Legislator Giurisprudenza & Legislazione
VI KZ 2/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against disciplinary court order denying appeal from non-final remand decision.

Numero d'incarto VI KZ 2/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defense's appeal against a disciplinary court order refusing to accept an appeal from a remand decision. The defense argued that the Bar Act's appeal provisions were exclusive, but the court held that appeals only apply to final judgments ending proceedings. Since the remand order was not final, the appeal was inadmissible under the Bar Act.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 91a ust. 1 pkt 1 u.p.a.; Art. 519 k.p.k.: An appeal is admissible only against final judgments concluding proceedings; orders remanding cases for retrial are not final and thus cannot be appealed.

Parole chiave

Generato dall'IA
Bar Act appeal provisions final judgment requirement remand order inadmissibility disciplinary proceedings appeal non-final decision status

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 91a ust. 1 pkt 1 u.p.a.
N., zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa a mianowicie:1.art. 91a ust.
Art. 519 k.p.k.
przepisu art. 519 k.p.k.Oczywistym jest, że nadzwyczajny środek zaskarżania w postaci kasacji przysługuje od orzeczeń prawomocnych.
Art. 437 § 2 k.p.k.
W doktrynie i judykaturze utrwalony jest pogląd, iż nie uzyskują cechy prawomocności orzeczenia sądów odwoławczych o uchyleniu orzeczenia sądu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania (art. 437 § 2 k.p.k. i art.
Art. 547 § 2 k.p.k.
i art. 547 § 2 k.p.k.) Orzeczenie jest prawomocne w sytuacji kiedy jest ostateczne, stanowi ostatnie słowo w procesie karnym.
Art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Orzeczenie dotyczące głównego przedmiotu procesu, jakim jest kwestia odpowiedzialności za zarzucany czyn jest prawomocne wtedy, gdy tworzy stan rzeczy osądzonej, stanowiący bezwzględną przesłankę do prowadzenia innego procesu o to samo (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.).Zdaniem Sądu Najwyższego art.
art. 527 k.p.k
1 ustawy prawo o adwokaturze;2.art. 527 k.p.k.
art. 519 k.p.k
przepisu art. 519 k.p.k.Oczywistym jest, że nadzwyczajny środek zaskarżania w postaci kasacji przysługuje od orzeczeń prawomocnych.
art. 437 § 2 k.p.k
W doktrynie i judykaturze utrwalony jest pogląd, iż nie uzyskują cechy prawomocności orzeczenia sądów odwoławczych o uchyleniu orzeczenia sądu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania (art. 437 § 2 k.p.k.
art. 547 § 2 k.p.k
i art. 547 § 2 k.p.k.) Orzeczenie jest prawomocne w sytuacji kiedy jest ostateczne, stanowi ostatnie słowo w procesie karnym.
art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k
Orzeczenie dotyczące głównego przedmiotu procesu, jakim jest kwestia odpowiedzialności za zarzucany czyn jest prawomocne wtedy, gdy tworzy stan rzeczy osądzonej, stanowiący bezwzględną przesłankę do prowadzenia innego procesu o to samo (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.).Zdaniem Sądu Najwyższego art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt VI KZ 2/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: Przewodniczący: SSN Józef Szewczyk po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2014 r., na posiedzeniu bez udziału stron, zażalenia obrońcy obwinionego adwokata D. N. na zarządzenie Wiceprezesa Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 17 grudnia 2013 r., sygn. akt …/13, odmawiające przyjęcia kasacji, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji jako niedopuszczalnej z mocy ustawy od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z dnia 5 października 2013 r., (…/13) o uchyleniu orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w S. z dnia 29 marca 2013 r. i przekazaniu sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył obrońca adwokata D. N., zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa a mianowicie:1.art. 91a ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze;2.art. 527 k.p.k. w zw. z art. 91n (zapewne chodzi o art. 95n) ustawy o adwokaturze.Autor zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z treścią z art 91a pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r., prawo o adwokaturze (t.j.

Dz. U. z 2009 r., nr 146, poz. 1188 ze zm.; dalej u.p.a.), kasacja przysługuje od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji. Osobliwy jest pogląd obrońcy – adwokata, iż przepis ten wyczerpująco reguluje przedmiot zaskarżenia kasacją i nie stosuje się w tym zakresie odpowiednio, zgodnie z treścią art. 95 n u.p.a. przepisu art. 519 k.p.k.Oczywistym jest, że nadzwyczajny środek zaskarżania w postaci kasacji przysługuje od orzeczeń prawomocnych. W doktrynie i judykaturze utrwalony jest pogląd, iż nie uzyskują cechy prawomocności orzeczenia sądów odwoławczych o uchyleniu orzeczenia sądu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania (art. 437 § 2 k.p.k. i art. 547 § 2 k.p.k.) Orzeczenie jest prawomocne w sytuacji kiedy jest ostateczne, stanowi ostatnie słowo w procesie karnym.

Orzeczenie dotyczące głównego przedmiotu procesu, jakim jest kwestia odpowiedzialności za zarzucany czyn jest prawomocne wtedy, gdy tworzy stan rzeczy osądzonej, stanowiący bezwzględną przesłankę do prowadzenia innego procesu o to samo (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.).Zdaniem Sądu Najwyższego art. 91a pkt 1 u.p.a. nie wyłącza stosowania art. 519 k.p.k., zgodnie z którym kasacja może być wniesiona od prawomocnego wyroku kończącego postępowanie. W konsekwencji kasacja w sprawach dyscyplinarnych adwokatów przysługuje wyłącznie od orzeczeń Sądu Dyscyplinarnego wydanych w drugiej instancji, jeżeli są to orzeczenia kończące postępowanie.Z istoty kasacji, będącej nadzwyczajnym środkiem zaskarżania, wynika że dotyczy ona wyłącznie orzeczeń, którymi definitywnie i ostatecznie zakończono postępowanie i nie jest możliwy żaden inny tryb wyeliminowania z obrotu prawnego przeczenia dotkniętego rażącym naruszeniem prawa.Jak już wspomniano wyżej wymienionych warunków nie spełnia orzeczenie o uchyleniu orzeczenia sądu I instancji i przekazaniu sprawy temu sądowi do ponownego rozpoznania.O trafności takiej interpretacji art. 91a pkt 1 u.p.a.

świadczy też treść przepisów art. 91a pkt 2 u.p.a., art. 91b u.p.a., art. 91d pkt 2 u.p.a.Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.