P 38/13 — P 38/13 — Trybunał Konstytucyjny
Sintesi della sentenza (Oggetto del contendere & Esito)
Generato dall'IAWyszukiwanie:OrzeczeniaSprawyZdania odrębneBieżące wyszukiwanieInstrukcjaAA+A++ Metryka P 38/13Postanowienie - umorzenie z dnia 4 grudnia 2013Dokumenty w sprawie Sygnatura P 38/13 Data wpływu do TK 14 sierpnia 2013 Podmiot w sprawieSąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - zgłaszający pytanie prawne Przedmiot sprawyUstawa z dnia 22. 12. 2011r. o zmianie niekt...
Massima giurisprudenziale / Regesto
Generato dall'IATesto integrale della sentenza — P 38/13
Wyszukiwanie:OrzeczeniaSprawyZdania odrębneBieżące wyszukiwanieInstrukcjaAA+A++ Metryka P 38/13Postanowienie - umorzenie z dnia 4 grudnia 2013Dokumenty w sprawie Sygnatura P 38/13 Data wpływu do TK 14 sierpnia 2013 Podmiot w sprawieSąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - zgłaszający pytanie prawne Przedmiot sprawyUstawa z dnia 22. 12. 2011r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej art. 22 WzorceKonstytucja z dnia 2. 04. 1997r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej art. 10 ust. 2art. 110 ust. 3art. 112art. 123 ust. 1 i 2art. 183 ust. 2art. 186 ust. 1art. 187 ust. 4 Postanowienie - umorzenie z dnia 4 grudnia 2013 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 4 grudnia 2013 Dotyczy Realizacja ustawy budżetowej Miejsce publikacji OTK ZU 9A/2013, poz. 140 Skład SędziaFunkcjaMirosław GranatprzewodniczącyMałgorzata Pyziak-SzafnickaStanisław RymarPiotr TulejasprawozdawcaSławomira Wronkowska-JaśkiewiczStan na: 16-07-2026 Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 4 grudnia 2013 Dotyczy Realizacja ustawy budżetowej Miejsce publikacji OTK ZU 9A/2013, poz. 140 Skład SędziaFunkcjaMirosław GranatprzewodniczącyMałgorzata Pyziak-SzafnickaStanisław RymarPiotr TulejasprawozdawcaSławomira Wronkowska-JaśkiewiczPobierz orzeczenie w formacie docPobierz [47 KB] Spis treści Postanowienie z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt P 38/13 przewodniczący: Mirosław Granat sprawozdawca: Piotr Tuleja Komparycja Tenor postanawia Uzasadnienie I - część historyczna II - uzasadnienie prawne Metryka orzeczenia Rodzaj orzeczenia Postanowienie - umorzenie Data 4 grudnia 2013 Dotyczy Realizacja ustawy budżetowej Miejsce publikacji OTK ZU 9A/2013, poz. 140 Skład SędziaFunkcjaMirosław GranatprzewodniczącyMałgorzata Pyziak-SzafnickaStanisław RymarPiotr TulejasprawozdawcaSławomira Wronkowska-Jaśkiewicz 140/9A/2013 POSTANOWIENIE z dnia 4 grudnia 2013 r. Sygn. akt P 38/13 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Mirosław Granat - przewodniczący Małgorzata Pyziak-Szafnicka Stanisław Rymar Piotr Tuleja - sprawozdawca Sławomira Wronkowska-Jaśkiewicz, po rozpoznaniu, na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2013 r., pytania prawnego Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie: czy art. 22 ustawy z dnia 22 grudnia 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 291, poz. 1707) jest zgodny z: – art. 10 ust. 2, art. 186 ust. 1 i art. 187 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, – art. 183 ust. 2 Konstytucji, – art. 110 ust. 3 i art. 112 Konstytucji, – art. 123 ust. 1 i 2 Konstytucji, postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie ze względu na zbędność wydania wyroku. Uzasadnienie: I 1 1. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych (dalej: sąd pytający) postanowieniem z 26 lutego 2013 r., sygn. akt IX P 544/12, wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w sprawie zgodności art. 22 ustawy z dnia 22 grudnia 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 291, poz. 1707; dalej: ustawa okołobudżetowa) z art. 10 ust. 2, art. 110 ust. 3, art. 112, art. 123 ust. 1 i 2, art. 183 ust. 2, art. 186 ust. 1 i art. 187 ust. 4 Konstytucji. 