9/2007 — 9/2007 — Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 9 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 9/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Χ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Παπαναγιώτου.

Του αναιρεσιβλήτου : Χ2, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γρηγόριο Ατζαράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-5-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1532/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 55/2005 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1 Μαρτίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καλαμίδας ανέγνωσε την από 10 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ.4,562 παρ.2,566 παρ.1 ,577 παρ.3 και 578 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι, αν η αγωγή κρίθηκε κατ ουσίαν βάσιμη ή αβάσιμη, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (Κ.Πολ.Δ. 559 αριθ.1),πρέπει να καθορίζεται στο αναιρετήριο η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το, κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος, ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, επί πλέον δε να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο, ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο ή μη της αγωγής, διότι μέσω των πραγματικών αυτών παραδοχών πραγματώνεται εκάστοτε η συγκεκριμένη ερμηνεία και εφαρμογή του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου και μόνο ενόψει αυτών μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο εξαρτάται τελικά, κατ΄ άρθρο 578 Κ.Πολ.Δ., η ευδοκίμηση της αναιρέσεως (Ολομ. Α.Π. 32/1996,Ολομ.Α.Π. 27/1998).Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον εκ του άρθρου 559 αριθ.1 του Κ.Πολ.Δ. πρώτο λόγο αναιρέσεως, προσάπτει στο Εφετείο, το οποίο απέρριψε την έφεσή του και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε δεχθεί την αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, με την οποία αυτός ζητούσε να ακυρωθεί η αναφερόμενη δικαιοπραξία λόγω απάτης, ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (Κ.Πολ.Δ. 559 αρ.1).Εφόσον στο αναιρετήριο 1) δεν καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάσθηκε,2) δεν αναφέρεται το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα της αποφάσεως και 3)δεν αναφέρονται οι πραγματικές παραδοχές του Εφετείου, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο αυτό ως θεμελιωτικά της κρίσεώς του για το βάσιμο της αγωγής, ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος.

Ο εκ του άρθρου 559 αριθ.11γ του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, ιδρυόμενος αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, αν προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν (Α.Π. 1137/2001, Α.Π. 416/1999). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, το Εφετείο βεβαιώνει ότι, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και τα από τους διαδίκους επικαλούμενα και προσκομιζόμενα έγγραφα. Από τη βεβαίωση αυτή, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και το ....δωρητήριο συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου....και ο εκ του άρθρου 559 αρ.11γ του Κ.Πολ.Δ. αντίθετος δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Για το ορισμένο του εκ του άρθρου 559 αριθ.12 του Κ.Πολ.Δ. λόγου αναιρέσεως πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο 1)για την απόδειξη ποίου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίσθηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο, 2)ποια επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης,3)ποια είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ αυτό (αποδεικτικό μέσο) από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία (αποδεικτική δύναμη) είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη από εκείνη που δεσμευτικά για το δικαστήριο καθορίζει ο νόμος και 4) ποιο είναι το σχετικό σφάλμα της προσβαλλομένης αποφάσεως (Α.Π.354/1999, Α.Π.31/1999, 441/1993). Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον τρίτο (τελευταίο) λόγο της αναιρέσεως προβάλλει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, σε σχέση με το ....πληρεξούσιο, στο οποίο η Συμβολαιογράφος ....βεβαιώνει ότι αυτό "διαβάσθηκε καθαρά και μεγαλόφωνα στον εντολέα (αναιρεσίβλητο) και βεβαιώθηκε και υπογράφηκε από αυτόν νόμιμα", παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.12 του Κ.Πολ.Δ. Εφόσον στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται τα άνω στοιχεία που, κατά τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, είναι αναγκαία για το ορισμένο του ανωτέρω λόγου αναιρέσεως, αυτός είναι αόριστος και εντεύθεν απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-3-2005 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 55/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πειραιώς. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 8 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