Supreme Court dismisses appeal against refusal of retrial request due to formal defects and lack of standing.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court upheld the appellate court's order rejecting the defendant's request for a retrial. The defendant argued that the lower court failed to address grounds for retrial ex officio and requested the Supreme Court to rule on a legal question regarding his participation in the appeal trial. The court rejected these claims because the retrial request suffered from a formal defect (lack of signature and late filing) and the defendant lacked the legal standing to request a ruling on the specific legal issue.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 545 § 2 k.p.k.; Art. 441 § 1 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.: A request for retrial is a highly formalized extraordinary remedy requiring professional preparation; formal defects render it inadmissible, and parties lack standing to request the Supreme Court to rule on legal questions arising from the appeal trial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KZ 87/13 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 stycznia 2014 r. zażalenia A. O. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 października 2013 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. w sprawie VII Ka […] p o s t a n a w i a: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Podstawą odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania we wskazanej wyżej sprawie legło stwierdzenie, że wniosek ten zawiera, nieuzupełniony w wyznaczonym terminie, brak formalny polegający na jego niesporządzeniu i niepodpisaniu przez adwokata, przy zauważeniu, iż wyznaczony dla skazanego obrońca z urzędu nie znalazł podstaw do wystąpienia z tym wnioskiem. W zażaleniu złożonym na przytaczane zarządzenie A. O. wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, bądź o przejęcie sprawy do swojego rozpoznania przez Sąd Najwyższy – w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie prawne, wiążące się z udziałem oskarżonego pozbawionego wolności w rozprawie odwoławczej, które to zagadnienie skazany szczegółowo sformułował.
W uzasadnieniu zażalenia skazany podkreślił, że Sąd Apelacyjny nie zajął z urzędu stanowiska w przedmiocie zaistnienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych w zakończonym prawomocnie postępowaniu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a jego wnioski są bezzasadne.Wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania jest wysoce sformalizowanym, nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, co oznacza, że tylko podmiot dysponujący fachową wiedzą i umiejętnościami – jakimi nie dysponuje strona postępowania – jest w stanie ocenić warunki do wystąpienia z tym wnioskiem, a następnie sporządzić go zgodnie z wymogami prawa (art. 545 § 2 k.p.k.).
Brak formalny, jakim dotknięty jest osobiście sporządzony przez skazanego wniosek (nieuzupełniony w wyznaczonym terminie), stanowi zatem jednoznaczną przeszkodę do jego rozpoznania. Jednocześnie należy podkreślić, że skazanemu udzielono realnej pomocy prawnej, ustanawiając dlań obrońcę z urzędu, który wywiązał się z obowiązków, jakie nakłada nań ustawa, sporządzając szczegółową opinię prawną (art. 84 § 3 k.p.k.).W powyższej sytuacji nie ma żadnych przesłanek do podważenia zaskarżonego zarządzenia i jego uchylenia, jak żąda w zażaleniu skazany.
Jego postulat zaś o przejęcie sprawy do własnego rozpoznania przez Sąd Najwyższy jawi się tym bardziej jako nieporozumienie, gdy zważy się na wskazany przez skarżącego cel tego postulatu, w zestawieniu z brakiem uprawnień strony do wystąpienia o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez Sąd Najwyższy (art. 441 § 1 k.p.k.). Można natomiast zauważyć, że zasygnalizowanie uchybienia kwalifikowanego, zdaniem skazanego, jako jedno z uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., powinno spotkać się ze stosowną reakcją Sądu Apelacyjnego, skoro przesłanka ta stanowi podstawę wznowienia postępowania wyłącznie z urzędu a nie na wniosek strony (art. 542 § 3 k.p.k.).aw