2 Wątpliwości sądu pytającego pojawiły się w toku rozpoznawania sprawy z powództwa wytoczonego przez sędzię przeciwko pracodawcy – Sądowi Okręgowemu w Szczecinie, o zasądzenie kwoty 1605,21 zł, tytułem wyrównania za miesiące: styczeń, luty i marzec 2012 r. W uzasadnieniu pozwu podniesiono, że art. 22 ustawy okołobudżetowej w zakresie, w jakim prowadzi do ustalenia wynagrodzenia sędziego z pominięciem art. 91 § 1c ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, ze zm.; dalej: u.s.p.), jest niezgodny z Konstytucją. 3 1.1. Sąd, nawiązując do wyroku TK z 12 grudnia 2012 r., sygn. K 1/12, wskazał, że w toku prowadzonego przez sąd postępowania ujawniły się dalsze wątpliwości co do zgodności art. 22 ustawy okołobudżetowej z Konstytucją. 4 Po pierwsze, projekt ustawy okołobudżetowej, zmieniającej zasady obliczania wynagrodzenia sędziów, chociaż dotyczący bezpośrednio sędziów i sądownictwa, nie został przedstawiony do zaopiniowania Krajowej Radzie Sądownictwa, co mogło naruszyć art. 10 ust. 2, art. 186 ust. 1 i art. 187 ust. 4 Konstytucji. 5 Po drugie, projekt ustawy okołobudżetowej nie został przedstawiony do zaopiniowania Sądowi Najwyższemu, co mogło naruszyć art. 10 ust. 2 i art. 183 ust. 2 Konstytucji. Kwestionowany art. 22 ustawy okołobudżetowej wpływa na zasady ustalania wynagrodzenia sędziów i niewątpliwie jest przepisem, na podstawie którego funkcjonują sądy. Ponadto art. 23 ustawy okołobudżetowej, wprowadzający analogiczne zasady dotyczące zmiany ustalania wysokości wynagrodzeń sędziów Sądu Najwyższego, dotyczy bezpośrednio funkcjonowania tego sądu. 6 Po trzecie, projekt ustawy okołobudżetowej, dotyczący zmiany zasad wynagradzania sędziów, a tym samym dotyczący sądów i prokuratury, nie został przedstawiony Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka Sejmu RP. W świetle uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z 2009 r. Nr 5, poz. 47, ze zm.), do zakresu działania Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka należą sprawy przestrzegania prawa i praworządności, sądów, prokuratury, notariatu, adwokatury i obsługi prawnej, funkcjonowania samorządów adwokackiego i radcowskiego, sprawy przestrzegania praw człowieka. Pominięcie w toku prac legislacyjnych nad ustawą okołobudżetową udziału Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka może stanowić naruszenie art. 110 ust. 3 i art. 112 Konstytucji. 7 Po czwarte, art. 123 ust. 1 i 2 Konstytucji stanowi, że Rada Ministrów może uznać uchwalony przez siebie projekt ustawy za pilny, z wyjątkiem m.in. projektów ustaw regulujących ustrój i właściwość władz publicznych, zaś regulamin Sejmu oraz regulamin Senatu określają odrębności w postępowaniu ustawodawczym w sprawie projektu pilnego. Skoro w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego podkreślono, że kwestia wynagrodzeń sędziowskich ma charakter ustrojowy (zob. wyrok z 4 października 2000 r., sygn. P 8/00), to pilnego trybu uchwalania ustaw nie można zastosować do zmiany przepisów dotyczących wynagradzania sędziów. Wprawdzie oficjalnie Rada Ministrów nie nadała projektowi ustawy okołobudżetowej klauzuli pilności, jednakże w praktyce w toku prac parlamentarnych zastosowano tryb pilny, co może stanowić obejście i naruszenie art. 123 ust. 1 i 2 Konstytucji. 8 2. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Sejm nie przedstawił stanowiska w sprawie. 9 3. