Supreme Court quashes lower court order denying assistant prosecutor's appeal rights due to procedural misclassification.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the lower court's order denying the assistant prosecutor's appeal rights and the appointment of a public defender. The prosecutor had submitted a letter requesting a deadline extension for filing an appeal, which the lower court incorrectly classified as a late appeal. The court ruled that since no formal appeal existed at the time, the lower court could not decide on its admissibility or the need for a public defender. Consequently, the case was remanded for a fresh evaluation of the extension request.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 524 § 1 k.p.k.; Art. 118 § 1 k.p.k.: A document requesting a deadline extension for filing an appeal is not itself an appeal; therefore, a court cannot rule on the admissibility of a non-existent appeal or appoint a public defender solely based on the expiration of the appeal deadline.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KZ 91/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie K. K.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu dniu 22 stycznia 2014 r., zażalenia oskarżycielki posiłkowej J. D. – K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 listopada 2013 r. o odmowie wyznaczenia oskarżycielce posiłkowej pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia kasacji oraz o odmowie przyjęcia kasacji oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 czerwca 2013 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lutego 2013 r. p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Okręgowego w K.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 7 listopada 2013 r. Przewodniczący Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 listopada 2013 r. odmówił wyznaczenia oskarżycielce posiłkowej pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia kasacji oraz odmówił przyjęcia kasacji oskarżycielki posiłkowej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 czerwca 2013 r., którym utrzymano w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 14 lutego 2013 r. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że pismem z dnia 6 września 2013 r. oskarżycielka posiłkowa „wniosła kasację” od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 czerwca 2013 r., ale kasacja ta została wniesiona po terminie określonym w art. 524 § 1 k.p.k., co zdaniem Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. musiało skutkować odmową jej przyjęcia, a także odmową wyznaczenia pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia kasacji (w uzasadnieniu zarządzenia błędnie mowa o „obrońcy z urzędu”).
Na to zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w K. zażalenie wniosła oskarżycielka posiłkowa, wskazując w uzasadnieniu argumenty, które jej zdaniem przemawiają za przywróceniem terminu do złożenia kasacji, podkreślając przy tym wielokrotnie, że do Sądu Okręgowego w K. zwróciła się z „wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia kasacji”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 7 listopada 2013 r. musiało zostać uchylone ponieważ podjęto w nim rozstrzygnięcie w kwestii, która nie była objęta wnioskiem oskarżycielki posiłkowej zawartym w piśmie z dnia 6 września 2013 r.
W piśmie tym oskarżycielka posiłkowa wniosła „o wyznaczenie adwokata z urzędu w celu napisania skargi kasacyjnej”, zaś z treści tego pisma, odczytywanej przez pryzmat art. 118 § 1 k.p.k., jednoznacznie wynika, że intencją oskarżycielki posiłkowej było przywrócenie jej terminu do złożenia skargi kasacyjnej (stąd zawarta na stronie 2 pisma prośba do Sądu Okręgowego o „odniesienie się do sprawy terminu”, którego niedochowanie skarżąca usprawiedliwia w pierwszej części pisma). Pismo oskarżycielki posiłkowej z dnia 6 września 2013 r. nie ma cech kasacji, co zresztą potwierdzone jest zawartym w tym piśmie wnioskiem o ustanowienie dla niej „adwokata z urzędu”, który dopiero kasację taką miałby sporządzić.
Bezprzedmiotowe zatem było rozstrzyganie w zaskarżonym zarządzeniu o odmowie przyjęcia kasacji, skoro takiej kasacji na tym etapie postępowania oskarżycielka posiłkowa jeszcze nie złożyła. Błędne zakwalifikowanie pisma skarżącej z dnia 6 września 2013 r. jako kasacji spowodowało, że nie został natomiast rozpoznany zawarty w tym w piśmie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia kasacji. W tej sytuacji przedwczesne było także rozstrzygnięcie o odmowie wyznaczenia oskarżycielce posiłkowej pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia kasacji, które motywowane było samym tylko upływem terminu do złożenia kasacji.W tym stanie rzeczy należało uchylić zaskarżone zarządzenie i wniosek oskarżycielki posiłkowej przekazać do ponownego rozpoznania, w którym dokonana zastanie ocena, czy wniosek ten jest uzasadniony.