Supreme Court dismisses personal delay complaint requiring mandatory legal representation under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected W. R.'s complaint regarding the delay in receiving a reasoned judgment. The applicant submitted the complaint personally after the court had already issued a binding precedent requiring such complaints to be filed by a lawyer or notary. The court ruled that the mandatory legal representation rule under the Civil Procedure Code renders personal submissions inadmissible for this specific type of procedural delay claim.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3932 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: Complaints for procedural delay under the 2004 Act must be filed exclusively by a lawyer or notary, making personal submissions inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V SPC 1/05
POSTANOWIENIE
Dnia 18 lutego 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie ze skargi W. R.
przy
uczestnictwie
Pierwszego
Prezesa
Sądu
Najwyższego
na
przewlekłość
postępowania Sądu Najwyższego w sprawie II UK (...), po rozpoznaniu na posiedzeniu
niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 lutego 2005 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Wnioskodawca W. R. ubiegał się o emeryturę górniczą, również w trybie
odwoławczym od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w L.
Wyrokiem z dnia 4 listopada 2004 r. (sygn. akt. II UK (...)) Sąd Najwyższy oddalił
jego kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2003 r. [sygn. akt III AUa
(…)].
W piśmie z dnia 11 stycznia 2005 r. wnioskodawca złożył „zażalenie na
opieszałość w pracy Sądu Najwyższego – Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych, ponieważ nie otrzymał jeszcze odpisu uzasadnionego wyroku z
dnia 4 listopada 2004 r.” oraz zapowiedział złożenie skargi na przewlekłość
postępowania w Sądzie Apelacyjnym, w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. (Dz. U.
Nr 179, poz. 1843).
Pismo wnioskodawcy zostało potraktowane jako skarga na przewlekłość
postępowania w sprawie II UK (...) Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych Sądu Najwyższego i w takim charakterze wiążąco przekazane do
rozpoznania Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego (§ 28 ust. 2 regulaminu Sądu
Najwyższego). Przesłanką skargi jest opóźnienie doręczenia uzasadnionego wyroku z
dnia 4 listopada 2004 r. (doręczenie nastąpiło w dniu 19 stycznia 2005 r., po uprzedniej
awizacji pocztowej).
Tak określona skarga W. R. jest niedopuszczalna, ponieważ została przez niego
złożona osobiście. Już w uchwale z dnia 16 listopada 2004 r. (III SPP 42/04), mającej
moc zasady prawnej, Sąd Najwyższy stwierdził, że do skargi na przewlekłość
postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na
naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez
nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) stosuje się przymus adwokackoradcowski (art. 3932 k.p.c.). Nakaz sporządzenia takiej skargi przez profesjonalnego
pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) sformułowany został w sposób
jednoznaczny w art. 871 § 1 k.p.c., w brzmieniu wprowadzonym ustawą z dnia 2 lipca
2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych ustaw (Dz.
U. Nr 172, poz. 1804).
Należało w konsekwencji odrzucić skargę (art. 3986 § 3 k.p.c.).