιούχοι Ο Περί της Προστασίας των Δικαιωμάτων των Εργοδοτουμένων σε Περίπτωση Αφερεγγυότητας του Εργοδότη Νόμος του 2001 Άρθρο 5 Παραγραφή απαίτησης →