Supreme Court dismissed appeal against refusal of retrial request due to lack of lawyer signature and procedural mischaracterization.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's refusal to accept a retrial request filed by the defendant. The defendant had initially requested a retrial ex officio, but the appointed defense counsel issued a negative opinion, and the defendant failed to sign a formal retrial request when summoned. The court held that the defendant's attempt to cite a lack of counsel as grounds for a retrial was legally incorrect; such issues must be raised via a separate notification to the appellate court, not as a direct retrial request.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 9 § 2 k.p.k.; Art. 542 § 3 k.p.k.; A request for retrial must be signed by a lawyer or legal advisor, and claims regarding the absence of counsel during appeal proceedings constitute a notification for ex officio retrial, not a direct request for retrial.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt V KZ 54/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie z wniosku T. K. o wznowienie postępowania po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 grudnia 2015 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt II AKo 70/14, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł 1. utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie, 2. kwestię wznowienia postępowania z urzędu przekazać do rozpoznania według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.
UZASADNIENIEPismem z dnia 15 czerwca 2014 r. T. K. wystąpił z wnioskiem na podstawie art. 9 § 2 k.p.k. w zw. z art. 542 § 3 k.p.k. o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 22 maja 2014 r., w sprawie o sygn. akt VII Ka 999/13, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt II K 285/13. Następnie w piśmie z dnia 26 czerwca 2014 r. skazany „z ostrożności” wniósł o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu celem sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie wyżej wymienionego postępowania.Zarządzeniem z dnia 2 września 2014 r.
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Poznaniu wyznaczył skazanemu T. K. obrońcę z urzędu w celu zbadania podstaw wznowienia postępowania i ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania lub złożenia oświadczenia przewidzianego w art. 84 § 3 k.p.k.Opinią z dnia 22 września 2014 r., adw. J. G., zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k., poinformowała Sąd o niestwierdzeniu podstaw do sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 22 maja 2014 r.Zarządzeniem z dnia 29 września 2014 r. wezwano skazanego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata ustanowionego z wyboru.Skazany tego braku nie usunął i wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego oraz podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego nie złożył.W związku z tym Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, zarządzeniem z dnia 29 października 2014 r., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wniesionego przez skazanego.Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł T.
K. zarzucając obrazę przepisów postępowania, tj. art. 9 § 1 k.p.k. oraz art. 542 § 3 k.p.k., polegającą na niezweryfikowaniu przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu czy w sprawie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania z urzędu. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Przypomnieć trzeba, że stosownie do dyspozycji art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego.
W przedmiotowej sprawie wymóg ten nie został zrealizowany, bowiem obrońca wyznaczony z urzędu do zbadania akt i sporządzenia opinii w przedmiocie istnienia podstaw do wznowienia postępowania, wypowiedział się w tej kwestii negatywnie. Także sam skazany T. K. po otrzymaniu wezwania do uzupełnienia braku formalnego jego osobistego wniosku, braku tego w zakreślonym terminie nie uzupełnił. Podkreślić również należy, że okoliczność z art. 439 § 1 k.p.k., na którą powołuje się skarżący, tj. dotycząca prowadzenia rozprawy apelacyjnej pod nieobecność oskarżonego pozbawionego wolności i jego obrońcy, pomimo złożenia przez oskarżonego wniosku o doprowadzenie go na tą rozprawę, nie może być przedmiotem orzekania przez Sąd Najwyższy rozpatrujący zażalenie na odmowę przyjęcia osobistego wniosku o wznowienie postępowania.
Sytuacja, że „oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 oraz art. 80 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy” należy do kręgu bezwzględnych przyczyn odwoławczych (art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.) i jako taka - w razie rzeczywistego wystąpienia - powoduje wznowienie postępowania wyłącznie z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.). Strony mają jednak prawo na podstawie art. 9 § 2 k.p.k. sygnalizować wystąpienie takiego uchybienia. Nie jest to jednak wówczas wniosek o wznowienie postępowania, lecz pismo sygnalizujące sądowi potrzebę rozważenia zasadności podjęcia działania z urzędu.
Zgodnie z art. 544 § 1 k.p.k. do rozstrzygania w tym zakresie właściwy jest sąd apelacyjny. Z tego względu wniosek skazanego z dnia 15 czerwca 2014 r. w zakresie w jakim domagał się on wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 22 maja 2014 r., przekazano według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu.Kierując się przedstawionymi wyżej względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.