Άρθρο 41 Μη κήρυξη ακυρότητας προγενέστερου σήματος ελλείψει διακριτικού χαρακτήρα, κινδύνου σύγχυσης ή φήμης του προγενέστερου σήματος — Ο περί Εμπορικών Σημάτων Νόμος

41. Η αίτηση κήρυξης ακυρότητας βάσει προγενέστερου σήματος δεν γίνεται δεκτή κατά την ημερομηνία της αίτησης ακύρωσης εάν δεν θα είχε γίνει δεκτή κατά την ημερομηνία της κατάθεσης ή την ημερομηνία της προτεραιότητας του μεταγενέστερου σήματος για οποιονδήποτε από τους ακόλουθους λόγους

(α) Το προγενέστερο σήμα, που είναι δυνατό να κηρυχθεί άκυρο σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων (β), (γ) ή (δ) του εδαφίου (1) του άρθρου 6, δεν είχε ακόμη αποκτήσει διακριτικό χαρακτήρα σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου (4) του άρθρου 6,

(β) η αίτηση για κήρυξη ακυρότητας βασίζεται στις διατάξεις της παραγράφου (β) του εδαφίου (1) του άρθρου 7 και το προγενέστερο σήμα δεν είχε ακόμη αποκτήσει επαρκώς διακριτικό χαρακτήρα που να υποστηριχθεί η περίπτωση πιθανότητας σύγχυσης κατά την έννοια της εν λόγω παραγράφου,

(γ) η αίτηση για κήρυξη ακυρότητας βασίζεται στις διατάξεις της παραγράφου (α) του εδάφιο (3) του άρθρου 7 και το προγενέστερο σήμα αυτό δεν είχε ακόμη αποκτήσει φήμη κατά την έννοια της προαναφερθείσας παραγράφου.

← Άρθρο 40 Προκαταρκτική συμβουλή του Εφόρου ως προς τη διάκριση Ο περί Εμπορικών Σημάτων Νόμος Άρθρο 42 Διαδικασία έκπτωσης και ακυρότητας →