Supreme Court dismisses appeal against refusal to serve judgment due to missing signature on request.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the convicted person's appeal against the lower court's refusal to serve the judgment and reasoning. The defendant argued he was unaware of the proceedings due to incorrect address notifications and lack of summons, while the lower court found his request for written reasoning invalid due to a missing signature. The court rejected the appeal because the defendant failed to prove the lower court made a delivery error, noting his request was deemed validly served despite his claims.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 422 § 3 k.p.k.; Art. 120 § 2 k.p.k.: A request for written reasoning is inadmissible if not signed, and a refusal to serve the judgment based on formal defects is upheld when the appellant fails to prove improper delivery.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
V KZ 1/26 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lutego 2026 r., w sprawie z zażalenia skazanego A. G. na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt IV Ka 871/23, o odmowie przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. [J.J.]
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2026 r. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego A. G. o doręczenie mu wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy wraz z uzasadnieniem zapadłego w dniu 16 października 2025 r., sygn. akt IV Ka 871/13, wobec nie uzupełnienia braku formalnego wniosku.Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany A. G. podnosząc, że do dnia dzisiejszego nie wie jaki zapadł wyrok w jego sprawie, gdyż nie został powiadomiony o terminie ogłoszenia orzeczenia. Skazany podniósł, że informował Sąd o zmianie miejsca zamieszkania, jednak nie został poinformowany o terminie rozprawy i ogłoszenia orzeczenia, gdyż zawiadomienia te zostały przesłane na błędny adres.
Nadto skarżący dodał, że rozprawa odbyła się bez jego obecności i prawidłowego zawiadomienia. W odniesieniu do wezwania do uzupełnienia braku formalnego pisma skazany wskazał, że nie miał w skrzynce żadnego awiza, a każdą przychodzącą pocztę odbierał w terminie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie skazanego jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.Na wstępie przypomnieć należy, że w toku postępowania sądowego A. G. złożył wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu II instancji (k. 2251 – 2259 wraz z kopertą, t.
XII), ale bez wymaganego podpisu pod pismem, wobec czego zarządzeniem z dnia 27 października 2025 r. został wezwany do uzupełnienia tego braku pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny (k. 2237). Nie zostało ono jednak przez A. G. odebrane, pomimo podwójnej awizacji w podanym przez niego Sądowi miejscu pobytu - w dniach 30 października i 7 listopada 2025 r. Nieodebrana przesyłka została zwrócona do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w dniu 17 listopada 2025 r., gdzie pismo uznano za skutecznie doręczone (k. 2250).Wobec nieuzupełnienia braku formalnego pisma procesowego w terminie, zarządzeniem z dnia 26 listopada 2025 r. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 16 października 2025 r., sygn. akt IV Ka 871/23 (zarządzenie – k. 2261).Rozważając złożone przez skazanego zażalenie, wskazać należy w pierwszym rzędzie na nietrafność sformułowanego w nim zarzutu.
Skarżący odnosi się do rzekomych błędów w doręczeniu pism o terminie rozprawy, a następnie o terminie ogłoszenia orzeczenia. W odniesieniu zaś do pisma, którym został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem skazany podniósł, że odbierał wszystkie pisma i nie otrzymał awizo. Wskazać należy, że zgodnie z deklaracją skazanego z dnia 1 października 2025 r. (k. 2153, t. XI) wezwanie do uzupełnienia braku zostało przesłane na wskazany adres: ul. B., XX-XXX I. (taki też adres wskazał A.
G. na powołanej kopercie – k. 2259). Mając to na uwadze, twierdzenia A. G. o braku doręczenia przesyłki, mimo regularnego sprawdzania skrzynki pocztowej, nie mogły zyskać aprobaty. Nie są one bowiem potwierdzone żadnymi okolicznościami, poza zapewnieniami samego skazanego. Konkludując, stwierdzić należy, że w realiach przedmiotowej sprawy skazany nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu tego, że wydając zaskarżone zarządzenie Sąd Okręgowy dopuścił się uchybienia. W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przedmiotowe zażalenie nie jest zasadne, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego zarządzenia. [J.J.][a.ł]