Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility of appeal against refusal to restore cassation deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the refusal to restore the deadline for filing a cassation. The appellant argued for procedural relief, but the Court found that no appeal remedy exists against a refusal to restore a cassation deadline under the Code of Criminal Procedure. Consequently, the appeal was inadmissible by law, requiring the Supreme Court to leave it without examination.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.; Art. 430 § 1 k.p.k.: An appeal remedy is not available against a refusal to restore the deadline for filing a cassation; therefore, such an appeal is inadmissible and must be left without examination.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KZ 8/21 POSTANOWIENIE Dnia 23 lutego 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie G. B.oskarżonej z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 lutego 2021 r. zażalenia oskarżonej, na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 18 grudnia 2020 r., sygn. akt IV Ka (…)o odmowie przywrócenia terminu do złożenia kasacji na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 528 pkt 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIESąd Rejonowy w P. wyrokiem z 27 stycznia 2020 r., sygn. akt III K (…), na podstawie art. 31 § 1 k.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. umorzył postępowanie karne wobec G. B. wobec stwierdzenia, iż jej zachowanie wypełniło znamiona przedmiotowe i podmiotowe czynu zabronionego z art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., lecz z powodu choroby psychicznej oskarżona miała zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Tytułem środka zabezpieczającego orzeczono wobec G. B. terapię, a także zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonymi i zakaz zbliżania się do nich na odległość nie mniejszą niż 3 metry.
Rozstrzygnięto w przedmiocie kosztów sądowych. Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z 10 lipca 2020 r., sygn. akt IV Ka (…), po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonej, zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. G. B., na jej wniosek, doręczono odpis przedmiotowego orzeczenia Sądu II instancji 27 października 2020 r., natomiast 2 grudnia 2020 r. złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji (k. 591). Zaskarżonym postanowieniem, nie uwzględniono wniosku oskarżonej. G. B. złożyła zażalenie, nie zgadzając się z treścią tego postanowienia (k. 749).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie G.
B. należało pozostawić bez rozpoznania.Zgodnie z przepisem art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., środek odwoławczy nie przysługuje na odmowę przywrócenia terminu, o którym mowa w art. 524 § 1 zdanie pierwsze k.p.k., a więc przywrócenia 30 dniowego terminu do złożenia kasacji. W konsekwencji, nie jest dopuszczalne ani wniesienie zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji, ani uruchomienie postępowania odwoławczego poprzez nadanie biegu takiemu zażaleniu, jeżeli zostałoby wniesione.Tymczasem jak wynika z akt sprawy Przewodniczący Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w P. zarządzeniem z 27 stycznia 2020 r. przyjął zażalenie G.
B. na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia kasacji i skierował akta sprawy do Sądu Najwyższego (k. 760), co nastąpiło wbrew regulacji z art. 429 § 1 k.p.k.. Wymieniony przepis stanowi natomiast podstawę odmowy przyjęcia środka odwoławczego m.in. wówczas, gdy jest on niedopuszczalny z mocy ustawy, a nadto ma on zastosowanie w postępowaniu dotyczącym kasacji, poprzez art. 518 k.p.k. Czynności okołokasacyjne przed Sądem odwoławczym przebiegały zatem wbrew wynikającej z art. 429 § 1 k.p.k. powinności obligującej prezesa sądu, przewodniczącego wydziału czy upoważnionego sędziego (art. 93 § 2 k.p.k.) do odmowy przyjęcia środka odwoławczego, jeżeli m. in. był on niedopuszczalny z mocy ustawy, a w realiach niniejszej sprawy był, co wynika bez wątpliwości z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.
Skoro jednak do wskazanej wadliwości doszło, na Sądzie Najwyższym spoczywał obowiązek przeprowadzenia w pierwszej kolejności procedury kontrolnej warunków formalnych, w tym również badania podstawy dopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia. W sytuacji stwierdzenia, że wniesione i przekazane do rozpoznania zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy, o czym w tym wypadku przesądziła treść art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., Sąd Najwyższy zobowiązany był do pozostawienia tego środka zaskarżenia bez rozpoznania zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k., wobec czego orzeczono jak wyżej.