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Prokurator Generalny nie przedstawił stanowiska w sprawie. II 10 Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 11 1. Zakwestionowany przez sąd pytający art. 22 ustawy z dnia 22 grudnia 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 291, poz. 1707; dalej: ustawa okołobudżetowa) był już przedmiotem kontroli przed Trybunałem Konstytucyjnym. 12 W wyroku z 12 grudnia 2012 r., sygn. K 1/12 (OTK ZU nr 11/A/2012, poz. 134), Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 22 i art. 23 ustawy okołobudżetowej są zgodne z art. 2, art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3, art. 88 ust. 1 oraz art. 178 ust. 2 Konstytucji, a także nie są niezgodne z art. 88 ust. 2, art. 216 ust. 5, art. 219 ust. 1 i 2, art. 220 ust. 1 oraz art. 221 Konstytucji. 13 Już po podjęciu przez sąd pytający postanowienia o skierowaniu pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego zapadł kolejny wyrok dotyczący kwestionowanego przepisu. W wyroku z 13 czerwca 2013 r., sygn. P 35/12, (OTK ZU nr 5/A/2013, poz. 59), Trybunał stwierdził, że art. 22 ustawy okołobudżetowej jest zgodny z art. 7, art. 32 ust. 1 i 2 i art. 186 ust. 1 Konstytucji oraz nie jest niezgodny z art. 10 ust. 1 i 2, art. 21 ust. 1, art. 64 ust. 3, art. 110 ust. 3, art. 112, art. 123 ust. 1 i 2, art. 173, art. 183 ust. 2 i art. 187 ust. 4 Konstytucji. Powyższy wyrok powinien być znany sądowi pytającemu w chwili składania pytania prawnego w Trybunale Konstytucyjnym (sąd wysłał pytanie prawne 8 sierpnia 2013 r.). 14 Wskazane wyżej wyroki dowodzą, że Trybunał Konstytucyjny dokonał już oceny konstytucyjności art. 22 ustawy okołobudżetowej w zakresie, w jakim został zakwestionowany w niniejszej sprawie. Przedłożone przez sąd pytający pytanie prawne obejmuje w istocie takie same zarzuty, jakie zostały sformułowane w rozpatrywanych wcześniej sprawach. Trybunał Konstytucyjny odniósł się do tych zarzutów szczegółowo w uzasadnieniach swoich rozstrzygnięć. Sąd pytający nie przedstawił nowych, niepowoływanych wcześniej argumentów, uzasadniających prowadzenie postępowania i wydanie wyroku. 15 W tej sytuacji należało stwierdzić, że ziściła się przesłanka ne bis in idem, która uzasadnia umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.), ze względu na zbędność wydania wyroku. Zastosowanie tej przesłanki znajduje pełne uzasadnienie w wypadku wcześniejszego orzeczenia Trybunału o zgodności badanego przedmiotu ze wskazanym wzorcem kontroli lub w wypadku, gdy Trybunał uznał wskazany wzorzec za nieadekwatny do badania danego przedmiotu kontroli, czyli w sytuacjach gdy przedmiot badania pozostaje nadal w systemie prawa (zob. postanowienie TK z 12 kwietnia 2012 r., sygn. P 33/11, OTK ZU nr 4/A/2012, poz. 47). Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie Trybunału stanowiskiem, ponowne badanie zgodności przepisu z tymi samymi wzorcami konstytucyjnymi na podstawie tych samych zarzutów jest zbędne. Trybunał Konstytucyjny uznał, że kontrola konstytucyjna w zakresie, w jakim domaga się jej przeprowadzenia sąd pytający, została już dokonana, a jej wynik znalazł wyraz w wyrokach Trybunału Konstytucyjnego z 12 grudnia 2012 r., sygn. K 1/12 i z 13 czerwca 2013 r., sygn. P 35/12. 16 Z tych względów Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji. Dokumenty w sprawieP 38/13 - pytanie prawne Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie [196 KB]powrót do wyszukiwania Created by Łukasz Baranek Internetowy Portal Orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego 1.7.5 [Internet-B:ipo] Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Twoja sesja wygasła! Twoja sesja wygasła musisz odświeżyć stronę klikając na przycisk poniżej